Sophronium roma congenuit: qui poſtꝙͣ nobilium ītroierunt domos: et deceperunt mulierculaſ onerataspeccatis ſemꝑ diſcentes et nunquam ad ſcientiā ueritatis ꝑ̄uenientes triſtitiā ſimulātes quaſi lōga ieiuniafurtiuis noctium cibis protrahunt. Pudet reliqua dic̄re ne uidear potius īuehi ꝙͣ moner̄. Sunt alij de meiordinis hominibꝫ loquor qui ideo ad p̄ſbyteriuꝫ et diaconatum ābiunt ut mulieres licentius uideāt. Omīshis cura de ueſtibꝫ ſi bene oleant: ſi pes laxa pelle nōfolleat: crineſ calamiſtri ueſtigio rotātur: digiti anulisradiant: et ne plantas humidior uia ſpargat uix imprimunt ſumma ueſtigia. Tales cum uideris ſpōſos magis extimato ꝙͣ clericos. Quidā in hoc omne ſtudiumuitamqꝫ ponunt ut matronarum nomina domos moreſqꝫ cognoſcant. E quibus ulium qui huius artis prīceps eſt breuiter ſtrictimqꝫ deſcribā quo facilius magiſtro cognito diſcipulos recognoſcas. Cuꝫ ſole feſtinusexurgit ſalutandi ei ordo diſponitur: uirarum cōpēdiarequiruntur: et pene uſqꝫ cubicula dormiētium. ſeneximportunus ingreditur: ſi puluillum uiderit: ſi mātileelegans: ſi aliquid domeſticæ ſupellectiliſ: laudat: miratur attrectat: et ſe his īdigere conquerēs nō tam impetrat ꝙͣ extorqͥt: qꝛ ſingulx metuunt ueredariuꝫ urbisoffēqr huic īīica caſtitaſ iīica ieiunia: prādiuꝫ nidoribꝫprobat: et altilis geranopepa uulgo papizo nominaturOs barbarum et procax et incōuitia ſemper armatuꝫQuociinqꝫ te uerteris primum in facie ē: quicquid ſonuerit nouum āt auctor āt exaggerator ē famæ: Equiper horarum momēta mutatur tam nitidi tā feroces utillum Thracii regis putes eſſe germanum. Dariis callidus hoſtis pugnat inſidiis. Bapientior erat Toluberomnibus beſtus quas creauit deus ſuꝑ terrā. Ond etapoſtolus Non inquit ignoramus eius aſtutias: Necaffectatæ ſordes nec exquiſitæ munditia cōuēiunt chriſtiano. Si quid ignoras: ſi quid de ſcripturis dubitas:interroga eum quē uita cōmendat: excuſat ætas: famanon reprobat qui poſſet dicere Peſponſaui .n. uos untuiro uirginē caſtā exhiber chriſto. āt ſi nō ē qui poſſitexponere meliuſ eſt aliquid neſcire ſecurā: ꝙͣ cum periculo diſcere Memento quoniā in medio laqueorumambulas: et multæ uetranæ uirgines caſtitatis indubitatæ in ipſo mortis lumine coronā perdidere de manibus. Si quæ ancillæa ſunt comites propoſiti tui aduerſus eas ne infleris ut domina unum ſponſum hēre cœpiſtis ſimul pſallitis: chriſti ſimul corpus accipitis: curmens auerſa ſit? prouocētur et aliæ honor uirginuꝫ ſuimitatio cxterarum. Quod ſi aliquā ſenſeris īfirmiorēin fide ſuſcipe: conſolar̄: blādir: et pudicitiā illius fac lucrum tuum. Si qua ſimulat fugiens ſeruitutē huic apte apoſtolum lege Gelius ē nubere ꝙͣ uri. Eas autēuirgines uel uiduas q̄cunqꝫ ocioſe uel curioſe domoscircumeunt matronarum q̄ frontis rubore attrito paraſitos uincunt mīorum quaſi quaſdā peſtes abiice. Corrumpunt bonos mores cōfabulationes peſſimæ. Nulla illis niſi uētris cura ē: et q uentri proxīa. Iſtiuſmodihortari ſolēt et dicer̄ Di catella rebus tuis utere: et uiue dum uiuis: nunquid filiis tuis ſeruas? Dinoſæ atqꝫlaſciuæ quiduis mali inſinuant: ac ſerreas quoqꝫ mentes ad delitias molliunt. Et cum luxuriatæ fuerit ī chriſto nubere uolunt habētes dānationē: quia primā ſidēirritā fecerunt. Nec tibi diſerta multum uelis uideri ātlyricis feſtiua carminibꝫ metro luder̄: nō delumbē matronarum ſaliuam delicata ſecteris: q̄ nunc ſtrictis dētibus: nunc labiis diſſolutis balbucientē linguā indimidiata uerba moderantur. Ruſticum putātes omē quodnoſcitur. Adeo illis adulterium ēt linguæ placet. Quæenī cōmunicatio luci ad tenebras; qui conſenſus chriſti ad belial? Quid fac̄ cuꝫ pſalterio horatius; cuꝫ euanBLI.geliis Maro cum apoſtolo Cicero; nonne ſcādalizatur frater ſi te uiderit in idolio recumbētē: et licet omīamunda mundis: et nihil reiiciendum quod cum gratiarum actione p̄cipitur: tamē ſimul bibere nō debēus calicem chriſti et calicem demonioruꝫ. Referā tibi meæīfelicitatis hiſtoriā. Cum āte ānos plurios domo parentibus ſorore cognatis et qd his difficiliuſ ē cōſuetudine lautioris cibi propter cælorum me regna caſtraſſeet hieroſolymā militaturuſ ꝑgerē biblyotheca ꝙͣ mihiromæ cum ſummo ſtudio ac labore cōfecerā carere nōpoterā. Itaqꝫ miſer ego lecturus Iullium ieiunabā p̄tnoctium crebras uigilias: p̄t lachrymas quæ mihi præteritorum recordatiōe peccatorum ex ītimis uiſceribꝫerumpebant platōnē ſumebā ī māibꝫ ſiquādo ī memetreuerſus prophetā leger̄ cœpiſſē ſermo horrebat ī cultus et quia lumē cæciſ oculis non uidebā: nō oculoruꝫputabam culpā eē ſꝫ ſolis: Et dum me ita antiquus ſerpens illuderet ī media ferme quadrageſima medulis īfuſa febris īuaſit corpus exhauſtuꝫ: et ſine ulla requieqd dictu quoqꝫ īcredibile ſit ſic infelitia mēbra depaſtaeſt ut oſſibꝫ uix hærerē Interiꝫ parabātur exequie et uitalis animæ calor toto frigeſcente iā corpore in ſolo tātum tepente pectuſculo palpitabat: cuꝫ ſubito raptusin ſpū ad tribunal iudicis ꝑtrahor ubi tantuꝫ luminiſ ettātum erat ex circunſtātium claritate fulgoris ut proiectus in terrā ſurſuꝫ aſpicer̄ nō auderē. Interrogatus deconditione chriſtianum me eſſe reſpondi: et ille qui preſidebat mentiris ait Ziceronianus es non chriſtianus.Ubi ē theſauruſ tuus: ibi et cor tuuꝫ: ilico obmutui et īter uerbera nā cædi me iuſſerat conſcientiæ magiſ ignetorquebar illum mecum uerſiculum referēs In īfernoat quis confitebitur tibi? Elamare tamē cœpi et eiulāsdicere Giſerere mei domīe miſerer̄ mei hæc uox īterflagella reſonabat: tandē ad p̄ſidentis genua prouolutiqui aſtabāt p̄cabantur ut ueniā tribueret adoleſcentiæ:et errori locum pœnitentiæ cōmodaret. Exacturus deide crutiatuꝫ ſi gētilium litteraruꝫ libros aliquādo legitſē. Ego qui tāto cōſtrictus articulo uellē ēt maiora promittere Deum iurare cœpi et nomē eius obteſtans dic̄re Domine ſi unꝙͣ habuero codices ſæculares: Si legero te negaui. In hæc ſacramenti uerba dimiſſus Reuertor ad ſuperos et mirātibꝫ cunctis oculos aperio tāto lachrymarum imbre ꝑfuſos ut ēt incredulis fidē facerē ex dolore: nec uero inanis ſopor ille fuerat aut uana ſōnia: quibuſ ſæpe deludimur. Teſte eſt tribunal illd̓ante qd iacui. Iudiciuꝫ teſte eſt qd timui. Ita mihi nunquā cōtingat talē incider̄ quæſtionē Liuenteſ me habuiſſe ſcapulas plagas ſenſiſſe p̄t ſōnium et tāto de hīc ſtudio diuina legiſſe ꝙͣto nō āte mortalia legerā. Auaritix tibi quoqꝫ uitandum ē malum: nō ꝙ aliena nō appetas: hoc .n. et publice leges puniunt: ſꝫ qd̓ tua q̄ ſunt aliena nō ſerues. Si ī alieno īquit fideles nō fuiſtis: qd̓ur̄m ē quis dabit uobis; Aliēa nobis auri argētiqꝫ ſuntpōdera. Noſtra poſſeſſio ſpiritualis eſt: de qua alibi dr̄Redemptio uiri proprie diuitiæ. Nēo .n. pōt duobusdominis ſeruire: āt .n. unum odiet et alterum amabit.Autunum patietur et alterum cōtēnet. Non poteſtisdeo ſeruire et māmonæ ideſt diuitiis: nā apud gentileſſyrorum lingua māmonæ diuitiæ nuncupātur. Logitatio uictus ſpinæ ſunt fidei: radix auaritia cura gentiliuꝫSed dicis puella ſuꝫ delicata: et quæ meis māibꝫ laborare nō poſſum: ſi ad ſenectutē uenero: ſi ægrotare cœpero quis mei miſerebitur? Audi ad apoſtolos loquētēieſuꝫ Ne cogitetis ī corde ueſtro quid māducetis neqꝫcorpori ueſtro quid īduamini: nōne aīa plus ē ꝙͣ eſca:et corpus pluſꝙͣ ueſtimētum. Reſpicite uolatilia cæli:quoniā nō ſerunt neqꝫ metunt neqꝫ cōgregāt̉ ī horreaet pater ueſter cxleſtis paſcit illa: ſi ueltis defuerit: lilia.m.