Druckschrift 
2 (1476)
Entstehung
Seite
476
Einzelbild herunterladen
 

4 6et germana uel mater āt probatæ quælibet apud oēsfidei. quod ſi huiuſmodi fuerint cōſanguinitatis caſtimoniæqꝫ perſonæ multas anus nutrit eccleſia quæ etofficium p̄beant et beneficium recipiant miniſtrādo utinfirmitas tua fructum hēat elemoſinæ. Scio quoſdācōualuiſſe corpore et animo ægrotare cœpiſſe. Periculoſe tibi miniſtrat cuius uultum frequēter attendis. ſipropter officium clericatus aut uidua a te uiſitatur ātuirgo nunꝙͣ domum ſolus ītroeas: taleſqꝫ habeto ſotios: quorum cōtubernio infameris. ſi lector ſi accolitus: ſi pſaltes ſequitur: ornetur ueſte ſed moribusNec calamiſtro criſpent comas. ſed pudicitiam ī habitu polliceantur. Solus cum ſola ſecreto et abſqꝫ arbitro uel teſte non ſedeas ſi familiarius eſt aliquid loquēdum habet maiorē domus uirginē uiduaꝫ uel maritatam: Non eſt inhumāa ut nullum p̄ter te habeat cuiſe debeat credere. Laueto oēs ſuſpitiones et quicquidprobabiliter fingi pōt ne fingatur āte deuita. Erebramunuſcula et horariola et ſudariola et faſciolas et ueſtes ori applicitas et oblatas: ac deguſtatos cibos: blādaſqꝫ et dulces litteras ſāctus amor non habet. AudimeMel meum: lumē meum: meumqꝫ deſideriū chriſtus eſt. Omnes delitias et lepores et riſu dignas Orbanitates et cæteras ineptias amatoruꝫ in cōmœdiiserubeſcimus in ſæculi hominibus deteſtamur. Quāiomagis in monachis et clericis. Quoruꝫ et ſacerdotiuꝫpropoſito et propoſituꝫ ornatur ſacerdotio: Nec hocdico qd̓ in te āt in ſcis uiris iſta formidem: ſed qd̓ ī ōipropoſito et in omni gradu et ſexū et boni et mali reperiantur: ¶Dalorumqꝫ condēnatio laus bonoruꝫ ſitPudet dicere ſacerdotes idolorum mimi et aurigæ etſcorta hæreditates capiunt: ſolis clericis et monachishoc lege prohibetur. Et prohibetur a perſecutoribꝫſed a principibus chriſtianis. Nec de lege cōqueror ſeddoleo cur meruimus hanc legē. Cauterium bonum eſtſed quo mihi uulnus ut indigeam cauterio. Prouidaet ſeuera eſt legis cautio: et tamen nec ſic refrenatur auaritia fidei cōmiſſa legibus illudimus. Et quaſi maiora ſunt imperatorum ſcita ꝙͣ chriſti leges timemus:euāgelia cōtemnimus. Sit hæres et mater filiorum ideſt gregis ſui eccleſia: quæ illos genuit nutriuit et pauitQuid nos inſeruimus inter matrē et liberos. Gloria epiſcopi ē pauperuꝫ opibus p̄uidere. Ignominia ſacerdotis eſt propriis ſtudere diuitiis. Naius in pauperedomo in tugurio ruſticano qui uix milio et cibario pane rugientē ſatiare uētrē poteram nunc ſimilā et mellafaſtidio. Noui et genera et nomina piſcium in quo littore conchalecta calleo ſaporibus auiuꝫ diſcerno prouintias. et ciborum me raritas ac nouiſſime dāna ipſadelectant. Audio p̄terea in ſenes et anus abſqꝫ liberisquorundā turpe ſeruitium. Ipſi apponunt matulā apponunt mappulam et obſidēt lectum et purulētiaꝫ ſtomachi et phlegmata pulmonis manu propria ſuſcipiunt. Pauent ad introitum medici tremētibuſqꝫ labiisan cōmodius hēāt ſciſcitātur. et ſi paululum ſenex uegetior fuerit ꝑiclitātur. ac ſiulata lætitia mēs intriſecusauara torquetur. Liment .n. ne perdant miniſteriuꝫ etuiuaces ſenes mathuſalē ānis cōparant. O quāta apd̓deum merces ſi in p̄ſenti precium expectarent. quātis ſudoribus hæreditas caſſa expetitur: Dinori labore promiſſa margarita chriſti emi poterat. Uīnas ſcripturas ſæpius lege īmo nunꝙͣ de manibꝫ tuis ſacra lectio deponatur. Biſce qd̓ doceas obtine eum qui ē ſecundum doctrinā fidelē ſermonē ut poſſis exhortari īdoctrina ſana et cōtradicētes reuincer̄. Permane ī hisquæ didiciſti: et credita tibi ſunt ſciens a quo didicerisparatus ſemper ad ſatiſfactionē omni poſcēti te rōemde ea eſt in te ſpes. Non cōfundāt opera tua ſermonem tuum ne cum in eccleſia loqueris. tacitus quilibꝫreſpondeat. Cur ergo hæc quæ dicis ipſe facis. Pelicatus magiſter eſt qui plēo uētre de ieiuniis diſputataccuſare auaritiā et latro poteſt. Sacerdotis chriſti oscum mēte cōcordet. Eſto ſubiectus pontifici tuo: etanimæ parentē ſuſcipe. Amare filiorum timere ſeruorum ē. Si pater ſuꝫ inquit ubi eſt honor meus. Si domius ego ſum ubi ē timor meus. Plura tibi in eodē uiro obſeruāda ſunt nomina Monachus pōtifex auunculus. ſed epiſcopi ſacerdotes ſe ſciāt eſſe domīosHonorent clericos quaſi clericos: Ut et ipſis a clericisquaſi epiſcopis honor deferatur. Scituꝫ illd eſt oratoris Pomitii. Cur ego inquit te habeā ut principē cumtu me non habeas ut Senatorem? Quod Aaron etFilios eius hoc eſſe Epiſcopum et pbr̄os nouerimusunus dominus unum tēplum unum ſit ēt miniſteriumRecordemur ſēper quod apoſtolus Petrus præcipiat ſacerdotibus Paſcite eum qui in uobis eſt gregemdomini prouidētes non coacte ſed ſpōtanee ſecundūdeum: Neqꝫ turpis lucri gratia ſed uolūtarie. Neqꝫut dominātes in clerum ſed forma facti gregis ut ex animo. Ut cum apparuerit princeps paſtorum percipiatis immarceſſibilē gloriæ coronā. Peſſimæ cōſuetudinis eſt quibuſdā eccleſiis tacere preſbyteros et p̄ſētibꝫepiſcopis non loqui quaſi aut īuideant: aut dignētur audire: Et ſi alij inquit paulus apoſtolus prius fuerit reuelatum ſedēti prior taceat: Poteſtis enim ſingulos prophetare ut et oēs diſcant omues cōſolēturet ſpiritus prophetaruꝫ prophetis ſubiectus eſt. Non.n. diſſēſionis ē deus ſed pacis Gloria patris ē filiusſapiēs Gaudeat epiſcopus iudicio ſuo: tales chriſto elegerit ſacerdotes. Pocēte te ī eccl̓ia clamorpopuli ſed gemitus ſuſcitetur. Lachrymæ auditorumlaudes tuæ ſint. Sermo preſbyteri ſcripturaruꝫ lectioideauhilane cōditus ſit. Nolo te declamatoreꝫ eſſe et rabulumgarrulumqꝫ ſine ratione: ſed myſterioruꝫ perituꝫ et ſacramentorum dei tui eruditiſſimum. Verba uoluer̄ etceleritate dicendi apd̓ imperituꝫ uulgus admirationēſui facere indoctorum hominuꝫ ē. Attrita frons interp̄tatur ſæpe qd̓ neſcit: et cum alijs perſuaſerit. ſibi quoqꝫ uſurpat ſciētiā. p̄ceptor quondā meus Gregoriusnazanzenus rogatus a me ut exponeret quid ſibi uideretur ī luca ſabbatum δευτέρωπρότον .i. ſecundoprimum eleganter luſit Docebo inquiens te ſuper hacre in eccleſia in qua mihi omni pplō ac clamāte cogeris īuitus ſcire qd̓ neſcis. Aut certe ſi ſolus tacueris ſolus ab omībus ſtultitiæ cōdēnaberis: nihil facile ꝙͣuilē plebeculam et idoctam contionē linguæ uolubilitate decipere. Quæ quicquid non ītelligit plus miratur.Marcus Tullius apud quem pulcherrimum illud elogiuꝫ Demoſthenes tibi præripuit ne eſſes primus orator tu illi ne ſolus: In oratiōe pro quito Ligario galloQuid de fauore uulgi et de imperitis cōtionatoribusloquatur attēde ne his fraudibus illudaris loquor eiquæ ſum nuꝑ exꝑtus. Vnus quidē poeta nominaturhomo ꝑlitteratus: cuius ſunt illa coloquia poetarū acphiloſophorum cum facit Euripydē et Mxnādruminter ſe et alio loco Socratē et epicurum diſſerētes:Quoruꝫ ætates ānis ſed ſæculis ſcimus eſſe diſtunctas. At is quātos plauſus et clāores mouebat. Multos .n. cūdi ſcipulos hēbat ī theatro: qui ſimul litterasnon didicerāt: Deſtes pullas æque uita ut candidasornatus ut ſordes pari modo fuge. Quia alterum delitias alterum gloriam redolet. Non abſqꝫ amictu licoincedere. ſed p̄tium ueſtium linearuꝫ habere laudabile eſt. Alioquin ridiculum et plenum dedecoris eſt