facilius ne ſe ob pauꝑtatē alienū eſſe a cura dei exiſtīetpropheta teſtatur dicens et pau ꝑē et diuitē ego feci/ etpro oībꝫ æqualis cura mihi ē. Nō eſt eniꝫ dus ꝑſonaꝝacceptor nec pro illo tantū curā gerer̄ profitetur qui īſeculi diuitiis pollet: ſꝫ pro oībꝫ et pro pauperibꝫ curaꝫſuſtinet remūeraturus quē īuenerit aut ī diuitiis hūilēaut in pauꝑtate patientē diſtributi ueluti totius corporis hūani et miniſteriū q̄ritur ſinguloꝝ; Conſidret hōiſcorpus eſſe. unū quidē corpus ſꝫ plurima m̄bra. Nunquid oīa ſunt oculus: aut pes aut reliqua mēbra? Sedſicuti ait apolus doctor gentiuꝫ in fide et ueritate quæinferiora ſunt m̄bra maioreꝫ his tribuius honorē. Etquēadmōm uirtus ſinguloꝝ mēbroruꝫ ī ſuo ordine atqꝫ officio demonſtratur. Ita in totius gn̓is hūani corpore uelut minor pauꝑtas et diuitiæ collocātur ut diuitiis hūanitas dei examine cōprobetur. Exultare debetpauꝑ et deo gr̄as agere ꝙ multis patrimōii nexibꝫ liberatus In die probatōis nō grauatur cōpedibus facultatū: facilius liber ſequitur diſcipulus dn̄m nullis nexibꝫimplicatus. Non deſit ēt ab ipō in quātuꝫ poteſt miſericordia iuſta in egenos qꝛ ſic̄ iuſtus efficitur de frugalitate inferioribꝫ et nō hn̄tibꝫ p̄rogator nō uereatur n̄cipſe deficiat cū in uſu ſcæ adminiſtratōis habeat prōptiſſimā uolūtatē. Nihil enī ſibi deerit nō cupiat in ſæculodiues fieri ne mala ſibi plurima acquirat dicēte ac monēte glorioſo Paulo Habētes uictū et ueſtituꝫ his contēti ſumus. Immo ſi uera fide et ꝑꝑ ſaluteꝫ creder̄ cæleſtes ſibi diuitias cooptet; et cōparet quas iuſquiſqꝫ etmiſericordia et reliquis actibꝫ bōis cōparat et aſſumit.Tēporalibꝫ ēiꝫ æterna ſunt p̄pōenda: caducis ſtabilia.ſolicitis ſecuriora: ꝑiculoſis libera: inhōnrificis clariora. Igr̄ cuꝫ chriſtus dixerit Primū q̄rite regnū dei ethæcōia appōētur uobis nulli dubiū fore credo his copiā neceſſariā reꝝ in terris non defecturā quibus cæleſtia p̄parantur. Vnde his monitis et diues tēpetur: etpauꝑ ſubleuetur. Bifficile potēteſ et nobiles et diuiteset multo his difficilius eloquentes credunt deo. Occæcatur nāqꝫ mēs eoꝝ diuitiis: opibꝫ atqꝫ luxuria circundati uiciiſ nō poſſunt uider̄ uirtutes. Felix ergo qui nōin diuiciis nō in ſapientia nō in potētia ſæculari et eloquētia: ſꝫ ī chriſti paſſiōibꝫ gloriatur. Ac nihil miſeriuſꝙͣ deū ꝑꝑ numuꝫ cōtēnere. Ideo quē ſenſeris ſēꝑ autcrebro d̓ nūmiſ loquētē īſtitorē hēto potiuſ ꝙͣ mōachū¶ De correctione et doctrina p̄ſidentis .L. vii.ECTO R quoqꝫ honore ſupp̄ſſoæqualē ſe ſubditis bene uiuentibuset erga peruerſos iura rectitudīis exercer̄ nō formidet. Nā liquet̉ ꝙ oēshoīes natura ingēuit æquales: ſꝫ uariante merijorū ordine alios alijs culpa poſtpoſuit: ſꝫet arguūt negligētes rectores eccleſiæ dei ob quorū incuriaꝫ perit. oīs decor populi chriſtiani cuꝫ nec ī meditatione legis diuinæ nec cultu pietatis: nec in ſacrarumuirtutū exercitio laborar̄ conentur. Tunc et eniꝫ doctrina rectorum ſuauitas eſt cuꝫ doctrina pariter et uitaconſenciant. Sed nec putant ſua ſcientia et ſapientiaſed dei auxilio pacem eccleſiis ſuis redditam qui ſi ſuum ſeruauerint gradū? ſunt quaſi domus dei et quaſiangelus domini. Sed ſi plus cupiunt uideri noſſe ꝙͣcæteri qn̄qꝫ patent ueritatis regulā non tenere. Magr̄quoqꝫ diſcipulū corrigit quē ardentioris cernit ingēii.Nam medicus ſi ceſſauerit curare deſperat. Quoniānon eſt parui apud deum meriti bene filios educare.Rectorum quoqꝫ eſt ut laborantiuꝫ nouerint ſudorēuel lapſis manū porrigere uel errantibꝫ uiaꝫ on̄dere.Sed ne glorieris ꝙ multos diſcipulos hēas filius dei3Bdocuit in iudæa et duodeciꝫ illuꝫ tantū apoſtoli ſequebantur phariſæoꝝ autē doctrinæ oīs populus applaudebat. Lædit diſcipulus mgr̄ꝫ ſi ꝑ negligentiā ſuam p̄cepta eiuſqꝫ laborē diſꝑdat. Ideo nō ſit in eis pene diuerſitas in quibꝫ paria ſūt peccata. Nullius ꝑſonaꝫ accipias quātucūqꝫ ſit potēs uel nobilis ſi peccauerit corripe eū. nā cōfuſiōē ſequitur ignōinia ignōiniā correctio correctiōē cōſolatio cōſolatōneꝫ ſalus. Vera ēiꝫ ātcitia qd ſentit. ſimulare non debet nō ē crudelitas prodeo crimīa pūire ſꝫ pietas nil tn̄ crudelius nilqꝫ miſerius īueniri poteſt ꝙͣ ut timore mortis propriæ ne ſalutē filioꝝ audeant defender̄. Docente āt te ī eccleſia nōclāor populi ſꝫ gēitus ſuſcitetur. lachrymæ audiētiumlaudes tuæ ſint Sermo p̄ſbyteri ſcripturaꝝ lectione cōditus ſit Vnde et apolus præcipit Sermo ueſter ſit ſale conditus quod ſi infatuetur foras proiicitur et perdit nominis dignitatem Nā ſicut uictoria dn̄i triūphuſē ſeruoꝝ. Sic̄ magiſtri eruditio diſcipuloꝝ profectus.Niſi ēim caput ſanuꝫ ſit oīa mēbra erūt in uitio. Quādo doctrina nō erit ī eccleſiis ītelligimus ꝑire pudicit iam caſtitateꝫ mori et oēs obire uirtutes quia nō comederunt uerbū dn̄i Tunc ſcriptura utilis ē audiētibꝫ cūabſqꝫ chriſto non diſcitur? cum ſine pr̄e non profaturcuꝫ eniꝫ ſine ſpū ſancto non iaꝫ inſinuat Ille qui p̄dicatſed difficile dignus p̄co uirtutuꝫ chriſti inueniri poteſtqui in anuntiandis illis nō ſuā ſed eius q̄rat gloriā quēp̄dicat. Cōfuſio quoqꝫ et ignominia eſt ieſū crucifixuꝫet pauꝑeꝫ et eſurientē fartis p̄dicare corporibꝫ: et ieiunioꝝ doctrinam per rubentes buccas tumentiaqꝫ oraproferre. Non cunfundant ergo opera ſermōeꝫ tuumut cum in eccleſiis loquaris tacitus quiſqꝫ reſpondeatCur hæc quæ dicis ipſe non facis Accuſare auaritiametiam latro poteſt. Sacerdotis uox cum m̄te cōcordetNam quomodo poteſt p̄ſes eccleſiæ maluꝫ auferre demedio eius qui ī delictuꝫ ſimile corruerit. Ac qua libertate corripit peccantē cuꝫ tacitus ipſe ſibi rn̄deat eadeꝫadmiſiſſe quæ corripit. Perdit eniꝫ auctoritatē docendi cuius opere ſermo deſtruitur. Et illd̓ Tulli Caput arCtis eſt docer̄ quod facias. Venerationi mihi ſemꝑ fuitnon uerboſa ruſticitas: ſed ſancta ſimplicitas. Qui enīin ſermōe ſe dicit apoſtolos imitari: prius imitetur uirtutes et uitam illoꝝ In quibꝫ loquēdi ſimplicitateꝫ excuſabat ſancti noīnis magnitudo. Non eniꝫ fac̄ eccleſiaſtica dignitas chriſtianū: nec eſt facile ſtare loco Pauli: tenere gradū Petri iaꝫ cū chriſto regnantiuꝫ ne forte ueniat angelus domini qui ſcindat uelum templi tuiqui candelabrum tuum de loco moueat. Igitur ædificaturus turri futuri operis ſūptus cōputa. Sicuti nōhieroſolymis fuiſſe: ſed hieroſolymis bene uixiſſe laudandum eſt. Prius ergo faciamus et ſic doceāus nedoctrinæ auctoritas caſſis oꝑibꝫ deſtruatur Nā dͣ eloquentibꝫ et pronūtiātibꝫ plenus ē orbis loquuntur q̄neſciūt: docent q̄ nō didicerunt mgr̄i fiūt cū āte diſcipuli non fuerint. Sed nec ad ſcribendū cito proſilias etleui ducaris inſania Gultoqꝫ tp̄e diſce qd̓ doceas etſic nō temeritate quorūdam doceaſ qd̓ neſcias ſꝫ antediſce qd̓ dicturus es Nā qui ſapientis uerba crebro audire et intelligere negligit uitam ſuam gubernare nonnouit. Quanto magis nec alioruꝫ regimini profici Igr̄ſeruum ſeruis te eē cōuenit Atqꝫ ita in omnibus p̄docer ut quicunqꝫ audiūt cōuerſatōe tua magiſ ꝙͣ ſermone proficiant Quoniā quidē non in ſermōe ē regnumdei ſꝫ in uirtute. Sed ne ſtatī multitudinis acquieſcamus iudicio. Sꝫ electi in principatū noſcāus m̄ſuramnoſtram et humiliemur ſub potenti māu dei Re uera nil fœdius p̄ceptor furioſo cū debeat eē māſuetuset eruditus ē cōtra toruo nultū trēentibꝫ labiiſ rugatafrōte effrēatiſ cōuiciiſ facie īter pallorē ruborēqꝫ uari