uerus dei cultor: abſtinēs ſe ab omni opere malo. Necimmerito. Semper enī ut ait ipſe tanꝙͣ tumētes ſuperſe fluctus timebat dominuꝫ: et præſentiæ eius pōdusferre non poterat: nec audebat aliquando contenere q̄ita ſemper adeſſe credebat dicebatqꝫ Securus ſuꝫ Nōenim reprehendit me cor meuꝫ in omni uita mea: Quiaute ꝙ dominus præciperet inimicos eſſe diligēdos dicere poterat Si in maliſ inimici mei gauiſus ſuꝫ: ſi dixiin cord meo benefactuꝫ eſt: Nec duꝫ euangelicuꝫ illudſonuerat omni petenti te tribue: et iam ille dicebat: Siexire paſſus ſum inopē ianuam meā ſine uiatico: Nōdum legerat illā apoſtolici: Quod iuſtum eſt et æquuꝫſeruis præſtate et confidens clāabat ad dominuꝫ. Siſeruo nocui ſi ancillā hæſi omīa tu ſcis domine Priuſꝙͣidem apoſtolus præcipere diuitibus nō ſublime ſapereneqꝫ ſperare in incerto diuitiarum: ſic habuit ille diuitias ut ſe alibi diuiteꝫ monſtraret. In diuitiis inquit nonconfidebam: nec in lapide precioſo Et hoc non uerbistantuꝫ ſed ipſis quoqꝫ rebus probauit. Qui cuꝫ omniaperderet non dolebat: dicebatqꝫ per ſingula Pominusdedit: dominus abſtulit ſicut domino placuit ita factuꝫeſt: ſit nomen domini benedictuꝫ in ſecula. Nudus exiui de utero matris mea nudus reuertar illuc: Quo animi affectu poſſideamus aliquid docemur: cuꝫ id amiſimus: et cupiditateꝫ fruendi carendi dolor prodit qui incarendo non habuit doloreꝫ: in fruendo non habuit cupiditatem. Ouiruꝫ ante euangelia euangelicuꝫ: et apoſtolicum ante apoſtolica præcepta diſcipulum apoſtolorum: qui aperiens occultas diuitias natura et in medium proſerens quid omnes poſſemus oſtendit. Bocuitqꝫ quātus ſit ille theſaurus animæ: queꝫ nos ſine uſupoſſidemus et qd̓ proferre uolumus: nec habere nosedimus. Poſtꝙͣ multa de natura diximus et ſanctoruꝫexemplis bonum eius oſtendimus ac probauimus: etne ecōtrario ad ipſius dei pertiner̄ culpaꝫ putetur ꝗd aliqui iniqui fuerint ſcripturarum utar teſtimoniis quæpeccantes ubiqꝫ crimine uoluntatis grauent non excuſet neceſſitate naturæ. In geneſi legimus Simeon etleui fratres cōſummauerunt iniquitateꝫ ſuaꝫ ex uoluntate ſua. Ad Hieruſalē dominus locutus eſt. Propterquod dimiſerunt ipſi uiam meaꝫ quaꝫ dedi ante facieꝫeoruꝫ: et nō exaudierunt uocē meaꝫ ſed abierunt poſtuoluntateꝫ cordis ſui mali. Ac rurſus propheta. Et peccaſtis deo et nō exaudiſtis uoceꝫ eius: et in mādatis illius: et in legitimis: et ī teſtimoniis eius ābulare noluiſtis. Per Iſaiaꝫ quoqꝫ prophetaꝫ dominus locutus ē.Si uolueritis et audieritis me quæ ſunt bona terræ māducabitis: Sinautē nolueritis: neqꝫ audieritis me: gladius uos conſumet. Et rurſum Omnes uos occiſionedecidetis quia uocaui uos et non exaudiſtis: locutsſuꝫ et neglexiſtis et ſeciſtis maluꝫ ante conſpectuꝫ meum: et quæ nolebaꝫ elegiſtis. Ipſe quoqꝫ in euangeliodominus ait. Hie ruſalem hieruſalē q̄ occidis prophetas et lapidas eos qui ad te miſſi ſunt: quotiens uoluicōgregare filios tuos: quēadmodum gallina cōgregatpullos ſuos ſub allas: et noluiſti. Ubi uelle uidemus:et nolle eligere et refutare: ibi nō uis natura: ſed libertas intelligitur uoluntatis. Plena ſunt utriuſqꝫ teſtāenti uolumina huiuſcemōi teſtimoniis: quibꝫ tā bonumomne ꝙͣ maluꝫ uoluntarium ſēꝑ aſcribitur: q̄ nos mōbreuitatis cā omittimus: maxīe cum ſciamus te ſacrælectioni qͣditam de ipſo uberius fonte potare. Nequeuero nos ita defendimus naturæ bonum ut eam dicamus malum nō poſſe facere: quā utiqꝫ boni maliquecapacē eſſe profitemur. Sed ab hac eam tātummodoiniuria uindicamus: ne eius uicio ad malum uideāuiimpelli: Qui nec bonum ſine uoluntate faciamus: necmalum. et quibꝫ liberum eſt unum ſēper agere cuꝫ ſē938per utrunqꝫ poſſumuſ. Vnde .n. alii iudicaturi ſunt alijiudicādi niſi qd̓ in eadem natura diſpar eſt uoluntas?Et quia cum oēs idem poſſumus diuerſa faciamus.Idqꝫ ut clarius lucer̄ poſſit: aliqua exempla ſunt proferenda Adam de paradiſo eiicitur. Enoch d̓ mundo rapitur in paradiſum ī utroqꝫ dominus arbitrii libertatēoſtendit: ut ei placere potuit qui deliquit: ita potuit peccare iſte qui placuit. Non .n. a iuſto do aut ille punirimeruiſſet āt hic eligi niſi uterqꝫ utrunqꝫ potuiſſet. hocde Eain et Abel fratribꝫ: hoc ēt de Iacob et Eſau gēinis intelligendum eſt ac ſciendum ſolā uoluntatis cauſaꝫ eſſe ꝙ in natura merita diuerſa ſunt. Et ſodomoruꝫcrimina Loth ſanctitas iudicauit. Nec illud eſt paruuꝫargumentum ad comprobādum naturx bonum quodprimi illi hoīes ꝑ tot ānorum ſpatia abſqꝫ ulla āmonitione legis fuerint. Non utiqꝫ quod deo aliquādo creaturæ ſuæ cura nō fuerit: ſed quia ſe talē ſciebat feciſſehominum naturā ut eis pro lege ad exercendum iuſtitiā ſufficeret. Beniqꝫ quā diu recentioris adhuc naturuſus uiguit: nec humanæ rōi uelut ꝙͣdā caliginē legisuſus obduxit peccādi ſine lege dimiſſa natura: ad quādominus nimiis iā uiclis obrutā et quadā ignorantiærubigine infectā Limā legis admouit: ut huius frequēti admonitione expoliretur: et ad ſuum poſſit redir̄ fulgorem. Neqꝫ uero alia nobis cā difficultatē bene faciēdi facit ꝙͣ longa cōſuetudo uiciorum q̄ nos infecit a ꝑuo paulatimqꝫ ꝑ multos corrumpit ānos et ita poſteaobligatos ſibi et adductos tenet ut uim quodāmodouideatur hēre naturæ. Omne illud tēpus qd̓ negligenter edocti .i. ad uicia eruditi ſumus: quo mali eſſe ēt ſtuduimus cum ad incitamētum nequitiæ īnocentia proſtultitia duceretur nunc nobis reſiſtit cōtraqꝫ nos uēitet nouā uoluntatē īpugnatuſus uetuſ: et miramur curnobis per ocium atqꝫ deſidiā neſcientibꝫ ēt qͣī ab alioſanctitaſ cōferatur: qui nullā cōſuetudinē boni facimuſcum malum taꝫ diu duximuſ. Hec de naturæ bono cuiſim quaſi in alio opere dicta ſint quod ideo a nobiſ faciendum fuit: ut tibi planiorē uiā ad ꝑfectam iuſtitiamſterneremuſ: quā eo facilius currer̄ poſſis quo in eanthil aſperum inacceſſibile eſſe cognoueris. Nā ſi ēt ātelegē ut dixiuſ: et multo āte domini nr̄i ſaluatoris aduētum: iuſte quidā uixiſſe et ſāctæ referantur: quanto magis p̄t illuſtrationē aduentus eius nos id poſſe credendum eſt qui inſtructi ꝑ chriſti gratiā ī meliorē hominerenati ſumus qui ſanguine eius expiati atqꝫ mundatiilliuſqꝫ exēplo ad ꝑfectā iuſtitiā incitati meliores illiseſſe debemus: qui ante legē fuerunt: meliores ēt ꝙͣ fuerint ſub lege dicente apoſtolo Peccatum in uobis iaꝫnon dominabitur. Non .n. eſtis ſub lege ſed ſub gratiaEt quoniam hic ſufficienter ut puto diximus et de naturæ et de gratiæ bono. Nunc inſtituamus ꝑfectā uirginēquæ ex utroque ſemper accenſa et naturæ ſimul et gr̄æbonum morum ſanctitate teſtetur. Prima igr̄ uirginiscura primumqꝫ ſtudium ſit: ſcire uoluntatē domini ſuiet quid ei placeat: quid ue diſpliceat diligēter inquirereut ſecundum apoſtolum rationabile reddat obſequiuꝫtotumqꝫ uitæ ſuæ curſum ex eius poſſit ordinar̄ ſētentia. Impoſſibile eſt .n. ei quēqͣ placere: cui quid placeatignorat. Fuieriqꝫ pōt ut etiā obſequendi uoto offendatqui quomodo obſequi debeat ante nō didicit. Et ut maius eſt uoluntatem dei facer̄ quam noſſe. Ita prius eſtnoſſe quā facere. Illud .n. merito procedit hoc ordine.unde propheta dicit Et tu iſrahel noli ignorare: ut beatus apoſtolus ait Qui ēt ignorat ignorabr̄. Itemqꝫ alibi Propterea nolite fieri imprudentes: ſꝫ intelligentesq̄ſit uoluntas domini. Initium obedientiæ eſt quid p̄cipiatur uelle cognoſcere et pſ eſt obſequii didiciſſe quidfacias: Scito itaqꝫ in ſcripturis diuinis per quas ſolas