Druckschrift 
2 (1476)
Entstehung
Seite
589
Einzelbild herunterladen
 

tēſā ī oper pietatis īcurrūt. Ecōtrario Phinees filiiqꝫLeui gr̄aꝫ dei hūana cæde et ſuoꝝ parricidio meruer̄tDides ꝙͣtū ab humanis ſēſibꝫ nr̄am īperitiā īcrepatdīna ſnia ut nobis īterdū cæleſtis iudicis diſpēſationē.neſciētibꝫ īiuſta uideātur cāꝝ ſciam iuſte et ſatis īcte facta probantur. Et rurſu ea nr̄o iudicio recte probātur: apd̓deū plerūqꝫ reproba et īgrata uidētur. quishodie pr̄is Abrahæ exēplo īnoxiū uolēs filiū trucidar̄hūano iudicio ēderetur īſanus: Ecōtra quis ī tactuarcæ dn̄i imitatus oram hoīm iudicio cōdēnaretur.ſideremus igr̄ ꝙͣtus caſus ſit temere cōtēnentista ruina eſſe dꝛ̄ ī negligētia obſequētis: uel quā dānationē excepturos ēdimus ideuotos tantā reprobationeꝫ deuoti exceperit Tepidū diſcipulū amat chriſtusQui uult meus ēē diſcipulus ait Abneget ſē etipſū ſibiet tollat crucē ſuā et ſequatur me. Beatæ itaqꝫ ſūt illæ animæ dorſū ſuū curuauer̄t ut ſuſcipiāt ſr ſe ſeſſorē: etfrena eius patiātur ut quocūqꝫ uoluerit flectat eas qn̄.n. magr̄ p̄cipit obediētis indiciū ē ſi dimiſſo aduerſus audiat capite: ſi autē uertat tergū ſignū ē cōtēnētis De tribus generibus monachorum in xgypto cōmorantiū. T. iii.T quia monachorum fecimus mentionē et te ſcio libēter audire factaſūt aurē pauliſꝑ accōmoda Tria ſuntī ægypto monachoꝝ gūa cœnobitæquos illi anſes gētili līgua uocāt: noſin cōe uiuētes poſſumus appellar Anachoritæ qui ſolihītant deſerta: et ab eo procul ab hoībꝫ receſſerūtnūcupatur. Tertiū genus ē qd ipſi dicūt rennoth teterrimū atqꝫ neglectū: qd̓ ī nr̄a prouīcia āt ſolū āt primuꝫē. Hi bini uel trini nec multo plures ſimul hītāt ſuo arbitrio ac ditione habitātes: et de eo qd̓ laborauerint inmediū ꝑtes cōſerūt: ut hēant alimēta cōmunia: hītāt ātꝙͣ plurimi ī urbibꝫ et caſtellis: et q̄i ars ſit ſca uita.quicquid uēdiderit maioriſ ē p̄ci. Inter hos ſæpe ſūt iurgia: quia ſuo uiuēteſ cibo patiūtur ſe alicui ſubiectos: reuera ſolēt certare ieiuniis: et ſecreti uictoriæfaciūt. Apud hos affectata ſūt oīa laxæ manicæ follicātes: ueſtis groſior: crebra ſuſpiria: uiſitatio uirginumdetractio clericoꝝ. Et ſi qn̄ dieſ feſtus aduenerit ſaturātur ad uōitū. His igr̄ q̄i quibuſdā peſtibꝫ exterminatisuēiamus ad eos: qui plures ſūt et ī cōe hītant .i. quosuocari cœnobitas diximus. Prīa apd̓ eos confœderatio obedire maioribꝫ et quicquid iuſſerint facer̄: Diuiſiſunt per decurias atqꝫ cēturias: ita ut nouē hoībꝫ præſit decimus. Et rurſū decē p̄poſitos ſub ſe centeſimushēat: maneāt ſeꝑati et ſeiunctis cellulis uſqꝫ ad horaꝫnonā ut inſtitutū ē nēo pergat ad aliū: exceptis his decanis quos dixius ut ſi cogitationibꝫ forte quis fluctuet illius cōſoletur alloquiis: p̄t horā nonā ī cōe cōcurritur: pſalmi reſonāt ſcripturæ recitātur ex mor: et cōpletis or̄onibus cūctiſqꝫ reſidētibus medius quē pr̄eꝫ uocāt īcipit diſputar̄: quo loquēte tm̄ ſilentiū fit ut nemoaliū reſpicer̄: nemo audeat excreare: Dicētis laus eſt īfletu audiētiū: tacite uoluūtur ora lachrymæ: et nec īſingultus quidē erūpit dolor uero de regno chriſtiet de futura beatitudīe: et de glīa cœperit ānunciar̄tura. Dideas cunctos moderato ſuſpirio et oculos adcælū leuātes inter ſe dicere Quis dabit mihi pēnas ſic̄colūbæ et uolabo et requie ſcā. Poſt hæc conſiliū ſoluitur: et unaquæqꝫ decuria ſuo parēte ꝑgit ad menſā:Quibꝫ per ſingulas ebdomadas uiciſſiꝫ miniſtrāt: nullus ī cibo ſtrepitus ē: nēo comedēs loqr̄. Diuitur paneet leguminibꝫ: et holeribꝫ ſale ſolo cōdiuntur: Dinūtm̄ ſenes accipiūt: quibꝫ ꝑuulis ſæpe ſit prandiū: utQX5alioꝝ ætas feſſa ſuſtētetur: alioꝝ frāgatur īciplens.Dehinc cōſurgūt pariter et hymno dc̄o ad p̄ſepia r̄deunt ibi uſqꝫ ad ueſꝑū ſuiſ unuſquiſqꝫ loqꝛ et dic̄ Didiſtis illū et illū ꝙͣta ī ip̄o gr̄a ſit quātū ſilentiū? ꝙͣ moderatus īceſſus? Si infirmū uiderit cōſolātur: ſi in deiamore feruentē cohortātur ad ſtudiū: Et quia nocte exͣſuas or̄ones publicas ī ſuo cubili uigilāt circūeunt cellulas ſinguloꝝ: et aure appoſita quid faciāt diligēter explorāt: quē tardiorē dep̄henderit increpant ſed diſſimulato qd̓ norūt ſæpius uiſitant: et prius īcipiētesprouocāt orare ꝙͣ cogāt. Opus diei ſtatutū ē qd̓ decano redditū fertur ad œrconomum: qui et ipſi menſespr̄i oīm magno reddit timore rōnem. A quo ēt cibicum facti fuerint deguſtantur. Ieiunium totius anni æquale ē excepta quadrageſima ī qua ſola cōceditur diſtrictius uiuere. A penthecoſte cœnæ mutantur in prādia quo et traditioni eccl̓īaſticæ ſatiſfaciāt et uētrē cibo onerēt duplicato. Ad tertium ueniā genus quos anachoritas uocāt: et qui de cœnobiis exeūtes exceptopane et ſale amplius ad deſerta nil q̄ferūt. Huius uitæauctor Paulus Illuſtrator Antonius: Et ut ad ſuperiora cōſcendā princeps Ioannes baptiſta fuit. Talē uerouiꝝ Hieremias quoqꝫ propheta deſcribit dicēs Bonūeſt uiro cum portauerit iugum dn̄i ab adoleſcentia ſuaſedebit ſolitarius: et tacebit: quia ſuſtulit ſuper ſe iuguꝫet dabit ꝑcucienti ſe maxillā: ſaturabr̄ obprobriis quianon in ſempiternum abiiciet dominus hoꝝ laboreꝫ etconuerſationeꝫ in carne non carnis alio tempore ſi uolueris explicabo: Nunc ad propoſitum redeam bonūeſt obedire maioribus: parere perfectis: Et p̄t regulasſcripturarum uitæ tuæ tramitem ab alijs diſcere nec p̄c̄ptore uti peſſimo ſcilicet præſumptione tua. De caſtitate.C. iiii.ORTIFITATE inquit apoſtolusmembra ueſtra quæ ſunt ſuper terrāVnd ipſe poſtea conſiderans aiebatDiuo āt iam non ego: uiuit uero inme chriſtus: Qui mortificaueritbra ſua et in imagīe noctiſ perambulauerit non timebidicere factus ſum ſicut uter in pruina: Vnd ideꝫ aplūscaſtigabat corpus ſuum: et in ſeruitutem redigebat: nealijs p̄dicās ipſe reprobus inueniretur. Corporiſqꝫ exꝑſona generis humani inflatus ardoribus loquebaturMMiſer ego homo quiſ liberabit de corpore mortis huius? Et iteꝝ ſcio qm̄ non habitat in me hoc eſt in carnemea bonum. Velle .n. adiacet mihi: ut faciā autem bonum nequaꝙͣ. Neqꝫ quod uolo bonū: ſed quod nolomalum hoc facio. Et denuo Qui ī carne ſunt deo placere non poſſunt. Dos autem non eſtiſ in carne: ſed inſpiritu: ſi tamen ſpiritus dei habitat in uobis. Vnde p̄tcogitationum diligentiſſimam cautionem ieiunioꝝ tibiarma ſumēda ſunt: et canendū cuꝫ Pauid Humiliauiī ieiunio animā meam. Gatrem āt ita uide ne illamalias uidere cogaris: quaꝝ uultus cordi tuo adhæreātet tacitū uiuat ſub pectore uulnus. Ancillulas illi inobſequio ſunt tibi ſcias eſſe ī īſidiis: quia quāto uiliorearum conditio: tāto facilior ruina ē. Dolo ergo tehas cauſas hītare cum mr̄e. Et p̄cipue ne ipſaꝫ offerentē delicatos cibos renuendo cōtriſtes: āt ſi acceꝑisoleū igni adiicias: et īter freq̄ntiā puellaꝝ diē uideasqd̓ noctibꝫ cogites. adoleſcētiā tuā nulla ſorde cōmacules ut ad altar chriſti q̄i thalāo uirgo procedas: etas de foris bonū teſtīoniū lꝫ cæteris uirtutibꝫ ut ſapiētia fortitudīe iuſtitia hūilitate māſuetudīe et liberalitate poſſūt et alij iudicar̄: pudicitiā ſola nouit cōſcīa et humani oculi huius rei certi Iudices eſſe non poſſunt.p. 5