68b.contēptus ſui atqꝫ arrogātiæ deſcendant ad implendādomini uolūtatē quæ maxīe in humilitate ꝑficitur. Idcirco a uariis ciborū deſideriis mētē retrahaūt ut totāeius uim occupēt in cupiditate uirtutū. Iamqꝫ minusieiuniorū et abſtinētiæ laborē caro ſētit aīa eſuriēte iuſtitiā. Nam et uas electionis Paulus cū caſtigat corpus ſuum: et in ſeruitutē redigit ne alijs p̄dicās ip̄e reprobus īueniatur nō ob ſolā ut quidā imperiti putanthoc facit caſtitatē nō enī huic tantūmodo ſꝫ omnibusoīo uirtutibus abſtinētia opitulatur. Neqꝫ magna auttota apoſtoli gloria ē nō fornicari: ſed hoc agit ut caſtigatione corporis erudiatur animus. Quātoqꝫ nil exuoluptatibus cōcupiſcit tāto magis poſſit d uirtutibuscogitare: ne ꝑfectionis magiſter iꝑfectum aliquid in ſeoſtendat. Ne xp̄i imitator: extra p̄ceptū quicquā ac uolūtatē chriſti faciat ne ue minus exemplo ꝙͣ uerbo doceat cūqꝫ aliis p̄dicauerit ipſe reprobetur a dn̄o audiatqꝫ cum phariſxis dicunt enim et non faciunt. Apoſtolici uero et p̄cepti ē et exēpli ut curemus nō cōſciētiæ tātum ſꝫ etiā famæ. Non ſuꝑfluum et a fructu uacuumgentium magiſter hoc docet. Pult enim etiā extraneos ad fidem homines ꝑ fideliū oꝑa perficere ut religionem ip̄ā religionis diſciplina cōmendet Et ideo ſicutluminaria in mūdo lucere nos iubet in medio natiōisprauæ et ꝑuerſæ ut īcredulæ mentes errātiū ex ur̄orumactuum luīe ignorātiæ ſuæ tenebras dep̄hēdāt. Ondet ipſe ad romanos ait Prouidētes bona non ſolū cōram do ſꝫ ēt coram hōinibꝫ Et alibi ſīe offēſiōe eſtoteiudxis et gētibus et eccleſiæ deiſicut ego ꝑ oīa omnibꝫplacebo non quærens quod mihi utile ſit: ſed qd̓ multis Beatus eſt: qui tam ſancte: tam grauiter diſpoſuituitam ſuam ut de eo ſiniſtri aliquid ne fingi quidē poſſit dū aduerſus obtrectatorū libidinem pugnat meritimagnitudo. Nec fingere quiſquā auſus eſt qd̓ a nulloputat eſſe credendū. Quod ſi id aſſequi difficile atqꝫnimis arduum ē ſaltem hāc noſtræ adhibe amus uitadiligētiam: ne malæ: mentes occaſiōe̓ īueniāt detrahedi. Ne ex nobis ſcintilla procedat ꝑ quam aduerſusnos ſiniſtræ famæ cōflentur: Alioqui fruſtra iraſcimurobtrectatoribus noſtris ſi eis ipſis obtrectādi miniſtramuſ materias Si autem nobis diligenter atqꝫ ſoliciteomnia ad honeſtatem prouidentibus cunctiſqꝫ actibuſnr̄is timorem dei p̄feretibus illi nihilominus iſaniuntconſoletur nos cōſcientia noſtra quæ tunc maxime tuta eſt tunc optime ſecura eſt cum ne occaſionē quidēmale de ſe ſenciendi dedit Illis enim ue dicitur perprophetam qui dicunt quod bonum eſt malum qui lucem appellant tenebras et quod dulce ē amarū uocātNobis ergo ſaluatoris aptabitur ſermo Beati eſtiscum uobis maledixerint homines mentientes. Nosmodo id agamus: ut male de nobis nemo loqui abſqꝫmēdatio poſſit. Ita habeto domus ſolicitudinem ut aliquam tamen uacationem animæ tribuas Eligatur tibi opportunus et aliquātulum a familiæ ſtrepitu remotus locus in queꝫ tu uelut in portu quaſi ex multa tempeſtate curarum te recipias et exercitatos foris cogitationum fluctus ſecreti tranquillitate componas. Tantuꝫ tibi ſit diuinæ lectionis ſtudiuꝫ tā crebræ oratiōumuices tam firma et preſſa de futuris cogitatio: ut ōneſreliqui temporis occupationes facile hac uacatione cōpenſes. Nec hoc ideo dicimus quo te retrahamus atuis immo id agimus: ut ibi diſcas ibiqꝫ mediterisqualem tuis p̄bere te debeas familiam tuam ita regeet confoue. Ut te matrem magis tuorum ꝙͣ Pominam uideri uelis a quibus benignitate potius quamſeueritate exige reuerentiam fidelius et gratius ſemꝑobſequium eſt quod ab amore ꝙͣ quod a mētu accipiitur. Præcipue autem in coniugio uenerabilli atqꝫ īmaculato apoſtolicæ regulæ ordo tēeatur. Serueturīprimiſ uiro auctoritas ſua totaqꝫ a te diſcat dōuſ quātuꝫ illi honoris debeat. Iu illuꝫ obſequio tuo tu magnuꝫ illuꝫ tua humilitate demōſtra tāto ipſa honoratur futura quāto illuꝫ āplius honoraueris Caput enīut ait apoſtolus mulieris eſt uir: nec aliūd magis reliquuꝫ corpus ornatur quā ex capitis dignitate. Vndeideꝫ alibi dicit Oulieres ſubditæ eſtote uiris ſicut oportet in dn̄o ſꝫ et beatus Netrus ait ſimiliter autemmulieres ſubditæ ſit uiris ut et ſi qui nō credunt uerboꝑ mulieris cōuerſationē ſine uerbo lucrifiāt. Si ergoetiā gentilibus maritis detur honor cōiugii iure quātomagis reddēdus eſt chriſtianis: Atqꝫ ut oſtendat quibus ornamentis ēt uiris iunctæ fœminæ decorari ſe debeant ait Quarum ſit non extrīſecus capilatura autcircundatio auri: aut ueſtimētorū cultus: ſed qui abſcōditus cordis eſt homo in īcorruptibilitate quieti et modeſti ſpiritus qui eſt ī cōſpectu dei locuples. Sicut enīaliquādo et ſanctæ mulieres ſperātes in domino ornabāt ſe ſubiectæ propriis uiris Sicut: Gara obediebatAbrahæ dominum ſuum uocans. hæc autē præcipiēsnō eas iubet ſquallere ſordibus et horrentibus pānorū aſſumētis tegi: et īmoderato cultui et nimis exquiſito interdicit ornatui ſīplicēqꝫ cōmendat ornatū atqꝫhabitū De quo et uas electionis ait. Similiter autē etmulieres in habitu ornate cuꝫ uerecundia et ſobrietateornātes nō in tortis crinibus aut auro margaritis uelueſte precioſa ſed quod decet mulieres ꝑrōittētes caſtitatē per opera bona: Repperi uero te miræ fidei ardore ſuccēſā aliquot iam ante ānos cōtinētiam propoſuiſſe et reliquum uitæ tuæ tēpus pudicitiæ conſecraſſeMHagni hoc animi ſignuꝫ et perfectæ uirtutis indiciuꝫeſt renuntiare ſubito expertæ uoluptati fugere notascarnis illecebras et: calētes adhuc ætatis flāmas fideiāore reſtīguer̄: Sed illud quoqꝫ ſimul didici quod menō mediocriter āgit ac ſtimulat: te uidelicet tātum hocbonuꝫ abſqꝫ cōſenſu et pacto uiri ſeruare cœpiſſe: cuꝫhoc apoſtolica omnio īterdicat auctoritas: quæ in hacdumtaxat cauſa nullo mō uxoreꝫ uiro: ſed etiā uirumuxoris ſubiecit poteſtati. Oxor inquit ſui corporis poteſtatē nō habet ſed uir. Similiter autē uir potestateꝫnon habet ſui corporis: ſed mulier: Tu uero quaſi oblita fœderis nuptialis pactiqꝫ huius ac iuris īmemorincōſulto uiro nouiſti domino caſtitatē ſed periculoſeprōittitur qd adhuc in alterius poteſtate eſt: et neſcioꝙ grata ſit donatio ſi unus offerat rē duoruꝫ: Qultaiam ꝑ huiuſmodi ignorātiā et audiuimus et uidimusſciſſa cōiugia quodqꝫ recordari piget occaſiōe caſtitatisadulterium ꝑpetratuꝫ. Nam duꝫ una pars ſe etiā a licitis abſtinet: altera ad illicita delapſa eſt: Et neſcio ī talicauſa quis magis accuſari: quis āplius culpari debeatutruꝫ ille qui repulſus a cōiuge fornicatur: an illa quærepellēdo a ſe uirum fornicationi quodaꝫ mō obiecit.Atqꝫ ut ſuꝑ hac cā quid ueritas habeat agnoſcas pauca mihi de diuina auctoritate ponēda ſunt. Apoſtolicædoctrinæ regula ne cuꝫ Iouiniāo æquet cōtinētia oꝑanuptiaruꝫ: ne cuꝫ māichæo cōiugia condēnet: ita uaselectionis ac magiſter gentiuꝫ inter utrunqꝫ tēperatusincedit ac medius ut remediuꝫ incontinētiæ indulgeatet ad præmiuꝫ prouocet cōtinētiā. Iotuſqꝫ ī hac cauſa et hic ſēſus eſt ut ex utriuſqꝫ ſentētia proponatur caſtitas aut certe ab utroqꝫ debituꝫ cōmune ſoluatur. ſꝫip̄a iā apoſtoli uerba pōamus totāqꝫ hanc cauſaꝫ a ſuiprīcipio retractemus. Loquitur enī ad Corithios Dequibus autē ſcripſiſtis mihi Bonuꝫ ē hoī mulierē nontāgere. Et quāquā hic laudauerit caſtitatē tamē ne aliquibus uideatur prohibere cōiugia: ſubiūgit Propterfornicationeꝫ autē unuſquiſqꝫ ſuā uxorē habeatuxori