380.Iormīæ quoqꝫ quæ nomē tuū nouerit uultū neſciāt naToānes baptiſta ſanctam matrem habuit: pōtificiſqꝫ filius erat: et tamē nec matris affectu: nec patris o ꝑ bꝫ uīcebatur. ut ī domo parētum cum periculo uiueret caſtitatis: Diuebat ī eremo oculis deſiderantibus chriſtuꝫnihil aliud dignabatur aſpicere: Heſtis aſpera zōna pellicea: cibuſ locuſtæ: et mel ſilueſtre omnia uirtuti et continētiæ p̄parata ūde martyrē quēdā tormēta nō uicerātſed ſuperabat uoluptas. Tandeꝫ cælitus inſpiratus p̄ciſaꝫ mordicus linguā in oſculantis ſe facieꝫ expuit: et ſiclibidinis ſenſū ſuccedēs doloris magnitudo præripuit.Nam quomodo qui igneꝫ tetigerit ſtatim aduritur: Itauiri tactus et fœminæ ſentit naturā ſuaꝫ et diuerſitatemſexus ītelligit. Item quomodo poterit libidinē refrenar̄qui nec manū ualet cohibere nec linguā. Sed et hoſpitiolū tuuꝫ nunꝙͣ mulierum pedes terant: Uideas neſub eodē tecto manſites nec ī præterita caſtitate cōfidasQuia nec Pauid ſantior nec Sāpſōe fortior nec: Salomōe potes eſſe ſapiētior memento ſēꝑ ꝙ paradiſi colonū de poſſeſſiōe ſua mulier eiecerit ergo tāti ſibi ſāctusquilibet frater aſſiſtat. Nam ſcio quoſdam corpore cōualuiſſe: et animo ægrotare cœpiſſe. Periculoſe tibi miniſtrat cuius uultū frequenter attendis Si tamē uiduaa te uiſitatur aut uirgo nunꝙͣ domū ſoluſ ītroeaſ ſoluscuꝫ ſola et abſqꝫ arbitro uel teſte nō ſedeas tantaqꝫ cōfabulandi fidutia ſit ut intrante alio nō paueas nec erubeſcas. Speculum enī mentis facies eſt et taciti oculicordis fatētur arcana. Tales quoqꝫ habeto ſocios quorum cōtubernio nō infameris Non ueſte ſed moribusornentur: et pudicitiā habitu polliceantur. Corrūpuntmores bonos cōfabulatiōeſ peſſimæ Caueto oēs ſuſpitiones et quicquid probabiliter fingi poteſt ne fingaturante deuita Crebra munuſcula et ſudariola et faſciolaset ueſtes applicitas et oblatos at deguſtatos cibos blādaſqꝫ et dulces litterulas ſanctus amor non habet. Audi me mel meum lumen meum meumqꝫ deſidriū chriſtus eſt. Omnes delitias et lepores et riſu dignas urbanitates et cæteras īeptias amatoꝝ ī cōediis erubeſciuset ī ſæculi hoībꝫ deteſtamur quanto magis ī clericis etmonachis quoꝝ et ſacerdociuꝫ propoſito et propoſitūornatur ſacerdotio: Nec hoc dico qd̓ aūt ī te aut in ſanctis uiris iſta formideꝫ: ſed ꝙ ī oī propoſito et gradu etſexū boni et mali reperiātur: malorūqꝫ cōdēnatio lausmaloꝝ ſit Dide quid poſſint frena a uiciis noſ retrahūtītroducūt ad uirtutū choros ī chriſtoqꝫ mōte pulcherrimo habitar̄ nos faciūt. Quādiu ī pr̄ia tua es habeto cellulā pro paradiſo uaria ſcripturaꝝ poma decerpe. Hisutere delitiis haꝝ fruere cōplexū: Si ſcandalizat te pesoculus manus tua proiice ea: nulli parcaſ ut ſoli parcasaīa tux. Qui uiderit īquit dn̄s mulierē ad cōcupiſcēduꝫeā iā mocatus ē ī corde ſuo. Quis glīabitur caſtū ſe habere cor? Aſtra nō ſunt mūda ī cōſpectu dn̄i: quāto magis hoīes quoꝝ uita tētatio eſt De nobis miſeris quotiens cōcupiſciuſ tociēs fornicamur. Inebriatus ē īquitgladius meus ī cælo multo āplius ī terra quæ ſpinas ettribulos generat. Das electioniſ i cuius pector chriſtusreſonat macerat corpuſ ſuū et tamen cernit naturalē carniſ ardorē ſuæ repugnar̄ ſniæ ut qd nō uult hoc ager̄ cōpellatur: et tu te arbitraris abſqꝫ lapſu et uulnere poſſetranſire niſi omni cuſtodia ſeruaueris cor tuū maximecūplurii ēt ſi cōtinēteſ: iracūdi ſūt ebrioſi procaces ſuꝑbi ex cōtinētia magis īflati: ꝑcuſſors maledici cupidi tuidi multū ſibi placēteſ ut iudiceſ cōtinētiā qua ſi p̄ferūtincontinētia ſubminiſtraſſe materiā. ſꝫ ille cōtinēs uereeſt qui uniuerſa mēbrorū officia amalis affectibus ſubtrahit et cogitatuꝫ a tota nequitia cōpeſcit quāto pluratamen ſunt premia? Naꝫ et ego cuꝫ eſſē iuuenis et ſolitudinis me deſerta uallarent incentiua uicioruꝫ ardorēqꝫ natura fere non poteraꝫ quæ cū crebris ieiuniis frāgerem mens cogitationibus æſtuabat ad quam edomādam euidam me fratri qui ex hebræis crediderat in diſciplinam dedi ut poſt Quintiliani acumina grauitatemqꝫ Frontonis Ziceroniſqꝫ fluuios et lenitatē plinii alphabetum diſcerē ſtridentia anhelātiaqꝫ uerba meditarer quid ibi laboris inſumpſerim quotienſqꝫ ceſſaueriꝫet contentione diſcendi rurſus inceperim teſtis eſt conſcientia tam mea qui paſſus ſum ꝙͣ eorum qui mecumduxerunt uitam et gratias ago domino ꝙ de amaro ſemine litterarum dulces fructus capio Prima igitur tentamenta clericorum ſunt mulierum acceſſus nociuumgenus fœmina ianua diaboli uia iniquitatiſ: ſcorpionispercuſſio cuꝫ proximat ſtipula accendit ignem flāmīeoigne perculit fœmina conſcientiaꝫ pariter habitantis exuritqꝫ fundamenta montium: Ego iudico ſi cum uirisfœminæ habitent: uiſcarium non deerit diaboli: Si alligauerit quis igneꝫ in ſinu ſuo et ueſtimenta ſua non cōburentur Gihi crede nō poteſt toto corde cum dominō hāre qui fœmīaꝝ acceſſibꝫ copulatur: Sꝫ dicis quiābulat ſipliciter ābulat cōfidēter bēe et argute ſꝫ oportet bonū her teſtimōiū ex his qui foris ſūt: licet corā dorecte incedas tamen coram hominibus bona prouidēda quia aſtutiores ſunt filii lucis filiiſ tenebrarum Cumergo a te hoc genus non āputatur das reprehendētibꝫte locum: ipſe te detrahentium morſibus tradidiſti. Nāinter illecebras uoluptatum etiā ferreas mētēs libidodomat quæ maiorem in uirginibus patitur famem duꝫdulcius putat omnē quod neſcit: Narrant gentilium fabulæ cantibus ſirenarū nautas in ſaxa præcipites et adOrphei citharaꝫ arbores beſtias ac ſilicū dura mollitaBifficile quoqꝫ īter epulas ſeruatur pudicitia: nitēs cutis ſordidū oſtēdit aīuꝫ licet quidā putāt maioriſ eē uirtutis præſentē cōtemnere uoluptatem: tamen ego ſecūrioris arbitror cōtinētiæ neſcire quid quærat. Rēotioigitur uiri caſtitatis collocat arma. conſtruit ī melioribꝫcaſtra pudoris. Tecla p̄t tentationē paſſionis: antiochiæcū Paulo ꝑhibetur pariter pergere: nemo mileſcū uxore ꝑgit ad bellū. Germināt fœminæ ſpinas cuꝫ uiris habitates Arcana mētiū acuto mucrone cōcutiūt. Nemoigitur īter ſerpentes et ſcorpiones ſecurus īgreditur Libido .n. ſꝑ ſui rliquit penitudinē nūꝙͣ ſaciatur et extīctareaccēditur: uſu creſcit et d̄creſcit: nec rationi paret quæimpetu ducitur. Vnde uirginitaſ in eo felicior eſt ꝙ carnis incentiua non nouit et uiduitas in eo felicior eſt ꝙpræteritas animo recolit uoluptateſ. Diro .n. luxurioſouerbum caſtitatis offenſio eſt. Qui uiuunt ī monaſterioet quorum ſimul magnus eſt numeruſ nunꝙͣ ſoli extraprocedunt: de agmine columbarū crebro accipiter unāſeperat quam ſtatim inuadat et laceret: et cuius carnibꝫet cruore ſaturetur. Oorbidæ oues ſuum relinquuntgregem et luporum faucibus deuorantur. Rarus igitur tibi ſit egreſſus in publicum: martyres tibi quærantur in cubiculo tuo Nunꝙͣ tibi cauſa deerit procedendiſi ſemper neceſſarie proceſſurus ſis: alioruꝫ uulnus noſtra ſit cautio. Peſtilente flagellato ſtultus ſapiētior eritNam etiam ea quæ homines eſtimant ſibi ſalutaria douolente uerti uidemus in perniciē in tranquilitate eniꝫtēpeſtas oritur Nihil deo aduerſāte ſecurum eſt: Naturale quoque eſt unumquenqꝫ in ſuo periculo de alioplus ſperare: ſi quando ſenſeris exteriorem homineꝫflorem adoleſcentiæ ſuſpirare: et accepto cibo cum tein lecto poſitum dulcis libidinum pompa concuſſerit:Arripe ſcutuꝫ fidei: in quo ignitæ diaboli extingunturſagitte. Omnes enim adulterantes quaſi clibanus corda eoꝝ: licet difficile ē hūani aīaꝫ aliquid nō amar̄ ut īquoſcunqꝫ mēſ nr̄a trahatur affectus. Carnis igr̄ amorſpiritus amore ſuꝑetur: deſideriū d̓ſiderio reſtringatur