taceam: abſtincte a uino carnibuſqꝫ ipſo ēt oleo et uilem ſine his cibum p̄t biduuꝫ interduꝫ triduuꝫqꝫ uix capere: fracta ieiunio uigiliiſqꝫ mēbra fomēta balnei cōtēnere neceſſarias res negare corpori: et uim quandāinferrę naturæ: Na tantum in cæteris magnitudinemanimi et uide quid non poſſis efficere: Sed nos prohpudor quadā delectatione peccandi cum in quibuſdāoſtendimus quādaꝫ uim natura noſtræ in alijs nō torpeſcius: et qui uoluptates corporis uirtutuꝫ amor cōtempſimus rurſum amore uiciorum tormenta ſuſcipimus: atqꝫ ita malis nr̄is cedimus ut ea nec putemuspoſſe deponi. Quod hoc quæſo conſilium. quænā hæcnoua uiuendi ratio eſt? res difficiles et laboris plenasſecutus aggredior: et faciliora nō poſſe fieri credo. Hico maxima uincendus a paruis. Excelſa et ardua indefeſſus exupero: et cum uenitur ad plana deficio: libenter fugio quod delectat: et nolo uitar̄ qd̓ cruciat. ueruꝫhæc eorum ſint: qui di uoluntate cōtempta id ſolum expetunt ꝗd laudē facilius īuenit: qd̓ cito exit in famam.Moruꝫ uero bona q̄ ſecretiora ſunt negligunt. Tu uero quæ calcaſti mundum et cōcupiſcentias eius: ut calcato eo gradum tibi quēdā aſcēdēdi ad cælum faceresmundi gloriā non requiras. Illi tātum placere ſtude:cui ſæpe diſplicet qd̓ hominibꝫ placet: et qui ipſa hominum iudicia iudicaturus eſt: Abſtinentia tua atqꝫ ieiunium eo magis deo grata ſunt quo cum moribꝫ ſāctisofferuntur ut quæ in alijs ſunt umbracula uiciorum īte ſint ornamēta uirtutum. Reſpice obſecro ad ipſamqua apud deuꝫ illuſtrata es dignitate q̄ in dei filiā perbaptiſmum renata es. Rurſuſqꝫ ꝑ uirginitatis cōſecrationē ſponſa chriſti eē cœpiſti. Ex utroqꝫ hic honor tuus te ad ſolicitudinē tui propoſiti admoneat. At nulluſibi eſſe debet negligētia locus: ubi tam p̄cioſa ſeruādaſunt. Precioſior q̄qꝫ ueſtiſ timidius cuſtoditur a macula: Oulto quæſita auro gēma maiori ſolicitudine poſſidetur: et generalr grandi cura magna quæqꝫ ſeruatur.Vnde et tu ſi te ip̄aꝫ bene cuſtodire cupiſ debes honorē tuuꝫ p̄ciumqꝫ ſēper cogitar̄. Tanto .n. ſe unuſquiſqꝫnegligētius utitur: quāto ſe exiſtimat uilioreꝫ. Non obaliam cauſā magis nobis ī ſcripturis diuinis tā frequēter filiorum dei nomē īponitur: ut illd dr̄ per Prophetam Et ego ero nobis in pr̄em: et uos eritis mihi in filios: et filiaſ: dicit dn̄s omnipotens Et apoſtolus dicitEſtote ergo imitatores dei ſic̄ filii cariſſimi. Et beatusIoanmes inquit. Zariſſimi nunc filii dei ſumus: et nondum apparuit quid erimus. Scimus quoniā cum apparuerit: ſimiles ei erimus. quoniā uidebimus euꝫ ſicuti eſt: ut qui habet hāc ſpem in eo ſanctificet ſe ſic̄ et ille ſc̓s eſt. Dult nobis doctrina cæleſtis dignitateꝫ quadōati ſumus ingerer̄ frequēter et honorē noſtrum peccandi pudorē facere. Unde ēt ipſe dn̄s ad perfectā benignitatē nos uocans ait Piligite īimicos ueſtros. Benefacite his qui oderunt uos: et orate pro ꝑſequētibꝫet calumniātibꝫ uos: ut ſitis filii patris ueſtri qui in cælis eſt. Non eſt. n quod ſic homines deo amabiles fac̄ut pietas mētis et bonitas: q̄ tāta in chriſtiano eē debꝫut ēt in bonis abundet: deiqꝫ imitetur beniuolētiā: quiſolem ſuum oriri facit ſuper bonos et malos: Et pluitſuper iuſtoſ et iniuſtos: hoc itaqꝫ in primis abſit ut neminē uel in uerbo ſaltem noceas ut in omnibꝰ quibuſcunqꝫ poteris prodeſſe ſtudeas: et ne uicem quidē mali reddens pro malis bona Apoſtolo dicente reſtituasnunꝙͣ detractio ex ore uirginis procedat: Dilium ſatiſhominum eſt: et ſuā laudē q̄rentium alios uiles facerequia alterius uituperatiōe ſe laudar̄ putant: et qui ſuomerito placere non poſſunt: placere uolunt ī cōparation peiorum: Parum diximus nō ſolum ipſa nō d̓trahas: ſed ne detrahēti aliqn̄ ēdas: Peſſimum hoc eſt ui§Scium qd̓ alterum uilem facit uideri. Nō minus auribꝫꝙͣ lingua fugias detractionē. Scriptura memor eſto qdic̄ Non eris cōſentaneus cum derogātibꝫ aduerſusproximum tuum: et nō accipias ſuper illo pc̄m: et alibiSepi aures tuas ſpinis: Et noli audire linguam neqͣAccuſator ē .n. auditor qui fac̄ detractoreꝫ: qui ſi auertat aures: uultum cōtrahat oculos abnuendo cōtineatOale loquētem ēt tacens arguit: ut diſcat nō libenterdicere: qd̓ didicit nō libenter audire Solicitā ori tuo cuſtodia pone. Non eſt .n. quicꝙͣ in nobis quo faciliuspeccare poſſimus ꝙͣ lingua: Unde ſc̓s Iacobus illumaſſerit ꝑfectuꝫ eē qui nō ofſendit in uerbo et ſcripturadic̄. mors et uita ī manibꝫ linguæ mētiri atqꝫ maledic̄re aut iurare lingua tua neſciat: quia et os qd mētituroccidit animā: et qui maledicunt regnum dei nō poſſidbunt: iuxͣ apoſtolum et iurare chriſtus ipſe prohibuit:qui dixit Ego autē dico uobiſ non iurare omīno et rurſum. Sit autē ſermo ueſter eſt ē non nō. Quod auteꝫamplius eſt a malo ē. Apoſtolus breuiter oris uicia reſecans ait Omīs ſermo malus ex ore ueſtro nō procedat: ſꝫ ſi quis bonus ad ædificationē fidei: ut det grāmaudiētibꝫ. Sit autē ſermo uirginis prudens modeſtuset rarus: nec tam eloquentia p̄cioſus ꝙͣ pudore. IOrrentur omnes tuam te tacente uerecundiam loquente prudentiā mitte ac placidum ſemꝑ alloquium tuumornet mixta cum grauitate ſuauitas: cum pudore ſapientia: ſit certa atqꝫ librata ſuiqꝫ opportunitate gratiſſima ſilentii uerbiqꝫ ratio. Nec unqu omnino uirginisos loquatur qd̓ tacuiſſe melius ſit. Cum ingenti caution debet loqui: cui nō ſolum malus ſꝫ ēt ocioſus ſermo uitandus ē. Summa tibi ſcientia ſit: ſummaqꝫ notitia: uicia uirtuteſqꝫ diſtinguere: q̄ quāꝙͣ ſibi ſemꝑ cōtraria ſint: aliqua tn̄ ex eis iunguntur ſimilitudīe ut diſcerni uix poſſit. quā multi .n. ſuꝑbiā libertatis loco ducunt? adulationem pro humilitate ſuſcipiunt: malitiamprudētiæ amplectuntur uice et ſtultitiæ ſimplicitatis nōmen imponunt: atqꝫ fallaci ac peſſima decepti ſimilitudine uiciis pro uirtutibꝫ gloriātur. Et quāꝙͣ hæc omīa ſubtiliſſima intelligenda debeas ſeparare: cunctaſqꝫuirtutes animi ſuis lineis īſequēdo nuſꝙͣ prorſus abſcedere p̄cipue tn̄ fictam humilitatē fugiens illā ſectareq uera eſt: quā chriſtus docuit humilitatē in qua nō ſitſuperbia incluſa. Gulti .n. huius uirtutis umbram ueritatem eius pauci ſequuntur. ꝑfacile ē .n. aliquē ueſtēhēre contēptā ſalutar̄: ſummiſſius: manus et gēua doſculari inclinato in terram capite oculiſqꝫ deiectis humilitatē ac manſuetudinē polliceri lēta uoc̄ tenuiqꝫ ſermōes īfriger̄: ſuſpirar̄ ēbrius et ad oēm uerbuꝫ p̄coreꝫac miſeruꝫ ſe clamar̄: et ſi uel leui ſermōe offenſus ſit.continuo attollere ſupercilium: leuare ceruicē et delicatum illuꝫ oris ſonum inſano repente clamore mutare:Aliam nos humilitatē chriſtus docuit: qui nos ad exēplum ſuuꝫ hortatur et dicit: Diſcite a me quia mitis ſuꝫet humilis corde: qui cum malediceretur nō maledicebat: cus pateretur non cōminabatur. Quā nobis humilitatem beatus Petrus inſinuat: Diſericordes inquit et humiles non reddentes maluꝫ pro malo: necmaledictum pro maledicto: Auferātur omnia ſigmētauerboruꝫ ceſſēt ſimulati geſtus et āte occaſionē ſermoplacidus: Uirum humileꝫ paciencia oſtēdit iniurix:Nullus ergo unquā in mente tua ſit uiciis locus: nihilin te ſuperbum: nihil arrogans nihil deniqꝫ faſtidioſuꝫApud deum nō eſt quicꝙͣ humilitate ſublimius ip̄e loqꝛ̄ ꝑ prophetaꝫ Super quē alium requieſcā: niſi ſuperhumilē et quietum et tremēteꝫ ſermones meos? Nunꝙͣ in iraꝫ exardeſcat animus quod eſt ſeminariuꝫ odii:Tantus mentē tuaꝫ repleat dei timor: ut indignari omniuꝫ nō audeas et irā metu uincas: Beatus apoſtolus