130Larcis pannos trahit inficiuntur membranæ colore purpureo: aurum liqueſcit in litteras: gemmis codicesueſtiuntur: et nudus ante fores eorū chriſtus moriturpulla enim tunica minus cum humi iacuerit ſordidaturSic cingulum laneum cum tota ſimplicitate puriſſimūet quod poſſit adſtringere ueſtimēta magis ꝙ ſcindereidem ſemper habitus neglecta mundicies: īculta ueſtiset cultus ipſe ſine cultu plumaꝝ quoqꝫ molicies iuuēilia membra non foueat.¶ De laboribus manuumT. xviiiEC uacet mens tua uariis perturbationibꝫ quæ ſi pectori inſederint dn̄abuntur tui: et deducent te ad delictūmaximum. Facito aliquid operis utſemper te diabolus inueniat occupatum: Si apoſtoli habentes poteſtatēde euangelio uiuere: laborabāt manibꝫ ſuiſ ne quē grauarent et alijs tribuebant refrigeria quorū pro ſpiritualibus debebant metere carnalia. Cur tu ī uſus tuos ſucceſſura non præparas uel fiſcellam texe iunco uel caniſtrum lentis texe uiminibꝫ: Sarriatur humus areolææquo limite diuidātur: ī quibꝫ cuꝫ holeꝝ iactata fueritſemīa uel plātæ poſitæ ꝑ ordinē aquæ ducātur irriguærīſerantur īfructuoſæ arbores: uel gēmis uel ſurculis utparuo poſt tēpore dulcia poma decerpas: apū fabricarealuearia: ad quos te mittunt Salomonis prouerbia: etmonaſterioꝝ ordinē ac egregiā diſciplinā ī paruis diſcecorporibꝫ: texātur et lina pro capiēdis piſcibꝫ: ſcribāturlibri ut et manus operetur cibū et aīa lectione ſatureturnā in deſideriis eſt oīs ocioſus. ægyptioꝝ monaſteriahūc ordinē tenent: ut nullū abſqꝫ opere atqꝫ labore ſuſcipiāt: non taꝫ propter uictus neceſſaria ꝙͣ propter aīæſaluteꝫ: ne uagetur pernitioſis cogitationibꝫ ad īſtar fornicātis: hieruſalē oī trāſeuti diuaricet pedes ſuos. Neciccirco tibi ab opere ceſſandū eſt quia deo propicio nulla re īdiges ſꝫ ideo cū oībꝫ laborandū ē ut ꝑ occaſionēopis nihil aliud cogites niſi qd̓ ad dn̄i ꝑtinet ſeruitutēſimpliciter loquar quāuis oēs cenſū tuuꝫ ī pauperes diſtribueris: nihil apud chriſtuꝫ erit precioſius ꝙͣ quodmanibꝫ tuis ipſe confeceris. Sudore enim et labore nimio ad ubertatem fructum perueniemus.¶ De laude religionis: et de īductione ad eam. L. xixXTER I O S quidem monaſteriamultus a te ꝑ inſulas Falmatiæ ſanctorum numerus ſuſtentatur: ſed melius faceres ſi et ipſe ſanctus īter ſanctos uiueres: Pifficile Immo impoſſibile eſt ut et p̄ſētibus quis et fruatur bonis et ut hic uētreꝫ ibi mētē īple.at: et de deliciis trāſeat ad delicias: ut in utroqꝫ ſæculoprimus ſit et ī cælo et ī terra glorioſus appareat. Quodaūt aſſeris eos melius facer̄ qui utūtur rebꝫ ſuiſ: et paulatiꝫ fructus poſſeſſionū pauperibꝫ diuidant: ꝙͣ illi quipoſſeſſionibus uēditis ſemel oīa largiātur: nō a me ſꝫ adn̄o reſpōdeatur. Si uis perfectus eſſe et cætera. Neca ſuo ſtudio mōachi retrahēdi ſūt līguiſ uiperæ morſuſæuiſſimo quibus argumētaris et dicis Si oēs ſe clauſerint et fugerint in ſolitudineꝫ quis celebrabit ī eccleſiasquis ſeculares homines lucrifaciet? quis peccantes aduirtutes poterit cohortari? hoc enim mō ſi oēs tecū fatui fuerint: ſapiens eſſe quis poterit Si uirgīeſ omnesfuerit nuptia nō erunt: īteribit gn̄s humanū: ſed rara ēuirtus: Nec a pluribꝫ appetitur. Et utn̄ hoc oēs eſſentqd̓ pauci ſūt De quibꝫ dicitur ulti ſūt uocati pauciuero electi ideo licet paruulus ex collo pēdeat nepos licet fparſo crine et ſciſſiſ ueſtibꝫ ubera quibꝫ te nutrieratmater oſtēdat: licet ī limine pater iaceat: p̄calcato pergepr̄e ſiccis oculis ad uexiluꝫ crucis euola: pietatis gēuseſt in hac re eſſe crudelē Aladiū tēet hoſtis ut me perimat et ego d̓ matris lachrymis cogitabo? Pelicatus esfrater cariſſime: ſi hic uis gaudere cuꝫ ſæculo: et poſtearegnare cum chriſto. Gulta nos facere cogit effectus:et dū propinquitatē reſpicimus corporum: et corporiset animæ offendimus creatorem. Qui amat patrē autmatrem ſuper chriſtum nō eſt deo dignus Unde diſcipulus ad ſepulturā patriſ; ire deſiderans ſaluatoris prohibetur imperio. Quanti monachoꝝ duꝫ patris matrisqꝫ miſerentur ſuas animas perdiderunt; Super patreet matre pollui nō licet quanto magis ſuper fratre ſororibꝫ cōſobrinis familia ſeruulis. Genus regale et ſacerdotale ſumus illum attendamus: patrē qui nunquammoritur: et qui ideo uiuēs mortuus ē: ut noſ mortuosuiuificaret ſola cauſa pietatis ē: ubi nulla carnis noticiaeſt. Honora patrem tuū ſite a uero patre nō ſeparat tādiu ſcito carnis copulā quā diu ille ſuuꝫ nouerit creatorem Alioquin dauid protinus tibi cāet. Obliuiſcere populum tuuꝫ et domuꝫ patris tui: et cōcupiſcet rex decorē tuū: quoniam ipſe eſt dominus deus tuus. Grandepræmium eſt parentis obliti quia concupiſcet rex decorem tuū Solent eteniꝫ miſeri parētes: et non plenæ fidei chriſtiāi deformes et aliquo mēbro debiles filiosquia dignos matrimonio nō īueniūt religioni tradere:ſed ſi tu perfecta eſſe deſideras: exi cum abrahaꝫ de patria tua et de cognatiōe tua et ꝑge quo neſcis: et ſi hēsſubſtātiam uende et da pauperibus ſi non habes: grandi onere liberatus es nudus chriſtum nudum ſequere. Purum grande difficile ſed magna ſunt premiamagis eniꝫ quilibet labor ſuſcipitur: ſi ante oculos præponatur ipſius laboris utilitas ſed et nauigātibꝫ lōge ſerenitas ſpē pollicetur nauis ualida et diuturna tēpeſtasSectemur ergo nos mulierculas: ſexus nos doceat infirmior: quantæ diuitiis pariter ac nobilitate pollentesnolo eaꝝ uocabula dicer̄ ne uidear adulari relictis facultatibꝫ pignoribuſqꝫ cōtēptis hoc factu facile iudicarūtquod tu putas proprio timore difficile Vnde habeto īhis ſimplicitateꝫ colūbæ: ne cuiꝙͣ machineris dolos: etſerpentis aſtutiam ne alioruꝫ ſupplanteris īſidiis. Nonmultū diſtat ī uicio: uel decipere uel decipi poſſe chriſtianū. At illa tibi ad hoc q uariis floribꝫ lumen exornētColuber ad bibēdum ueniēs ī aqua uenenū d̄ponit neeum uenenū aqua cōcretū occidat. Nudū hoīeꝫ timetcaput tn̄ ſuū celat qn̄ percutitur Obi ſcit eſſe mortē ſuāSerpēs quidē ſi calamo percutitur moritur. Si ueroiterum percutiatur confirmatur. Hyemali tp̄e īfirmiorefficitur et a fontibꝫ deuicitur igr̄ āte hyemem circa. ſeſegētes colligit: ut illis eſcā prebeat. Anguis qn̄ ſenuerit perdit aſpectum et ſi uoluerit redire ad iuuētutem ieiunat quadragīta diebꝫ ut laxetur pellis et ſic āguſtū foramen perquirit ut dum nititur īde exire pelleꝫ ſenectutis dimittat Pellicani cū ſuos a ſerpēte filios mortuosīueniūt lugēt et ſe et ſua latera ꝑcutiūt: et ſanguīe excuſſo ad corpora mortuoꝝ fic r̄uiuiſcūt Aquila quoqꝫ cūſenuerit grauātur eius pēnæ et oculi et quærit fōtem eterigit pēnas et colligit ī ſe calorem et ſic oculi eius ſanātur et ī fōtē ter ſe mergit: et ita ad iuuētutē r̄dit Multadicūtur ī ſcripturis quæ uidētur īpoſſibilia et tn̄ uera ſūtnihil eniꝫ dicas īpoſſibile ubi ē uirtus altiſſimi nil d̓ humana fragilitatē cogites: ubi plēitudo adeſt deitatis: ſꝫquid te ad iugū dn̄i præſentis uitx prouocar̄ exemplisconor cū nullū pene ſciamus fuiſſe ſcoꝝ qui procelloſuhuius tēporis agoneꝫ abſqꝫ tribulatiōe tēpeſtate trāſierit. Sic et .n. bellator uulneris dolorē āt cōtēnit aut neſcit duꝫ uiuacitatis ſēſibꝫ ſolā uidtur cogitare uictoriaꝫ