hoo.Euenit ēt interdum ut cū modicuꝫ ſcientiæ quis habuerit elatus in ſuperbiaꝫ diſcere deſiſtat: et paulati eo qd̓nihil additur ſubtrahitur: ut uacuū diſciplinis penitusremaneat: ferrumqꝫ qd̓ acutū erat ebetetur: ſꝫ et iamprophetā horrere eloquētis ē nō chriſtum ſapere ſapientis: Iniuriā feciſſe uirtutis. Aliena poſſidere potētiaInnocēteꝫ circūuenire aſtutia: humilē deſpexiſſe nobilitatis. Sic erroribꝫ plēa ſūt oīa et ad hoc uſqꝫ ueritaſobſcuratur: ut ī mortis gremio iacuiſſe beatitudo dicatur. Nobis uero nil placet niſi qd̓ eccl̓iaſticū ē: et qd publice in ecclīa nō tīemus ī his tn ita nos facere ſolēusQn̄ .n. philoſophoſ legimus: qn̄ ī manus nr̄as libri ueniūt ſapiētia ſecularis: ſi quid ī eis utile reperimus adnrm dogma cōuertimus: Si quid uero ſuꝑfluū q̓ idolis: de amore de cura ſæculariū rerū hæc radius: hiscaluitiū īduciuſ: hæc unguiuꝫ ferro acutiſſimo deſecamus. Reſerā tibi nāqꝫ meæ īfelicitatis hiſtoriā. Cuman̄ ānos plurimoſ domo parētibꝫ ſororibꝫ cognatis etqd his difficilius ē conſuetudine lautioris cibi ꝑꝑ cælorū me regna caſtraſſē: et hieroſolymā militaturus ꝑgerē: bibliotheca quā mihi ſūmo ſtudio cōfecerā carer̄ n̄poteram: itaqꝫ miſer ego Lecturus Tulliū ieiunabamet p̄t noctiū ēbraſ uigilias: p̄t lachrymas quæ p̄teritorūrcordatione pc̄orū ex ītimis uiſceribꝫ fluebāt plato ſumebatur in manus: ſi qn̄ in memetipſo reuerſus Prophetā legere cœpiſſē ſermo horrebat īcultuſ: et quia lumē cæcis oculis nō uidebā: nō oculorū putabā culpameē: ſꝫ ſolis. Pūqꝫ ita me ātiquus ſerpēs illuderet ī media ferme quadrageſima medullis īfuſa febris corpusīuaſit exhauſtū: et ſn ulla requie qd̓ dictū quoqꝫ inc̓dibile ſit īfelicia mēbra depaſta ē: ut oſſibꝫ uix hæreremīterī parantur exequiæ: et uitalis aīæ calor toto iā corpore frigeſcēte in ſolo tepēte pectuſculo palpitabat. Tōſubito raptus ī ſpū ad tribunal̓ chriſti pertrahor ubi tātū luminis erat ut ex circūſtantiuꝫ claritate fulgoris ſicproiectus in terra ſurſum aſpicere nō auderē: iterrogatus conditionē chriſtianuꝫ me eſſe reſpondi: et ille quip̄ſidebat mentiris inquit Aiceronianus es nō Ehriſtianus. Lbi .n. eſt theſaurus tuus: ibi et cor tuum. Ilicoobmutui: et īter uerbera quibꝫ iā cædi me iuſſerat: egocōſcientiæ magis igne torq̄bar: illū mecū uerſiculū īpetens In inferno quis cōfitebitur tibi? Elamare tn̄ cœpiet eiulās dicere Giſerere mei dn̄e miſerere mei. Necuox inter flagella reſonabat. Tandem ad præſidentisgenua prouoluti qui aſtiterant precabantur ut ueniamtribueret adoleſcentia et errori locū pœnitētiæ piuꝫ cōmendaret: exacturus deinde cruciatum ſi gētilium aliquando litteraruꝫ libros legiſſem. Ego qui in tanto cōſtrictus articulo: uellem etiam maiora promitter̄: deierare cœpi et nomē eius obteſtans dicere Domine ſi unquam habuero codices ſeculares: aut ſi legero te negaui: in hæc ſacramēti uerba dimiſſus reuertor ad ſuꝑoset mirātibus cunctis oculos aperui: tanto lachrymaꝝimbre perfuſoſ ut incredulis fidem facerem ex dolorenec uero ſopor ille fuerat: aut uana ſomnia: quibus ſæpe deludimur. Teſtis eſt tribunal illud ante quod iacuiiuditium teſte ē qd̓ timui: ultra mihi nūquam taleꝫ cōtingat incidere quæſtionem: nam fateor uulneribus habuiſſe plenas ſcapulas: plagas ſenſiſſe poſt ſōnum: Ettanto dehinc ſtudio diuina legiſſe quanto mortalia ante non legeram: quodqꝫ præter pſalmorum et oratiōisordinem quod tibi hora tertia. Rexta Nona ad ueſperum media nocte et mane ſemper eſt exercēdum Atatue quot horis ſcripturam ſanctam ediſcere debeas:quanto tempore legere non ad laboreꝫ: ſed ad delectationem et inſtructionem animæ. Cumqꝫ hæc finierisſpatia: et frequenter ad figēda genua ſolicitudo animiiuſcitauerit: aut texenda compone: quæ ſunt texta reſpice: quæ errata rep̄hende: quæ ſunt facienda conſtitueSi tantis operum uarietatibꝫ fueris occupatus nunꝙͣtibi dies erunt longi: Sed quamuis æſtiuis tendanturſolibus breues uidebuntur quibus aliquid operis prætermiſſum eſt: Hæc obſeruans teipſum ſaluabis et alios et eris magiſter ſanctæ conuerſationis: multorumqꝫ caſtitatem lucrum tuum facies. Dicas pſalmum inordine tuo in quo non dulcedo uocis: ſed mentis quæratur ſcribente apoſtolo pſallaꝫ ſpiritu: Pſallam et mēte. Legat enim præceptum pſallite ſapienter: Nam clamor in ſcripturis nō eſt uocis: ſed cordis. ſed nunquiduerborum multitudine flecti deus ut homo poteſt.Non enim uerbis ſed corde orandus eſt deus. Melior eſt ſeptem pſalmorum decantatio: cum puritate etſerenitate et ſpirituali hilaritate: ꝙ totius pſalterii modulatio cuꝫ anxietate cordis et triſtitia. Cantor quoqꝫpellatur ut noxius ac fidicinas et pſaltrias et iſtiuſmōiquaſi mortifera Sirenarum carmīa proturba ex ædibꝫSic autem erudienda eſt anima quæ futura eſt templūdei: quod nihil aliud diſcat audire: nihil loqui niſi qd̓ad timorem dei pertinet turpia non intelligat: canticamundi ignoret: non ſunt contēnenda quaſi parua ſint:ſine quibus maiora conſtare non poſſunt. Græca narrat hutoria Alexandrum potentiſſimum regem orbiſqꝫ dominatorem: et in moribus et in inceſſu Leonidispædagogi ſui non potuiſſe carere uitiis: quibꝫ adhuc ꝑuulus fuerat infectus. ꝯæmonum itaqꝫ dœrmonum cibus eſt carmina poetarum: ſæculariū ſapientia: rhetoricorum pompa uerborum. Hæc ſua homines ſuauitate delectant: et dum aures dulci modulatione currentibus capiunt: Animam quoqꝫ penetrant: et pectoris īterna deuincunt: Uerum ubicunqꝫ ſummo ſtudio fuerint ac labore perlecta nihil aliud niſi inanem ſinum etſermonuꝫ ſtrepitum ſuis lectoribus tribuunt: nulla ibiſaturitas ueritatiſ: nulla iuſtitiæ refectio reperitur. Studioſi uero in fame ueri uirtutum penuria perſeuerantMHihi autē curæ nō quid Ariſtoteles: ſed quid paulusdoceat. Ornat enim doctrinam dei qui ea quæ conditioni ſuæ apta ſunt facit: et econuerſo confundit illaꝫ cuiconditio ſua diſplicet. Monachus autem nō doctorisſed plangentis habet officium: qui uel ſe uel mundumlugeat: et domini pauidus præſtolatur aduentum: quiſcienſ imbecillitatem ſuam: et uas fragile quod portattimet offendere: ne impingat et corruat: et frangatur:ſeqꝫ monachum eſſe non loquēdo ſed diſcurſando: ſꝫtacendo et ſedendo nouerit Sit quoqꝫ tibi ſermo ſilēset ſilentium loquēs: nec citus nec tardus inceſſus: ac unuſquiſqꝫ quando ad cōmunionē ingreditur: cū cuculla tantum accedat. Habeant qui uolunt ſuas oues: uaſe gemmato bibant: ſerico niteant plauſu populi delectentur: et per uarias uoluntates diuitias uincere neq̄ant: nr̄a diuitiæ ſunt in lege dei meditari die ac noctepulſare ianuam: et ſæculi fluctus dn̄o p̄eunte calcare p̄paremus igitur nobis fortitudinē. Aſſumamus nobisꝑfectum robur ut inter errorum tenebras et cōfuſionēin noctis ſcientia chriſti llumen appareat: dieſqꝫ noſternubem habeat protegentem: ut his ducibus ad terraꝫſanctam peruenire ualeamus. Quid enim eruditionemelius? quid ſuauius diſciplina quid dulcius dominoSit āt cōuiuium chriſtuſ: lectio chriſtuſ: quies chriſtuſcogitatio chriſtus Quæ .n. pōt eſſe uita ſine ſcīa ſcripturarum ꝑ quā ēt ipſe chriſtus agnoſcitur qui cibi q̄ mella ſūt dulciora ꝙ dei ſcire prudētiā. Sapiēs quoqꝫ nūꝙͣ ſolus ē: hēt ſecū oēs qui boni ſūt et fuer̄t: et animuꝫliberū quocūqꝫ uult trāſfert. qd̓ corpore n̄ pōt cogitation cōplectitur: et ſi hoīꝫ īopia fuerit loqr̄ cū deo: necu̓ꝙͣ ē minus ſolus ꝙͣ cuꝫ ſolus fuerit. prīa nāqꝫ ſapiētia ē caruiſſe ſtultitia: ſed ſiultitia caruiſſe nō pōt: niſi