b41ab īuicē do uocāte diſcerni: ut appareat non pro noſtrarationē nos doler̄ quēcūqꝫ uidēur amittere: ſed īdiciūmagis on̄dere diffidētiæ. Mihi crede: ſola ī oībꝫ incredulitas moret: et ſicut nō pōt fideſ noſſe qd̓ doleat: ſicdiffidētia ſola doloribꝫ inuēitur ancilla. Nā ſi dormientes dicius: dormiētes utiqꝫ credere debēus et nō mortuos ſꝫ requieſcentes ſecūduꝫ uocē dn̄i Oīs iquit quicredit in me licet moriatur uiuet. Si tibi medicus hocpromitteret quiſꝙͣ: nullā ſine dubio prōiſſioni eius negare poteras oīno licētiā. Nū qꝛ chriſtus fabricator etreſuſcitator promittit nō timeas eaꝫ plāger̄ ut fideliorēchriſto pariter et potētiorē medicū uidearis ī promiſſion iudicare. Sꝫ deſtitutā dicis doleo ſenectutē meaꝫqui debuerā meos liberos potius ātecedere ne laboribus remanerē. Qn̄ de ſpiritualibꝫ bōis qdcūqꝫ tractatur nihil ē onīo de carnalibꝫ āte oculoſ proponenduꝫ.Ego tibi melius profiteor euēiſſe qui nō carnalē ſꝫ ſpiritualē circa te cōſidero felicitatē. Tu te dicis de pignoris tui obitu ī ſenectute cōfectuꝫ: ego ecōtra probo ſubleuatū. Senectuti tuæ āputauit dn̄s magiſ ſolicitudinēq̄ torquebat de uiua filia ne ꝑiret. Gelius itaqꝫ nuncmortuā ſæculo credis eſſe apud deū uiuā ꝙͣ hic uiuaꝫmortuā gaude tibi ꝙ filiā xp̄ianā mereberis ſequi quāſecutus in cælo gaudeas nō te deſeruit ſꝫ p̄ceſſit iſiſti nutrimēta tua chriſto; Si luctuꝫ horrūeris et te optuliſſe pignus deo deputari poteris ſecūduꝫ uotū tuuꝫHabe poſt Abrahaꝫ ſi nō potes primū: Ut qd̓ ille nōdubitauit offerr tu ſaltē uideariſde ſublato gauder̄. Abillo dn̄s poſtulauit: a te tulit: ille iuſſioni paruit: tu uolūtati cōſenti Illū ꝑ Illicitā legē naturæ probauit ſibi deuotuꝫ te ſaltē ꝑ licitā cōdicionē mortalitatiſ annotet religioſuꝫ In qua ꝑte poteris te xp̄ianū approbare. Erubeſcat īcredulitas nr̄a q̄ nec cū gētilibꝫ deo uult eē ſubiecta: Cōmunis ē cuꝫ illis nobis exituſ mortis: et dolores illoꝝ ſuꝑāus doloribꝫ nr̄is Quid agerēus ſi peculiare aliquid exigeretur a nobiſ? Quod ad ddecus nr̄mꝑtinet gentileſ dolores ſæpe contēnūt: cū nō ad promiſſa cæleſtia: ſꝫ ad pœnas tartari rapiātur: et nos plāgiuſeūtes ī cæluꝫ. Cōſidera chriſtiāus talis quid deicepsmerebitur: qui nec imitari cōtēdit exempla ſanctoruꝫ:nec cōtēptum hēre gentiliū. Illi luctus deſꝑando deſpiciunt nos et ſperādo deſpicer̄ nō conāur Illi ſeruire filios ſuos ītrepidāter mortalibꝫ tradūt et nos deo nr̄oſimul et ſuos liberos et nr̄os liberādos dimittere ſacrilegia mēte cūctaur q̄i tutius apud hoīes iudicēus magiſꝙͣ apud deū cōmēdari Alii quē filiorū chriſtiani nolunt uel gratulatione ſua deducere ad bona gētiles nōcūctātur tradere ad mala. Poſtremo uel cū ip̄a felicitate noſtroruꝫ moriētiū cogaur aīuꝫ flectere ne deſideriieorū deſideria nr̄a īcipiāt reluctari. Eſto religioſus ueluoto eius qui euaſit Si non potes exulta qꝛ placuiſſetui cognoſcis ꝑticipiuꝫ ſanguinis chriſto: maxīe qd̓ debeas de occaſione tollerare cui nō potes cōtra dicer̄ etcuꝫ ſit oībꝫ cōmunis hic caſus: uanus dolor ē qui necprius uidetur eſſe nec ſolus Poſtremo uide ſi aliquiddebeat dolorꝭ cōcedi ubi ſine aliquo remedio pōt aīusfatigari: Sapiēter debet dolere qui dolet ne ꝑdat ſinecā qd̓ dolet. Nunc āt cōtra luctuꝫ ſumēda ſūt arma utſpes nr̄a poſſit hēre uicioriaꝫ. Principaliter ꝗd uoluitdn̄s ſuſciꝑe grattulēur deide qꝛ hoc nobis in mūdo cōmue ē Additur nobis peculiare nr̄m qd̓ ad requieꝫ deducaur: Sequitur cōſūmatio oīuꝫ gaudioꝝ qd̓ ī reſurrectione īuicē nobis dn̄o reformāte reddiur: Qd̓ apoſtolus pollicetur. Nolumus uos ignorare de dormientibꝰ nō contriſtemini ſic̄ et cæteri qui ſpē non hēnt. Sieniꝫ credimus qd̓ chriſtus mortuus ē et reſurrexit itaet deus eos qui dormierunt in chriſto adducet cū illo¶ Beati Hieronymi ad Iulianuꝫ conſolatoria de filiiset uxore defunctis dicens illū ī conꝑatione beati Iobūbraꝫ quandā et ludū ſuſtinuiſſe certāinis quē ēt euāgelicis ſermōibꝫ et apoſtoloꝝ exēplo ad cōtēptū ſæculi et chriſti militiam hortatur.ILIOS meus fr̄ tuus Auſonius īipſo iā profectionis articulo cū mihip̄ſentiā ſui tarde dediſſet et cito abſtuliſſet: atqꝫ ī pūcto tp̄ris ſalue pariterualeqꝫ dixiſſet: uacuū ſe redire arbitratus eſt. niſi meaꝝ ad te aliquid nugaꝝ tumultuarioſermōe portaret: Iā dimiſſo ſynihemate equus publicus ſternebatur et nobilē iuuenē punicea īdutū tunicabalteuſ ābiebat et tn̄ ille appoſito notario cōgebat loquiqͥ uelociter edita uelox cōſequeretur māuſ et linguæ celeritatē frēderent ſigna uerboꝝ. Itaqꝫ nō ſcribetis diligētia ſꝫ dictantis temeritate longuꝫ a te ſcilētiuꝫ rūpoofferēs tibi nudā officii uolūtateꝫ ex tporalis ē eputola abſqꝫ ordine ſēſuuꝫ ſine lenocinio et cōpoſitōe uerboꝝ: totū in illa āicū nihil de orator reꝑias. In procinctu effuſa putes: et abir cupiēti ingeſtuꝫ uiaticuꝫ loquitur ſcriptura diuīa¶ Quſica ī luctu intēpeſtiua narratio.Vn̄ nos loporē artis rhetoricæ contēnentes et pueriliſatqꝫ plauſibilis eloquii uenuſtantē ad ſcāꝝ ſcripturaꝝgrauitatē confugius ubi uulnerū uera medicina ē: ubidoloruꝫ certa remedia ī quibꝫ recipit unicū filiū mr̄ inpheretro ubi turbæ dicitur circūſtāti Nō ē mortua puella: ſꝫ dormit: ubi quatriduāus mortuuſ ad uocē īclamātis dn̄i ligatuſ egreditur. Audio te in breui tp̄re duas uirgunculas filias iūctis pene extuliſſe funeribꝫ: etpudiciſſimā ac fideliſſimā coniugē tuaꝫ fauſtinā īmo fidei calor germanā. In qua ſola poſt āiſſos liberos acquieſcebas ſubita tibi dormitōe ſubiractā. Quaſi ſi naufragiis ī littor latrones reꝑiat et iuxta eloquia prophetaruꝫ fugiēs urſuꝫ īcidati leonē extēdenſqꝫ māuꝫ adparietē a colubro mordeatur: conſecuta rei familiarisdāna uaſtationē totius barbaro hoſte prouiciæ et ī comūi depopulatione priuatas tuarū poſſeſſionuꝫ ruiasabactos armētoruꝫ ac pecoruꝫ greges: uictos occiſoſqꝫ ſeruulos et unica filia quā tibi crebræ orbitates fecerant cariorē electuꝫ nobiliſſimū generū: ex quo ut oīataceaꝫ plus mœroris ꝙͣ gaudii ſuſcepiſti. Hic ē catalogus tētationū tuaruꝫ et cū iuliano tyrūculo chriſti pugna hoſtis ātiqui: Quæ ſi ad te reſpicias gaudia ſunt ſiad pugnatorē fortiſſimū luduſ et ubra certāinis. beatoTob poſt malorū exāina uxor peſſima reſeruata eſt utꝑ eā diſceret blaſphemar̄: tibi ſublata ē optīa ut miſeriarū ſolatiū ꝑderes. Aliud āt eſt ſuſtiuer̄ quā noliſ aliuddeſiderar̄ quā diligas. Ille in tot mortibꝫ filiorū dōusſuæ ruinā unū hūit ſepulchrū et ſciſis ueſtibꝰ ut parētis mōſtraret affectuꝫ procidens ī terrā adorauit et dixit Nudus exiui de uentre mr̄is meæ: nudus et redeāDn̄s dedit dn̄s abſtulit ſic̄ dn̄o placuit ita factuꝫ eſt: ſitnomen dn̄i bn̄dictuꝫ Tu ut ꝑciſſime dicā īter multorūofficia propinquoꝝ et cōſolantes aīcos tuorū exequias proſecutus es: Perdidit ille ſimul oēs diuitias: etſuccedētibꝫ ſibi maloꝝ nūtiiſ ad ſingulaſ plagas ferebatur īmobilis cōplens illdde ſapiente p̄coniuꝫ Si fractus illabatur orbis īpauidū ferient ruinæ. Tibi maiorpars ſubſtantiæ derelicta eſt ut tantū tenteris quātuꝫferre potes. Nec duꝫ ad euꝫ ꝑueniſti graduꝫ: ut totisaduerſuꝫ te cuneis dimicetur Diues quondā dn̄s et ditior pr̄ ſubito orbus et nudus: Tūqꝫ in oībꝫ his quæcōtigerant ei coram dn̄o nō peccaſſet: nec quiꝙͣ locutus eſſet inſipiens exultans dn̄s in uictoriam famuliſui et filii patientiā ſuū ducēſ triūphū diaboli dicēs animaduertiſti famulū meum Iob: qꝛ̄ nō ſit quiſꝙͣ ſimiliſ