quædam ira quæ iuſtitiā dei non oꝑatur et furori proxima mētis ſux īpoteꝫ facit in tātū ut labia tremāt: dētescōcrepent uultus quoqꝫ pallore mutetur. Animi ueralætitia interduꝫ dolores corporis mitigat. quod ſi ad xgrotationē accedat ægritudo āimi duplicatur īfirmitasDicit quoqꝫ apoſtolus Sol nō occidat ſuper iracudiāueſtrā Quid agēus ī die iudicii: ſuꝑquoꝝ ira nō uiusdiei. ſed tantoruꝫ ānorum ſol teſtis erit Igitur mite ſcatſxuitia māſueſcat iracūdia. rēittant ſibi īuicē culpas ſuaſnec ſit exactor uindictæ qui petitor ē ueniæ. Prandis oſfenſa eſt nolle placare offenſū: quāꝙͣ affectus et ꝑturbatiōes quā diu in tabernaculo huius corporis habitātis et fragili carne circūdamur moderari et regere poſſumus. amputare non poſſumus Ideo pſalmiſta dicitiraſcimini et nolite peccare. quia iraſci hōinis eſt et fineꝫ irx ponere chriſtiani. unde quidaꝫ ait: Iam te uerberibus enecaſſē niſi iratus eſſem. inde enim iuſti dicūtur duꝫ omnia opera patiēter operantur multo quoqꝫmelius eſt ſtōachū te dolere ꝙͣ mētē. greſſu uacillare.ꝙͣ pudicitia. nec ſtatī nobis pœnitētia remedia blandiātur quæ ſunt infeliciū remedia. Cauēdū eſt uulnus qd̓dolore curatur: nec ſcire poſſumus ægrotationis malaniſi cuꝫ fuerit ſanitas ſubſecuta: et quantū boni uirtushabeat uicia demōſtrant clariuſqꝫ fit lumē cōparatōetēebraꝝ. Sed et cōſiderēus quid ethicus ille pſalmusſonet Iuſtus es dn̄e. et rectuꝫ iudiciuꝫ tuū hodie nonpoteſt dicere niſi ille qui ad uniuerſa quæ patitur magnificat dn̄ꝫ et ſuo merito imputās in aduerſit de eiusclementia gloriatur. Neceſſe eſt enim ut qui ſe creder̄dicit ī chriſto ī omnibus chriſti iudiciis gaudeat dicēsſāus ſū: gratias refero creatori: languro et ī hoc laudodn̄i uolūtatem: Quādo eniꝫ infirmor: tunc fortior ſumet uirtus ſpūs ī carnis infirmitate ꝑficitur. Nā ſortitudo corporis ībecillitas anīæ ē patitur et apolūs aliquidqd̓ nō uult pro quo ter dn̄ꝫ dpcatur ſꝫ dr̄ ei ſufficit tibigratiā mea Nā uirtus in īfirmitate perficitur. Aur igr̄ duruꝫ ſit qd aliqn̄ patiēdum eſt: dolemus auteꝫ quēquāmortuuꝫ. ad hoc eniꝫ nati ſumus ut: māeamus æterni.lugeatur mortuus: ſed ille quē gehenna ſuſcipit: quemtartarus deuorat: ī cuius pœna æternus ignis exeſtuatNā mors noſtra peccatum eſt: nos uero quoruꝫ exitūangelorū turba cōitatur quibꝫ chriſtus occurrit obuiāgrauamur magis ſi ī tabernaculo iſto mortis hitēusExteꝝ nonne uereris ne tibi ſaluator dicat̉. Iraſcerisquia fr̄ tuus meus factus eſt filius: Indignaris de iudicio meo et rebellibꝫ lachrymis facis in iuriā poſſidentiTibuꝫ tibi negas n̄ ieiunioꝝ ſtudio ſed doloris n̄ amofrugalitatē iſta ieiunia iſta aduerſarii mei ſunt nullaꝫ āimam recipio q̄ me nolente ſeparatur a corpore Talesſtulta philoſophia hēat martyres hēat zenonē et Zatoneꝫ Si uiuentē crederes frem nūꝙͣ plangeres ad meliora migraſſe. Nam ſicut præter hanc uitam eſt uitaalia beatorum ita præter hanc mortem eſt mors alia impioruꝫ Aduerſuꝫ mortis ergo duritiā et crudeliſſimamneceſſitateꝫ hoc ſolatio erigimur qd̓ ī breui uiſuri ſūuſeos quos dolēus abſētes neqꝫ ē ī mors ſſꝫ dormitio etſonus appellatur nos dolēdi magis qui quotidie ſtāusin p̄lio et peccatoꝝ uiciis ſordidamur et accipius uulnera Abſit tn̄ a fide noſtra ut aliquā plagā dicā eē quæ nōhēat cōſolationē cuꝫ propheta proclamēt. Nūquid medicus nō ē in galaad. deus eniꝫ permiſit te iſtius ſeculifluctibꝫ uētiſqꝫ iactari: ut exꝑtus naufragiuꝫ de cæteroſimiliter periclitari caueris: Ita cūctaqꝫ paſſus es ſicutītelligis uulnera corporis tui ſic anima remedia ſūt breuis eniꝫ uitæ ſpatium æterna memoria compenſabit¶ De tribulationibus et obprobriis perferendis..L. xxiii60 9PORTET nos ꝑ multas tribulationes ītroire ī regnū cæloꝝ Beati ēſtis cū uos maledixerint hoīes: et ꝑſecuti ſuerit et dixerit omē malū aduerſū uos: Gaudete ergo et exultatequia merces ur̄a copioſa eſt ī cælis: futuræ uitæ gloriapn̄tis uitx īcomodis cōparatur: p̄cipue quia nō qui patitur ſed qui facit īiuriā miſer ē: un̄ et chriſtianiſ uexillacrucis ſunt delitiæ trophæa: noſtræ uitæ nō pompis ſꝫmiſeriis reportantur: ī nr̄a claſſe uiri fortes obprobriaſciunt portare nō munera: nā chriſti uincula uolūtariaſūt: ēt uertuntur ī āplexus: Si quis āt corpor ībecilliseſt: ſi adſit ſapientia: nō aduerſarii c̄tamina uincit. maxime: qm̄ liberi arbitrii ſumus: ſꝫ ipſuꝫ dei nutritur auxilio: qd̓qꝫ pauꝑtati nō nobilitati futuroꝝ beatitudo promittitur retrahit quidē uerecundia ſenatorū ne ſequatur pauperē chriſtū: ſed audiat a chriſto: Qui me cōfeſſus fuerit et mea uerba in gn̓atione hac adultera et pō̄catrice: et filius hoīs cōfitebr̄ eū in gl̓īa pr̄is ſui cū angelis ſanctis. Turpe ē inter parētes ſenatores pro chriſto uolūtaria hūilitate deiectū. Aiſplicet amicis ſi poſiambitioſi hītuſ cultū plebeia et ignobilia ueſtimēta mutētur: ſꝫ ſi hoībꝫ placere uellē ait aplūs Chriſti ſeruusnon eſſē et propheta in pſalmo Qm̄ deus diſſipat oſſaeoꝝ qui hoībꝫ placent: cōfuſi ſunt: qm̄ deus ſpuit eosꝙͣtū bona et hūana offenſio ꝑ quā inuenitur ſeruituschriſti: tm̄ ꝑnicioſa ē amicitia q̄ dei p̄ſtet offenſā ſic̄ ſcriptū ē: Qui uoluerit amicus fieri huius mūdi: īimicusdei conſtituetur: Dicat unuſquiſqꝫ qd̓ uelit: ego interide me pro fenſus mei ꝑuitate iudicaui melius eſſe confundi corā peccatoribꝫ ſuꝑ terrā: ꝙ corā angelis ſāctisī cælo uel ubicūqꝫ iudiciū ſuū uoluerit demōſtrare: unEſaias uir ſua gente nobiliſſimus: qui ſocer regis Ezechiæ fuiſſe re fertur iuſſu dei depoſito cilitio nudus uetn̄ ardui p̄cepti pudore ꝑterritus ē: quo minus dei īperiū ſeq̄retur quia nihil honeſtius eſſe hoī ꝙͣ ſuo catoriparere iudicabat Ioānes quoqꝫ baptiſta nobilis et incarne et in ſp̄ū natus cilitiū a pueritia ī hītū elegit: Etlocuſtas ī cibū qui nec pc̓i cōſcīa: nec pauꝑtatis īopiaad huius gliaꝫ oneriſ: ſꝫ ſoli futuri ſæculi beatitudīe trahebatur: Vn̄ et apl̓i ſtulti et īutiles et tenuis fidei arguuntur: In̄ Paulū aplm̄ proferā quē quotiēſ lego uideor mihi nō uerba audire: ſꝫ tonitrua qui oculo mentisfutura cōtēplās dicebat Qui nos ſeparabit a charitatechriſti? tribulatio an anguſtia: an perſecutio; an famesan nuditas? an periculū; an gladius. Illos pericula nōſeꝑant: nos uero uoluptates: Illi catenas baiulant īnocentes: nos auꝝ circūferimus criminoſi: illi ī carceribꝫuincti: nos in tricliniis delicatis: Illi in neruo poſiti dūpuro corde et ſyncara cogitatione laudāteſ: nos fortein ipſa eccl̓ia de forenſibꝫ calūniis cogitamus: et cū oībus æqualiter legis data gr̄a gehenna ſeu regula promiſſa ſūt: alij de diuitiis: alij de uirtutibus meditātur:Cūqꝫ dictuꝫ ſit generaliter omnibꝫ Dn̄m deuꝫ tuū adorabis et illi ſoli ſeruies. Alii in īnocētia miſericordia:caſtitate: ieiuniis deo fideliter: et ſine fine ſeruientibusnos nobis adulteros eligimus quibꝫ ſeruire uolumusSi quidē iuxta euāgelii ſententia Omnis qui facit peccatuꝫ ſeruus ē peccati: reuera ſi amator pecuniæ ſum:ſi: glorix: ſi ſuꝑbiæ: ſi ambitionis aut pompæ: dum illiomne ſtudiuꝫ mea uoluntatis impendo: domino ſeruire non poſſum: quia dnobus dominis neminē ſeruirepoſſe ſcriptum eſt. Non eſtis ueſtri dicit apoſtolus Empti eſtis p̄cio magno glorificate et portate deum in corpore ueſtro. Elemēter ſpiritus ſanctus iure noſtro noſconuenit ſciens hoc in uſu publico apud omnes homines cuſtodiri: ut tāto ſeruus in opere domini eſſet cautior: quāto maiori peculio eſſet cōparatus ut ītelligāuſ.q. 3