99 L.Negociatoreꝫ clericum et ex inope diuitem factum exignobili glorioſuꝫ quaſi quādā peſteꝫ fuge Et præſertiꝫcum ſciaꝫ te toto renunciaſſe mundo et abiectis calcatiſqꝫ duitiis oratiōi lectioni ieiuniis uacare quottidie procuratores quoqꝫ et diſpēſatores domoꝝ alienarū atqꝫuillaꝝ clerici eſſe nō poſſunt. qui proprias iubētur cōtēnere diuitiaꝝ facultates Auaritiæ itaqꝫ maluꝫ tibi oīouitandum ē non quo aliena non appetas: hoc enī etpublicæ leges puniunt: ſed quo tua quæ tibi ſunt. aliēanon ſerues Si ī alieno īquit fideles non fuiſtis. quodueſtrum eſt quis dabit uobis. Sed dicis iuuenis ſumdelicatus et manibus meis laborare non poſſum: ſi adſenectaꝫ uenero ſi ægrotar̄ cœpero: quis mei miſerebitur? Audi ad apoſtolos loquenteꝫ ieſuꝫ Reſpice uolatilia cæli et cætera: Si ueſtis defuerit lilia proponanturSi eſurieris beatos audieſ pauperes et eſuriētes ſi aliquis afflixerit dolor legito illud apoſtoli propter hoccōplacebo mihi ī īfirmitatibus meis Illud auteꝫ quodderelicta milicia caſtraſti te propter regna cæloruꝫ quidaliud ꝙͣ ꝑfectam ſecutus eſt uitam. Perfectus auteꝫ ſeruus chriſti nihil præter chriſtum hēt. Aut ſi quid præterchriſtū habet perfectus nō ē Igitur ut cōcludaꝫ ſi perfectus es cur bona paterna deſideras. Dominus euāgelium uocibus tonat non poteſtis duobus dominis ſeruire: et audet quiſꝙͣ mēdacē chriſtum facere māmonæ etchriſto ſeruiēdo: qui dicit ſe in chriſtum credere debetquomō ille ābulauit ſic ambulare. Affati diues eſt quicum chriſto pauper eſt. Naꝫ ſerui dei qui diebus et noctibus ſeruiunt domino ſuo qui in terris poſiti āgelorūimitantur cōuerſationeꝫ et nihil aliud loquūtur niſi qd̓ad laudes dei pertinet. Habētes uictū et amictū his cōtenti diuitiis qui plus habere uolunt ſi tamē ſeruāt propoſitum? Alioquin ſi āplius deſiderant his quoqꝫ quævneceſſaria ſunt probātur indigni. Quicquid tamē corpora noſtra defender poteſt et humāæ ſuccurrere imbecilitati quos nudos natura profudit hæc una appellāda ētunica Si ergo uis ēē qd propheta eſt qd̓ chriſtus ē dapauperibꝫ quo neceſſitas ſuſtētetur nō quo opes augētur. Quodqꝫ ſi quid plus habes ꝙͣ tibi ad uictū ueſtitūqꝫ neceſſarium ē illud eroga ī illo debitoreꝫ te ēe noueris Nla aliena rapere cōuicitur qui neceſſaria ſibi retīerconatur Clerici quoqꝫ qui de bonis parētum ſuſtentaripoſſunt ſi quid pauperū accipiunt ſacrilegium profectocōmittunt. Scit enī hoſtis ātiquus magis cōtinētiæ ꝙͣnumoꝝ eē certamē facile nāqꝫ abiicitur quod hæret extriſecus iteſtinū belluꝫ periculoſius eſt: Fachæus diueserat: apoſtoli pauperes: et quātuꝫ ad diuitias nihil quātum ad uoluntateꝫ totum mūdum reliquerunt Si offeramus chriſto opes cum anima noſtra libēter ſuſcipiet:Si autē quæ foris ſunt deo: quæ itus diabolo demusnō eſt Xquā partitio. Nolo igitur ꝙ ea tantum offerasquæ poteſt fur rapere: hoſtis inuadere: proſcriptio tollere: Et quæ ad īſtar undarum et fluctuuꝫ a ſuccedētibꝫſibi dominis occupantur: et quæ nolis uelis ī morte dimiſſurus es illud offer qd̓ nullus tibi poſſit hoſtis auferre Nam aurum deponere īcipientium ē nō perfectorūſelhſum offere deo proprie chriſtianorū eſt. Nec enimim aginem crucifixi poteſt niſi qui ī hoc ſæculo ſe nuduꝫiilortuumqꝫ eddiderit Infinita nanqꝫ de ſcripturis exēPla ſuppeditāt quæ auaritiā doceant eſſe fugiendā. Derum quod nō ante plures ānos geſtuꝫ ſit referaꝫ. Quidā ex fratribꝫ parcior ꝙͣ auarior neſciēſ triginta dēariisdn̄ꝫ uēditum cētuꝫ ſolidos quos lina texendo acquiſierat moriēs derelīquit Inituꝫ ē īter mōachos cōcilium:Naꝫ ī eodē loco circiter quīqꝫ milia diuiſis cellulis habitabāt quid facto opus eſſet: Alii pauperibus diſtribuendos eſſe dicebāt alij dādos eccleſiæ nōnulli parētibꝫremittēdos Macarius uero et Panthomius et Iſidorus et cæteri quos patres uocant ſancto ī eis loquenteſpiritu decreuerunt īfodiendos eſſe cuꝫ eodem dicētesPecunia tua tecū ſit ī perditione. Neqꝫ hoc crudeliterquiſꝙͣ putet eē factū Tantus quoqꝫ cūctoſ ꝑ totā ægyptū terror īuaſit ut unū ſolidū dimiſiſſe ſit criminiſ radixoīū maloꝝ ē auaritia idoqꝫ et ab apoſtolo idoloꝝ ſeruitus nūcupatur Nō quidē occidet aīaꝫ iuſtā dn̄s Iūiorfui et ſēnui et n̄ uidi iuſtū qͣrlictū nc ſēen eius q̄res pāēHelias coruis paſcitur miniſtrātibꝫ. Vidua ſareptēa ip̄acū filiis ſuis ꝑitura prophetā paſcit eſuriens et mirū inmōm capſace repleto qui alēdus uenerat alit. Petrusaplūs ait argētū et auꝝª n̄ ē mecū qd̓ aūt habeo hoc tibido ſurge et ābula in noīe ieſu at nūc multi licet ſermōetaceāt oꝑe loquūtur fidem et miſericordiā non hēo: qd̓aūt hēo auꝝ et argētuꝫ hoc tibi n̄ do. Audi Iacob quidin ſua epiſtola poſtulet. Si fuerit dn̄s meus mecum etferuauerit me ī uia hac ꝑ quam ego iter facio: et dͥderitmihi panē̓ ad manducādū: et ueſtē ad ueſtiēdū: tātū neceſſaria deprecatus ē. Vnde et latrones ad ſanctū Hilarioneꝫ. Quid faceres ſi latrones ad te uenirent? Quibꝫreſpondit Nudus latrones non timet: at illi occidi poſſes. poſſum inquit: ſed nō timeo qui ſum mori paratuscuius qui mirantur ſigna et portenta quæ facit: mirēturet īcredibilem abſtinentiā: ſcientiam: et humilitatē. Egoaūt nil ita ſtupeo ꝙͣ gloriam et honorem calcar̄ potuiſſequia factū eſt difficile gloriam uirtute ſuperar̄ et ab hisdiligi quos præcediſ. Cum ergo chriſti gaudeas libertate ac propemodū ī dogmate conſtitutus ſis nō debesad tollendam tunicam tecta deſcendere: nec reſpicerepoſt tergum nec aratri ſemel arrepti: ſtiuam dimittere:ſed ſi fieri poteſt imitare Ioſeph et ægyptiæ dn̄æ palliūderelinque ut nudus ſequaris dominum ſaluatoremqui dicit ī euangelio niſi quis tulerit cruceꝫ ſuaꝫ et ſecuetus me fuerit n̄ poteſt meus eſſe diſcipulus: proiice ſa16cinā ſæculi: ne quæras diuitias q̄ cāeloꝝ prauitatibꝫ cōparātur. Nudus et leuis ad cæluꝫ uola: ne alas uirtutūtuaꝝ auri qͣprimāt pōdera: ut īpleas ſacculuꝫ queꝫ dn̄seuacuare præcipit. Si igitur qui habent poſſeſſiones etdiuitias iubētur oīa uēdere et dare pauperibuſ: et ſic ſequi ſaluatoreꝫ: dignatio tua non debet quærere qd̓ erogaturus es. Didua illa ī euāgelio paupercula quæ duominuta miſit ī gazophylacium cūctiſ præfertur diuitibꝫqꝛ totū: qd̓ habuit dedit: et tu igitur erogāda n̄ quærasut ſortiſſimum tyrūculum ſuuꝫ chriſtus agnoſcat: ut lætuſ tibi d lōgiſſima regione ueniēti occurrat pater: ut ſtoe comreciolam tribuat et ānulū: ut īmolet pro te uitulūˡ ſaginatuꝫ:¶ De utiitate prupertatisT. .vi.A OPERuero ita cōſolādus eſt utſciat ī paupertate magis bona cōſiderāda. Et primo quidē ꝙ a deo illi ſitutiliter prouiſum. Præſciuit enim deum īfirmitatem eius cōſideraſſe et ſciſſe ꝙ diuitiarū ſarcinā et ſolitudinē portare n̄ poſſet: Deinde ſciat quātastētationes quāta pericula tranſiuerit noīe pauꝑtatis: ſiaffluētia deeſt quæ frequēter cōtraria eſt: ad aī tn̄ diuitiaſ quātocius ſn īpedimēto in pauꝑtate tranſitur. Certequātis malis caruit cōſideret. Laret īuidia æmulationeīſidiiſ dolo ſuperbia cōtētione et his quæ hoībus ī hocſæculo diuitia ſolēt cōſlar̄ fluxū .n. reꝝ et ubertate copiarū aīus ſoluitur. uigor mētis īfrigitur: uirtus corporiseneruatur: At ī paupertate non laſciua cōuiuia: non turpes potationes: oīa ſobria: oīa rigida: oīa humilia nonabiecta quoniā conſciētia pura et uirtute ſunt plena n̄ ēabūdās extrāeis facultatibꝫ n̄ facile ad diuitias aī i. aduirtutes huius mūdi diues accedit filius enī dei difficilius dicēſ diuitē ītroir̄ ī rgnū cæloꝝ utiqꝫ ītelligit pauꝑes