Druckschrift 
2 (1476)
Entstehung
Seite
534
Einzelbild herunterladen
 

G7 Hpotes plenam dei intelligere uoluntatem quxdaꝫ prohiberi præcipi quædā cōcedi aliqua: non nulla ſuaderiProhibētur mala: præcipiuntur bona conceduntur media: ꝑfecta ſuadentur in duobꝫ illiſ quæ priori loco ſuntpeccatum omne concluditur. In utroqꝫ enim dei continetur imperiuꝫ et non ſolum præcipere ſed et prohibere ipſum iubētis eſt. Generaliter nāqꝫ omībꝫ mādaturiuſtitia: quā ſaluator in euāgelio breuiter quidē: ſꝫ pleniſſie cōprehendens ait q̄cunqꝫ nultis ut faciant uobiſhomineſ bona hæc et uos facite illis: hoc ē ut nihil mali inferamus alijs: et p̄ſtemus omē qd bonum eſt quiauolumus ab alijs hoc in nos utrunqꝫ ſeruari. hæc ſententia æquo iure p̄cepti uniuerſos tenet: nec ulli omnino trāſgredi licꝫ quod omībꝫ imperatum ē. Apertuſqꝫcōtemptus dei eſt uel facere prohibita: uel iuſſa fac̄re Duo uero reliqua quæ ſequuntur quorum unuꝫceditur ſuadētur aliud: in noſtra ptāte dimiſſa ſunt: utaut cum mīori gloria cōceſſis utamur ac licitis: aut obmaius pͥmium: ēt ea nobis ꝑmiſſa ſunt reſpūamus.Conceduntur quidē nuptiæ: carnium uſus et uini: ſedhorum omnium abſtinētia cōſilio ꝑfectiore ſuadetur.Ad uirginitatis honorē ꝑtinet licentia nuptiarum: et eſcarum indulgētia uirtutem abſtinētiæ clariorē facit.tempſiſti uirgo cōiugium licitum tibi priuſꝙͣ cōtēneretur maioris pͥmii amore flagrās: uouiſti deo iꝑatāſed laudatā uirginitatē: et cōſilio apoſtoli legē tuam feciſti latiorē: certaminis īgreſſa campum tam laborēcurſus ꝙͣ brauium uictoriæ cogitaſti. Legeras credo illud euāgelicum d perpetua caſtitate p̄coniuꝫ et ipſiuste domini ſermo ad amorē ſeruādæ uirginitatis accenderat: qui petri ſuper hoc ſententiā ipſa rei magnitudīeac difficultate laudauit: et uoluntariis ſpādonibus regna cælorum promittens ait Qui pōt capere capiatitaqꝫ magnā impero: non impono ſed offero: neqꝫ quēqͣ ad hoc cogo: ſꝫ prouoco. quāꝙͣ de uiristantum ſonare uideatur: ſolum tāē de uiris diciturſed æqualiſ utriqꝫ ſexui uirginitatiſ palma promittiturEt apoſtolus De uirginibus p̄ceptum quidē ſe dicithabere domini: ſed dat cōſilium. Dicit itaqꝫ An experimentum q̄ritis eius qui in me loquitur chriſtus. Perfectionis igr̄ ſerua cōſiliuꝫ et beatitudinē ſpālis aggreſſa propoſiti: ſerua generale mandatum. Pixi idemqꝫnunc repeto. In cauſa iuſtitiæ unum debemus omnesDirgo: uidua: nupta: ſummus: medius: et īſimus gradus æqual̓r iubentur implere præcepta. nec a lege ſoluitur qui ſupra legem facere proponit. Quīimmo nullus magis illicita uitare debet: qui reſpuit quæ licebant nec quiſꝙͣ ita a ſe mādata pollicetur implenda utille qui amore ꝑfectionis ſupra mādata cōſcendit. Etcum amplius ſtatuit facere p̄ceptum eſt oſtendit ſibiminus p̄ceptuꝫ eſſe ꝙͣ potuerit. Deinde qui tāta obedientiæ profitetur ut ēt conſilium diuinum libēter audiat: quō debet audire p̄ceptum? Illa .n. res ꝑfectionis ēiſta neceſſitatis. De uirginitate dicitur Qui pōt caperecapiat: de iuſtitia non qꝛ̄ qui poteſt facere faciat. Sedde præcepto ait Omnis arbor quæ facit fructuꝫ bonuꝫ excidetur: et in ignem mittetur Conſidera q̄ſo quātum a cōſilio diſtat imperium. Ibi aliquos excepit: hicomnes generaliter cōprehendit: ibi p̄mium proponit:hic pœna: ibi inuitat ut facias: hic niſi feceris cōminatur. Hæc igitur optima ratiōe diſtīguens animaduertequid offeras: aīaduerte quid debeas: īmo quia utrumqꝫ iam debes: et uirginitatē quā ultro obtuliſti deo: Etiuſtitiā quā ipſe p̄cepit: integrum utrunqꝫ perſolue̓: illeſeruus domīo placet qui ita aliquid utriuſqꝫ operis exerceat ut tamē ēt imꝑata faciat qui facit aliud pro alio: ſed utrumqꝫ nec mutat: ſed addit obſequium: necearum te exēpla decipiant ſibi ī ſola caſtitate plaudētes ut poſt ſuas uoluntates eant dei uoluntatem abiiciunt quæ ꝑpetuæ caſtitatis bonum cum iuſtitia ſedpro iuſtitia offerre uolunt: et in compēſatiōe peccatorum pͥmium uirginitatis ānumerāt: atqꝫ pro p̄mio īpunitate petunt: uel certe impudentiore uecordia coronādas eſſe ſe putant: et in regno cælorum cæteris p̄ferendas: quæ ſibi mādatorum trāſgreſſione aditum clauſercxloruꝫ. Non omnis inquit chriſtus qui dicit mihi domine domine intrabit in regnum cælorum: ſed qui fac̄uoluntatē pr̄is mei qui ī cælis eſt: ipſe intrabit ī regnuꝫcælorum. Meminerint ſtultas uirgīes a ſponſi ianuisrepellēdas. dicendumqꝫ eis neſcio uos: illiſqꝫ iungedas eſſe de quibus ipſe domīus ait. Multi mihi dicētin illa die domine domine nonne in nomine tuomonia eiecimus et in tuo nomine uirtutes multas fecimus: et tunc confitebor illis Amē amē dico uobis: neſcio uos. Diſcedite a me omēs qui oꝑamini iniquitatē:tibi uero longe alia uia ingredienduꝫ eſt quæ amore ſeculi calcato ſemper cogitando quæ dei ſunt apoſtolicāte exhibere uis uirginem tam ſpū ſancta corpordomini præſtolaris aduētum et animæ tuæ lāpadi ſanctarum iugiter operuꝫ infundis oleuꝫ et ſapientibꝫ iuncta uirginibus ſponſo obuiā p̄pararis Iugienda tibi lata illa uia ē ꝙͣ multoruꝫ ad motē euntiuꝫ cōitatus teritet ad uitaꝫ æternā āguſti illius itineris quod pauci reperiunt calle tenendum eſt Pepoſuiſti impedimēta uelmaxīa: et ōe quicquid a ſpiritualis uitæ curſu uel retardat uel reuocat: prima ſtatim conuerſiōe uiciſti Reſpuiſti coniugii uoluptatem poſteritatis curam: illecebrasdeliciarum ſeculi pompā: diuitiaruꝫ cupidinem et cumPaulo potes dicere mihi mundus crucifixus ē. et egomundo: cuius tale principium eſt qualis debet eſſe p̄fectio Hanc igitur tu uirtutem: hunc animum etiam ī cxteris affer: eaqꝫ ui mentis: qua uicioruꝫ occaſiones depuliſti: uicia nunc ipſa reſpue. Ornetur morum ſanctitate uirginitas: et perfectum gradum uitæ perfectio ſubrua cuns i.ſequatur: Certe ſi ſæcularis uita tibi placuiſſet daresoperam ne quis tibi diuitiis ne quis te corporalibusnid omnibornāentis rerum omniuꝫ pompaº et honore præcederet̉. Et nunc quoniaꝫ diuerſum ſtudium diuerſa uita deſicrat: cura ne quis te in bene uiuendo tranſcēdat: nequis morum ſāctitate ſuperet: ne quis tibi in uirtutibꝫpræferatur: et in illis quæ ante diximus non erat tuumut aut tu omnes uiceres aut nemo te. Cuncta enī illaforis petuntur: et quicquid aliunde ſperatur alienuꝫ ēHxc uero ī poteſtate tua ſunt et uere propria: quæextrinſecus uēiunt ſed ī ipſo corde generantur: Illa enīnec omnis qui quærit inuenit nec qui īuenit ſēper tenetquia ut cōmodare: ita et eripere ea caſus poteſt: hæcautē et omnis qui q̄rit inuenit: et qui īuenerit eripi ſibinunꝙͣ timet. Iſta .n. ſola bona ſunt quæ ſine uoluntatenec inuenimus aliquādo nec p̄dimus. Habes ergo ethic per quæ merito p̄ponaris alijs īmo hic magis.corporalis nobilitas atqꝫ opulentia tuorum ītelliguntur eſſe non tua. Spirituales uero diuitias nullus tibip̄ter te conferre poterit. In his ergo iure laudāda es īhis merito cæteris p̄ferenda es quæ niſi ex te et in te eſſe non poſſunt. An ſola iſta uita eſt certamē hēatde profectu: et in qua unuſquiſqꝫ hoc tātum hēat ꝑmanere quod cœpit: nec ullo augumēti deſiderio ad maiora contendat: et cum omnibꝫ ſtudiis mundi profecto ſacientur homines: hic tantum cœpiſſe ſufficiat. ſeruentiſſimi in terreniſ: frigidiſſimi in cæleſtibꝫ ſumus: etſummā in rebꝫ paruis exhibentes alacritatē ad maiora torpeſcimus? Conſiderare pudet quātus ſit feruorī ſæculo qua cura ſingula quæqꝫ ſtudia hominuꝫ quotidie ad ꝑfectiora nitantur: litteraruꝫ ardor nulla prorſus ætate extinguitur īmo ut ſingularis auctoris utar: