ſuaſit: ut etiam qui procul ab alijs uiciis receſſerūt. Iniſtud tamen quaſi ī extremuꝫ diaboli laqueum incidāttu uero hoc malum ita effuge: ut non modo ipſa nondetrahas ſed ne alij quidem detrahenti aliquando credas. Nec obtrectatoribus auctoritatē de conſenſu tuotribuas: ne eorum uiciuꝫ nutrias anuendo: Noli īquitſcriptura cōſentaneus eſſe cum derogātibus aduerſusproximum ſuum: et non accipies ꝑ illos peccatum. Etalibi Sepi aures tuas ſpinis: et noli audir̄ linguā neqͣVnde et beatus Pauid diuerſas īnocentia ſpecies iuſtitiæqꝫ denunciās d hac quoqꝫ uirtute non tacuit dicēdo Et obprobrium non accepit aduerſus proximos ſuos: Propter quod ipſe non ſolum aduerſatur: ſed etiāꝑſequitur detrahenteꝫ. Ait enī detrahentē proxīo ſuoſecreto hunc perſequebar. Eſt ſane tale hoc uitium qd̓uel in primis extingui debeat: et ab eis qui ſe ſancte īſtituere uolunt: prorſus excludi. Nihil .n. taꝫ inquietatanimum: nihil ē qd̓ tam īmobileꝫ mentē ac leuē faciatꝙͣ facile totū credere et obtrectatoruꝫ uerba temerario aſſenſu mentis ſequi. Hinc .n. crebræ diſſenſiōes hīcodia iniuſta naſcuntur. hoc eſt qd̓ ſæpe de amicis etiāinimicos facit dum concordes quidē ſed credulas animas maliloqui lingua diſſociat. At cōtra magna quieſanimi magnaqꝫ eſt morū grauitas: nō temere de quoquam ſiniſtri quid audire. Beatuſqꝫ eſt qui ita ſe cōtrahoc uicium armauit ut apud eum detrahere nemo audeat. Quod ſi eſſet in nobis hæc diligētia: ne paſſiꝫ obtrectatoribus crederemus: iam omnes detrahere timerent: nec non tam alios ꝙͣ ſeipſos uiles detrahendo facerent. Sed ideo hoc malum celebre eſt: iccirco ī multis feruet hoc uicium: quia pene ab omnibus libenterauditur. Adulatorum quoqꝫ aſſentatiōes et noxia blādimēta fallatia uelut quaſdā peſteſ anima fuge. Nihileſt quod tam facile corrumpat mentes hominuꝫ: nihilquod tam dulci et molli uulnere animum ſeriat. Vndet quidam ſapiens ait Derba adulatorum mollia: feriunt autē inferiora uentris. Et dominus loquitur ꝑ prophetam Popule meus qui beatificant Dos: ſeducuntuos: et ſemittas pedum ueſtrorum cōturbāt. In multiſiſto maxime tempore regnat hoc uicium. Quodqꝫ eſtgrauiſſimum humilitatis ac beniuolentia loco duciturEt ita ſit ut qui adulari neſcit aut inuidus: āt ſuperbusputetur. Et ſane grande et ſubtile artificium laudare alterum in cōmendationem ſui: et decipiendo animuꝫ ſibi obligare decepti. Quodqꝫ hoc maxime uicio agi ſolet fictas laudeſ certo precio uendere. Quæ hæc leuitaſtanta eſt animi quæ tanta uanitas: relicta propria cōſcientia alienā opinionem ſequi: et quidē fictam ac ſimulatam rapiuento falſæ adulationis: gauder ac circūuētionē ſuam: et illuſionem pro beneficio accipere. Tu exgo ſi uere laudabilis eſſe cupis: laudē hominum ne requiras illiqꝫ prepara tuam conſcientiam: Qui illuminabit abſcōndita tenebrarum: Et manifeſtabit conſiliacordium: et tunc laus erit tibi a deo. Sit igitur intentꝰac uigilans et aduerſus pc̄a ſemper armatus āimus tuus. ſermo in omnibus moderatus et parcus: et qui neteſſitatem loquendi magis indicet ꝙͣ uoluntatē. Ornꝫprudentiam uerecundia quodqꝫ p̄cipuum in fœminisſemper fuit cunctas in te uirtutes pudor ſuperet. Biuan̄ conſidera quid loquēdū ſit et adhuc tacens prouidne quid dixiſſe pœniteat. Verba tua ponderet cogitatōet linguæ officium animi libra diſpenſet. Unde ſcriptura dicit Argentum et aurum confla uerbis tuis: faciteſtateram et frenos ori tuo rectos et attende ne forte labaris ī līgua. Nunꝙͣ malū uerbū d ore tuo procedat q̄ad cumulū bēignitatis iuberis ēt maledicētibꝫ bn̄dicer̄Miſericordes inquit modeſti humiles non reddētesmalum pro malo neqꝫ maledictuꝫ pro maledicto: et ēHiIcontrario benedicentes entiri uero atqꝫ iurare lingua tua prorſus ignoret Tantuſqꝫ in te ſit ueritatis amor ut quicquid dixeris iuratum putes: De quo ſaluator ad diſcipulos ait Ego auteꝫ dico uobis non iurareomnino Et paulopoſt Sit autem ſermo ueſter eſt ē nōnon. Quod autem his abundantius eſt a malo eſt. Inōni igitur actu atqꝫ uerbo quieta mens et placida ſeruetur: Semperqꝫ cogitationi tuæ dei præſentia occurrat. Sit humilis animus tuus ac mitis: et aduerſus ſola uicia erectus. Nunꝙͣ illū aut ſuperbia extollat autauaricia inflectat: aut ira præcipitet. Nihil enim quietius nihil purius nihil deniqꝫ pulchrius ea mente eſſedebet quæ in dei habitaculuꝫ præparāda eſt. Quæ nonauro templa fulgenti non gēmis altaria diſtincta delectant: ſed anima ornata uirtutibus Ideo et tēpla dei ſcorum corda dicuntur. Affirmāte apoſtolo qui ait ſi quiſtemplum dei uiolauerit diſperdet illum deus. Tēplumenim dei ſanctuꝫ eſt: qd̓ eſtis uos. Nihil habeas humilitate præſtantius: nihil amabilius. hæc eſt .n. p̄cipuaobſeruatrix et quaſi cuſtos quædam uirtutum omniuꝫNihilqꝫ eſt quod nos ita ab hominibus gratos et deofaciat ꝙ ſi uitæ merito magna humilitatis infimi ſimuſpropter quod ſcriptura dicit Quanto magnuſ es huiliate ī omnibus: et corā deo īuenies gratiā. Et dominusloquitur per prophetam ſuper quem alium requieſcā:niſi ſuper humilem et quietum et trementem ſermōeſmeos; uerū tn̄ eā hūilitatē ſeq̄r nō q̄ on̄dr atqꝫ ſiulaturgeſtu corꝑis āt fracta uoc̄ uerborū: ſꝫ q̄ puro afſc̄u cordis expriitur Aliud ē enī uirtutē haber: aliud uirtutisſūilitudinē. Aliud ē enī rerum umbras ſequi: aliud ueritateꝫ. Multo illa deformior eſt ſuperbia quæ ſub quibuſdam humilitatis ſignis latet. Neſcio enim quomodo turpiora ſunt uicia cuꝫ uirtutū ſpecie celantur. Nulli te unꝙͣ de generis nobilitate prxponas: neqꝫ obſcuriores quaſqꝫ humiliore loco natas te inferiores putesNeſcit religio noſtra perſonas accipere: nec conditiōeſhominum ſed animos inſpicit ſingulorum. Seruuꝫ etnobileꝫ de moribus pronunciat Sola apud deuꝫ libertas eſt non ſeruire peccatis. ſumma apud deum ē nobilitas clarum eſſe uirtutibus. Quid apud deum in uiriſnobilius petro: qui piſcator fuit: Quid in fœminis beataMaria illuſtrius fuit: q̄ ſponſa fabri deſcribitur; ſedilli piſcarori et pauꝑi cxleſtis regni a chriſto credunturclaues: hæc ſpōſa fabri meruit eſſe mater illius a quoipſe claues datæ ſunt. Elegit .n. deus ignobilia et contemptibilia huius mundi: ut potētes ac nobiles ad humilitatē facilius adduceret. Nam et alias fruſtra ſibi aliquis de nobilitate generis applaudit: cuꝫ uniuerſi paris honoris: et eiuſdeꝫ apud deum precii ſint: qui unochriſti ſanguine ſunt redēpti. Nec intereſt qua quis cōditione natus ſit cum omnes æqualiter in chriſto renaſcamur. Naꝫ et ſi obliuiſcimur quia ex uno omnes generati ſumus ſaltem id ſemper meminiſſe debemus qͣper unuꝫ omnes regeneramur. Caue ne ſi ieiunare autabſtinere cœperis te putes eſſe iam ſanctam. Hæc enīuirtus adiumentum eſt: non perfectio ſāctitatis. Hagiſqꝫ id prouidendum eſt ne tibi hoc cum licita contemnas ſecuritatem quamdam illicitoruꝫ faciat: quicquidſupra iuſticiam offertur deo non debet impedire iuſticiam ſed iuuare. Quid enim prodeſt tenuari abſtinetiancorporis: ſi aīus intu meſcat ſuperbia? Quam laudeꝫmerebimur de pallore ieiunii: ſi inuidia liuidi ſumusQuid uirtutis habet uinuꝫ nō bibere: et ira atqꝫ odioinebriari: Tunc inquaꝫ præclara eſt abſtinentia tūc pulchra atqꝫ magnifica caſtigatio corporis cuꝫ ē animusieiunus a uiciis: Immo quæ probabiliter ac ſciēter abſtinentia uirtutem tenent: eo affligunt carnem ſuā quoanima frangunt ſuperbiam: ut quaſi de quodā faſtigio.n1. F