FHLiuſticia et cōtinentia: pietatis: caſtitatis in nobis eſt eoꝙ ita nos condiderit deus ut ultra præter quod nobisreuelat ſcientia nichil nos adiuuet: ut ea quæ faciendadiſcendo nouimus etiā diligendo faciamus: naturamſcilicet atqꝫ doctrinā definiētes tātūmō eſſe dei gratiāet adiutorium ut iuſte recteqꝫ uiuamus et ipſaꝫ charitatem Ad habendā uero uoluntateꝫ bonam ubi ē hocipſum ꝙ iuſte uiuimus: et ipſaꝫ charitatē quæ in omnibus dei donis ita excellit ut etiam deus dicta ſit quaunaͣ īpletur in nobis ſi quid diuinæ legis et āmonitionisīplemus nolunt nos diuinitus adiuuari: ſed nos ipſosdicunt arbitrio proprio nobis ad iſta ſufficere. Nō uobis uideatur error iſte mediocris profiteri uelle chriſtianos nec uelle audire apoſtolum chriſti qui cum dixiſſet Zaritas dei diffuſa eſt ī cordibus noſtris: ne quiſꝙ eaꝫ haber nō niſi per proprium putaret arbitrium:continuo ſubiunxit: Per ſpiritum ſanctuꝫ qui datus eſtnobis. Hāc magnaꝫ eſſe gratiā ſaluatoris qui aſcēditin altuꝫ: captiuauit captiuitatē: et dedit dona hominibꝫquiſquis nōdum confitetur: ꝙͣtuꝫ et ꝙͣ exitiabiliter eiret intelligis. Quomodo rego a uobis quibus tantā dilectionem debemus āmonendis ut talia caueatis diſſimulare poſſemus cuꝫ legiſſemus libruꝫ quē ad ſanctāDemetriadē quis naͣm ſcripſerit: uel utruꝫ ad uos peruenerit: ueſtris potius reſcriptis noſſe uolumus ī quolibro ſi fas eſt legat uirgo chriſti unde credat uirgīaleꝫſuam flens ſanctitateꝫ omnes ꝙͣ ſpirituales diuitiasnon niſi ex ſe ipſa ſibi eſſe atqꝫ ita priuſꝙͣ ſit pleniſſime beata diſcat deo eſſe quod abſit īgrata. Derba enīad illam ſcripta in eodē libro iſta ſunt Habes ergo ethic inquit per quæ merito p̄ponaris alijs īmo hinc magis: Nam corporalis nobilitas atqꝫ opulentia tuoruꝫītelligūtur non tua eſſe ſpūales uero diuitias nullus tibi preter te conferre poterit. In his ergo iure laudāda:in his merito cæteris p̄ferenda es quæ niſi ex te et in teeſſe nō poſſunt. Cernis nempe quanta ī his uerbis ſitcauenda pernicies. Nam utiqꝫ qd dictum eſt non poſſunt eſſe bona niſi in te: optime et ueriſſime dictuꝫ eſtiſte plane cibus eſt. Quod uero ait Non niſi ex te hocomnino uirus eſt. Abſit ut hæc libenter audiat uirgochriſti quæ pie ītelligit propriā paupertatem cordis humani et deo niſi ſponſi ſui donis neſcit ornari. Audiatergo potius apoſtolum dicenteꝫ Deſponſaui uos uniuiro uirgineꝫ exhibere chriſto. Timeo autē ne ſicut ſerpens Aeuam ſeduxit in uerſutia ſua ſic et ueſtræ mentes corrumpantur a caſtitate quæ eſt in chriſto: Et propterea de his quoqꝫ ſpiritalibꝫ diuitiis nō iſtuꝫ qui dicit Nullus eas p̄ter te tibi cōferre pōt: et niſi ex te et inte eſſe non poſſunt. Sed illum audiat qui dicit hēmuſtheſaurum iſtum ī uaſis fictilibus ut eminētia uirtutisdei ſit et non ex nobis. De ipſa quoqꝫ ſacra continētiauirginali quod non ſibi ſit ex ſeipſa: ſed ſit donum deiquāuis credenti uolētiqꝫ collatum: eundem audiat ueracem piumqꝫ doctorē qui cum hic ageret ait Velleꝫomnes eſſe ſicut meipſum. Sed unuſquiſqꝫ propriuꝫdonum habet a deo alius ſic: alius āt ſic. Audiat ēt ip̄ꝫnon tantum ſuuꝫ: ſed uniuerſa eccleſiæ unicum ſpōſuꝫDe tali caſtitate atqꝫ integritate dicentem Non omēscapiunt uerbum hoc: ſed quibꝫ datum eſt ut intelligatex eo quod habeat tam magnum bonum atqꝫ p̄claruꝫſe potius do et dn̄o gratias ager̄ debere ꝙͣ cuiuſqꝫ uerba quod uel ex ſe ſeipſa id heat ut non dicamꝰ Aſſentantis adulatoris: ne de occultis hominum temere iudicare uideamur certe errantis laudatoris audire Omne quippe datum optimum et omnē donum ꝑfectumdeſurſum ē ſic̄ ēt dicit apoſtolus Iacobus deſcendenſa patre luminum. Hinc ergo et ſancta uirginitas quate filia uolentē gaudētēqꝫ uicit. Naꝫ poſterior actu prior genere ex te honore an̄ te ætate ſubſequenſ ſanctitate p̄cedens in qua ēt tuum eē cœpit quod in te eſſe nōpotuit. Illa quippe carnaliter non nupſit: ut nō tantuꝫſibi ſed ēt tibi ultra te ſpiritualiter augeretur: quoniā ettu ea cōpenſatiōe minor illa es qd̓ ita nupſiſti ut naſcretur. Hæc dei dona ſunt: et ueſtra quidē ſunt: ſed nonex uobis Habetis eniꝫ theſaurum iſtum ī terrenis corporibus et adhuc fragilibus tāꝙͣ in uaſis fictilibus uieminentia uirtutis ſit dei: et non ex uobiſ. Nec miremini: quia dicimus et ueſtra eſſe et ex uobis nō eſſe. Naꝫet panē cōtidianum dicimus nr̄m: ſed tamen addimuſda nobis: ne putetur ex nobis Proin̄ ſicut ſcriptuꝫ eſtſie ītermiſſiōe orate ī oībꝫ gr̄as agite. oratiſ .n. ut ꝑſeuerāter et ꝑficiēter hēatis. gr̄as agitis qꝛ nō ex uobis hētis. Quis .n. uos ab illa ex Adaꝫ maſſa mortis perditioniſqꝫ diſcernit: An uero quando apoſtolo dicente audierit homo Quis enim te diſcernit: reſponſuruſ eſt bona uoluntas mea: fides mea: iuſticia mea et non cōtinuo quod ſequitur auditurus: Quid eniꝫ habes quodnon accepiſti. Si autem et accepiſti quid gloriaris quaſi non acceperis: Nolumus ergo ut diuitias nullus tibi præter te conferre poterit In his iure laudanda: inhis merito præferenda es: quæ niſi ex te et in te eſſe nōpoſſunt. Nolumus prorſus ita glorietur quaſi non acceperit. Bicat quidem In me ſunt deus uota mea q̄reddam laudes tibi. Sed quia in illa non etiaꝫ ex illameminerit etiaꝫ dicere. Domine in uoluntate tua præſtitiſti decori meo uirtuteꝫ. Nonne ille qui uenit q̄rereet ſaluare quod perierat: Quia et ſi etiā ex illa propterarbitriuꝫ proprium ſine quo non operamur bonuꝫ nōtamē ſicut iſte dixit non niſi ex illa propriuꝫ quippe arbitriuꝫ nō niſi dei gratia iuuatur nec ipſa uoluntas eſſein homine poteſt Deus enim inquit apoſtolus qui operatur in nobis et uelle et operari et pro bona uolūtate. non ſicut iſti ſentiunt tātummodo ſciēciaꝫ reuelando: ut nouerimus quid facere debeamus ſed etiā inſpirando charitatem: ut ea quæ diſcēdo nouerimus: etiādiligēdo faciamus. Nā utiqꝫ nouerat ille ꝙͣ magnuꝫbonum eſſet continentia qui dicebat Et cum ſcirem qꝛnemo eſſe pōt continens niſi deus det. Non ſolum ergo ſciebat ꝙͣtum eſſet hoc bonum et ꝙ deſiderabilitereſſet concupiſcendum: uerum ēt qd̓ niſi dāte deo eē nōpoſſet. Pocuerat enī eum ſapientia Nam hoc dicit ethoc ipſum erat ſapientia ſcire cuius eſſet hoc donum:Nec tn̄ ei ſn̄ia iſta ſufficit: ſed ait Adii dominum et precatus ſum illum. Non igitur tātummodo in hoc nosadiuuat deus: ut ſciamus quid agendum ſit: uerum ētut amando agamus quod diſcendo iā ſcimus. Nemoitaqꝫ pōt eſſe non ſciens ſolum uerum ēt continēs niſi deꝰ det Vn̄ cum iam ille haberet ſcientiam p̄cabaturut eſſet in illo: quod ſciebat quia nō eſſet ex illo. Aut ſipropter arbitrium proprium aliquātulum ex illo: nontn̄ non niſi ex illo: quia nemo poteſt eſſe continenſ niſideus det. Iſte auteꝫ d ſpiritualibus diuitiiſ ī quibꝰeſt utiqꝫ ēt ipſa luminoſa et ſpecioſa cōtinētia nō ait īte ex te eſſe poſſunt: ſed ait niſi ex te in te eſſe non poſunt: ut quēadmodum nō ei ſunt alibi niſi in llla: ſic etnon aliunde niſi ex illa eſſe poſſe c̓dantur: et ob hoc qdmiſeratur Bominus a corde eius auertat ſic glorieturqī nō acceperit. Et noſ quidem de ſanctæ uirginis diſciplīa et humilitate chriſtiana in qua nutrita et educataeſt hoc exiſtimamus: quod illa uerba cum legeret ſi tn̄legit ingemuit: et pectus humiliter tutudit: ac fortaſſiset fleuit: deumqꝫ cui data a quo ſanctificata ē fidelr orauit: ut quō illa non ſunt uerba ipſius ſed alterius itanon ſit talis et fides eius qua ſe aliquid habere cdat:de quo in ſe non in domīo glorietur: Nā gloria quidēeius in ipſa eſt: nō in uerbis alienis ſicut apoſtolus dic̄