tam ardenti fide leuaſſe crucis uexilluꝫ: ut magis amiſſāuirginitatē ꝙͣ mariti doleret īteritū? Quiſ ſine ſingultibꝫtranſeat orādi īſiantiā nitoreꝫ linguæ memoriæ tenacitatē. acumen igenii ſi græce audiſſes loquētē latine eaꝫneſcire putares: Si ī romanū ſonū lingua ſe uerterat nihil oīo ꝑegrinus ſermo redolebat. Iā. uero qd̓ ī origēemiror qdqꝫ in illo græcia tota miratur in paucis n̄ dicāmēſibꝫ: ſed diebꝫ ita ebrææ linguæ uicerat difficultatesut ī diſcēdis canēdiſqꝫ pſalmis cuꝫ mr̄e cōtenderet: Humilitas ueſtiuꝫ nō ut ī pleriſqꝫ tumentes aīos arguebatſed cuꝫ interiori ſe mēte ita deiecerat īter ācillarū uirginum cultum dominamqꝫ nihil medium: niſi quod ineo facilus dignoſcebatur: quod neglectius incedebat.Dacillat ægrotatione feſſa et pauentem ac trementemfacieꝫ uix collū tenue ſuſtinebat et tamen aut prophetāaut euangeliū ſemꝑ in manibꝫ tenebat lachrymis oracōplētur ſingultuſ occupat uocē et hærentē linguā uiſcera cōmota nō laxant. Auꝫ ſc̄m corpuſculū febriū ardorexcoqueret: et ſemiaīmem in lectulo uallaret circuluspropinquoruꝫ: hæc ī extrema uerba mandubat Oratedn̄ꝫ ieſū ut mihi ignoſcat qr īplere nō potui qd uolebāSecura eſto Om̄ī Bleſilla cōfidimus probantes ueraquæ dicimus Nunꝙͣ eſt ſera conuerſio. Uox hæc primū dedicata ē in latrone. Amen dico tibi hodie mecueris in paradiſo. Poſtꝙͣ autē ſarcina carnis abiecta adſuum aīa reuolauit auctorem. et in antiquam poſſeſſionem diu ꝑegrinata cōſcendit: ex more parātur exequiæet nobiliū ordine præeunte aureum feretro uelamē obtenditur. Videbatur mihi tūc clamare de cælo. Nonagnoſco ueſtes amictus iſte non meus hic ornatus alienus ē. Sed quid agimuſ matris pohibituri lachrymaſipſi plāgimus. Cōfiteor affectus meos: totus hic liberfletibꝫ inſcribitur Fleuit et ieſus lazarum qr amabat illūNon eſt optimus conſolator quem proprii uincunt gemitus cuius uiſceribꝫ mollitis fracta in lachrymis uerba deſudāt. Ieſtor mi Paula ieſum quem Bleſilla nūcſequitur teſtor ſc̄os eius quorū cōſortio fruitur eademme dolorū ꝑpeti tormenta q̄ pateris pr̄eꝫ ēe ſpiritu nutritiū charitate: et īterdū dicere Pereat dies illa in quanatus ſum et heu mihi pr̄ ut quid me genuiſti uirū quidicerer diſcrimen oīs terræ Sed et illud Iuſtus es dn̄eDeꝝ tn̄ iudicia loquar ad te Quid ē ꝙ uiæ pc̄atoꝝ proſpantur? et mei quoqꝫ pene moti ſūt pedes pace̓ pecoꝝuidēs dixi Quomō cognoſcit deus et ſi eſt ſcientia in excelſo Ecce ipſi peccatores et abūdantes in ſæculo obtinuerūt diuitias Sed rurſū illud occurrit: Si narraboſic ecce gn̓ationē filioꝝ tuoꝝ p̄uaricatus ſuꝫ. Nunquidet ī mea mēteꝫ nō hic fluctus ſæpius illi ditur Quare ſenes ipii ſæculi diuitiis perfruūtur? Quare adoleſcentiarudis et ſine pc̄ato pueritia īmaturo flor metitur? Quidcauſæ ē ut ſæpe bimuli triuliqꝫ et ubera materna lactētes a dæmonio corripiātur repleantur lepra? morbo regio deuorentur Et econtrario īpii: adulteri: hoīcidæ ſacrilegi: uegeti: atqꝫ ſecuri de ſua ī deuꝫ ſanitatē blaſphemēt? præſertiꝫ cū īiuſtitia pr̄is n̄ redūdet ad filiū: et aīaq̄ peccauerit morietur. Aut ſi manet uetuſ illa ſnīa Pc̄apatrū ī filioſ oportere r̄ſtitui Iniquū lōgæui ſit pr̄is īnumera delicta ī īnocētē infantiā repenſare. Et dixi Ergoſine cā iuſtificaui cor meū et laui īter īnocētes manusmeas: et fc̄s ſuꝫ flagellatus tota die Sꝫ cū hæc cogitarēitaim cū propheta didici et ſuſcepi ut cognoſcerē hic labor ē ī cōſpectu meo donec īgrediar ī ſāctuariū di et ītelligā ī nouiſſimis eoꝝ Iudicia .n. dn̄i abyſſus multa Et oprofūdū diuitiaꝝ ſapiētia et ſciētiæ dei ꝙͣ īcōp̄hēſibiliaſūt iuditia eius; et īueſtigabiles uiæ eius. Bonus ē deus et oīa q̄ bonus facit: bona ſint neceſſe ē MMariti orbitas irrogatur plango quod accidit ſed quia ſic placetdeo: æquo aīo ſuſtinebo: Unicus raptus eſt filius Pu67 4.rum quidem ſed tolerabile quia ſuſtulit ille qui dederatSi cæcus fuero amici me lectio cōſolabitur Si auditūquoqꝫ ſurdæ aures negauerīt uacabo a uitiis nihil aliud niſi dn̄m cogitabo Iminebit ſuꝑ hoc dura pauperies: frigus langor et nuditas; extremā expectabo morteꝫ et breue putabo malū qd̓ finis melior ſubſequeturConſyderemus quid ethicus ille pſalmus ſonat iuſtuses dn̄e: et rectuꝫ iudiciū tuū hoc non poteſt dicer̄ niſiille qui ad uniuerſa quæ patitur magnificat dn̄m et ſuomerito inputās ī ad uerſis de eius clemētia gloriaturExultauerunt eniꝫ filix iuda ī omnibꝫ iudiciis dn̄i. Siiuda cōfeſſio interpretatur: cōfitens autem oīs animacredentis ē. neceſſe eſt ut qui ſe credere dicit in hriſtoin omnibꝫ chriſti iuditiis gaudeat. Sanus ſuꝫ Grtiasrefero creatori langueo et in hoc laudo domini uoluntatem Quando enim infirmor tunc fortior ſum: Et uirtus ſpiritus in carnis infirmitate perficitur: Patitur etapoſtolus aliquid qd̓ nō uult pro quo ter dn̄ꝫ dep̄caturSed qꝛ̄ ei Sufficit tibi gr̄a mea et ad r̄uelationū humiliandā ſuperbiā monetur quideꝫ humanæ imbecillitatiſet apponitur ī ſimilitudinē triumphantiuꝫ quibꝫ ī curruretro comes adhærebat ꝑ ſingulas acclamationes ciuiūdicēs Hominē te memēto Cur auteꝫ durū ſit quod qn̄qꝫ patiendū ē Et cur dolēus quēꝙͣ mortuuꝫ? Ad hocenī nati nō ſumus ut maneāus æterni Abrahaꝫ MHoyſes: Iſaac Petrus Iacobus et Ioannes: Paulus electionis uas et ſuꝑ oīa dei filius moritur et nos īdignamur aliquē exire de corpore: qui ad hoc forſitā raptuseſt ne malitia īmutaret ītelectum eius Placita eniꝫ eratdeo anima eius propter hoc properauit educere eumde media iniquitate ne longo uitæ itinere deuiis oberraret anfractibꝫ lugetur mortuus: ſed illi quē gehennaſuſcipit: quē tartarus deuorat ī cuius pœnam æternusignis æſtuat Hos quoꝝ exitū angeloꝝ turba comitaturquibꝫ obuiā occurrit chriſtus: grauemur magis ſi diutius in tabernaculo iſto mortis habitēus quia ꝙ diu hicmoramur ꝑegrinamur a dn̄o Illa illa cupido nos teneat Heu me quia peregrinatio mea prolongata ē habitaui cuꝫ habitantibꝫ cedar multū ꝑegrinata ē anima meaSi cedar tenebræ ſūt et mūdus iſte tenebræ ē quia luxlucet ī tenebris et tenebræ eam nō cōprehēderūt Faueamus Bleſillæ noſtræ quæ de tenebriſ migrauit ad lucēet inter fidei īcipientis ardoreꝫ conſummati operis percepit coronaꝫ Reuera ſi ſæculare deſideriū et qd̓ deusa ſuis auertat delitias uitæ iſtius cogitanteꝫ mors īmatura rapuiſſet plangēda erat et oī lachrymarū fonte deflēda Nunc uero cū propitio chriſto āte quatuor fermemenſes ſecundo quodāmodo ſe propoſito baptiſmi lauerit: et ita deinceps uixerit ut calcato mūdo ſemꝑ monaſterium cogitarit nōne uereris ne tibi ſaluator dicat:Iraſceris paula quia filia tua mea facta ē filia Indignaris de iuditio meo et rebellibꝫ lachrymis facis iniuriaꝫpoſſidēti Scis enī quid de te quid de cæteris tuiſ cogitem. Tibuꝫ tibi negas nō ieiunioꝝ ſtudio ſed doloris.LNon amo frugalitateꝫ iſtaꝫ ieiunia hæc aduerſarii meiſunt Nullaꝫ animā recipio quæ me nolēte ſeparartur acorpore: Tales ſtulta philoſophia martyres habeat zenonē Eleombrotū uel Zatōneꝫ ſuper nulluꝫ requieſcitſpiritus meus niſi ſuper humilē et quietū et trementeꝫuerba mea hoc ē quod mihi ī monaſterio promittebasquod habitu a matronis ceteris ſeparato tibi quaſi religioſior uidebaris Oens iſta quæ plāgit ueſtiū ſericaꝝeſt īterciperis et moreris et quaſi non ī meis manibusuentura ſis crudeleꝫ iudicē fugis fugerat quōdā et Ionas aīoſus propheta ſed in profundo maris meus fuitSi uiuentē crederes filiaꝫ nunꝙͣ plāgeres ad melioramigraſſe Hoc eſt qd̓ per apoſtolū meū iuſſerā ne prodormiētibꝫ ī ſimilitudine gentiū triſtaremini. Erubeſce