97 b.et ſepulcrum duplex habere debebit: ut cum alterutraſbā in ſuam naturam diſſociata remeauerit requies utiqꝫ non deſit: qm̄ cum ex corpore et aīa homo ſit: nectn̄ anima ſine corpore homo dici poteſt: nec corpus ſine anima homo eſt: cum tn̄ anima et corpus ſit homoſed ubi hoc nomē quod ex duobus nominibꝫ ſuis proprie tertium duorum cōmixtione perficitur eorum diſſidio fuerit uacuatum ſua ſingulis loca ad requiem ⁊cēſentur: qm̄ utrunqꝫ uiuit: et moritur utrunqꝫ. Nā ſicutp̄ter hanc uitā alia uita eſt beatoruꝫ. Ita p̄ter hanc mortem mors eſt alia impiorū: ſed īter hanc uitam et mortem atqꝫ illam uitam et mortem intereſt hoc: quod iſtenaturæ ſunt: illæ ſūt meritorum: Atqꝫ ita duplex ſepulcrum et naturæ debetur et meritis. Hoc ſepulcrum ſibi duplex patreſfamilias iſti de quibꝫ locutus ſū prouiderunt qui ſenatum honores diuitias relinquēdo mortui illis uidentur quibus nati eſſe uidentur: ēt dum uiuunt mortui Ecce unum ſepulcrum in quo cōuerſatioueteris hoīs cum crepūdiis ſuæ nobilitatis abſcōdr̄. illud erit aliud cum ipſum corpus qd̓ naturæ lege caducum eſt diſſolutum reuertitur in terrā: de quo ſcriptumeſt Terra es et in terraꝫ ibis. Anima tn̄ in refrigerio requieſcente. Naꝫ qui duplex ſibi ſepulcrum uoluerit cōparare hēbit ſorſitan iuxͣ Conditionem naturæ ubi corpuſ mortale cōdatur: qn̄ hēbit iuxta meriti legē ubi aīarequieſcat: quod quidē ita conſtitutum ē ut mors ipſaq̄ per diſſolutionem animæ gn̓atur et corporis mediaſil et duarum mortiū et duarum uitarū. Bis .n. hoīesneceſſe eſt mori: et bis uita debetur. Nā et beatus paulus duas breuiter deſignauit dicendo Pietas ad omīaualet promiſſionem hn̄s uitæ et eius q̄ nunc eſt et futuræ: et beatus Ioannes in apocalypſi duas mortes on̄dit dicendo In eos quoqꝫ mors ſcd̓a nō hēt poteſtatēSecundam .n. dixit quia eſt et prīa: ſed illud nobis magna rōe tractādum: et diligenti circūſpectione prouidēdum eſt ante iſtam mortem q̄ ſeꝑatione ut dixi animæcorporiſqꝫ generatur mori ſæculo huic anathematizatis ſi pōt dici oībus eius uoluntatibꝫ q̄ nobis exͣ lineāuitali ſbē mundi corpus ſuggeruntur malimus: an p̄tnaturalem iteritum qui animā corpuſqꝫ diſcernit. Un̄et interitus dr̄ qd̓ īter ipſa eat: ac medium ſe inter duasſbās q̄ hominem ſui cōiugatione faciebant tertium illūgradum ꝑfectæ ſubſtantiæ ſublaturus īmergat: quoniāqui hic mortuus fuerit mundi uoluptatibꝫ nō utendoet corporis ſtīulos obterendo cōſepultus eſſe uideturcum chriſto. Et ſi cōſepultus utiqꝫ in ſepulcro ſn quoeſſe non poteſt ſe pultura. Huic et mors alia cōmunisilla debetur q̄ animam a uiculis corporis ſoluit et liberat. Cui corpori æque ſuum ſepulcruꝫ et ſua ſepulturadebetur. His duabus mortibꝰ p̄t geminum ſepulcruꝫbeata illa et perpetua uita ſuccedit. Exterum qui totūmundū hic lucrifecerit ambiendo rapiendo qm̄ hic fc̄acarnis mortificare contempſit: p̄t iſtam naturaleꝫ mortem quā tranſire non poſſumus dicitur merito uno etſimplici ſepulcro eſſe conditus uel potius cōmendatuset in ſecundaꝫ mortē miſer incurrit: q̄ plena eſt et dolorum æternitate et lachrymarum ꝑpetuitate. hæc ſuntitaqꝫ duo ſepulcra q̄ ſibi et Paulinus uir ſingularis adimaginem patriarchæ ſolicitiſſimus requiſiuit Dnumubi et ueterem hominē cum actibus ſuis ſpoliatus occūberet: et licet necdum corpus depoſuiſſet carnalia n̄haberet in carne. Aliud ubi corpore ipſo cū uenerit dominus confringere terram eius expoſito animā collocet in quiete nt fidei tunc pater ille hæc filiis cōtēptū utdiximus pecuniæ cōparauit: In quo diues cuꝫ paupere non potuit recubare. Huc oēs ꝑegrinos mundi: hucegentes: huc ēt exhæredatos pro chriſto ſæcularibus īcipiet teſtamētis. Ideoqꝫ nec ueſtigium habuit in hacterra qm̄ nemo qui eum ſeq̄retur īuentus eſt. At nuncuos filia confidite quæ ex eo ueſtigium Abrahæ eſtis:ex quo de terra non eſſe cœpiſtis. Obſequimini uolūtati pr̄is ueſtri cuius corruptelæ obſecutæ nō eſtis quiuobis a filiis Heth ſepulcrum emit: qd̓ ſibi et cæterisſuis noluit comparare: apud quos utiqꝫ mortuæ eſtisqn̄ cum his id qd̓ uiui poſſederit nō tenetis: gratiaſqꝫilli ſꝑ agite qui uos hoc fec̄ ueſtigium nō habere ut ibicum lazaro ſinum Abrahæ hēretis. Poſſideat ergo illepecuniam: uos ſepulcrum ille imagines eſcarum uosrequiem prophetaruꝫ.Uide ad hunc tractatum ꝑtinentem aliam epiſtolā adIulianuꝫ de pignoribus. In qua illum de amiſſis liberis conſolatur ad contēptum mundi et chriſti militiamcohortatur q̄ hētur prima īter funebres eplās ubi melius cadit.¶ Qm̄ poſt p̄cepta quāmaxīe conducit ſanctoruꝫ uirorūexempla proponere: quibꝫ religioſa mens ad īmitationem uirtutis feruentius excitetur: ideo p̄t ſuperiores epiſtolas de mundi cōtēptū et eremi laudibus præcipuieremi cultoris Pauli primi eremitæ uita a beato Hieronymo cōſcripta ſubiicitur.¶ Dita Pauli primi eremitæ incipit.NTER Multos ſæpe dubitatuꝫ ēa quo potiſſimum monachoruꝫ Eremus habitari cœpta ſit: quidā .n. altius repetētes ab Helia et Ioanne ſūpſere principia quorū et helias pluſnobis uidetur fuiſſe propheta ꝙͣ monachus. Et Ioannes priuſ cœpiſſe prophetare ꝙ natus ſit. Alii āt ī quāopinionē uulgus oē conſentit aſſerunt Antoniuꝫ huipropoſiti caput: qd̓ ex parte uerū ē. Non .n. ipſe tā an̄oēs fuit ꝙͣ qd̓ ab eo oīm incitata ſunt ſtudia. Amatusuero et acarius diſcipuli Antonii ē quibꝫ ſuperiormagr̄i corpus ſepeliuit: ēt nc̄ affirmant Paulum quendā thebrum principem rei huius fuiſſe nō noīs quaꝫopīonē nos quoqꝫ probāus nōnulli et hæc et alia prout uolūtas tulit iactitant ſubterrā eo ſpecū crinitū calcaneo tenus hoīēꝫ fuiſſe et multa alia q̄ ꝑſequi ocioſū ēinc̄dibilia fingentes quorū q impudens mēdatium fuit: nec refellenda quidē ſn̄ia uidetur. Igr̄ quia de Antonio tā græco ꝙͣ rōano. ſtilo diligēter mēoriæ traditū ē.Pauca de pauli principio et fine ſcriber diſpoſui: magiſqꝛ res omiſſa erat ꝙͣ fretus ingenio: Qūo āt in mediaætate uixerit: āt quas ſathanæ p̄tulerit inſidias nulli hominū cōpertū hētur. Sub decio et ualeriāo p̄ſecutoribꝫ quo tꝑe Cornelius romæ Cyprianus carthagine ſelici cruore dānati ſūt multas apd̓ xgyptū et Thebaidēecclīas tēpeſtas ſæua populata ē. Dotū tc̄ chriſtiāis erat pro chriſti noīe gladio ꝑ̄cuti. Heruꝫ hoſtis calliduſtarda ad mortē ſupplicia cōquirēs aīas cupiebat uigulare nō corpora: et ut ipſe qui ab eo paſſus eſt Eyprianus dixit uolentibꝫ mori nō p̄mittebatur occidi Cuiusut crudelitaſ notior fiat: duo mēoria cā exempla ſubiecimus. Perſeuerātem in fide martyreꝫ et inter eculeūlaminaſqꝫ uictorem iuſſit melle perungi ſub ardentiſſimo ſole ligatis p̄t tergum māibꝫ reponi .ſ. ut muſcaruꝫaculeis cederet qui ignitas ſartagines an̄ ſuperaſſet.Aliuꝫ iuuenili ætate florētē in amœniſſimos hortuloſp̄cepit abduci ibiqꝫ inter candentia lilia et rubentes roſas cuꝫ leui iuxͣ murmure ſerperet riuus: et molli ſibilo arborum ſolia uentus ſtringeret ſuꝑ ſtratum plumiſlectulū reſupinari: et ne ſe in poſſet excutere blandisſertorum nexibus irretitum relinqui quo cum recedetibus cūctis ad eū meretrix ſpecioſa ueniſſet cœpit de