uel auferendum abſte metuas: uel a te relinquendumſcias: Nam et ſi nullo eripiatur caſu: uel morte ꝑdēduꝫeſt Et ſi uita noſtra tendatur per mille annos: et ad extremuꝫ illuꝫ totius diem ætatiſ cōtidiana delitiaruꝫ uoluptate ueniamus quale hoc quæſo diu eſt quod ſinedeletur; Aut quis illius uoluptatis fructus ē: quæ ſtatīut ceſſauerit uidebr̄ tibi non fuiſſe. Age iam trāſactumuitæ tua tēpus animo reuolue nōne tibi uidebitur umbra quædam fuiſſe quod trāſiit: et adinſtar ſomni tenuis incertum eſſe omne quod uidetur. hoc idem et dec̄pitus ſenex ſentire poteſt: cui cōuenit dicere cum propheta Bies mei ſicut umbra declinauerunt et ego ſicutfœnum arui: Quod ſi hoc etiā hic poſſumus dicer̄ ubiquāuis breuis tn̄ quia pn̄s eſt uita iſta magnipēditur:quid in futuro dicturi ſumus: ubi maiore ætatis ſciētiatranſactuꝫ omne pro nihilo ē? Hæc tu diligenter tecuꝫreuoluens et breuitatē uitæ huius æternitatis contemplatione Deſpiciens ipſum quoqꝫ cōtemptum mundimaiori animi uirtute contēn: et ad illum totā diē parate in quo mundi gloria finienda eſt. Illum inquā dieꝫquē ſaluator diluuio cōparauit qui multos fallaci ſecuritate deceptos furtiuo ut ait Apoſtolus cōprehendetaduentu. Quem beatus quoqꝫ Petrus deſcribēs aitAduēiet autē dies domini ut fur in qua cæli magno īpetu tranſibunt. Elementa uero a calore reſoluentur.Cum igitur omnia hæc diſſoluenda ſint: quales oportꝫnos eſſe in ſanctis cōuerſationibus et pietatibꝫ expectantes et properāteſ in aduentum diei dn̄i: quo cæli ardentes ſoluentur: et elemēta ignis calore tabeſcēt. Recens factuꝫ eſt et quod ipſa audiſti cum ad ſtridulæ bucinæ ſonum gotthorumqꝫ clamorem lugubri oppreſſametu domina orbis roma cōtremuit: ubi tunc nobilitatis ordo: ubi certi et diſtincti illius dignitatis gradus. ꝑmixta omnia et cōfuſa timore. Omni domui planctuſet æqualis fuit. Per cunctos pauor: Onuꝫ erat ſeruuſet nobilis: eadeꝫ omnibus imago mortis: niſi quia magis eam timebāt illi quibꝰ fuerat uita iocundior. Si itamortales timemus hoſtes et humanaꝫ manum: quidfaciemus cum clangore terribili tuba intonare de cælocœperit: et illam Archangeli uocē omī bucina clariorētotuſ ſimul remugiet mundus Cum uiderimus nō manuſacta ſuper nos arma cōcuti ſed cælorum uirtuteſ cōmoueri ſic̄ propheta dicit Cum uenerit dominus ponere orbem terræ deſertum: et pc̄ores perder̄. Ex eo quiſtunc nobis pauor: q̄ caligo: q̄ tenebræ: cum nos totiēsadmonitos: et tamē iꝑatos dies ille reppererit. Tunc īquit Plangent ſuꝑ ſe omnes tribus terræ: et uidebuntfilium hominis ueniētem in nubibus cæli cum uirtutemulta et maieſtate. Tunc dicent mōtibꝫ cadite ſuꝑ noset collibꝫ operite nos et petris aperite uos nobis. Derum hæc eorum ſint qui uariis huius mundi curis detenti de mundi nō cogitant fine. Tu uero cui aduentuschriſti dierum noctiumqꝫ meditatio eſt: cui pro cōſciētiæ puritate dn̄i optāda ē pn̄tia q̄ cōſumatiōe ſeculi qfc̓tuꝫ pͥmii tp̄s tui expectas: exultatiōē de illo capies nōtiorē. Iunc .n. tu ſanctorum mixta choris et ſāctis comitata uirginibus: in ſponſi obuiā ſubuolabis et dicesInueni quē q̄ſiuit anima mea. nec illiuſ iam tēporis ſeparationem timebis q̄ ſemel īmortalitatis gloria et incorruptionis ſplendore donāda es: et cum chriſto ſēpfutura es aplō dicēte quoniā ipſe dn̄s ī iuſſu et ī uoc̄ archāgeli ī tuba di dͥſcēdt d̓ cælo et mortui qui ī xp̄o ſuntīſurget prīi. din̄ nos qui uiuius qui reliquiur ſil rapiemur cuꝫ illis in nubibus obuiā chriſto in aera et ita ſēper cum chriſto erimus. Hæc ſit igitur tua cura ſē per:hoc ſtudium Hæc igitur in uirgines corde uoluātur inbis tocius dei uerſetur labor: In his noctis ſomnus reponatur: In hæc aīa rurſus euigilet. Nullus labor duAA Irus nullum tempus longum uideri debet: quo gloriaæternitaiis acquiritur.¶ Epiſtola beati Auguſtini ad Iulianam Demetriadisuirginis matrem de priori libello ad Demetriadē ſcripto ubi illum tāꝙͣ gratiæ dei aduerſantē: et bonum uirginalis ſanctitatis naturæ et libero arbitrio attribuēteꝫcarpit: et dannat q̄dam ipſius libelli uerba inſerens etarguens: quē librum ipſe ſuſpicatur a pellagio ſcriptuꝫad uirginem. Hanc autem Epiſtolam uelut antidotumquoddam ad uenenum ipſi libello ſubiecimus. maxīeut beatum Hieronymum hæreſis calumnia purgarmusOMINE debitis ī chrifiō officiishonorandæ et merito illuſtri filiæ Iulianæ Alipius Auguſtinuſ in domīoſalutem Grate ad modum nobis iocundeqꝫ accidit ut ſimul nos cōſtitutos apud hipponem tuæ reuerentiæ litteræ reperirētquibꝫ hæc ſcripta redder̄mus ueſtra īcolumitate cognita gaudētes: uiciſſīqꝫ noſtraꝫ quā uobis carent eſſe cōfidimus mutua dilectione nunciantes. Domīa debitisī chriſto officiiſ honorāda et merito illuſtris filia. Scire āt uos optime ſcimus quātum uobis debeamus religionis affectum: ꝙͣtaqꝫ nobis et apud deum et interhomīes ſit cura de uobis. Licet .n. uos per litteras primuꝫ deinde ēt p̄ſentia corporali pia et catholica hoc ēuera mēbra chriſti exiguitas nr̄a cognouerit tn̄ ēt ꝑ miniſteriuꝫ ur̄s cuꝫ accepiſſetis uerbuꝫ audituſ di ſic̄ dic̄ apoſtoluſ. Accepiſtis nō ut uerbuꝫ hoīꝫ: ſꝫ ſic̄ ē uerbuꝫdei cuius miniſterii noſre adiuuāte gratia et miſericordia ſaluatoris ī domo ueſtra tantus fructus exortus ēut humāis nuptiis iā paratis ſācta Hemetria ſpecialēſponſi illius præferret āplexum. Cui ſpecioſo præ filiishominum ad habēdaꝫ ſpiritus uberiorē fœconditateꝫnec amittendā carnis ītegritatē uirgines nubunt. Neſciremus autē quēadmoduꝫ noſtra illa tunc exhortatioa fidei et nobili uirgine fuiſſet accepta: niſi nobiſ profectis cus p ſt paulum profeſſa fuiſſet ſanctimoniaꝫ uirginalem hoc ingens dei donum qd ꝑ ſeruos ſuos quidē plantat et rigat: ſed per ſeipſuꝫ incremētum dat nobis operariis proueniſſe: ueſtrarum litterarum lætiſſīonuncio et ueraci teſtimonio diceremus. Quæ cum itaſint nemo nos improbos dixerit: ſi in uobis admonendis: ut cōtraria gratiæ dei dogmata deuitetiſ neceſſitudine ſumus pro penſiore ſoliciti. Nam licꝫ nos apoſtolus Non ſolum opportune uerum ēt īportune p̄dicando uerbo inſtare p̄cipiat: nō tamē eorum hominuꝫ numero habemus: quibꝫ ſermo uel pagina nr̄a īportunauideatur: quādo id quod ad ſanaꝫ doctrinā nō pertīetuos ut uigilāter euitetis alloquimur. Hinc ergo ē qdad monicionem noſtrā tā grato animo ſuſcipiſtis ut inEpiſtola tua ad quā non reſcribimus diceres ſāe quodme hortatur reuerentia ueſtra ne indulgeaꝫ aures hisomnibus qui prauis tractatibus uenerandam fidemſæpe corrumpunt gratias uberes ago tam piæ āmonitioni. Quod utiqꝫ adiungis et dicis ſed nouerit ſacerdotium ueſtrum longe me ac domunculam meam abhuiuſmodi perſonis eſſe diſcretam: omīſqꝫ famila nr̄aa deo catholicam ſequitur fidē ut in nullam hæreſiꝫ aliquando deuiauerit: nec unꝙͣ lapſa et nō dico in easſectas quæ uix expiantur: Sed nec in eas quæ prauoshēre uidentur errores: hoc eſt qd̓ nos magis magiſqꝫcompellit non tacere apud uos: de his qui ēt illa quæſana ſunt uiciare conātur. Pomum .n. noſtram non ꝑuam chriſti eccleſiam deputāus. Hic prauus eſt errorillorum qui putant ex nobiſipſis nos habere Si quid