Druckschrift 
2 (1476)
Entstehung
Seite
656
Einzelbild herunterladen
 

GAb.riſſimā humū ſtratis ciliciolis quieſcebat: ſi tn̄ illa quieſdicēda ē: iugibꝫ pene or̄onibꝫ dieſ nocteſqꝫ iūgebat.Illud īplens pſalterio Lauabo ſingulas noctes lectuꝫ meū lachrymis meis ſtratuꝫ meū rigaho. In quaſontes crederis lachrymaꝝ. Ita leuia peccata plangebat ut illā grauiſſimoꝝ criminū crederes ēē reā Cūqꝫa nobiſ ēbriuſ moneretur ut p̄ceret oculis et eos ſeruaret euāgelicæ lectiōi ai ebat: turpāda ē facieſ quā cōtradei p̄ceptuꝫ purpuriſſo et ceruſſa et ſtibio ſæpe depixiAffligendū ē corpus qd̓ multis uacauit delitiis lōgusriſus ꝑ̄petuis cōpenſandus ē fletibꝫ molla linteaminaet ſerica p̄cioſiſſima aſꝑitate cilicii cōmitāda ſūt. Quæuiro et ſeculo placui nūc chriſto placer̄ dſidero. Si ītertales tantaſqꝫ uirtutes caſtitatē in illa uoluero p̄dicareſuꝑfluus uidear: in qua ēt ſæculariſ oīuꝫ romæ matrōaruꝫ exempluꝫ fuit. Quæ ita ſe geſſit: ut nūꝙͣ de illa etiāmaledicoꝝ quicꝙͣ auderet fama cōfiger̄. Nihil aīa eiuſclemētius fuit: nihil hūiliuſ hūilis: ac pia et blanda ſuitNon appetebat potentes nec tn̄ ſuꝑbos et glr̄iaꝫ q̄rētes faſtidio deſpiciebat: Si pauꝑes uideret ſuſtētabat:ſi diuites ad bn̄faciēdū cohortabatur. Liberalitas ſolaexcedebat modū et uſuras tribuēs ueſurā quoqꝫ ſæpefaciebat ut nulli ſtipeꝫ rogantiū denegaret. Fateor exrorē meū cur in largiēdo eſſet profuſior arguebā Illdproferens de aplō non ut alijs ſit refrigeriū nobis āttribulatio: ſꝫ ex qualitate in hoc tp̄re ut ur̄a abūdātiaſit ad illoꝝ īopiaꝫ ut illoruꝫ īopia ſit ad ur̄am abūdantiam. Et hoc de euāgelio ſaluatoris Qui hēt duas tunicas unā det hēnti. Et uidēdū ne qd̓ libenter ſaceretſemꝑ facer̄ non poſſet: et multa huiuſmodi illa miracuꝫ uerecūdia et ſermone pauciſſimo diſoluebat: teſtēinuocās dn̄m ſe pro illius noīe cūcta facer̄: et hoc hēꝫuoti ut mendicās ipſa moreretur: ut unū numuꝫ filianon dimitteret et ī funere ſuo aliena ſyndone īuolueretur: Ad extremū īferebat Ego ſi petiero multos īuētam: ſte mendicās ſi a me acceꝑit ei poſſuꝫ ēt dealieno tribuere et mortuus fuerit a quo eius aīa requiretur? Ego cautior ī re familiari cupiebā. ſꝫ illa ardētior erat ī fide tota ſaluatoris aīo iugebatur et pauꝑeꝫdn̄m pauꝑ ip̄a ſequebatur reddens ei qd̓ acceꝑat proip̄o pauper effecta. Ieniqꝫ conſecͣuta ē quod optabatet in grandi ære̓ alieno filiā dereliquit qd̓ hucuſqꝫ debens ſuis uiribꝫ ſꝫ chri ſti ſe uidet miſericordia redditurā mos eſſet ut ſolet plerūqꝫ matronaꝝ buccinatoribus ſuis bona cōferre et in paucos largitate profuſamanū a cæteris retrahere quo illa oīno carebat uicio.Ita eniꝫ ſingulis ſuaꝫ pecuniaꝫ diuidebat ut ſingulisneceſſariū erat ad luxuriā ſꝫ ad neceſſitatē neo abea pauperū uacuus reuerſus eſt qd̓ obtinebat diuitiaꝝ magnitudine ſꝫ prudentia diſpēſandi. Illud ſemꝑreplicans Beati miſericordes qm̄ ipſi miſericordiāſequentur. Et ſic̄ aqua extiugnit igneꝫ: ita ęlemoſynaextinguit peccatuꝫ. Et facite uobis aicos de iniquomona qui uos recipient in æterna tabernacula Et dateelemoſynā et oīa mūda ſint uobiſ Et uerba PanielisNabugodonoſor regeꝫ monentis ut elemoſynis redimeret peccata ſua. Nolebat in his lapidibꝫ pecuniameſſundere qui cum terra et ſæculo tranſituri ſunt ſꝫ inuiuis lapidibꝫ de terra uiuētiū: qui uoluūtur ſuꝑ terrāde quibꝫ in apocalypſi Ioānis ciuitaſ magni regis extruitur quoſ in ſaphyꝝ et ſmaragduꝫ et iaſpides etteras gēmas eſſe uertendos ſcriptura cōmemorat. De hæc poſſunt eſſe cōmūia pauciſ et ſcit hæc diabolus in ſūmo uirtutiſ uertice poſita: ūde loquitur addeū poſt amiſſā Iob ſubſtantiā poſt euerſā domū poſtliberos interfectos Acriuꝫ pro corio: et oīa hūit homo dabit pro aīa ſua Sꝫ extende manū tuaꝫ et tangeoſſa eius et carneꝫ: niſi in facie tua bn̄dicat tibi. Iciuspleroſqꝫ dediſſe elemoſynaꝫ ſꝫ de proprio corpore nihil dediſſe porrexiſſe egētibꝫ manū ſed carnis uoluptate ſuꝑatos dealbaſſe ea ſoris erant et intus plenosfuiſſe ſpurcitia et oſſibꝫ mortuoꝝ. At paula talistanta cōtinentia fuit ut prope menſurā excederet: etbilitateꝫ corporiſ nimiiſ ieiuniis atqꝫ labor cōtraheretquæ exceptis ſeſtis diebꝫ uix oleuꝫ in cibo caꝑet et exhoc uno extimetur quid de uino et liquāine et piſcibꝫet lacte et melle et ouis et reliquis cibis guſtui ſuauiaſūt iudicarit et in quibꝫ ſumēdis quidaꝫ ſe abſumnētiſſimos putāt et ſi his uentreꝫ ingurgitauerint: tutaꝫ pudicitiaꝫ ſuſpicātur. Semꝑ quideꝫ uirtutes ſequitur iuidia feriuntqꝫ ſnmoſ ſulgura mōtes. Nee miꝝ ſi hochominibꝫ loquor cuꝫ ēt dn̄s nr̄ phariſxoꝝ zelo ſit crucifixus et oēs ſaucti æmulos hūerūt ī paradiſo quoqꝫſerpēs fuerit: cuius inuidia tn̄ morꝭ ītroiuit ī orbeꝫ terraꝝ Suſcitauerat ei dn̄s hidūxū qui colaphizaretne ſe extolleret et quaſi quodaꝫ ſtimulo carnis ſæpiusadmonebat ne magnitudine uirtutū altius ſaperet etaliaruꝫ uitiis ſœminarū ſe in excelſo crederet cōſtitutāEgo aiebā liuori cedēdū et danduꝫ iſaniæ locū qd̓feciſſet iacob i. ſr̄eꝫ Eſau et dauid in ꝑtinaciſſimo inimicoꝝ ſaul. Quoꝝ alter meſopotamiā fugerit alter ſe alophilis tradiderit malēs hoſtibꝫ ꝙͣ īuidis ſubiacer̄. Atilla iuſte reſpōdebat hoc dicenſ. Si diabolus cōtra ſeruos dei et ācillas ubiqꝫ pugnaret: et oīa loca fugiētes præcederet ſi ſanctoꝝ locoꝝ amor retineretbeihleem meā reꝑire in alia poſſeꝫ ꝑte terraꝝ cur eni patiētia liuorē ſuꝑeꝫ? cur hūiluate frāgaꝫ ſuꝑbiāet ꝑcutiēti maxillā offeraꝫ alterā; dicē ē paulo uincitein bono malū ne apoſtoli gloriabātur qn̄ pro dn̄oſunt paſſi cōtūeliā? Nōne ipſe ſaluator hūiliauit ſe ſormaꝫ ſerui accipiēs et factus ē obediens patriuſqꝫ admortē morteꝫ āt crucis? ut nos ſua: paſſione ſeruaretIob niſi certaſſet in p̄lio et uiciſſet accepiſſet coronāiuſtitiæ: nec audiſſet a dn̄o putas me aliter tibi locutuꝫꝙͣ ut appareres iuſtus. Beati dicūtur in euangelio quiperſecutioneꝫ patiuntur propter iuſtitiam. Secura ſitconſcientia qd̓ ꝑꝑ peccata patiamur et afflictio in ſeculo materia p̄miorū ē: ſi qn̄ procatior ſuiſiet inimicuſet uſqꝫ ad iurgia proſiliſſet illud pſalterii decātabatconſiſterent aduerſuꝫ me caſtra peccatorum obmutuiet ſilui a bonis. Et rurſuꝫ Ego āt quaſi ſurdus non audiebaꝫ et quaſi mutus aperiēs os ſuū et factus ſuꝫſicut homo audiens et hēns in ore ſuo redargutiones: ī tentatiōibꝫ deuteronomii uerba uoluebat Tetat uos dominus dens noſter ut ſciat ſi diligitis dominum deum ueſtruꝫ de toto corde ueſtro et de tota anima ur̄a In tribulationibuſ et āguſtiis Eſaiæ replicabateloquia Qui ablactati eſtis a lacte: et extracti eſtis abubere tribulationē ſuꝑ tribulationē expectate: ſpē ſuꝑſpē puſillū adhuc ꝑꝑ malitiā labioꝝ detrahēteſꝑ liguaalienā et ſcripturæ teſtimoniū In cōſolationē ſuā dicebat Ablactatoꝝ eoꝝ ſcilicet qui ad uirilē ætatē ꝑueniſſent tribulationē ſuꝑ tribulationē ſuſtinere ut ſpemſuꝑ ſpē mererētur acciꝑe ſciētes qꝛ tribulatio patietiaꝫoꝑatur patiētia probatōeꝫ: probatio ſpē: ſpes ātfūditur: et qd̓ ſi is qui foris ē nr̄ corrupitur i le quiitus ē renouatur: ut ī p̄ſentiaꝝ momētaneū et leue tribulatōis nr̄æ æternæ glriæ pōdus oꝑatur ī nobis nonaſpiciētibꝫ uidētur ſꝫ uidētur. Quæ enī uidēturtp̄oralia ſūt āt uidētur æterna nec lōgū ſore ip̄sēt ſi hūanæ īpatiētiæ tardū uideatur qui dei ſtatī ſequatur auxiliū dicētis Ip̄ore opportuno exaudiui te et indie ſalutis auxiliatuſ ſuꝫ tibi. Nec doloſa labia. nec linguam inimicoꝝ eſſe metuendam ſꝫ cum dn̄o adiutorelætemur et ipſum audire debemus Monentem PerPatientiam ueſtram Poſſidebitis Animas ueſtras.