Apud quos non eſt remedium ſine ſcalpello demereputredines eneruatas et Amputare de homine uiuomortuas partes: Licet unum membroruꝫ non ſine ſeniu totius corporis amputetur. Homo tamen ſuis damuis cōſentit ut uiuat Apud ipſos aliquotiens detractiscutibus et ipſa oſſa radūtur ne totus homo periēs eradatur. Apud ipſos nō nunꝙͣ collectio uermināſ et æſtuans tumor ferro ſulcatur Apud ipſos ignis urit ut ⁊frigeret mordet et lacerat puluiſ ut ſāet Quid plura? Submedica pietate homo plurimū torquetur: ut plurimumuiuat: Ecce neceſſariuꝫ periculū ī quo beneficiuꝫ ē fidele tormentæ Periclitatur pro certo quē medicus curatſed perit et decipitur cui renūtiat. Huic enī licet ſub tormento uita promittitur: Alii uiuēdi ſpes denegatur. Ergo ubi neceſſitas exigit: periclitari melius ē ꝙ perire.Incōmodis nocere cuꝫ fructu cōmodius ē: ꝙ negatisīcōmodiſ iterire ideſt ſatiuſ ē remedio noceri: ꝙͣ nō poſſe curari. hoc ſecūduꝫ cæleſteꝫ medicū loquor: et curāmagis refero ſpiritualē nō illā ſolaꝫ quæ arte morituramortalibus uerſatur ī membris Ergo melius ē nobis adomino r̄dargui: caſtigari et ſub eius plaga curari ꝙͣ abeius medicina remoueri īcurabiles. Arcet enim a ſuisuultibꝫ deus quos uiderit incurabilis morbi iniquitateuexatos: et ſicut puluereꝫ aut paleaꝫ impetu turbinis ꝑuitia diſſipatos atqꝫ diſꝑſos ſic̄ ipſe ī ſua uoce loquiturdicens Recedāt a me iniqui Uias enī illoꝝ ſcire noloquoniam lucerna illorum extincta ē: et gemituꝫ habentin uita ſua Erunt enim ſicut paleæ quæ a uento uolant:Et ſicut puluis qui a tempeſtatibus tollitur Egruꝫ uiasnon uult ſcire qui unam omnino nolunt tenere perdura in ardua ſublimitate: Ad unum dominum una uiain chriſto tenenda eſt quæ anguſtantibus tētamentis inſpatio longe ſecuritatis inducat huic ſoli uix patet palatium exli: cæteræ uero uoluptatum anfractibꝫ tortuoſæregionem flāmiferam petunt. Be quibꝫ Salomon ſicpropria uoce teſtatur et dicit: Sunt uiæ quæ hoīnibusuidentur iuſtæ: et in. fine illarum triſtitia et dolor Et perhas uias illi præcipites gradiuntur quibꝫ curſus inimicæuita blādimentis fallacibꝫ adulatur. Quos fallit ſurdum tp̄s et decipit: recipit interitus īcludit quos ſicut īſcopulos perituram nauem tempeſtas impellit ſicut infelix felicitas ī iteritum pronos et labiles ducit Et ſicutin aliquem ſecuris īceſſibꝫ gradiētem repētino caſu autmarmoris lēitas aut labina pauimēti ſubuerſa pedū tutela cōtorſit. Ita quoſ īfeliciter ducit ſecūdarū rerū iterincertum uitaqꝫ male iocunda neceſſe eſt irreuocabileꝫlapſuꝫ ſubitaneus caſuſ īpingat ſicuti Salomon ſanctiſſimus teſtatur et clamat Sicuti inquit qui in pauimētocadit: ſic caſus malorum feſtinanter ueniet. Hi ſunt proculdubio qui non merentur alicuius miſerix uentilatisflagitatiōibꝫ agitari quibꝫ æterna ægritudo nutritur necuerberari cum ſanctis dn̄o caſtigante cum quo poſt flagella regnetur quoruꝫ dauid hoc carmine flagitat mētionem In cogitationibꝫ hoīuꝫ nō ſunt: et cū hoībꝫ nonflagellabuntur Ideo tenuit eos ſuperbia eoruꝫ CernisIgitur medicinali flagello immeritos deſpici et meritosamabiliter caſtigari. Parens eniꝫ oīuꝫ deus eſt ut ē medicus fidelis erga ſuſceptoſ et gēitor circa liberos ſuosquos amat ſic ferit ut corrigit nō ut occidat Ergo felix ēqui uapulat ubi amoris eſt plaga. Beatus quem ſuꝑniuerberis remediū curat coyrigit emendat atqꝫ cōponitcum dauid beatus propheta et ſatis illuſtris ſic cōcionetur et clamitet dicens felix quem emendaueris tu dn̄eet de lege tua docueris eum Ergo qm̄ ex diuino p̄miſſo diuerſa mordacitatis angoribꝫ ſubiacemus: ac longacalamitate eurandā gerimus uitā in examen nr̄æ uirtutis prædictas oliꝫ miſerias æquanimiter ꝑferamus infelices aūt multiplices caſus āxietates et fletus quos in6ALcurrimus nati mentis felicitate portemus Nec mirādūeſt enim ꝙ maloꝝ frequētiuꝫ ſtragibꝫ uariis ſic mortaliuꝫ uita populetur in mūdo ī quo nemo naſcitur ridēſin quo nemo lumē uita niſi cuꝫ lachrymis auſpicatur:Cuꝫ nos deniqꝫ maternæ uuluæ tentorium oſtenderetmūdo flentes didicimus mūdū: et quaſi maloꝝ primitias ī primis lachrymis guſtaremus Salomō propheta hac pronunciatione teſtatur. Ego inquit natus accepicōuneꝫ ætates et in ſimiliter factaꝫ decidi terrā Primaꝫuocem ſimileꝫ ominibꝫ emiſi plorans: In inuolumētisenutritus ſum et curis magnis: Nemo eniꝫ ex regibusaliud habuit natiuitatis initiuꝫ Onus ē ergo omnibusintroitus ad uitā et ſimilis exitus Neceſſe ē eniꝫ ut quiuenerit tranſeat: ubi uitaꝫ gerit peregrinaꝫ maxime cūita Salomō proteſtatur Onus inquit ītroitus ad uitaꝫet ſimilis exitus Neceſſe ē eniꝫ ut qui uenerit tranſeatQuid ergo proſperitatis aut lætitia poteſt nobis occurre ubi primo diſcitur flere? et inter ipſa īcunabula naſcētis infantia et in ipſo uitæ ueſtibulo nihil aliud mihū demūdo ꝙͣ fletus occurrit limina mundi cū fletu calcāusequideꝫ tranſituri Canguſtuꝫ et ſatis anxium tempusuitæ mortalis: Ubi cū īitio nomīatur et finis initiū nr̄ꝫcū fine ſuſcipius Iā captus ē morte qui natuſ ē Teſtesſūt mortui: cū nō negāt ſe morituri: Ergo qm̄ ituri uenimus ꝑegrinātiuꝫ more qd̓ acciderit intra mūdi hoſpitium quaſi tranſeuntes ferendo mala impoſita: bona deuotione portata uincamus Peius enim malum nocetſi male portetur Lædunt et ip̄a bona ſi male portenturIbi profecto ſolamen uirtutiſ opus eſt ſub contemplation ſcilicet ſuꝑnæ mercedis ubi ſic deſideratur finis etexituſ uitæ ſicut ī pellago tutela portuēſiſ optatur Quisenim īter axietates uagiētis ſæculi erūnaſqꝫ morboruꝫlydentiuꝫ non magis mortem deſideret ꝙ longā ſatiset languidaꝫ uitā dicente Salomonē. Melior ē morsꝙͣ uita: amara et requies æterna: ꝙͣ lāguor perſeuerāsEt alibi velius ē tibi mori ꝙͣ uiuere Mors enim oīhoī dat requiem Pro certo inter mala craſſantia neceſſario exitus ſitienter optatur. Sed ſicut nec noſtruꝫ fuerat naſci Ita nec poteſtatis eſt mori. Alioquin ſi in nr̄apoteſtate mori conſiſteret: eſſet ī poteſtate nō mori Adhoc inter noſtras anguſtias mortiſ requieꝫ flagitamusqꝛ īter mala de bono ſolamē ē non tacere nauigātiummore quibꝫ refrigeriū ē īter infeſtos atqꝫ ſollicitos curſus loqui de ſecuritate portuenſi: ad quaꝫ et ſi nō liceatquātū aīus cupit celerius ꝑuenire: iuuat tn̄ et ſatis pulchruꝫ eſt meliores parte optaſre Sed quoniā nec nr̄æpoteſtatis ē potiri melioribꝫ quæ de morte naſcūtur expectanteſ meliora bonū īteris geramus īter mala certamen Bonū aūt certamen ē malis nō credere: ſed malauirtutis bono portare ꝑ quæ ī meliora de morte naſcētia morbis atqꝫ morte carentia ſublimati portēus Sieducatu enī atqꝫ morſu īfelicitatiſ in triumphos immortalis gloria nō ꝑuenitur. Quia per diſcrimina cōficiturcurſus ī portu. Primo triumphator nō pōt dici niſi cuiuictoriaꝫ uirtus: inuenit: quæ omne quod timetur cernit ſub ſe eliſū trahit ī uita captiuū: Eſt iterea ſæculū utmare natura īpatiēs et ſine uētis inflatū erigēs ſcilicetin ipſa tranquilitate minaces atqꝫ terribiles fluctus qd̓licet ſeſſores nō noceat ſuos hēt tn̄ aliquid formidiniset nioxia magnitudo n̄c nauigātibꝫ deſūt formidieſ frequēter et ictus ū̓daꝝ Nūꝙͣ deniqꝫ uel gubernator totos ſinus ſecurus explicuit: et ī hoc mūdo qui fragoſijuitæ huius turbidū curſū quærius maloꝝ tāgimur minis ſequēter et cauſis: maxīe quo īter regia caſtra militia cæleſtis ſignatos īcluſit. Iā diximus ſæculū pelagocōꝑari: ī quo ſūt rara proſꝑa dēſa ſūt turbulēta expaueſcitur tietur morbi quqꝫ n̄ dſūt ſoluſ exituſ ſecuritatiſ ēportus hic atqꝫ illic ingruūt calamitatiſ īcurſuſ infeſtæ