b 4Ltehnice comparatione ſuꝑariſ. elior diaboli ancilla ꝙͣ mea eſt. Illa īfideleꝫ maritus tranſlatuꝫ fingit incxluꝫ tu mecū tuā filiaꝫ cōmorantes aut nō credis autnō uiſ. Sꝫ dicis. Quomō lugere me prohibeſ cū et Iacob Ioſeph in ſacco fleuerit: congregatiſqꝫ ad ſe oībuspropinquis noluerit cōſolari dicens Peſcendā ad filiūmeū lugens ī infernuꝫ: et dauid abſolō cooꝑto capiteplanxerit repetens Filius meus abſalon filius abſalonQuis mihi dabituut moriar pro te abſalon fili mi. Moyſi quoqꝫ et Aron cæteriſqꝫ ſanctoꝝ ſolēnis ſit luctusexhibitus. Per facilis ad iſta reſpōſio eſt: luxiſſe iacobfiliū queꝫ putabat occiſuꝫ: ad quē et ip̄e erat ad inferoſdeſcēſurus dicens Peſcendā adifiliuꝫ meū lugēs ī infernū qꝛ necdū paradiſi ianuā chriſtus effregerat: necduꝫ flāmeaꝫ illā rompheā et uertiginē p̄ſidentiū cherubin ſanguis eius extinxerat. Unde et Abrahā licet inloco refrigerii: tamen apd̓ iſeros cū lazaro ſcribitur etdauid iuſte fleuiſſe filiuꝫ parricidam qui aliuꝫ ꝑuulumpoſtꝙͣ uidiit qr īpetrar ut uiueret nō potuit qꝛ ſciebatpeccaſſe nō fleuit: De moyſe uero et Aaron qd̓ eis exueteri more ſit plāctus exhibitus: nō ē miranduꝫ cū etin actibus apoſtoloꝝ iā euāgelio coruſcante ſtephanofecerint hieroſolymæ fr̄es planctū magnū: et utiqꝫ plāctus magnus nō in plāgentiū exāinatōe ut tu exiſtias:ſed ī pōpa funeris et exequiaꝝ frequentia ītelligēdusſit. ꝯēiqꝫ de Iacob ſic ſcriptura loquitur: et aſcendit Ioſeph ſe pellire pr̄em ſuū et deſcenderūt cuꝫ eo ꝯēs pueri pharonis et ſeniores domus eius: et ſeniores oēsterrx ægypti: et omnis domus Ioſeph et fres eius Etpoſt paululū Et aſcenderūt cuꝫ eo quadrigæ et equiteſet facta ſūt caſtra grādia nimis Ac deinde Et plāxerūteuꝫ planctu magno et forti nimis Plāctus iſte ſolēnisnō lōgas xgyptiis imꝑat lachrymas: ſꝫ funeris monſtrat ornatuꝫ Iuxta que modū aaron quoqꝫ et moyſēfletos eſſe māifeſtuꝫ ē: Nequeo ſatis ſcriptura laudaremyſteria et diuinus ſenſuꝫ et ī uerbis licet ſimplicibusadmirari quid ſibi uelit: ꝙ moyſes et Ieſunaue uir ſāctus ſepultus fertur: et tamen fletus eſſe non ſcribiturnempe illd quod ī moyſe ideſt ī lege ueteri oēſ ſub peccati elogio adam tenebātur: et ad īferos deſcendentescōſequēter lachry mæ ꝑſequebātur ſcd̓m apoſtolū quiait Et regnauit mors ab Adaꝫ uſqꝫ ad moyſen ēt ſuꝑeos qui nō peccauerūt. In Ieſu uero ideſt ī euāgelio ꝑqueꝫ paradiſus eſt aptus: morteꝫ gaudia proſequūturFlentuſqꝫ hodie iudxi et nudatis pedibꝫ ī ciner̄ uolutantur ac ſacco incubāt Ac ne quid deſit ſuꝑſtitioni exritu uaniſſimo phariſæoꝝ primuꝫ lentis cibū accipiuntuidelicet on̄dentes q̄i edulio primo genita ꝑdiderunt.Sꝫ merito qꝛ in reſurrectione dn̄i nō credēteſ antichriſti parātur aduentui. Nos uero qui chriſtū īduimuſ etfacti ſumus iuxͣ apoſtoluꝫ genus regiuꝫ et ſacerdotale:nō debēus ſuꝑ mortuos cōtriſtari: Et dixit īquit moyſes ad Aaron et Eleazar et hytamar filios eius qui relicti erant Caput ur̄m nō denudabitis et ueſtimēta ur̄anō ſcindetiſ ne moriāini: et ſuꝑ oēm ſynagogā ueniatira. Nolite inquit ſcinder̄ ueltmēta ur̄a et luctū exhibergentileꝫ ne moriamini. Mors ur̄a peccatum eſt Et qd̓forſitan alicui crudele uideatur: ſꝫ fidei neceſſariū ē ineodeꝫ leuitico ſcribitur Quomō ſacerdos magnus adpatreꝫ mr̄eꝫ fremqꝫ uel liberos mortuos prohibeaturaccedere: Ne uidelicet aīa dei ſacrificiis uacanſ: et totain illius miniſteriis occupata aliquoripediatur affectu.Nōne alijs uerbis idip̄m in euangelio p̄cipitur ut nonrenūtiet dōui diſcipulus: ut mortuo pr̄i nō exhibeat ſepulturaꝫ: Et de ſanctis īquit nō exiet et nō cōtaminabitur ſanctificatio dei eius qꝛ ſanctū oleuꝫ unctiōis adeoſuꝑ euꝫ eſt. Aerte poſtꝙͣ credius in chriſto et oleo ūctionis eius accepto illū portamus ī nobis: non debēuexire de templo ideſt de propſito chriſtiano nō forasegredi incredulitati uidelicet gentiliuꝫ cōmiſceri: ſꝫ eēſemꝑ ītrinſecus .i. uolūtati dn̄i miniſtrare. Hæc iccircodixerim ne ignorātia ſcripturaꝝ auctoritatem tibi p̄beret in luctu eruideris rationabiliter errare. Et adhuc locutus ſuꝫ q̄i unā de turbis conueneri chriſtianaꝫ: cumuero ſciā toto renuntiaſſe te mūdo et abiectis calcatisqꝫ delitiis ſæculi oratiōi ieiuniis lectioni uacare quottidie: Cuꝫ ad exemplum Abrahaꝫ cupias exire de terratua et de cognatōe tua ut caldieis meſopotamia derelictis terrā repromiſſionis introeas: Cuꝫ uero omnemſubſtantiolaꝫ tuaꝫ aut pauꝑibꝫ dei largita ſis: aut filixante mortē mūdo mortuæ dederis miror te ea facerequæ ſi facerent cætere rep̄henſione dignæ uiderentur.Redit tibi ī memoriā cōfabulatio eius: blāditia ſermocōſortiū et cū his careaſ pati nō potes. Ignoſcius mr̄islachrymis ſed modum querimus in dolore Si parētem cogito: nō rep̄hendo qd̓ plāgis: Si chriſtianam etmōachaꝫ ab iſtis oībus mr̄ excluditur. Recēs uulnuseſt etitactus iſte quo blandior nō tam curat ꝙͣ exaſpat.Attamen qd̓ tp̄re mitigandū ē: cur ratione nō uinciturNā et noemi famem fugiens ī terra moab et marituꝫꝑdidit et filios: et cū ſuoꝝ eſſet auxilio deſtituta Ruthalienigena ab eius latere nō recedit. Vide quāti meriti ſit deſertæ p̄ſtitiſſe ſolatiū ex eius ſemine chriſtus oritur. Reſpice Iob quāta ſuſtinuit: et uidebis te nimiuꝫdelicatam. Illum erectis in cæluꝫ oculis inter ruinā domus pœnas ulceris īnumeras orbitates et ad extremūuxoris inſidias: inuictam tenuiſſe patientiā. Scio quidreſponſura ſis hoc illi quaſi iuſto ad probationētuēiſſeEt tu ē duobus elige qd̓ uis aut ſancta es et probarisaut peccatrix: et iniuſte q̄reris minora ſuſtines ꝙͣ mereris quid netera replicē? Præſentia exēpla ſectar Sācta? Gelania nr̄i tp̄ris inter chriſtianos uera nobilitascum qua tibi dn̄s mihiqꝫ cōcedat īdie ſua hēre ꝑtē calente adhuc mariti corpuſculo et necdū humato duosſimul filios p̄didit. Rē ſum dicturuſ incredibilē: ſꝫ chriſto teſte nō falſam: Quis illā tūc nō putaret more lymphatico ſpſis crinibꝫ ueſte cōſciſſa lacerū pectus īuaqͣꝫlachrymæ gutta nō fluxit: Stetit nīmobilis et ad pedesaduoluta chriſti q̄i ipſum teneret arriſit: Expeditius inquit tibi ſeruitura ſuꝫ dn̄e qꝛ tanto me onere liberaſti.Sed forſitan ſuꝑatur in cæteris. Quinimmo qua illosmēte contēpſerit in unico poſtea filio probat: cui omniquā hēbat poſſeſſione conceſſa Ingruēte hyeme hieroſolymā nauigauit. Parce q̄ſo tibi ꝑce filia iā cum chriſto regnāti. Parce ſaltiꝫ Euſtochiæ tuæ cuius parua adhuc xtas et rudis pene īfantia te magiſtrāte dirigitur.Sxuit nunc diabolus et qꝛ cernit unaꝫ de tuis liberistriūphantē obrutum ſe eē condolēs q̄rit in remanēteuictoriā quā in præeunte iā ꝑ̄didit Grandis in ſuos pietas: īpietas ī deū. ē. Abrahā unicū filiuꝫ lætus īterfecit: et tu unā de pluribꝫ q̄reris coronataꝫ. Nō pōſſumſine gēitū eloqui qd̓ dicturus ſum cuꝫ de media pōpafuneris exanimeꝫ te referrēt hoc inter ſe populus mulſitabat. Nonne illud ē qd ſæpius dicebamus dolet filiam ieiuniis interfectaꝫ ꝙ non ei de ſecūdo eius matrimonio conuenerit nepos. Quouſqꝫ gēus deteſtabilemonachoꝝ non urbe pellitur? nō lapidibꝫ obruitur? nōp̄cipitatur in fluctibus? matronaꝫ miſerabilē ſeduxerūtquæ qꝛ monacha eē noluerit hic probatur qd̓ nulla gētiliuꝫ ita ſuos ūꝙͣ filios fleuerit. Qualē putas ad iſtaſuoces chriſtuꝫ huiſſe triſtitiā. Quomodo exultaſſe ſathanā qui nūc tuā aīam erriper̄ feſtināſ: et pii tibi proponēs dolorē illecebrā: dū āte oculos tuos filia ſemꝑimago uerſatur: cupit matrē ſimul necare uictricis: etſolitudinē ſororem inuadere/ derelictæ. Non ut terreāloquor ſed ut mihi teſtis ē dn̄s q̄i ante tribunal eius.