98.ueſtra ſocietas. Giezi pona et ſimōis uos terreat prauitas ut Petri chriſti uicarii ad ſimoneꝫ nunꝙͣ de ueſtris exeat auribus nox illa pecunia tua tecum ſit in ꝑditionem. Exiſtimas .n. donum dei haberi pecunia donum dei eſt ſpiritus ſanctus: cōmunis mercator habetuſus ut uenditio cōmutetur in melius. Aſſerit quippeſimōiacus pecuniā p̄ſtātiorem eſſe dono dei: cum ideꝫin ipſā cōmutat. Ad uos uenientes ſorores ſanctas adchriſti ſuſcipite nuptias gratis p̄ponatur ſanctitas pecuniæ exquiratur bonitas uitæ: non generoſitas carnis:non utilitas mundi: nulla omīno pactio: nulla opinio:quæ mentis puritatē ꝑturbet pͥueniat. Beatum ſapientia clamat qui excutit manum ab omni munere: et quipoſt aurum nō abijt: nec ſperat in pecunia quæ ſubuertit iudicium. Si qua ſororum inopiam ex ſua abundātia ſupplere uoluerit ſeu deſiderat iuxta Apoſtolicumritum omīa quæ habet in ſeculo ante ſororum pedesponat: et cunctis quæ habebat in ſeculo renuntians intratura fiat una ex minimis: et ſublato domīo cum eſfectu omnia quæ portantur electis miniſtratricibus domus p̄beantur ut ex his tribuant quod cuiqꝫ opus eſtNec murmuret quideꝫ quæ ſua monaſterio tradidit ſiſibi non maiori ſumptū adminiſtratur ꝙͣ cæteris quæex paupertate uenerunt: Nec extollitur et ceruice erecta more fœmineo improperet cæteris ſe tantum ex ſuis facultatibꝫ attuliſſe. Plus .n. attulit ſoror paupercula ſi ingrediens affectum habendi dimiſit: ꝙͣ quæ multum afferens domo ſuperbiam tulit. Glorietur āt potius quoniam diuitiæ quæ ſolitæ ſunt poſſeſſores p̄cipitare in mortem non p̄ualuerunt aduerſus eam: et q̄cōmuni uſu ſunt malæ ex ſubuentione ſororum ſibi factæ ſunt bonæ. Alioquī melius fuiſſet ſibi cum paruapœna cum ſuis diuitiis in mundo ꝑmanens cum ſuisdamnari ꝙͣ ipſam relinquendo ī monaſterio exorta ſuperbia ad infernum cum maiori pœna deduci. Humilientur ēt pauperes quæ ex paupertate nihil ſubuentiōidomus potuerunt cōtribuere ſicut et ille: et gratias humilitate deo retribuant ꝙ quæ prius in mundo uiuere non poterant: ex alienis laboribus habent quæ ſibiſufficiunt ſicut et diuites. Mirum quidē de infelici cōditiōe plurium hominum. Sunt .n. nōnulli uiles et ablecti ī ſeculo qui quotidianis laboribꝫ ſe ultra uires affligentes pro uictu captādo uitiſſimo et uix raris fabiset rapis cum rudi et ordeaceo pane ſaturantur. Eumuero ad chriſti menſaꝫ accedunt et militiam chriſti ſuſcipiant ſuæ egeſtatis obliti lautiora quærunt ꝙͣ militesqui ſunt aſſueti magnificis. Hæc igitur omīa in chriſtiapoſtolica uita locum non habeant. Omnes ex miniſterio ſint contētæ: nec murmuratione pereant ſi abundāter ſibi tribuant adminiſtrantes. Recipiens ſiquidēnaturæ neceſſaria neceſſitatum limites non excedat. Siuero modicum diſcat cum apoſtolo ſeruire domino infame et ſiti in egeſtate nuditatis et frigoris ita ut accepia cruce gradiatur p̄t chriſtum abnegans ſemetipſum¶ De obedientia exhibenda prælatis.OLO autem uos mortuas Seculouitiis et concupiſcentiis carnem crucifigere cum chriſto. Et quæ iā cœperunt ſe proprio uoto caſtrare ſub perpetuæ uirginitatis propoſito et caſtitatis in monaſterio ueluti in duritialapidis fore eum chriſto ſepultas atqꝫ iuxta decretumſummi poſt chriſtum pōtificis petri qui ligendi ſoluendiqꝫ tenet principatum a domino reſuſcitandarum ingloria cum chriſto ſic deuotione firmetur propoſitumut fides et ſpes ſit tota in deo. Caſtigent animas ī obedientia caritatis et fraternitatis amore ſimplici ex corde īuicem ſe diligētes attentius. Nihil ut puto ſtultiusnihilqꝫ intolerabilius ꝙͣ peregrinos et aduenas p̄cipere cilibus: et in loco non ſolito ſe oſtendere directorēitineris: et de ſemitiſ et de ſecuritate itineris: de breuitate tramitis iuxta uoluntatis libitum uelle docere. Mōſtraretur quippe portentum nauigatoribꝫ et pro certonunꝙͣ ueniretur ad portum ſi cuius uoluntati pareretur deeſſet nauigii quicunqꝫ remigator ordīaret ad uotum: non ciuitas: non regnuꝫ: nō minima domunculadiu maneret in ture: ſi cuius uoluntati pareretur deeſſet. Propter quod ipſe papa petrus qui religiōis apoſtolicæ uitam uolebat inſtruere ſicut a magr̄o didiceratut magis intelligatur qualiter anima caſtigetur in obedientia Caritatis et fraternitatis amore exponit apertius. Omnes inquit honorificate: fraternitatem diligitedeum timete: regem honorificate. Et ne excuſatiōis arripiatur ſcutū ſub particulari nomine pennitatis dignitatis generaliter infert omnibus. Serui ſuaditi inquiteſtote in omni timore dominis et ne p̄lati inimediumproducatur prauitas quæ plerumqꝫ ſubditis p̄ſtat cāꝫmagni caſus non tantum inquit bonis et modeſtis ſꝫetiam diſcoliſ. Verum ne forte uideatur graue humāæuoluntati ſe abnegare et crucē tollere obediētiæ proponit meritus quo omnis labor dulceſcat ēt grauis. hæcinquit eſt gratia: o felix et abundans gratia in obedientia ſumma uirtutum cauſa eſt. Nam ſimplici greſſu ducit hominē ad chriſtum et nō ſolum mēs excuſatur adnamnul udlendireddendam deo rationeꝫ de ſubditis: ſed ēt obligaturreddere de ſeipſa. O ſumma libertas quā obtenta uixpoſſit homo peccare.¶ De regimine abbatiſſx.TTENOE diligenter mea dominacariſſima Euſtochū quā tibi grauisimponitur ſarcina humeris tuis quede ſubditarū āimabus de corporibꝫet uerbis de moribus obligaris apd̓diuinum examen reddere rationem.Caue quæſo ne de te etiam leuis ſuſpitio in malo poſſit oriri: ne diſpergas quas conaris educere. Sic ordinata ſic rationi conformia mādata ſororibus proferasut etiam de prauatæ ſuperbæque mentes animētur adobediētæ ſēit as Sic dulcis ſic mitis ſit ſermo ut duriciei furorē non ſuſcitet ſed frangat exortū. Sic ergo inobedientes uirilis et conſtans ſit animus ut oīs muliebris molities diſcedat a medio. Excidantur ī ortus primordio uepres ne nimium creſcentes germina ſēinuꝫſuffocet. Nichil quippe in rectore periculoſius eſt quāuana humilitas ad correctōnem erga ſuperbos proteruoſqꝫ ſubditos Singularum ſororum uoluntates ī redifficili pertractanda ſemper auide audias: nec tamencuiuſcunqꝫ uoluntati innitaris. Derum tamē ſi quicꝙͣutile prodatur nō attēdatur perſona quæ protulit. Elegit enim deus infirma mundi ut fortia queqꝫ confundat. Tuam uero in rebus gerendis cōmunibꝫ nō tantūuoluntatem exquiras et teneas niſi maior pars diſcretarum filiarum uoto cōmuni collaudet. Superbaruminſenſatarumqꝫ mentiuꝫ eſt ſuo uti conſilio: non audiatur cuiuſcunqꝫ uoluntas ſub uerborum murmure etloco abſcondito: ſed palam cunctis p̄ſentibus cum omni caritate liceat dicer et audire: ſi cōceptui proprio maior pars dicere et audire diſſidet: non uelis ſola oībuscontrarie. In exercendis furor odium īuidia ſeu deriſio ſic penitus diſcedant ut non niſi pax caritas amor