48L.omnium una natura ſit exemplo ſuo ſibi inuicem oſtendunt omnia in omnibꝫ eſſe poſſe quæ uel omnia inomnibus: uel ſingula in ſingulis inueniātur. Quod ſiſine deo homīes oſtēdunt quales a deo facti ſunt: uidquid chriſtiāi facere poſſunt: quoruꝫ in melius per chriſtuꝫ inſtructa Natura eſt: Et qui diuinæ quoqꝫ gratiæiuuantur auxilio. Age iam ad Anima noſtræ ſecretaueniamus ſeipſuꝫ unuſquiſqꝫ attēcius reſpiciat: Interrogemus quid dͦ hoc ſenciāt propriæ cogitaciones. Ferat ſentenciam de naturæ bono ipſa cōſciētia inſtruaurdōeſtico magiſterio animi et mentis: bona nō aliundemagiſ quæqꝫ ꝙͣ ab ip̄a mente diſcamus. Quid illud obſecro eſt qd ad oē pc̄tm: aut erubeſcimuſ aut tīemus etculpā facti nunc rubore uultus: nunc pallore mōſtrāusac trepidāti animo etiā in minimis delictis teſteꝫ effugimus: cōſcientia remordemur: E diuerſo autē in omni bono læti cōſtātes intrepidi ſumus: Idqꝫ ſi occultuꝫeſt palam etiam fieri cupimus uolumus: niſi quod teſtimōio eſt ſibi ipſa natura: q̄ hoc ipſo declarat bonumſuum: quod ei malum diſplicet: et dum in bono tātumopere cōfidit: quid ſolum eaꝫ deceat oſtēdit: Hinc illudeſt quod frequenter oculto carnificē auctoreꝫ ſcelerisconſciētiæ tormenta deſæuiunt: Et latentē reuꝫ ſecretamentis pœna perſequitur: nec ullus poſt culpā eſt impunitatis locus: dum fit reatus ipſe ſupplicium. hic ēꝙ econtrario innocens inter ipſa tormeta fruitur conſcientiæ ſecuritate: et cum de pœ ia metuat: De innocētia gloriatur: Eſt eniꝫ inquā in animis noſtris naturaliſquædam ut ita dixerim ſāctitas quæ uelut in arce āimipreſidēs exercet boni maliqꝫ iudiciuꝫ: et ut de honeſtisrectiſqꝫ fauet actibus. ita ſiniſtra quæqꝫ opera cōdēnatatqꝫ ad cōſcientiæ teſtimoniuꝫ diuerſas parteſ domeſtica quadam lege diiudicat: nec ullo prorſus ingenioaut fucato aliquo argumentorum colore decipit ipſisnos cogitationibus fideliſſimis: integerrimus ſane teſtibus: aut arguit: aut defendit: Huius legis ſcribens adRomanos meminit Apoſtolus: quam omnibꝫ hominibus inſitam uelut in quibusdam cordis tabulis ſcriptam eſſe teſtatur: Cum euim inquit gentes quæ legēnon habent naturaliter quæ legis ſunt faciunt: huiuſmodi legē non habentes ipſi ſibi ſunt lex: qui oſtēduntopus legis ſcriptum in cordibus ſuis teſtimoniuꝫ reddente eis cōſcientia eorum: et inter ſe inuicem accuſātium cogitacionum aut etiaꝫ defēdentium: Hac lege uſiſunt omnes quos inter Adam atqꝫ Moyſen ſancteuixiſſe Et placuiſſe deo ſcriptura commemorat: Quorum tibi exempli cauſa aliqui proponendi ſunt: ut facile intelligas quantuꝫ ſit naturæ bonuꝫ: cum eam legisuicē docuiſſe iuſticiam probaueris: Abel primus hancmagiſtram ſecutus ita Bominum promeruit ut cumei offerret hoſtiam: Dam grate ſacrificium eius acceptum Deo fuerit ut fratrem in inuidiam concitaret:Quæm iuſtum in Euangelio dominus ipſe commemorans Breuiter perfectionē eius expoſuit. Omnes enīuirtutum ſpecies: uno nomine cōtinētur iuſticiæ: Beatum Enoch ita placuiſſe deo legimus: Ut euꝫ ē mediomortalium raperet: Et in mundo conſumatum de mundi habitatione trāſferret: Noe iuſtus ī generatione ſuaet perfectus aſſeritur: cuius ſanctitas eo magis ē admirabilis: quo toto prorſuſ a iuſtitia declināte mundo ſolus iuſtus inuentus eſt: nec ab alio quæſiuit ſanctitatisexemplum: ſed ipſe præbuit et ideo totius orbis imminēte ſuffragio ſolus omniuꝫ meruit audire: Intra tu etdomus tua in Arcam: quia te uidi iuſtuꝫ in generatiōeiſta coram me. Ante deuꝫ autē probatur iuſtus iſte quiet corpore ſāctus eſt et corde: elchiſedech ſacerdosdei legitur cuius merituꝫ ex hoc facile ītelligi poteſt qd̓multo poſt futurum domini ſacramentuꝫ autē ſignauitac ſacrificio panis et uini myſteriuꝫ corporis et ſanguinis expreſſit: Ac ſacerdotii ſui typochriſti ſacerdotiuꝫfigurauit. cui a patre dicitur Tu eſ ſacerdos īaternumſecunduꝫ ordinem melchiſedech. Nam et ꝙ benedicitAbrahaꝫ prīcipē patriarcharuꝫ qui per circunciſioneꝫiudæoruꝫ pr̄ eſt. ꝑ fidē gentium illius ſignātiſſime oſtēdit figurā: qui per fidē ſuam et iudxis donauit benedictionem et gentibus Loth quoqꝫ ſancti Noe uirtuteꝫſecutus inter tot peccantium exempla iuſticiam nonreliquit: et ut illum totius mundi non uicit exēplum itahic tota illa in qua habitabat regione peccante contramultitudiniſuicia tenuit ſanctitatē. Qui ut beatus Petrus apoſtolus ait uiſu et auditu iuſtus erat: et īter peſſimos poſituſ mala eoruꝫ et oculis aduerſabatur et auribꝫ: atqꝫ ideo ſimili exēplo: ut ille diluuio: ita hic ereptus eſt incendio Quid Abrahaꝫ āicuꝫ dei quid Iſaacet iacob memorem ꝙ perfecte impleuerunt domini uoluntatem uel hinc poſſumus extimare quod familiariquadā et præcipua dignitate eorum ſe deuꝫ uoluit nōtnari: Egoſum inquit deus abraham: et deus Iſaac etdeus acob: hoc noen meuꝫ eſt ſepiternuꝫ et memoriale in generationes generationum. Ioſeph fidelis domini famulus et perfectus a puero tribulationibꝫ magnis iuſtus oſtenditur. Qui primum a fratribꝫ iſmahelitis in ſeruum addictus ē: ab eiſqꝫ uēditus: a quibꝫ ſeuiderat adorādum. Deinde ægyptio domino traditusſemꝑ ingenuæ anima tenuit dignitatē. Docuitqꝫ exemplo ſuo et ſeruos et liberos in peccādo nō cōditioneꝫcuiꝙͣ obeſſe ſed mentē. Hic quæſo remorar̄ pauliſperet caſtum animum ſolicite uirgo cōſidera. Cōcupiſcitura domina fœmina adoleſcens: nec ad cōcupiſcentiamprouocatur: rogatur et effugit. Ona hac in re et blanditur et ſupplicat: q̄ ī cæteris imperabat. Amator dei mulieris amore nō uincitur. Eaſtum animum nec xtasadoleſcentiæ ꝑmouet nec diligentis auctoritas. Contēpta frequēter domina propiores adoleſcēti inſidias tēdit in ſecreto ac ſine teſtibꝫ manu īpudens apprehēditac procacioribꝫ uerbis hortatur ad crime̓: nec quidemhinc uincitur: ſed ut uerba uerbis ita res rebꝫ reſert.Nam qui frequēter rogatus negauerat: tunc copͥrehēſus aufugit: et anteꝙͣ illud euāgelicum diceretur. Quiuiderit mulierem ad concupiſcendum eam iā mochatus eſt in corde ſuo. Ille nō aſpectu ſolum: ſed ip̄o pēecōplexū prouocatus a fomīa fœminā nō cōcupiuit. caſtitatiſ uirtutē nuncuſqꝫ mirata es: nunc reſpic̄ benignitatem. Priuſꝙͣ propheta diceret Onūſquiſqꝫ iniuriaꝫproximi ſui nō reminiſcatur in corde ſuo: ille pro odioreddidit caritatem: et cum uideret fratres ſuos: īmo inimicos ex fratribus cumqꝫ ab eis agnoſci uellet dilectionis affectum pio dolore teſtatus eſt. Beoſculabaturſingulos et irriguis fletibꝫ pauentum colla ꝑfundensodium fratrum caritatis lachrymis abluebat: quos tāuiuo pr̄e: ꝙͣ mortuo germano ſemꝑ dilexit amore necrecordatus illum eſt in quo ad nece fuerat deiectus lacum. Non cogitauit addictā germanitatē p̄cio: ſed promalis bona retribuens apoſtolicum p̄ceptum ſub naturæ adhuc lege cōpleuit Quid de beato Iob dicā? famoſiſſimo illo athleta dei: qui p̄t direptas opes et fundituſdeleta patrimonia p̄t filiorum et filiarum unum ſubitointeritum: ad ultimum proprio cōtra diabolum corpore dimicauit? Auferuntur omnia quæ extrinſecus poſſidebat: extranea bona repente decidunt: ut magis pulchra clareſcant. Omnibus prorſus uelut īdumentis exuitur: ut expeditius ac fortius nudus triumphet: et hoſtem quē ferendo dāna ante ſuperauerat rurſus tolerādo ſupplicia deuincat. De quo tale ipſius domini teſtimonium eſt. Nunquid cōſideraſti puerum meuꝫ Iobnon eſt ſimilis ei quiſꝙͣ in terris: homo ſine querela: