Druckschrift 
2 (1476)
Entstehung
Seite
577
Einzelbild herunterladen
 

licatis ſtringere colla cōplexibus: et quod dictū quoqꝫſcelus eſt manibꝫ attrectare uirilia: ut corpore in libidi cōcitato ſe uictrix impudica ſuperiaceret: Quid ageret miles chriſti? quo ſe uerteret quē tormēta uicerant ſuperabat uoluptas. Tandē cælitus īſpiratusciſaꝫ mordicus linguā in oſculantis faciē expuit. ac ſiclibidinis ſenſuꝫ ſuccidens doloris magnitudo occupauit: per idē uero tp̄s quo talia gerebantur apd̓ inferiorem thebaidā cum ſorore ſua uiro tradita p̄t morteꝫamboruꝫ parētum in hæreditate locupleti Paulus relictus ē ānorū circiter. xv. lr̄is græcis ꝙͣ ægyptiacisapprime eruditus: māſueti animi deum ualde amanſet perſecutionis detonaret procella in uillā remotō et ſecretiorē ſeceſſit. Ueruꝫ quid mortalia pectora cogit auri ſacra fames? Sororis maritus cœpit prodere uelle quē celare debuerat: illum ut aſſolētuxoris lachrymæ: cōmunio ſanguiniſ: ſpectans cuncta ex alto deuſ ab ſcelere reuocauit aderat: īſtabat: crudelitate q̄i pietate utebatur: qd̓ ubi prudētiſſimus adoleſcēs intellexit ad montiū qͣſerta cōfugiens perſecutionis finē p̄ſtolatur neceſſitatē in uoluntatem conuertit. Ac paulatim procedēs rurſuſqꝫ tantundē atqꝫ ideꝫ ſæpius faciēs repperit ſaxoſū montē ad cuius radi haud grandis ſpelunca lapide claudebatur quo rēoto ut eſt cupiditas hoīm auidius occulta cognoſceremaduertit intus grāde ueſtibulū qd̓ aperto deſuperlo patulis diffuſa ramis uetus palma cōtexerat ſontēlucidiſſimū oſtentans cuius riuū tm̄mō erumpēte modico foramīe foris eadē genuerat terra abſorbebatErant perterea exeſū montē aut pauca hītacula: inquibꝫ ſcabræ iam incudes et mallei quibꝫ pecunia ſignabatur uiſebantur. Hc̄ locū ægyptioruꝫ littere ferūtfurtiuam monetæ officinā fuiſſe: ea tempeſtate qua cleopatræ iunctus Antonius eſt. Igitur adamato q̄i qd̓ adeo ſibi offeretur habitaculo oēm ibidem in or̄onibuset ſolitudine duxit ætatem. Zibū et ueſtimētū ei palmap̄bebat: qd̓ ne cui impoſſibile uideatur ieſum teſtor etſcōs angelos eius in parte eremi iuxͣ Syriā Sarracenis iungitur uidiſſe me monachoſe quibꝫ unus. xxxiam ānos clauſus Hordeaceo pane et lutulenta aquauixit. Alter in Ciſterna ueteri quā gentili ſermone Sirigubam uocant quīqꝫ caricis ſingulos dies ſuſtentabatur. Hæc incredibilia uidētur eis qui credideruntomīa poſſibilia credentibꝫ ſed ut ad id redeā un̄ digreſſus ſum cum iam centeſimo decimotertio ætatis ſuæanno beatus Paulus cæleſtem uitam ageret in terriset nonagenarius ī illa ſolitudine Antonius morareturut ipſe aſſerer̄ ſolebat. hæc ī mente eius cogitatio incidit. Nullum ultra ſe perfectum mōachum in eremoſediſſe: atqꝫ illi noctem quieſcenti reuelatum ē eſſe alium interius in eremo multo ſe meliorē: ad quē uiſēdum deberet properare: Ilico erumpente luce uenerabilis ſenex īſirmoſ artus baculo regēte ſuſtentās cœpitire uelle quo neſciebat: et iam media dies eo coquētedeſuꝑ ſole feruebat: nec tn̄ accepto itiner̄ deducebaturdicens Credo in deo meo ſeruū ſuū quē mihi promiſit on̄det: nec plura his Cōſpicatur hoīeꝫ equo mixtum cui opinio poetaruꝫ centauro uocabulum indiditQuo uiſo ſaluatoris īpreſſione ſigni armat frontē etheus tu inquit qua in ꝑte ſeruus dei hic hītat: At ille barbarū neſcio quid frendens et frangens potius uerba:ꝙͣ proloquēs Inter horrentia ora ſenis blandum quæſiuit alloquiū: et cum dexteræ manuſ protenſione cupituꝫ indicat iter: ſc ſic per patentes cāpos uolueri trāſmittens fuga ex oculis mirātis euanuit. Verum hocutrum diabolus ad terrendū ſimulauerit: An ut ſolet eremus monſtruoſorū formas aīaliū iſtā quoqꝫ gignat beſtiā incertum hēmus. Stupens itaqꝫ ātonius97Iet de eo qd̓ uiderat ſecū uoluēs ultra progrediebaturnec mora īter ſaxoſa cōualē haud grādē homūculumaduncis naribus fronte cornibus aſperata cuius extrema pars corporis in caprarū pedes deſinebat: Et hocantonius ſpectaculo ſcutum fidei et loricā ſpei ut fortiſp̄liator arripuit. Nihilominus mēoratū aīal palmaruꝫfructus ad uiaticū q̄i pacis obſides offerebat. quognito greſſū preſſit antonius et quiſnā eſſꝫ īterroganshoc ab eo rn̄ſū accepit mortalis ego ſū etunus ex accolis eremi: quos uario deluſa errore gētilitas faunoſ ſatyroſqꝫ et incubos uocās colit: legatiōe fungor gregismei: p̄camur ut pro nobis coēm deū dep̄ceris quē proſalute mundi olī ueniſſe cognouimus. Et in uniuerſāterrā exiit ſonus eius. Ialia eo loquēte lōgæuus uiator ubertim faciē lachrymis rigabat: quas magnitudine læticiæ indices effuderat. Gaudebat quippe de chriſti gloria et de interitu ſathanæ. Simulqꝫ admirāseius poſſꝫ ītelligere ſermonē et baculo humū ꝑcutiēsaiebat: De tibi alexādria pro deo portēta uenerarisDe tibi ciuitas meretrix in qua totius orbis dæmoniaconfluxere. Quid nc̄ dictura es? Beſtiæ chriſtū loquuntur: et tu pro deo portenta ueneraris: necdum uerbacōplerat: et qͥi pēnigero uolatu petulcum aīal aufugithoc ne cui ad incdibilitatē ſcrupulū moueat ſub regeconſtantino uniuerſo mundo teſte defēditur alexādriā iſtiuſmōi uiuus ꝑductus magnū pplō ſpectacu p̄buit. Et poſtea cadauer exanime ne calore æſtatisdiſſiparetur ſale infuſum Antiochiā ut ab Imperatoruideretur allatum ē: ſꝫ ut propoſitum ſequar Antoniuſcœpta regione ꝑgebat ferarū tm̄ neſtigia intuens et Eremi latā uaſtitatē. Quid ageret quo uerteret gradū neſciebat: altera effluxerat dies Reſtabatunum ut deſeri a chriſto poſſe cōfideret. Pernox ſed̓as ī or̄oeexegit tenebras: et dubia adhuc luce procul ītuetur lu ſitis ardoribꝫ anhelātē ad radicē mōtis irrumperequā ſecutus oclīs et iuxͣ ſpelūcā fera abiiſſꝫ accdēsītro cœpit inſpicere nihil curioſitate proficiēte tn̄briſ arcentibꝫ niſum. Verū ut ſcriptura ait Perfecta dilectioforas mittit tiorē: ſuſpenſo gradu et āhelitū tēꝑato callidus explorator ingreſſus: ac paulatī progrediēs ſæpiuſqꝫ ſubſiſtēs ſonū aur̄ captabat. Tandē cæcæ noctishorrorē procul lum̄ ītuitus auidius proꝑat offēſopede lapide in ſtrepitū cōcitauit: p̄t cuius ſonitū btūspaulus oſtiū qd̓ patebat occludēs ſera obfirmauit: Teuero ātonius pro foribꝫ corruēs uſqꝫ ad ſextā et eo āplius horā aditū p̄cabatur dicēs qui ſū un̄ uenerimnoſti. Scio me mereri cōſpectū tuū uider̄: tn̄ niſi uid̓ro ⁊c̄dā: qui beſtias īcipis: hoīeꝫ cur repellis: q̄ſiuret īueni: pulſo ut aꝑiatur: qd̓ ſi īpetro hic moriar āte poſtes tuos: certe ſepelies meū cadauer. Ialia p̄ſtabat mēorās. fixuſqꝫ māebat. ad quē rn̄ſū paucis ita r̄ddit heros: nēo ſic petit ut mīetur: nēo lachrymiſ īiuriā uel calūniā fac̄: et mīaris ſi recipiā moriturusaduēeris ſepeliā te. ſic arridēs paulus pateſec̄ ingreſſūquo aꝑto ī mutuos miſcētur āplexus propriis ſe ſalutauer noībꝫ: gr̄æ dn̄o in cōe referūtur. Et p̄t ſcq̓ꝫ oſcu reſidēs paulus ātonio ita exorſus ē: En quē tātolabor q̄ſiſti putridis ſenectute mēbris oꝑit īculta cāicies. Enuiqͣs hoīeꝫ puluerē mox futurū: uerū qꝛ caritaſoīa ſuſtīet narra mihi q̄ſo ut ſe ſe hēat hoīꝫ gēus ā ātiquis urbibꝫ noua tecta cōſurgāt quo mūdus regatur īꝑio. ā ſrſit qui d̓monū error̄ rapiātur. īter has ſermocinatiōes cōſpiciūt alitē coruū in rāo arboris cōſediſſequi in̄ leuiter ſubuolās ītegrū pāe̓ īter mirātiū ora depoſuit: p̄t cuius abſceſſū Eia īquit paulus dn̄s nobisprādiū miſit uer pius uer clēēs uer miſericors. lx. āni ſūt ex quo dīidii pāis ſꝑ fragmē accipio. uerū ad aduētū tuū militibꝫ ſuis chriſtus duplicauit annonam.