Unde ipſe in euāgelio dic̄ Quid autem uocatis me domine domine et nō facitis quæ dico. Et iterum Populus hic labiis me honorat: cor autē eorum longe eſt ame. Et rurſum loquitur ꝑ prophetam Filius honorificat pr̄em et ſeruus dominum ſuum timebit. Et ſi paterego ſum ubi ē honor meus. Et ſi dominus ego ſum:ubi ē timor meus. Ex quo appar̄t nec honorari ab eisnec timeri qui eius præcepta non faciunt: Unde ad dauid exp̄ſſius dicitur qui peccatuꝫ nō admiſerat et pronihilo duxiſti deum Et ad heli ſermo fit domini dicēsQui honorificat me honorificabo eum. Qui autē pronihilo me hn̄t: ad nihilum redigentur: Et nos ſecuro animo ſumus ac bono: qui ꝑ ſingula q̄qꝫ peccata inhonorantes deum clemētiſſimum dn̄m ad iracundiā prouocamus: eiuſqꝫ imperia ſuperbiſſime contēnendo intantæ maieſtatis imus iniuriā. Quid .n. unꝙͣ taꝫ ſuperbum? quid uero tam ingratum uideri pōt ꝙͣ aduerſuſ eius uiuere uoluntatem: a quo ipſum uiuere accepiſtiꝙͣ illius p̄cepta deſpicer̄ qui ideo aliquid imꝑat ut cāshēat remunerandi? Neqꝫ .n. obſequii noſtri deus indiget: ſed nos illius indigemus imperii. andata eiusdeſiderabilia ſuper aurum et lapidē p̄cioſum nimis: etdulciora ſuper mel et fauum: qm̄ in cuſtodiendis illisretributio multa. Et ideo nobis iraſcitur: iccirco magisilla īmenſitas: illa dei bonitas offenditur: quia eaꝫ pertanti ēt p̄mii detrimēta cōtēnimus: nec ſolum imperiaſed ēt promiſſa illius pro nihilo ducimus. Vnde ſæpeīmo ſemper illa nobis dn̄i eſt reuoluenda ſn̄ia. Si uisad uitam uenire ſerua mādata dei. Hoc .n. tota uobiſcuꝫ lege agitur hoc prophetæ hoc apoſtoli docent hoca nobis et uox chriſti et ſanguis efflagitat: qui ido proomnibus mortuus eſt ut qui uiuunt iā non ſibi uiuāt:ſed ei qui pro illis mortuus eſt. Diuere āt illi non ē aliud ꝙͣ eius p̄cepta ſeruare: Quæ nobis ille qī certumquoddam dilectionis ſuæ pignus ſeruāda mādauit dicens. Si diligitis inquit me mandata mea Seruate:Et qui babet Mandata mea et ſeruat ea ille eſtqui diligit me. Ac rurſus Si quis diligit me: ſermonē meum ſeruabit et pater meus diliget eum: et adeum ueniemus: Et manſionem apud eum faciemus.Qui non diligit me ſermones meos nō ſeruat. grandēuim obtinet uera dilectio Et qui perfecte amatur totaꝫſibi amātis uendicat uoluntatem. Nihil ē imperioſiuscharitate. Nos ſi uere chriſtum diligimus: ſi nos eiusredemptos ſanguīe recordamur: nihil magis uelle: nihil omnino debemus agere ꝙͣ quod illuꝫ uelle cognoſcimus. Quo āt ſunt gn̓a mādatorum in quibus claudrtota iuſtitia Prohibendi unuꝫ eſt: iubendi alterum. Utenim mala prohibentur: ita p̄cipiuntur bona. Ibi ociūoperatur: hic ſtudium. Ibi coercetur animus: hic incitatur: hic feciſſe: illic non feciſſe culpabile eſt. Vnde propheta dicit Quis eſt homo qui uult uitā et cupit uideredies bonos. Prohibe linguam tuam a malo: et labiatua ne loquātur dolum. Heclina a malo et fac bonum.Et beatus apoſtolus Adientes maluꝫ: adhærenteſbono. hoc itaqꝫ duplex diuerſumqꝫ p̄ceptum prohibēdiſcilicet et imꝑandi: æquo omnibus iure mandatum eſtNon uirgo nō uidua: non nupta: ab hoc imperio libera eſt. In quo uis propoſito: in quo uis gradu æqualepeccatum eſt: uel prohibita admittere: uel iuſſa non facere. Neque uero eorum te abducat error qui ex arbitrio ſuo eligunt quæ potiſſimum dei mādata cōdēnantqu ue quaſi uilia et praua deſpiciāt. Nec metuunt neſecundum diuinā ſn̄iam minima cōtēnendo paulatimdecidant. Stoicorum quidē eſt peccatorum tollere differentiā: et delicta omnia paria iudicare: nec ullum īterſcelus et erratuꝫ diſcrimē facere. Nos uero et ſi multūīter peccata diſtare ēdimus quia et legimus: tn̄ ſatis adBcautioneꝫ prodeſſe dicimus ēt minima pro maximiſ cauere. Tanto .n: facilius abſtīemus a quocunqꝫ delictoquāto illud magis metuimus: nec cito ad maiora progreditur: qui ēt parua formidat. Et ſane neſcio an poſſimus leue aliquod peccatum dicere quod in dei cōtēptum admittitur. Eſtqꝫ ille prudētiſſimus qui nō tā cōſiderat: quid iuſſum ſit: ꝙͣ illuꝫ qui iuſſerit: nec quantitatem imperii: ſed imꝑantis cogitat dignitatem: ædificanti: itaqꝫ tibi ſpiritalem domum: non ſuper leuitateꝫ harenæ: ſed ſupra ſoliditatē petræ innocentia ī primis fūdamenta ponantur: ſupra quæ facilius poſſis arduumculmē iuſtitia erigere. Maximam .n. partem æquitatiſimpleuit qui nulli nocuit. Beatuſqꝫ eſt qui pōt cuꝫ ſancto τob dicere Nulli nocui hominum: iuſte uixi cum ō̄nibus. Vnd audenter ac ſimpliciter loquebatur ad dominum Quis eſt qui iudicetur mecum ideſt quis tuuꝫaduerſum me pōt īplorare iuditium: ut ſe hæſum a mecōuincat? Puriſſime cōſcientiæ eſt ſecure cauere cumpropheta Perambulabam in innocentia cordis mei īmedio domus meæ. Vnde idem alibi dic̄ Non fraudauit eos deus bonis qui ambulant in īnocentia. Itaquemalitiam odium atqꝫ inuidiam quæ uel maxīa uel ſola ſemina ſunt nocendi chriſtiana a ſe propellat āimaneqꝫ manu tantum aut lingua: ſed corde quoqꝫ cuſtodiat innocentiā: nec modo opere: ſꝫ uoto ēt nocere formidet. Quantum .n. ad peccati rationem ꝑtinet nocuitet qui nocere diſpoſuit. Multi noſtrorum illud abſolute atqꝫ integre diffiniunt Qui ne in eo quidē nulli noc̄at quod prodeē deſiſtat: quod ſi eſt uerum tum demūlætare de innocentia conſcientia. ſi cum potes adiuuar̄non deſinas. Sin uero diuiſa inter ſe iſta atqꝫ diſtīctaſunt: aliudqꝫ eſt non nocere cum ſemper potes: Aliudprodeſſe cum poſſis: aliud malum nō facere: aliud opari bonum. Illud tibi rurſum occurrat nō ſufficere chriſtiano: ſi partem unam iuſtitiæ impleat cui utraqꝫ p̄cipitur. Neqꝫ .n. ad multitudinis exempla decet reſpicerequæ nulla horum diſciplinā ſequēs: nulluꝫ uiuendi ordinē: non tam ratione ducitur ꝙ quodā impetu ferturNec imitandi nobis ſunt illi qui ſub chriſtiano nomīe:gentilem uitam agunt: et aliud profeſſione aliud cōuerſatione teſtantur. Atqꝫ ut Apoſtolus ait Deum ſe confitentur noſſe: factis autem negant. Inter chriſtanumenim atqꝫ geutilem non fides tantum debet: ſed etiaꝫuita diſtinguere: et diuerſam religionem ꝑ diuerſa oꝑamonſtrare. Nolite ait Apoſtolus iugum ducere cum īfidelibus. Quæ .n. participatio cum iniquitate? aut quæſocietas luci ad tenebras? Quæ āt cōuētio chriſti ad belial: aut quæ pars fideli cum infideli. Qui conſenſus tꝰplo cum idolis. Sit ergo inter uos et illos maxīa ſeꝑatio. Biſtinguatur certo diſcrimine error et ueritas. Illiterrena ſapiant: qui cæleſtia promiſſa non hn̄t. Illi breui huic uitæ totos ſe implicent qui terrena neſciunt. Ili peccare non metuant qui peccatorum impunitatemputant: Illi ſeruiant uiciis: qui non ſperant futura præmia uirtutum: Nos uero qui puriſſima cōfitemur ſideomnem hominem manifeſtandum eſſe ante tribunal̓chriſti ut recipiat unuſquiſqꝫ propria corporis ſui prout geſſit ſiue bonum ſiue malum procul eſſe debemusa uiciis dicente apoſtolo. Qui .n. ſunt chriſti carnem ſuam crucifixerunt cum uiciis et cōcupiſcentiis. Nec turbam ſequātur errantē qui ſe ueritatis diſcipulos cōfitētur. ꝯuas certe cōuerſationiſ uias et diſtincta in diuerſum itinera uiuendi ſaluator in euangelio oſtendit ꝙͣinquit ſpatioſa uia quæ ducit ad morteꝫ: Et multi ſuntqui intrant per eam. Et rurſum ꝙͣ arta uia et anguſta eſt quæ ducit ad uitam: et pauci ſunt qui inueniunteam. Dide quāta inter has uias ſeparatio ſit quantunqꝫ diſcrimē Illa ad mortem: hæc tendit ad uitam. Illa.n1. 4