qui ītellexerit illā ſꝫ uera quidē ſapientia ē nuꝑ factū ſenoſſe: et ut ſic loquar ī carne iuſtoꝝ imꝑfecta ꝑfectio ēParuꝫ tn̄ ē ſcire qd̓ neſcitis: ſꝫ prudētis hoīs eſt noſſemēſurā ſuā: quā qui ignorauerit quāto ampliora quæſierit tanto magis ad inferiora collocabr̄: Piſcamus igr̄in terris quoꝝ nobis ſcīa perſeueret in cælis.Cxpi.¶ De uigiliis.IGNDMO eſt fratres aptūqꝫ prorſus ſatiſqꝫ cōueniēs de ſanctis uigiliis nc̄ dicer̄ et proferr ſermonē: quādo ipſa lucubracio exigitur a ſolicitisNox ecce ⁊ caligo. corporibꝫ non ſolum homines: ſꝫ ēt cūctos in ſomno detinet animātesut reformatis uiribꝫ per ſoporē poſſint diuturnū ſuſtinere laborem uiuentes: Bonuſ deus qui ita proſpexitita conſtituit ut hō exiturus ad operationem ſuā uſqꝫad ueſpeꝝ hēret uicariū tp̄s: in quo a duris laboribuset multa fatigatione requieſcere p̄ſtitit: Nouimus aūtmultos hoīm: ut aut maioribꝫ ſuis placeāt: aut ſibi aliquid peculiariter proſint noctiſ particulā ad aliqd̓ opuſculū ſegregare: id pro lucro ducere qd̓ furati de ſoporſuo operari potuerint: A Salomone uero laudatur etfœmina quæ penſa et lanificium ad lucernam uigilāterexercet. Addidit ēt qd̓ ex hoc laus uiro eius in portiset gloria magna naſcatur: quod ſi ī carnalibꝫ inſtrumētis .i. uictui et ueſtitui neceſſariis: qui uigilat nō rep̄hēditur īmo laudatur: et mirari me fateor eē aliquos quiſacras uigilias tā ſpūali oꝑe fructuoſas or̄onibꝫ hymnis lectionibuſqꝫ fœcudas āt ſuꝑfluas æſtimāt aut ocioſas āt qd̓ his ē deterius īportunas Et quidē ſi ſūt homines a nr̄a religione alieni: qui iſta ſic ſētiāt nō eē mirū. Qūo .n. prophanis religioſa placer̄ poſſunt: quibusſi placerēt nr̄i eſſent: qꝛ ſumuſ utiqꝫ chriſtiani. Si ueronr̄i ſunt quos uigiliaꝝ ſalutifer actus offendit: ut nihilde his deterius ſuſpicer: aut pigri ſunt āt ſomniculoſi:aūt qd̓ his eſt proximum ſenes uel īfirmi: Si pigri ſūterubeſcāt: quia illis inſonāt prouerbia Salomonis uade ad formicā opiger et æmulare uias eiuſ. Si ſonicūloſi ſunt expergiſcantur ſcriptura proclamante O pigerquouſqꝫ dormis? qn̄ āt de ſōno ſurges? paululuꝫ quidē dormis: modicū ſedes: puſillū aut dormitas: puſillūuero complecteris manibꝫ pectus. Si ſenex es quiste cōpellit ut uigileſ: quāꝙͣ et nō compulſus pro ætateuigilas: Et ſi ſtare nō potes: ſed tuā cogitas īpoſſibilitatē. nō debes iuuenes: et ualentes ad tuū reuocare torporē: quos ꝑꝑ uarias tētationes iuuētutis ſeipſos propenſioribꝫ macerar̄ decet uigiliis: nā athletæ ſuis īcitationibꝫ fortiores ſūt et tn̄ mōet debilior pugnat ille quifortior ē maxīe quia et ſancti corruūt ſi fuerint negligētes: Et peccatoreſ priſtinū recipiūt ſi ſordeſ fletibꝫ lauērint: hoc ideo dico ut te nō tereant deſcēdenteſ: ſed prouocent aſcēdentes. Nihil tā facile ꝙͣ ocioſū et dormiētē de alioꝝ labor et uigiliis diſputare. Si uero īfirmuses mēbris: qd̓ facere nō potes noli rep̄hender̄: Immoriga et tu ſcd̓m prophetā lachrymis ſtratuꝫ tuū: et dicSic memor fui tui ſuꝑ ſtratū meū. Iniūge ēt uigilantibꝫ ut te ſuis p̄cibꝫ iuuet: quo adiutus a dn̄o ſuꝑ lectūdoloris tui canere poſſis: Et tu qn̄qꝫ merearis dicereIn matutinis meditabor in te quia fuiſti adiutor meusAlioqui ſtultū et ſatis exͣneum ē: ut quia ipſe currer̄ n̄ualemus bn̄ currētibꝫ derogemus: nā etſi nō poſſūusdebemus cōgratulari potētibꝫ. Sic̄. .n. de conſenſu malitia ꝑticipatur cū facientibꝫ pœna: ſic participatio gloriæ ſperāda ē: de cōſenſu bonitatis. Alios .n. effectuscōronat: alios uolūtas pia lætificat: nec ſane oneroſuꝫuel difficile uideri debet ēt delicatiſ corporibꝫ in ſeptīab0 L.na duaꝝ ideſt ſabbati atqꝫ dn̄icæ portionē aliꝙͣ dei miniſterio diſputare. Iſta .n. qͣi purificatio ē dieꝝ quīqueuel noctium: quibꝫ ſtupore carnali ingraueſcimus acmūdanis actibꝫ aſſolitamur: nec erubeſcat aliquis ī bonō ſtudio ſanctitatis: cū nō erubeſcāt īprobi in ꝑpetrādo opere fœditatis. Merito ergo ſcriptura ī prouerbiis ingerit: ē confuſio q̄ ducit ad peccatum. In bono .n.opere cōfundi peccatum ē: ſic̄ in malo faciēdo nō cōfūdi pernicies eſt. Si ſc̓s es ama uigilias ut theſaurū tuum uigilādo cuſtodiaſ: et ipſe in ſanctitate ſerueris. Sipeccator es magis cura: ut uigilādo et orādo purgerisdū tuſo pectore frequentius clamēs Ab occultis meismunda me: et ab alienis ꝑce ſeruo tuo. Guſtādum .n.uidetur quia ſuauis ē dn̄s ſic̄ ſcriptū ē Qui ergo guſtauit intelligit et ſētit quātuꝫ pōdus pectoris uigilādo dponitur: ꝙͣtus mētis ſtupor excutitur: ꝙͣta lux animaꝫuigilantis et orantis illuſtrat: quæ gr̄a: q̄ uiſitatio: mēbra uniuerſa lætificat. Digilādo timor oīs excluditur:fidutia noſcitur caro maceratur: uicia tabeſcūt: caritasroboratur: recedit ſtultitia: accedit prudētia: mens acuitur: error obtuditur: criminū caput diabolus gladio ſpiritus uulneratur. Quid hac utilitate magis neceſſariūQuid iſtis lucris cōmodatius? quid hac dilectione ſuauiuſ? quid hac felicitate beatius; teſte ēt propheta qui īprīcipio pſalmoꝝ ſuoꝝ beatum uiruꝫ deſcribēs ſūmaꝫbeatitudinē eius ī hoc uerſiculo collocauit: Si in legedei meditetur die ac nocte: bona ē quidē diurna meditatio: ſꝫ efficatior ē nocturna: quia per diē neceſſitatesob trepunt: occupationes diſtrahunt menteꝫ ſēſum duplex cura diſpergit: nox āt ſecreta nox quieta opportuna ſe p̄bet orantibꝫ: aptiſſima uigilātibꝫ: dū carminibꝫ:occupationibꝫ expeditū collectū ſenſuꝫ ī totū hoīeꝫ dīnis cōſpectibꝫ ſiſtit. Curandū ē ēt ne nimietate cibi uelpotus uigilaturi pectus oneretur: ne cruditates eructātes et crapulam nō ſolum ipſi nobis: ſꝫ ēt gr̄æ ſp̄s indigni iudicemur. Ergo tanꝙͣ diuino ſuncturi myſterio āte nos ꝑ abſtinentiaꝫ parare debemus ut ingrauati expeditius uigilar̄ poſſumus. Logitatio quoqꝫ mala pellatur: ne male uigilātis or̄o fiat ſic̄ legitur in pc̄m. Sūtenim et ex maligno uigilia ſicut in prouerbiis legitur.Ablatus eſt ſōnuſ ab oculis eorum non enim dormiūtinquit niſi malefecerint. Abſint abſint ab hoc cōuentutales uigiliæ: ſit potius uigilantibus pectus clauſuꝫ diabolo apertum chriſto: ut quē labiis ſonamus corde teneamus. Tunc erunt acceptabiles noſtre uigiliæ: tuncpernoctatio ſalutaris: ſed competenti diligentia et deuotione ſincera miniſterium noſtrum diuinis obtutibꝫofferatur¶ De ueſtibus..C. xvii.D S EA tunica ueſtiaris: uilis tūicacontemptū mundi probet. Ita duntaxat ne animus tuus tumeat: ne habitus ſermoqꝫ diſſētiāt. naꝫ ueſtis ipſauilis et pulla animi tacentis indiciuꝫē. Qui .n. mollibus ueſtiūtur in domibꝫ regū ſunt. Cales nāqꝫ ueſtes hēas: nō quibꝫ ueſtita corpora nudentur: q̄ nec ſint ſatis mundæ nec ſordidæ: et nulla diuerſitate notabiles quia nec affectatæ ſordes: nec exquiſitæ munditiæ conueniūt chriſtiano: ſed ne hoc ipſum iactantiam tibi gn̓et. ꝙ ſeculi iactātiā contēpſiſti: nec cogitatio tacita ſubrepat: ut quia forſitā in auratiſ ueſtibusplacere deſiſti placere coneris in ſordibꝫ. Nihil .n. intulimus in hc̄ mundum: nec auferre quid poſſumus. Atnunc pleroſqꝫ uideas armaria ſtipare ueſtibuſ tunicasmutare quottidie: et tamen tineas non poſſe ſuperare:et qui religioſior eſt unum exerit ueſtimentum et plēis