Druckschrift 
2 (1476)
Entstehung
Seite
645
Einzelbild herunterladen
 

illi ſuper terraꝫ homo īnocēſuerus dei cultor abſtinēsſe ab omni malo: et adhuc perſeuerās in īnocētia Pulchre addidit Et adhuc pſeuerās ī īnocētia qꝛ difficile ēp̄ſſuꝫ malis in īnocētia doler et hoc ipſo fide ꝑiclitari quo ſe uidet īiuſte ſuſtiner̄ qd patitur Atqꝫ reſpōdēsdiabolus dn̄o ait Coriū pro corio et oīa quæ habet dabit pro aīa ſua. Sed extēde manuꝫ tuā et tāge os eiuset carneꝫ niſi ī facieꝫ benedixerit tibi Calidiſſimus aduerſarius et inueteratus dieꝝ maloꝝ: nouit alia eſſeextrinſecus ſūt et aphlioſophis quoqꝫ mundi αδιαφορα hoc ē īdifferētia uocātur ī eorūqꝫ amiſſiōe atqꝫcōtēptu ꝑfectaꝫ ēe uirtuteꝫ alia ītrīſecus et deſideratacogant dolere ꝑdenteꝫ unde audacter dei renuit p̄dicationeꝫ et dicit nequaꝙͣ de re laudari: qui nihil de ſeſed totū extra ſe dederit: qui pro corio ſuo coria obtulerit filioꝝ et depoſuerit marſupiuꝫ ut fruatur corporisſanitate Unde ītelligit prudētia tua uſqꝫ ad hunc terminum ꝑ̄ueniſſe tentationes tuas ut dediſſet coriū pro corio: pelleꝫ pro pelle oīa quæqꝫ habes parū eſſe pro aīatua dare Necdū āt extentā ī te dei manū nec tactas carnes nec oſſa cōfracta ad quoꝝ dolorē non ingemiſceredifficile ē: et in faciē dei benedicere pro eo qd eſt maledicere Unde et nabuta in regū libris bn̄dicere diciturdeuꝫ et regeꝫ et iccirco lapidatur a populo Sciēs autēdominus athletaꝫ ſuū īmo uiroꝝ fortiſſinū etiā in iſtoextremo ꝑfectoqꝫ certāine poſſe ſuperare Acce inquittrado illuꝫ tibi: tantuꝫ animaꝫ illius cuſtodi Earo uiriſancti datur in diaboli poteſtateꝫ et animæ ſanitas reſeruatur ne ſi illud ꝑcuſiſſet ī quo ſenſus eſt mentiſqꝫ iudiciuꝫ eſſet culpa peccātis: ſed eius qui ſtatuꝫ mentiseuerterat laudēt ergo te alij tuaſqꝫ cōtra diabolū uictorias panegyricis proſequantur qd læto uultū mortestuleris filiarū qd̓ ī quadrageſimo die dormitionis earūlugubrē ueſtē mutaueris et dedicatio oſſiū martyrisdida tibi īdumēta reddiderit: ut ſētires dolorē orbitatis tuæ quē ciuitas uniuerſa ſentiret: ſed ad triūphuꝫmatris exultares quod ſanctiſſimam coniugem tuamnon quaſi mortuam ſed quaſi proficiſcentē deduxerisEgo te nequaꝙͣ adulatione decipiam: ne lubrica laudeſupplātē loquarqꝫ illud potius qd̓ te audire cōdecet: Fili accedēs ad ſeruitutē dei prepara aīaꝫ tuaꝫ ad tētatio: et oīa feceris dicito: ſeruus īutilis ſuꝫ feci qd̓facere debui: Tuliſti liberos quos ipſe dederas: Recepiſti ācillā quā ad breue ſolatiū accōmodaſti. cōtriſtor. recepiſti ſꝫ ago gratias qd̓ dediſti. Quod quōdaꝫdiues adoleſcēs oīa ī lege præcepta ſunt ſe īpleſſe iactabat: Ad quē dn̄s ī euāgelio Vnū tibi deeſt īquit Siuis ꝑfectus ēē uade et uēde oīa hēs et da pauperibꝫet ueni ſeq̄re me. Qui oīa ſe feciſſe dicebat: ī primo certamine diuitias uicere pōt. Unde et difficulter diuites ītrāt ī regna cæloꝝ qui expeditos et alarū leuitateſubnixos habitatores deſiderat: uade īquit et uēde nonꝑtē ſbn̄æ ſꝫ ūiuerſa poſſideſ: et da aicis cōſāguīeiſ propiquiſ uxori liberis. Plus aliquid addā Nihil tibi ob metū īopiæ reſeruaueris: ne Anania damneris et Saphira ſꝫ da pauꝑibꝫ cūcta: et fac̄ tibi amicoſde iniquo māmona: qui te ⁊cipiāt ī æterna tabernaculaut me ſequaris ut dn̄ꝫOūdi poſſeſſiones hēas utpoſſis canere propheta parſ mea dn̄ſ et ut ueruſ leuita nihil de terræ hæreditate poſſideas. Et hoc hortor Siuis eſſe ꝑfectus ſi aplicæ dignitatis: ſi ſublata cruce chriſtū ſequi: ſi apprehēſo aratro reſpicere poſt tergū: ſiin ſublimi tecto poſitus priſtina ueſtimēta cōtēnis: et uteuadas ægyptiaꝫ dn̄aꝫ ſæculi pallium derelinquimusUnde et helias ad cælorū regna feſtinās pōt irepallio ſꝫ mūdi ī mūdo ueſtimēta dimittit. Sed hoc aisapoſtolicæ dignitatis ē: et eius qui uelit ēē ꝑfectus Curqui ī ſæculo primuſ es: et ī chriſti familia primuſ ſisIQO.An qruxorē hēs; Habuit et petruſ et tn̄ reti et nauicula dereliquit: Prudētiſſimus dn̄s et oīuꝫ ſalutē deſiderans malenſqꝫ pœnitentiā peccatoris ꝙͣ mortemTulit tibi etiaꝫ excuſationeꝫ hanc et illa te retrahatad terras: ſed tu ſequaris ad paradiſi regni tendētēBona liberis paraſ qui te ad dn̄ꝫ p̄ceſerūt ut partes earuꝫ ī diuitias ſororis proficiāt: ſꝫ in redēptionē aīætuæ atqꝫ alimenta miſeroruꝫ hæc monilia a te filiæ tuaexpetunt hiſ gēmis ornare capita ſua uolūt Quod periturū erat in ſerico in uilibꝫ pauperū tunicis reſerueturrepetūt a te partes ſuas iunctæ ſponſo nolūt uideri pauperes et ignobiles priora ornamēta deſiderant. Neceſt qd̓ excuſes nobilitatē et diuitiarū pōdera: Reſpiceſanctū uirū Pāmachiū et feruētiſſimæ fideii Paulinuꝫpreſbyterū qui non ſolū diuitias ſed ſe ipſos dn̄o obtulerūt Qui contra diaboli tergiuerſationeꝫ nequaꝙͣ pelleꝫ pro pelle ſed carnes et oſſa et aīas ſuas dn̄o conſecrauerunt qui te exēplo et eloquio ideſt et opere et lingua poſſint ad maiora ꝑducer̄ Nobilis eſ ſꝫ illi nobiliores in chriſto. Biues et honoratus? et illi īmo ex diuitibus pauperes et īglorii et idcirco ditiores et magis īclyti: quia pro chriſto pauperes et honorati Et tu quideꝫ benefacis quod ſanctoꝝ diceris uſibꝫ miniſtrare ſouere monachos eccleſiis offere ꝙͣ plurima. Sed hæcrudimēta ſūt militiæ tuæ cōtēnis aurū cōtēpſerūt etdi philoſophi: Equibꝫ unus ut cæteros ſileaꝫ multarūpoſſeſſionuꝫ pretiū proiecit ī pelagus Abite ī profūdūdicēs malæ cupiditates Ego uos mergaꝫ: ne ipſe mergur a uobis. Pbiloſophus gloriæ animal et populriaauræ uile mācipiū totaꝫ ſimul ſarcinā depoſuit et tu teputas ī uirtutū culmine cōſtitutū: ſi parteꝫ ex toto offeras. Te ipſuꝫ uult dn̄s hoſtiā uiuā placēteꝫ deo Te īꝙͣnon tua. Et ideo uariis tentationibus commonet quiamultis plagis et doloribꝫ eruditur iſrahel: et quem diligit dominus corripit: flagellat omneꝫ filiuꝫ quē ⁊cepitPauꝑcula uidua duo æra miſit ī gazophylaciū et qꝛ to obtulit qd̓ habebat oēs dr̄ ī oblatione muneꝝ dei ſupare locupletes: pōdere ſui ſꝫ uolūtate offerētiuꝫpēſatur multis erogaueris cēſū tuū: et quidā gaudeant tua liberalitate: tamen multo plures ſūt quibꝫ nihildediſti: Neqꝫ eniꝫ Parii opes et Crœſi diuitiæ explereualēt pauperes mūdi. Quod ſi teipſū dn̄o dederis: etapl̓ica uirtute ꝑfectus ſequi cœpis ſaluatorem: tūc ītelliges ubi fueris ī exercitu chriſti ꝙͣ extremū tenueris lo Non plaxiſti filias mortuas et pr̄ni genii lachrymæchriſti timore ficcatæ ſūt Quāto maior Abrahā qui filiuꝫ uolūtatē iugulauit et quē hæredē mūdi futurū audierat deſperat ēt poſt mortē ēe uicturū Iepte obtulitfiliā uirginē et iccirco ī enūeratiōe ſc̓oꝝ ueꝝ ab aplō pōitur Nolo ea tm̄ offeras dn̄o pōt fur rapere: hoſtiſ inuadere: p̄ſcriptio tollere et accedere poſſunt et ⁊ceder̄et īſtar ūdaꝝ ac fluctuū a ſuccedētibꝫ ſibi dn̄is occupātur: atqꝫ ut nno cūcta ſermone cōprehendā quæ uelisnolis in morte dimiſſurus es. Illud offer quod nullustibi poſſit hoſtis auferre nulla eripere tyrannis quodtecū pergat ad īferos īmo ad regna cæloruꝫ et paradiſidelitias Extruis monaſteria multus a te per īſulas dalmatia ſc̄orū numerus ſuſtētatur: Sed melius faceresſi et ipſe ſanctus īter ſanctos uiueres Sancti eſtotē qret ego ſanctus ſū dicit dn̄s Apoſtoli gloriātur oīa dimiſerint et ſecuti ſint ſaluatorem. Et certe p̄ter retia etnauē nihil eos legimus dimiſiſſe et tamen teſtimoniofuturi iudicis coronantur quia ſe offerentes totum dimiſeāt quod habebant hæc loquuor ī ſuggilationeoperorū tuoꝝ uel extenuem liberalitatē tuam et elemoſynas tuas ſꝫ noliꝫ te īter ſæculareſ ēe monachūet īter monachos ſæcularē totūqꝫ a te expetā cuius audio mentē diuino cultui deditā Si huic conſilio nr̄o uel.ſ. 2.