b8Lſed uſqꝫ ad portum ideſt exi um uirtutis eſt tollerare.Inter ꝑicula gubernator nauē tuetur et ſeruat inter calamitates aīmus rector hoīeꝫ gubernat et regit: ꝙͣuisaliquis ꝑiculis paululū tēperatus nauigiuꝫ tractabileducat: ſꝫ potius expectatur atqꝫ triūphis maioribꝫ excipitur nauis q̄ turbido flamīe coactos in uertice fluctuſ potēteer xcuſſit. Hanc accipit profundo cū gaudioturba portuenſis hāc accipit ſecuritas triūphalis. Specioſus ē miles ī exercitu cōſtitutus armoꝝ: ſquallet uero de formi uirtute ſegnis et uacuus qui in campo necſibi eſt cognitus: nec alteri ē notus: caret eniꝫ et laudibus caret et p̄miis: et ideo nociuū debet eē ꝑiculū ubinaſcitur pͥmiū: nec debet miles reuocari aut pati formidinē ubi ſequitur palma uictoriæ: ſua enī felicitate. Hiſer ē qui cuꝫ īfelicitatibꝫ quibꝫ glr̄ia gignitur nūꝙͣ meruit hēre conflictum: nec ſuā uirtutem didicit: quā calamitas nō excuſſit. Semꝑ deniqꝫ īertibꝫ mēbris ſuarūuiriuꝫ iacet miles ignarus et incognitus ſibi qui nūꝙͣbelloꝝ calentiū glorioſis eſitibꝫ anhelauit. nūꝙͣ ſudoribꝫ triūphos īuenit. nec euꝫ ſequitur felicitas pͥmioꝝqui ſarcinam geſtare nō nouit armoruꝫ. Et ideo in uſueē debet qd̓ pͥmiuꝫ generat: et optabile quod gloriamparit. Ergo qm̄ cū diuerſis tentationuꝫ iaculis dimicādum ē nobis ſi quid emerſerit qd̓ uires exāinet qd mēbra cōcutiat: quod aīuꝫ probet quaſi occaſioneꝫ mūeris arripiamus amplexū uirtutis Ita debet eſſe animiīmobilis uirtus atqꝫ mētis īconcuſſæ robur īuictuꝫ uteſt petra in mari: quā inter fluctus natura fundauit: q̄undaꝝ tumētiū colliſione frequēti uapulat: nec mouetur. Itaqꝫ ubi hoīes aduerſa in p̄liuꝫ euocant: et certamē calamitas urget: et cogit aīns felix uirtutis clypeoproducat armatuꝫ p̄ſtetqꝫ inter ꝑicula tutuꝫ atqꝫ ſecurum īter īfelicia on̄dat feliceꝫ: inter angores exhibeatlætum inter morbidas ægritudines ſanu efficiatqꝫ ſuſtinentiæ iaculo uita calamitoſa uictorem. Suꝑatur eniꝫmorbꝫ ī corpore ſi diſcat animus ſuſtinere: et ideo ubicorpus iacet infirmū ī receſſibꝫ maior alenda ē uirtuſparandūqꝫ quod nec laſſitudo deiiciat aut ætas inclīetTene igitur fraterne fidei robur inuictuꝫ tene munimēīmobile chriſtianū ſuꝑni uigoris firmitate fundatū Inter lāguētia mēbra ſatiſqꝫ rigentia īcolumē ualidūqꝫgere fidei atqꝫ aīæ ſcutū et pigruꝫ uiceris morbuꝫ ꝑnitioſūqꝫ langores arietātibꝫ malis obicibꝫ ocurrer uirtutis uice dum uapulas. Sic eniꝫ potētia alitur chriſtiana īcōmodis malis promouetur aduerſiſ.? Gilitiæ cōuenit chriſtianæ excuti calāitatibꝫ et probari. Ipſius eſtſub īfelicitatibꝫ et anguſtiis ampliari ſub p̄ſſuris adoleſcere: et p̄ſſuras pubeſcendo calcare: ipſius ē exercitatiōibus crebris propriū nutrire mūimen: et cuꝫ ꝑiculishēre certāe n. Ipſius ē ad portū ꝑpetuæ felicitatiſ ꝑfluētia mūdi diſcrimīa nauigar et ſubictibus diſcipliæ medicinalis porenter ip̄a neceſſitate regnaᶻ. Noſtrū ē īꝙͣcalāitatis exercitio ī glr̄iæ faſtigiuꝫ et malis p̄mentibꝫin bona p̄mia promoueri. Apud nos īfirmitas uel q̄libet p̄ſſura augumentuꝫ ē potentia et mr̄ pro certo palmite uirtutis: ſic̄ beatiſſimus apolūs Paulus īter ictusdiuerſaqꝫ uerba et īpetus ptocelloſoſ: in morboꝝ p̄liocōſtitutus: ut cælſetis armiger infirmitatibꝫ potēs gloriatur et dicit Libētiſſime itaqꝫ magis gloriabor ī infirmitatibꝫ meis ut inhabitet ī me uirtus chriſti ꝑꝑ quodlibet mihi ī infirmitatibus ī contueliis et ī neceſſitatibꝫin ꝑſecutiōibus ī anguſtiis eſſe propter chriſtuꝫ. Cuꝫeniꝫ īfirmor tūc potens ſuꝫ. Et iteꝝ Quotiens inquitinfirmor: tunc uerius probor: et placeo mihi in īfirmitatibus meis Et iterū Cuꝫ a ſe ſtimulū carnis rogaretauferri didicit in īfirmitate nirtutē poſſe nutriri. Patuſeſt inquit mihi ſtiulus carnis: angelus ſathanæ qui mecolaphizat ut non extollar propter qd̓ ter dn̄m rogauiut diſcederet a me et dixit mihi Sufficit tibi gr̄ia meaNam uirtus in infirmitaie ꝑficitur. Nūquid igr̄ uirtusdocūentis melioribus eruditur cū p̄ierit maximarumexempla uirtutuꝫ; nauigium nr̄m agitatiōnibꝫ gaudet:tuꝫ ī urbinibꝫ erigitur cū inſanis fluctibus uerberaturcuꝫ hoc iter aduerſiſ emergentibꝫ cōfragoſuꝫ nō parcitin aſſiduū certāen deuotaꝫ laceſendo uirtuteꝫ. Secuseniꝫ apud dn̄m haud poſſumuſ eē felices: niſi cōtigeritinfelicitatibꝫ et terreno ſqualor purgari. Ille porro uocādus ē miſer et æger. qui uoluptatibꝫ marcidus per illecebras uolūtatur et iacet. Ille ſe nouerit īfelicē quiuagatur inter oblectāenta uitioꝝ eneruata felicitate cōfoſſus: miſer et īfelix ē qui non fuerit īfelicitate tentatus. Caret eniꝫ mūere qui caret et certāine: Qui telaformidauit aduerſi certāinis nūquid meruit nōen ſortiri uictoris? Procul dubio iacentis ē animi formidoloſa timere: hūilis et īcertiſ ē tuta ſectari: Imꝑfectū atqꝫlāguiduꝫ bonum ē ī ociuꝫ ſine certāine proiecta uirtuſIacet eniꝫ uigor eneruatuſ atqꝫ debilis iacet aius ægerlacet cādor obſcurus et ideo a fortiſſimo milite ſemꝑ īacie ſtanduꝫ ē: et q̄renda occaſio qua uirtus eniteſcatexcuſſa: Amatori eniꝫ p̄mioruꝫ ornāenta ſunt uulneraErgo ad cōtemnendos labores: ad uirtutis notitiaꝫ experimētis opus ē uſu erigendaꝝ ſcilicet uiriū nutritorSolidiſſimuꝫ eniꝫ corpus ē moleſqꝫ robuſta mēbroꝝquam frequens uſus agitauerit. Agricolis deniqꝫ frequenti opere lacertoſæ ſunt uireſ tritæ ſunt manus: dūinter ſentes et tribulos curuato corpore ſudoribus q̄ritur fructus. Ars nautica cuius nauigiuꝫ ſæpe procellacontorſit: dum īter pericula tendit ī portum didicit etfluctū tranſm ittere et cum tempeſtate pugnar̄ ad excucienda tela laceratus exercitus ualet: et uictorias interuulnera quærit regi proprio placiturus. Agilia ſunt mēbra curſoribuſ quos uſus mgr̄ docuit: et īſtruxit. Quidpluribus? Nemo nō acceſſione tentationū perfectioreſpartes aſcendit et p̄mium uictor īuaſit. Ita quoqꝫ nosdum primum exigua ſuſtinemus et medlocria: neceſſeeſt ut ampliora uel maxima ꝑferre diſcamus. Noſtræenim militia ſpetimen ē. fulgidum ꝑ ardua componer̄gradum: per dura uectari: et miſeriarum duram durisuiribus pferre cenſuraꝫ. Ad cælum nobis ꝑ aſpera eranguſta per duros anfractus et loca ficca ē uia: quamuiam non tenuit qui tentari noluit. Ad cæluꝫ deus ſortiſſimum militem uocat: quē comitantibus gloriis p̄ſſuræ deducunt pͥmiaqꝫ uictorem ſuſcipiunt regnaturum.Nunquid nobis īterim aliquid īponit abruptuꝫ quodexcedat liberati ponderis qualitatem: Nunquid igeritquod exceſſu tranſcendat idoneitatem noſtræ uirtutisFideliſſimus moderator pro uiribus ſarcinā iubet īponi. hoc paulus. p̄conium teſtatur et probat: Fidelis inquit deus qui non patitur uos tentari ſuꝑ id quod nōpoteſtis ſufferre. Itaqꝫ nos a domino agi regiqꝫ credamus: ut a præceptoribus ludorum reguntur diſcipuli eiſ plurimuꝫ laboreꝫ ingerunt et īponunt quos uiderint ſolertibus ingeniis cæteris eminere et nos animabus domino noſtro ſubiectis onus pro qualitate uiriūtemperamus: imponimus fortioribus fortia et exilibꝫparua quibus uſus nutritor Ille uirtutis ī iuuentutismaximū robur erigat et promoueat uires. hoc modonr̄a rudimēta leuibꝫ uerberātur ut exide grauioribꝫ examore ſcilicet diuinæ uirtutis uſitatis præparent uires.Quæ ratio ꝙͣuis diuinis pluribꝫ redundet documētis:tamen alico et de mundanis utamur exemplo non enīnocet alienis uti ea parte qua noſtra ſunt. Nūquid tuinuiſos eſſe Lacedæmoniis liberos proprios opinariſquoruꝫ idoles et artus adhuc ſcilicet laboris ignarosexperiuntur: ut admotis uerberibus publicis ipſa illosPaterna pietas adhortatur Ut ictus flagellorum