9 C6.eos obſidente triſtitia: et ſi a propoſito nō reuocat certeretineat a pro fectu propter quod maxīe tibi ſanctaruꝫſcripturarum ſtudium diligendum eſt. Illuminanda diuinis eloquiis eſt anima. Et coruſcante dei uerbo: diaboli tenebræ refellēdæ ſunt: Aito enim fugit ille ab eaanima: quam ſermo diuinus illuminat quæ cæleſtibusſemper cogitationibꝫ occupatur: in qua aſſiduum ē diuerbum: cuius uiꝫ nequā ſpiritus nō poteſt ferre: et iocirco Beatus Apoſtolus Paulus illud ſpiritualis belli inter cætera inſtrumēta gladio comparauit. Eſt autētutiſſimum atqꝫ ꝑfectum ut aſſueſcat animus ſollicitaſemꝑ peruigiliqꝫ cuſtodia diſcerner cogitationes ſuaset ad primum animi motum uel probare uel reprobare quod cogitat: ut uel bonas cogitationes alat: uel ſtatim extinguat malas. Hic nanqꝫ fons eſt boni et origopeccandi omniſqꝫ ingētis delicti in cogitatione principium eſt: q̄ unumquodqꝫ opus uelut in quadā cordiſtabula depingat an̄ꝙͣ faciat. Nam ſiue ille actus: ſiueſermo ſit ut proferatur an̄ diſponitur: et cogitationumconſilio diſcernitur qd ſuturuꝫ ē. Uides ꝙͣ breui interduꝫ momēto quæqꝫ iſta quis cogitet: cogitataqꝫ ꝑficiat: ne quicꝙͣ omnino uel lingua uel manu cæteriſquemembris agitet: niſi cogitationes an̄ dictauerint. Undet dominus in euāgelio dicit De corde hominis proēdunt cogitationeſ malæ: adulteria fornicationes homicidia furta falſa teſtimonia: auaritia: nequitia dolus: īpudicitia: oculus malus: blaſphēia: ſtultitia hæc ſunt q̄cōinquinant hōines. Omnis igitur ſollicitudo tua omni intentione debet eſſe cordis cuſtodia Ibi te maximeobſeruare peccatum ubi naſci ſolet: ſtatimqꝫ ad primātentationis repugnare faciem et maluꝫ anteꝙͣ creſcatextinguere Nec eniꝫ expectāduꝫ eſt augumentuꝫ eiusrei quæ timeri debeat a paruo et quæ tanto facilius uicitur: quanto ei citius repugnatur Ideo clamat ſcriptura diuina: Omni cuſtodia ſerua cor tuuꝫ: ex eo enī exitus uitæ Diſtinguendum eſt autem inter illas cogitationes quibus uoluntas fauet et quas cum dilectatiōe cōplectitur: et inter eas cogitationes quæ tenuis umbræmodo preteruolare menteꝫ ſolent: ſeſeqꝫ tātum modouel tranſeundo mōſtrare: quas græci typoſuocant uelcerte inter illas quæ inuito ac repugnanti animo ſuggeruntur quibus mens cum horrore quodā renititur acreſiſtit quibus ut cōtriſtatur admiſſis ita gaudet expulſis: In illis quidē quæ ſe leuiter menti oſtēdunt. et quaſi fugiendo demōſtrāt ſe: nec pc̄m omniuo nec pugnaeſt. In his autē cum quibus aliquādiu aīa uolūtaturquibꝫ reſiſtat uoluntas æquale certamē eſt: aut cōſentimus et uincimur: aut reſpuimus et uincimus: et acquirimus depugnātiōe uictoriā. In illa ergo tātummodocogitatione peccatum eſt: quæ ſuggeſtioni cōſenſum d̓dit mentis: quæ malum ſuuꝫ blande fouet q̄ in factuꝫgeſtit irrumpere. Huiuſmodi cogitatio ēt ſi ex aliquo īpedita caſu nō impleat uoluntate. nihilominus actiōecriminis condēnatur a dn̄o ut illud in euāgelio legiusQui uiderit mulierē ad cōcupiſcēdum ea iam mochatus eſt in corde ſuo apud deum cui nota ſunt omnia:et an̄qͣ fiant: uoluntas ꝑfecta faciendi reputatur operfacti. Qua de re debes ſæpe .n. repeto qd̓ fieri ſemperuolo ſanctas ſcripturas ſine ītermiſſiōe meditari: hiſqꝫtuam replere mentē: et malis cogitationibꝫ locum auferens diuinis animum ſēſibꝫ occupare: quātunqꝫ deum diligas ex dilectione legis eius oſtendere. ¶ Undeſcriptura dicit Qui timent dominum: inquirunt qd̓ bn̄placitum eſt illi: Et qui diligunt eum: replebuntur legeeius. Tunc ſentiens ꝙͣtum te ad ipſius amorē adiuuētſapientia: ꝙͣtum ſit in te diuinæ legis auxilium: et qn̄ocum dauid læta cantabiſ In corde meo abſcondi eloqꝛtua ut nō peccem tibi. Excitandus ē .n. ſpiritualibꝫ ſtimulis ſemper animus et maiori quotidie ardore renouandus: or̄onis inſtantia illuminatio lectionis ſollicitudo uigiliarum et diuina: et nocturna eius incitamentaſunt. Nihil enī in hoc propoſito otio deterius ē: qd̓ nōſolummō non acquirit noua: ſed ēt parata conſumit. ſāctæ uitæ ratio proceſſu gaudet: et creſcit ceſſatione torpeſcit et deficit. Quotidianis ac recentibus uirtutumīcremētis inſtauranda mens ē: et uiuēdi hoc iter nō d̓trāſacto ſꝫ d reliquo metiēduꝫ ꝙͣdiu ī hoc ſumus cōpeNunꝙͣ nos ad perfectuꝫ uēiſſe credamus: ſic enī melius ꝑuenitur: Tam diu nō relabimur retro ꝙͣ diu adpriora contendimus. At ubi cœperimus ſtare deſcēdimus noſtrumqꝫ nō progredi iam reuerti ē. Eeſſet oīsignauia et multis: de præterito labore ſecuritas. Si uolumus non redire curādum eſt: Beatus apoſtolus dedie indiē uiuens deo nec quid ante feciſſet ſed quid ſēper facere deberet attendens dicebat. Fratres. Ego menon arbitror cōprehendiſſe aliquid. unuꝫ auteꝫ q̄ ſuntquidē retro obliuiſcēs: ad ea uero quæ ſunt priora extendēs me ad deſtinatum perſequor brauium ſupernauocaciōis dei. Si beatus apoſtolus ille uas electionisqui ita chriſtuꝫ indutuſ erat ut diceret uiuo autē iā nōego: uiuit uero in me chriſtus adhuc tāen ſe tendit: adhuc creſcit et proficit quid nos facere debemus quibꝫoptandum eſt ut in fine noſtro Pauli principio cōꝑaremur? Ergo tu hunc imitare qui dicit Imitatores eſtotemei: ſicut ego chriſti. Obliuiſcere omne præteritum etquottidie inchoare te puta: ne pro p̄ſēti die quo debesſeruire deo p̄terituꝫ imputes. Optime cuſtodies q̄ſitſi ſemper inquiras: dānum parta ſentient ſi parare ceſmuſicusꝫ eſitſaueris. Dicas forſitā Grādis labor eſt: ſꝫ reſpic̄ quodpromiſſum eſt. Omne opus leue fieri ſolet cum eiusp̄cium cogitatur: et ſpes p̄mii ſolatium ſit laboris. Sicdurus agricola diu iaratum cāpum et pinguiores ocioglebas uiolento uomere ſcidiſſe ſe gaudet: et mirum īmodum ipſa operis difficultate lætus ſpem ſegetis delabore mettur. Sic negociator auidus maria cōtēnitſpectare auſus fluctuum ſpūmas rabiēqꝫ uentorum.dumqꝫ in ōi labore ac periculoruꝫ lucruꝫ cogitat: et laſſitudinē ſimul obliuiſcitur: et timorē. Cōſidera q̄ſo magnitudinē p̄mii tui ſi tn̄ conſiderari pōt quicquid īmenſum eſt. Poſt abſceſſum anima p̄t carnis interitum: p̄tfauillas et cinere in melioreꝫ ſtatum uirgo reparandaes mundatum terrenum corpus in cælum eleuandumē. Poſt hæc angelorum donāda es conſortio regnumacceptura cælorum: et in perpetuuꝫ manſura cum chriſto. Quid igr̄ retribuēs dn̄o pro omnibꝫ quæ retribuittibi? Quid tanto remuneratore dignum facies; aut quēlaborem durum putabis: cuius tanta ſunt pͥmia? Ondbeatus Apoſtolus Nullæ inquit ſunt condignæ paſſiones huius temporis ad futuram gloriaꝫ quæ reuelabr̄ī nobis. Quid .n. dignum uel facere uel pati poſſumusin breui hoc tp̄e uitæ nr̄æ cum id īmortalitate ſit repenſanduꝫ. Propter quod Apoſtolus ait Id .n. quod in p̄ſenti ſeculo ē momētaneum ac leue tribulationis nr̄æ:ſupra mōm in ſublimitate æternum gloriæ pōdus oꝑtur in nobis: Reſpuātur honores: deſpitiantur diuitixIpſa quoqꝫ uita noſtra martyrii amore cōtēnatur. Ethæc omnia ēt ſi pro æternitatis p̄mio nō darētur: eſſēttn̄ qn̄qꝫ peritura. Amittunt tamē hæc illi qui ſemꝑ cupiunt poſſidere: ꝙͣ multos memoria nr̄a retinet in maximis honoribꝫ et diuitiis cōſtitutos repente de ſummoillo potentiæ faſtigio concidiſſe: et eos qui tumore elti aliud quiddā ꝙͣ homines eſſe putabant ſe exitu ſuotandem docuiſſe nos quid fuerit? quid enim ſtabile inhoc mundo? Uuid uero firmuꝫ eſt quid non ruituruꝫeſt: quid porro nō breue et īcertum: et caſui nō ſeruiēsQuale illud bonum eſt quod timeas amittere: Quod