ratio: conſummatæqꝫ ſapientiæ ē ſcire quid quo inſeq̄ris modo et ad omnē actum præferendum conſilium:nihilqꝫ facere quod feciſſe pœniteat intra unius horæſpacium mutatur habitus ieiunare: abſtinere: pſallere:uigilare nō tā ſtudio opus habent ꝙͣ uoluntate. Quilibet īcipiens ſtatim ut uoluerit ad iſta ꝑſectus eſt: Immo hæc illi facilius facer poſſunt: qui recētes corporisuires de ſeculo ad propoſitum afferunt: ¶Oores ueroomnes mutare. Singulaſque uirtutes Animi formar ī ſe atqꝫ: perficere grandis ſtudii eſt: et longæ conſuetudinis. Itaqꝫ multi in hoc propoſito ſeneſcimuſ etea propter qͥ ad ipſuꝫ propoſitum uenimus nō hēmusTua uero cōuerſatio noua eſſe debet: mira grauitas:patientia: manſuetudo: pietas. Quicquid ſanctius eſtatqꝫ perfectius: quicquid magis te deo cōmendare poteſt: et maiorem ī cxlo facere: id ſēper amplecter. ſponſa chriſti nihil debꝫ eſſe ornatius: tanto maiori placendi ſtudio opus ē ꝙͣto maior eſt ille cui placēdum ē. ſætuli uero uirgines quæ ſe nuptiis præparant: et indulgentiam apoſtoli magis ꝙͣ cōſilium ſequi malunt macis amplectuntur īcōtinentiæ remedium ꝙͣ pͥmiuꝫ cōtinentiæ: ut ſponſis placeant eoſqꝫ magis in amoremſui īcitant: mira ſolicitudine formare ſe ſtudent: Et inaturalē corporis pulchritudinē ornādi arte cōmendantHæc eſt illis ꝑ dies ſingulos cura præcipua decentibꝫfucis colorare faciem īplicare auro crineꝫ: et ardentescontharum lapides capitis honorē facere: ſuſpendereex auribꝫ patrimonia: brachia ornare monilibꝫ ac latera: incluſas auro gēmas a collo in pectus demitter. nōminorē ſponſus tuus requirit ornatum: Qui cum uniuerſam eccleſiā ſalutaris aquæ lauacro purificatā ſinemacula rugaqꝫ reddiderit: quotidie cupit eam fieri pulchrioreꝫ: ut ſemel a uiciis peccatiſqꝫ mundata ſemperornetur decore uirtutum. Et ſi hoc a tota requirit eccleſia in qua et uiduæ cōtinentur et nuptæ: quātum putasexpectat a uirgine: quæ ex pulcherrimo hoc quodā eccleſiæ prato uelut auguſtior quidā flos uidetur electa:Aſſume ergo omnē illum ornatum ꝑ quē placere chriſto potes. Satis pulchrā deo crede faciē: ſi hominibuſapparere pulchra nō ſtudeas. Illud ornamētum ſeruacapitis quod acquiſiſti chriſmatis ſacramēto: cum tibiin cæleſtis regni miniſterius quoddā diadema regaliounctionis impoſitum eſt. Optima ornamēta ſunt aurium uerba dei: ad ea ſola paratus eſſe debꝫ audituſ uirginis: eaqꝫ p̄cioſis lapidibꝫ an̄ferre Omīa prorſus mēbra decorentur operibꝫ ſactitatis: totaqꝫ uirginalis āmi pulchritudo gemmati monilis ad inſtar uario fulgore reſplendeat. Tunc uere cōcupiſcet rex decorē tuumdicetqꝫ tibi. Tota formoſa es proxīa mea: et maculanō eſt in te. Et hæc tibi ornamēta q̄ dixi: et munimētaſunt maxīa: et quæ ipſa te ornar̄ deo et cōtra diaboluꝫarmare poſſunt: qui per leue interduꝫ quodcunqꝫ uidium ad aīam īgreditur: et ſi uirtutum propugnacula nōreſiſtant noſtro nos repellit loco: et continuo de hoſteſit dominus. Propter qd nos ſcriptura adhortatur acdic̄ Si ſps poteſtatem hn̄tis aſcenderit ſuper te: locumtuum ne dimiſeris. Ab eo iam tp̄e quo primuꝫ ꝑ uirginitatis profeſſionē domino cōſecrata es: aduerſarii inte creuit odium: et qui aliena lucra pro ſuis dānio hētſe amiſiſſe ducit quicquid te poſſeſſurā dolet. grandi tibi opuſ eſt uigilātia: grandiqꝫ cura: et tāto ſolicitius cauendus eſt inimicus: quāto apd̓ eum ditior eſſe cœpiſti. Dacuus uiator et nudus nō timet latronis inſidiasſecurus a nocturnis furibus dormit: Pauper ēt ſi clauſtra nō muniat. Piuiti uero opes ſux latronis ſēꝑ imaginātur occurſum: et iugi ſolicitudine noctiuꝫ ſomnuꝫadimunt. Unde tuæ quoqꝫ diuitiæ cæleſtis theſaurus ita cautione indigent atqꝫ cuſtodia: ꝙͣto ditior es: tantoA86debes eſſe uigilantior: Qui plus poſſidet plus debet timere ne perdat Inuidere nō ceſſat auctor inuidiæ: Etqui ſemel a deo ipſe proiectus eſt tanto maiore liuoretorqͥtur quāto aliquē apud deum uideat clariorē. Quiīuidit Auæ paradiſum: quāto magis inuidet tibi regnacælorum? Auncta mihi crede ille nunc circuit ut beatuPetrus ait Deuorādi te cupidus in mōm rugientis leonis ingreditur uel more doloſi hoſtis uniuerſa perluſtrat explorat omnes additus aīa tuæ an ſit aliquid infirmum: et minus tuum: ꝑ quod poſſit irreper̄. Rimatur nunc ille omnia et ſingula quæqꝫ pertentans q̄rituulneri locum: cuius tu inſidias ſolicite debes p̄uider̄ut cum Paulo nō ignores aſtutias eius. Qui cum terribiles diaboli ptātes principatuſqꝫ deſcribat: nos nihilominus hortatur ad pugna: hoſtiumqꝫ uim pandit:ut augeat ſolicitudinē militum. Non .n. uult eſſe nos timidos: ſed paratos. Peniqꝫ non fugam ſuadet: ſed atma ſuggerit. Propterea inquit accipite armaturam diut poſſitis reſiſtere in die malo et in omnibus perfectiſtare. Ac ſtatim ſingula ſpiritualis pugnæ inſtrumentatradens addidit et dixit State ergo ſuccincti lumbosur̄os ī ueritate et īduti lorica iuſtitiæ: et calciati pedibꝫī p̄ꝑatiōe euāgelii pacis ī oībꝫ aſſumētes ſcutum fideiin quo poſſitis omnia tela nequiſſimi ignia extinguereGaleam ſalutis aſſumere: et gladium ſpiritus quod ēue rbum dei per omneꝫ orationem et obſecrationem:Et quoniam de hoc bello: licet etiam Fœminis triumphare. Suſcipe hæc arma Pauli Et tanti hortationeducis certam prrſume uictoriaꝫ. Hæc .n. ſi oīa īſtrumēta poſſideas ſecura procedes ad p̄lium ſpiritale: Necpauebis diabolum cuꝫ toto exercitu ſuo: Eadent eniꝫa latere tuo mille et decē milia a dextris tuis: ad te ātnon appropinquabunt: Beatus quoqꝫ Iacobus illechriſti miles emeritus nō minore nobis auctoritate dehoc bello uictoriā pollicetur Aubdit inquit eſtote deoreſiſtite auteꝫ diabolo: et fugiet a uobis: Oſtendit quomodo reſiſtere debeaus diabolo. Si utiqꝫ ſumus ſubditi deo eiuſqꝫ faciendo uoluntatē: ut diuinā etiam mereamur gratiaꝫ et facilius nequam ſpui auxilio ſpiritus ſancti reſiſtamus: Neqꝫ uero aperta cōtra nos pugnat acie nec publica cōtra nos fronte congreditur: ſeddolo uincit ac fraude noſtraqꝫ contra nos utitur uoluntate de cōſeſu nr̄o aduerſarius uires accipit: nr̄oqꝫ nosut dici ſolet iugulat gladio. Infirmus hoſtis eſt qui nōpoteſt uincer̄ niſi nr̄a uoluntate: Procul a nobis deſperatio: Procul omnis ab animo recedat pauor aduerſariorum nō adiuuemus ſed uincamus aduerſarios. dātilli quidem conſiliuꝫ: ſed noſtrum eſt uel eligere uel reſpūere quod ſuggerunt. Nō .n. cogendo uel ſuadendonocent: nō extorquēt a nobis cōſenſum: ſed expetunt.Unde ēt Ananiæ dicitur cur tētauit cor tuum ſathāasmentiri te ſpiritui ſancto quod utiqꝫ nunꝙͣ illi apoſtolus imputaret: ſi id diaboluſ abſqꝫ eius uoluntate feciſſet. Ipſa quoqꝫ Eua ideo cōtēnatur a domino quia abeo quē potuit ſuperare ſuꝑata ē: nec .n. meruiſſet a domino iuſtitiæ puniri quæ uicta eſt niſi potuiſſet ipſa uincere. Huius nequiſſimi hoſtis eſt illa uel prīa caliditaset ars doli plena fatigare cogitationibus rudes animaſet nouellis in propoſito mētibꝫ de ipſa interdum conuerſatione afferre mororem: ut facile ab huius rei aſfectu deterreantur animus: cuius initia amara cognouerit. Itaqꝫ ſolet taꝫ ſordidas nō nunꝙͣ et impias cōgitationes inſerere menti: ut qui tētatur dum ſuum illd̓putat eſſe qͥd cogitat deterioreꝫ ſe per ſpm̄ immunduꝫpropoſito ſuo arbitretur effectum: multoqꝫ purioremanimam habuiſſe ſe credat: cum adhuc ſeculi res amaret. Pult .n. his quibꝫ īimicus calidiſſimus īuidet horrorem propoſiti ex deſperatione ſanctitatis facere: ut