SL b.¶ Epiſtola beati. Hieronymi ad Marcellam de laudibꝫAſellæ uirginis ad eius exempluꝫ reliquas prouocansEQO rep̄hendat ꝙ in epiſtolis aliquos āt laudāus aut carpius cū et īarguēdis malis ſit corr̄ptio cæterorūet ī optīs p̄dicādiſ bonorū ad uirtutēſtudia cōcitētur. nudius tertius de beatæ memꝗriæ Leæ aliqua diximus. Illico pupugit animuꝫ et mihi uenit ī mēteꝫ non debere nos tacere deuirgine qui de ſecūdo ordine caſtitatis locuti ſumus.igitur Aſellæ noſtræ uita breuiter explicāda eſt cui quæſo ne hanc epiſtolam legas Grauiter quippe laudibꝫſuis ſed his potius quæ adoleſcentulæ ſunt legere dignare Ut ad exemplum eius inſtituentes Conuerſationem Illius perfectæ uitæ normam Arbitrentur.Prætermitto ꝙ ī matris utero benedicitur ei āteꝙͣ naſcatur quod ī phiala nitentis uitri et omni ſpeculo purioris patri uirgo traditur per quietem: quod adhuc īfantiæ inuoluta pannis et uix annum decimuꝫ ætatisexcedēs honore futura beatitudinis conſecratur. Sitgratiæ omne quod ante laborem fuit. Licet deus præſcius futurorum et Hieremiam ſanctificet in utero etIoanneꝫ in aluo matris faciat exultare: et Pauluꝫ an̄conſtitutionem mundi ſeparet in euangelium filii ſui:Ad ea uenio quæ poſt duodecimuꝫ annū ſudore proprio elegit: arripuit: tenuit: cepit: impleuit Onius cellulæ clauſa anguſtiis latitudine paradiſi fruebatur. Ideꝫterræ ſoluꝫ et orationis locus extitit et quietis: Ieiunium pro ludo habuit: inediā pro refectione et cum eaꝫnon merſcendi deſideriuꝫ ſed humana confectio ad cibum traheret Pane̓ et ſale aqua frigida cōcitabat magis eſuriem ꝙͣ reſtringebat. EEt quia pene oblitus ſumquod in principio debui dicere cum primuꝫ hoc propoſituꝫ arripuit auruꝫ colli ſui quam murenulaꝫ uulgusuocat qd̓ ſcilicet metallo in uirgulas lēteſcētes quædāordīis flexuoſi catēa cōtexitur abſqꝫ parētibꝫ uēdidittunicā fuſcioreꝫ quā a matre īpetrare nō poterat pio īduta negociationis auſpicio ſe repente domino conſecrauit: ut intelligeret uniuerſa cognatio nō poſſe ei aliquid extorqueri quæ iaꝫ ſeculuꝫ damnaſcet ī ueſtibus.Sed ut dicere cœꝑamus ita ſe ſēper habuit moderateet intra cubiculi ſui ſecreta cuſtodiuit ut nunquaꝫ pedēproferret in publicum: nunquam uiri noſſet alloquiuꝫet quod magis ſit āmiranduꝫ ſororem uirginem amaret potiuſꝙͣ uideret: operabatur manibus ſuis ſciēsſcriptum eſſe qui non operatur non manducet Spōſoaut orans loquebatur aūt pſallens Ad martyrū limīapene inuiſa properabat. et cum gauderet propoſito ſuoin eo uehementius exultabat qd ſe nullus cognoſceretCumqꝫ per omneꝫ annum iugi ieiunio paſceretur biduo triduoqꝫ ſic permanens tunc uero in quadrageſimna nauigii ſui uela tendebat: Oēs pene hebdomadasuultū lætāte cōiungens. Et quod forſitan impoſſibile ēhominibus ad credendum: deo āt pr̄ante poſſibile ē itaad quinquegenariā peruenit ætatem: ut nō doleret ſtomachus nō uiſcerum cruciaretur incuria non ficca humus iacentia mēbra cōfringeret: nō ſacco aſperata cutis fetorem aliquē ſitumqꝫ contraheret: ſed ſano corpore animo ſanior ſolitudinē putaret eſſe delitias: et īurbe turbida inueniret eremū monachorū. Et hæc quidem tu melius noſti a qua pauca didicimus: et cuius oculis durities de genibus camelloruꝫ in illo ſancto corpuſculo præorandi frequentia obcalluiſſe ꝑſpecta eſt.Nos quod ſcire poſſumus explicamus: Nihil illius ſeueritate iocundius: nihil iocunditate ſeuerius: nihil ſuauitate triſtius. Nihil triſtitia ſuauiuſ. Ita pallor ī facieeſt ut cum cōtinētia indicet nō redoleat oſtentationemUermo ſilēs: et ſilentiuꝫ loquēs nec citus nec tardusinceſſus idem ſemꝑ habitus: neglecta mundicies: et inculta ueſtis cultus ipſe ſine cultū. Sola uita ſuæ qualitate promeruit ut in urbe pompæ laſciuiæ delitiarum īqua humilem eſſe miſeria eſt et boni eam p̄dicent: Etmali detrahere non audeant. Diduæ eam imitenturet uirgines maritatæ colant: noxiæ timeant: ſuſcipiantſacerdotes.¶ Ad Eelantiam de modo recte uiuendi in qua illaꝫ erudit ad obſeruātiam mandatorum dei uidelicet illorumduorum quibus clauditur tota iuſtitia: quorum unumprohibet: alterum iubet. Docet hūilitatem: pacem miſericordiā: cōtientiamqꝫ ſectari. Contraria uero ſuperbiam meudatium odium detractionēqꝫ uitare. Et conuenit hæc epiſtola omni ſexui gradui et ætati licet ſp̄aliter cōiugatæ. In qua illā hortatur ad propoſitum cōtinentiæ ac uiduitatis on̄dēs quibus artibus ac ſtudiis inſcribatur.ſad nos iliutETDS ſcriptura celebrata ſētentiaeſt eſſe pudorē quo gloria inuenitururi ſuper meet gratia et eſſe rurſus pudorē qui ſolet parere peccatum: cuius dicti ueriIuintiſiua ila deitas quāꝙͣ ſatis ad omnium intelligētiā ipſa ſui luceat claritate: mihi tamēed tiponiſa lineſcio quō in preſenti cauſa propius innotuit: Prouoino ſerper llurauiscatus .n. ad ſcribēdum litteris tuis quæ miris hoc a meiluitum ntune ſemaobſecrationibus flagitabant: diu fateor de rn̄ſionē ditulexꝫ ipur hocbitaui ſilentium mihi imꝑante uerecundia. Cui tamenfortiſſime reſiſtebat et uim faciebat p̄cum tuarum fidelis ambitio. Pugnabatqꝫ acriter cuꝫ hæſitatione meahumilitas obſecrantis et magna quadā fidei uiolētiaoris clauſtra pulſabat. Cumqꝫ ſic animum in utroquenutantē cogitatio diuerſa libraret pene pudor excluſitofficiū. Sꝫ me illa quā ſupra poſui ſapiētis ſnia armaāa qui bibe. Purouit ad depellendā inutilē uerecundiā et dānoſum ſileny dliqt ne. At rurtium reſoluendum. Tum utiqꝫ ipſam ſcribendi cauſaꝫrmē meum iatam honeſtam uiderem eſſe tam ſcām: ut peccare me ōnmnintnemus: īnino crederem ſi tacerem. Illud me cum ſcriptura īpuLnm dlitans tp̄s tacendi et tp̄s loquēdi. At iterum ne retineasuerbum in tempore ſalutis. Et illd̓ beati Petri Paratiſemꝑ ad ſatiſfactionē om̄i poſcenti uos rationē. Petistiriue. nuosnanqꝫ et ſolicite ac uigilanter petiſ ut tibi certā ex ſcripturis ſanctis p̄finiamus regulā ad quā tu ordīes curſūuitæ tuæ: et cognita dn̄i uoluntate inter honores ſæculi et diuitiarum illecebras moruꝫ magis diligas ſupellectilem atqꝫ ut poſſis in coniugio cōſtituta: nō ſolumcōiugi placere. ſed etiaꝫ ei qui indulſit coniugium: cuitam ſanctæ petitioni tamqꝫ pio deſiderio non ſatiſfacere quid aliud eſt ꝙͣ profectum alterius nō amare. Iarebo igitur p̄cibus tuis teqꝫ paratam ad implendū domini uoluntatem: ipſius nitar incitare ſētentiis. Idemenim uerus omnium dn̄s ac magiſter qui nos et placre ſibi iubet et docet qūo placere ei poſſumus: Ipſe itaqꝫ te informet: ipſe te doceat qui interrogāti in euāgelio adoleſcenti quid faceret ut mereretur uitam æternadiuina cōtinuo mandata proponit on̄dens nobis eiusuoluntatē eſſe faciendā a quo ſperamus et pͥmia propter quod alio teſtatur loco. Non omnis qui dicit mihidomine domine intrabit in regnum cælorum. ſed quifacit uoluntatem patris mei qui in cælis eſt: ipſe intrabit in regnum cælorum. Quo manifeſte on̄dr nos norſola dei confeſſione tanti p̄mii magnitudinē promereri niſi fidei et iuſtitiæ opera cōiuncta ſint. Qualis eſt. n̄illa confeſſio. quæ ſic deuꝫ credit ut pro nihilo eius ducat imperium aut ex animo āt uere dicimus domīe domine ſi eius quē dn̄m cōfitemur p̄cepta contemnimus