aſſiſiens in hæc te uerba cōuenio. Peteſtandæ ſunt iſtælachrymæ plenæ ſacrilegio crudeles quæ nō habēt moduꝫ: quæ uſqꝫ ad uiciniā mortis accedunt. Olulas etclamitas et quaſi quibuſdaꝫ facibus accenſa quantū inte eſt tui ſemꝑ homicida es. Sed ad taleꝫ clemēs īgreditur chriſtus et dicit Quid ploras nō ē mortua puellaſed dormit Rideant circumſtantes Iſta infelicitas iudæoruꝫ ē. Te quoqꝫ ſi ad ſepulchrū filiæ uolueris uolutari angelus increpabit Quid quæris uiuētem cū mortuis? qd̓qꝫ maria fecerat magdalene Poſtꝙͣ uocē domini ſe clamātis agnouit: ad eius prouoluta pedeſ audit Ne tetigeris me necduꝫ eniꝫ aſcendi ad patrē meūideſt nō mereris tāger̄ reſurgenteꝫ quē mortuuꝫ exiſtimas i ſepulchro Quas nunc Bleſillā noſtraꝫ exiſtimaſpati cruces; quæ ferre tormenta qd̓ tibi chriſtuꝫ uideatſubiratuꝫ. Alamat nunc illa uoce lugenti. Si unꝙͣ meamaſti mater ſi tua ſuxi ubera ſi tuis īſtituta ſū mōitisne iuideas gloriæ mex. ne hoc agas ut a nobis in ꝑpetuū ſeparemur Putas me eſſe ſolaꝫ? Habeo pro te mariam matrē dn̄i: multas hic uideo quaſ antea neſciebāO ꝙͣ melior eſt iſte comitatus. Habeo Annā quondaꝫin euangelio prophetantē Et quo magis gaudeas: tantorū laboreꝫ annoꝝ ego in tribꝫ menſibꝫ conſecuta ſūOnā palmā caſtitatis accepimus Miſereris mei quiamundū reliqui. At ego ueſtri ſortē doleo: quos adhucſæculi carcer īcludit: quos quottidie in acie præliantesnunc ira nunc auaritia: nunc libido: nunc uarioꝝ incentiua uicioꝝ ꝑtrahunt ruinā Si uis ut mater mea ſis cura placere chriſto. Non agnoſco matrē meo dn̄o diſplicenteꝫ Loquitur illa et alia multa q̄ taceo et pro te dn̄ꝫrogat mihiqꝫ ut de eius mente ſecurus ſū ueniā impetrat peccatoꝝ. Quod monui qd̓ hortatus ſuꝫ: quod inuidia propinquoꝝ ſalua eſſet excepi. Itaqꝫ duꝫ ſpirituſhos artus regit: dū uitæ huius fruiur cōmeatu: ſpondeo: promitto: polliceor: illā mea lingua reſonabit: Illimei dedicabuntur labores: illi ſudabit ingeniū: Nullaerit pagina: quæ nō Sleſſillaꝫ reſonet Quocūqꝫ ſermonis noſtri monumēta ꝑuenerint illa cū meis opuſculisperegrinabitur hanc in mea mēte defixaꝫ legēt uirgīesuiduæ monachi ſacerdotes Breuis uitæ ſpatiū æternamemoria compenſabit: Quæ cū chriſto uiuit ī cælis: inhominum quoqꝫ ore uictura eſt. Tranſiet et præſensætas: ſeq̄ntur ſæcula poſt ſutura: quæ ſine amor: ſine inuidia: iudicabunt Inter Paulx Euſtochiiqꝫ nomē media ponetur nunꝙͣ in meis moritura ē libris: Audietme ſemper loquenteꝫ cuꝫ ſorore cuꝫ matre Amen.¶ Beati Hieronymi ad Tyraſiuꝫ de obitu filia cōſolatoria Obi docet gratulandum ꝙ dn̄s depoſituꝫ repeteredignatus ē ſuuꝫ ꝙ mūdi periculis caſibuſqꝫ ſubtraxeritꝙ ex labore ad requiē: ex erumna ad conſummationēgaudioꝝ aduexerit. Obi docet dn̄ꝫ lazaꝝ planxiſſe nōmortuuꝫ ſed ad huius uitæ miſeriaꝫ ſuſcitandam Oliēdit quoqꝫ homines non tam pro orbitate ꝙͣ ſolitudineꝙͣ iuditio diffidentia lugere defunctos.ENEPTCTO et dilectiſſimo ꝑentiTyraſio Hieronymus. Charitatistuæ ſcripta ꝑcepi ī quibꝫ aiuꝫ tuū dolore cōmotuꝫ de ſiliæ dormitione cōgnoui n̄ aliud prīcipaliter āmiratuſ ſūꝙͣ chriſtiam pectoris ī te ablatā uirtutē ēe ut aīuꝫ flecteres ad dolore Stupeo murū fidei penetratum uulneribꝫ orbitatis: quē ſopire q̄buerat ſpeſreſurrectionis et regni cæleſtis: Nūꝙͣ ſpes cū dolor cōcordat: nec fides aliqn̄ ſenſit quācūqꝫ iacturas. Reſurgere credimus nr̄os et plangimus. Quid faceremus ſimori tm̄mō p̄ciperet deus. Colūtas eius utiqꝫ ſola ſuf8O.ficeret ad ſolatiū cui nullū p̄ponere iubemur affectumQuod dederat abſtulit qui creauerat Quis ē alius quiplangit qd ad tpͥs acceperat. Cōmodauerat ut haberesquātocūqꝫ tp̄e uoluiſſet. Et cum uellet rurſuꝫ auferretNihil abitulit tuū qui reciper̄ dignatus ē propriū. Creditu ſuū recipere decuit creditore: et nihil aliud decet qͣcreditori ſuo gratias agere mutuātē. Sic Iob legimusquā ſequamur deuotiſſimā uocē dicētiſ Dn̄s iquit d̄ditdn̄s abitulit ſic̄ dn̄o placuit ita factū ē ſit nomen dn̄i benedictū. Parum ergo nō erat hæc cōſolatio cōtra luctūqd̓ nēo luger̄ debeat: cū aliquid reddiderit aliēuꝫ qꝛ faſnō erat apud aliū retīeri qd̓ dn̄o ſuo fuerat neceſſariū.Additur cōſolatiōis alia prouidētia q̄ iaculis orbitatisoccurrat plagere debuius de ſæculo recedētes ſi ſæculiinimicitias cōtra nos minime ſentiremus et plagimusdomini beneficia qui nouit infirmitati noſtræ quidpræſtet periclitri uolebat adhuc qui dolet aliquemdormientem et inter fluctuſ uitx præſentis uidere cupiebat miſerū laborare tātis ac talibꝫ tēpeſtatibꝫ uitæ Totīpugnationes diaboli: tot corporis bella: tot ſæculi claides euaſit: et lachrymas fūdis qͦi neſcias quid ī teipſoquottdie patiariſ. Propter qd̓ dn̄s āmonet aplos ſuosdicēs Si diligeretis me: gauderetis utiqꝫ: qꝛ uado adpatrē. Plane Lazarū mortuū īleuit ſed nō tas lachrymas fudit. Reſurrectionis promiſſor dolore docere n̄poterat: ne fidē ꝑſidiā faceret quā docebat. Doluit Lazarū nō dormiētē: ſed potius reſurgēteꝫ: et flebat queꝫcogebatur propter ſaluādos alios ſæculo ruocare Hācuitā dās dn̄s īgemiſcebat quā tu doles ēē ſublatā. Contra lachrymaſ eiuſ pugnāt lachrymæ tuæ: et amori eiuſamor tuus nō cōuenit Hic fletus nō habet pietatē Illenolebat reddere laboribꝫ quē dilexerat: et tu amare tecredis cui laborū uolebas adhuc reſtare tormenta Exterū ſi putaſ eū lazaꝝ doluiſſe āte nō ꝑmiſiſſet exire quirepellere poterat mortē aut certe nō fleret qui mortuūre ſuſcitare poſtmodū habuerat poteſtateꝫ: ude apparetſola eū cā fuiſſe cōmotū qd ad hoſtilē uitā cariſſimū reuocar denuo propter credituros aliquoſ et cōfūdēdosīcredulos urgebatur. Deniqꝫ ſic ſubſecutus ē dicēs Ergo pater ut credāt qꝛ tu me miſiſti ait clara uoce lazareprodi foras Et factū ē: Gaude ergo ūde ille coactus ēflere. ne tu ſaltē uidearis dormiētis fellicitatibꝫ īuidereAb aliena mūdi prouintia tranſiuit ad deū et de hoſtilipatria migrauit ad cælū Cōtra ſic aplūs mēorat dicensQuā diu ſumus ī hoc ſæculo ꝑegrinamur a dn̄o. Nonergo luctū nobiſ debet īcurrere quiſꝙͣ cū a ꝑegrinatōneredire meruerit ad propriā regionē: maxime cū n̄ ianiset uacuus redire noſcatur: qui chriſtianitatis mercatusē lucrū ꝑꝑ qd̓ deſcēdit ad mūdi cōmertiū Et ego iquieſnulla promiſſionū cæleſtiū dubitatōne cōturbor: ſꝫ ſolaſpatōe dormiētis aſtuās: deſolatuſ ſolatio pii pignorisiactor. lxcuſatio ē hæc benedictæ ſine dubio fragilitatiſhumanæ quæ patrocinari nō poteſt diffidētiæ Si enimdeſolationem homines ſerre non ualerent nunꝙͣ prorſus parentes a ſe ſua Pignora dimiſiſſent. Beſtitutos ſe a morientibus conqueruntur et uiuos filiosaut propter honores aut propter negotia ꝑegrinis regiōibꝫ credūt et gaudēt tota uita ſine affectiōibꝫ cōmorari dūmō capiat qd̓ cupiūt de ſuis pignoribꝰ adipiſciEt ut ad palatia ꝑgāt ꝑegrinātur ad ſtudia dignitatiſ nauigāt acquirenda: uel ad cauſas patrimonii aliquas explicandas cū ꝑiculo et labore proficiſcētes oēs īpellūtnec ſecū uacare quos diligūt patiuntur Et ut ad palatiacxli ad ſtudia chriſti ad honorē uitæ ꝑpetuæ et pr̄imoniū poſſeiſſiōis æcernæ cū ſecuritate ualeāt puēire: nemofilios ſuos a ſe libēter gratulātur abſcedere Ad cōꝑādapeccata gaudēt tam parātes a filiiſ ꝙͣ filii a parētibꝫ prouocāte diabolo ſeparari ad īdulgētiā ꝑcipiēdaꝫ uolunt.ſ.i