468et cōtemptoribus puniātur ſed cum ſāctis et deū timetibus cōronētur. Hoc ſane prudētiā tuā precor ne mehæc putes ſuperſtitionis alicuius perſuaſione dictaſſeEgo te chriſtianuꝫ uolo eſſe nō monachuꝫ dici et uirtutem propriæ laudis poſſidere magiſꝙͣ nomē alienumQuod fruſtra a latinis in turba cōmorantibꝫ īponiturcum a græcis ſolitarie uiuentibus legittime deputeturAccipe ergo fili ſermonē noſtrum ea ſimplicitate et ueritate qua dicimus: quia nō q̄rimus hoīm gloriā dusteſtis ē. Nec ad hoc loquimur: ut humanas amicitiasaucupemur ne noſtræ adulationis ſermone et nos et alios decipiamus: nec nos apud homines aliquid uideamur: ſed ut apud deum homines magna mereanturDe quæſtionibus āt tuis ut pac̓ tua loquar quia turbulētius proponebas. ego ſimpliciter reſpondere nolebāquia bellāti dexterā pacis dare nō poterā. licet ēt p̄poſterum forte uideatur. Inde aliquid ī fine epiſtolæ retractare. Sed quoniā apd̓ chriſtianos nō tam ordo quæritur ꝙͣ profectus: pauca quæ tibi reor for̄ neceſſaria credidi ſubnectēda donec de cæteris q̄ ut aſſolet te moueant p̄ſens ſi iuſſeris cum p̄ſente remotā omni animoſitatis cōtentione tractemus. Dixiſti enim ni fallor hocP Peiure te mala malis reddere et cum iurātibus iurar̄ debere. qd̓ aliquādo iurauit dominus. āt mala malis reſtituit. Scio primum non omnia nobis cōuenire ſeruisquæ domino cōueniunt. ne in cōparatione famuloruꝫdomini uideatur iniuria. Alioqui forſitā reclamare incipimus. Cur non ē uirginibus ſed de mulieribꝫ generamur. Aut cur mortui noſtri die tertia nō reſurgunt.Iurauit ſcio ſæpe dominus qui nos iurare prohibuit.Nec ſtatim ex hoc temer blaſphemare debemus ꝙ alios uetuerit quod ipſe faciebat. quia dici nobis pōt iurauit dominus quaſi dominus queꝫ iurare nemo prohibebat. nobis quaſi ſeruis iurare nō licet qui domininoſtri lege iurar̄ uetamur. Uerum ne in eius exemploſcandalum patiamur. ex quo tēpore nos iurare noluitnec ipſe iurauit. Et qualiter de iuramenti cauſa breuiſermone ſatiſfactuꝫ ē. Ita ēt ad uindictæ negotiuꝫ hūceundē ſenſum facile proſpicis poſſe ſufficere. Quia aliud nunc tēpus gratiæ in quo plēitudo ꝑfectionis aduenit. Aliud fuit legis: aliud prophetarum dicente dominō Audiſtis quia dictum ē antiquis ne occiderēt. egoāt ꝑfectiora p̄cipio q̄ in ordine euāgelii digeſta ſuo locō lector inueniet. Ex quo .n. filius dei filius hominisfactus eſt. ex quo uetus fermētum iudaicæ traditioniseſt factum noua conſperſio: ex quo agnus non in figura ſed in ueritate comeditur. ex quo ſecundum apoſtoluꝫ uetera tranſierunt et facta ſunt omīa noua ex quoiuſſum eſt imagineꝫ terreni hominis depouere et aſſumere formaꝫ cæleſtis ex quo commortui uiuimus. exeo uirtutibus conſurreximus in chriſto.¶ Tractatus beati Hieronymi de tribus uirtutibus fortitudine ſapientia et prudentia. Quarum priori terra mediæ orbis terrarum. extremæ cælum in ſcripturis aſcribitur quā ad diuinā refert ſapiētiā: cuius cōꝑatione qdfatuum eſt illius ſapientius eſt hominibꝫ. Vbi ēt exponit illud de pſalmo Eduxit nubes ab extremo terræ docens ꝑ nubes ſanctos intelligi.RES Quodammodo uirtutes deaſſumens propheta fortitudinē ſapientiam atqꝫ prudentiam unicuiqꝫ ēarum propria opera diſtribuit. Fortitudini terraꝫ ſapientiæ orbē terraruꝫprudētia cælū audi quippe ſcripturæordies Pn̄o qui fec̄ terrā ī fortitudine ſua: et erexit orbem in ſapientia ſua et in ſua prudentia extendit cxlūet nos igitur in terra nr̄a dictuꝫ ē quippe ad Adam terra es. neceſſariā hēmus fortitudinē dei: quia abſqꝫ eaīpoſſibile ē nobis id exequi qd carni repugnat. Cū autē mortificata fuerint mēbra ſuper terrā tunc parēt ſpiritus uoluntati ſiquideꝫ iuxta apoſtolum ſpiritu geſtacarni mortificantur. Dominus ergo fecit terrā in fortitudine ſua: ſi āt ad hanc terraꝫ uenias et cōſideres idquod in Iob ſcriptum ē iuxta emēdatiſſima tamē exēplaria quomodo ſtatuerit eā ſuꝑ nihilum īuenies fortitudinē dei in medietate mundi terræ librā ſuſtineri.Deniam ergo et ad orbē terrarum qui græce οικουμενη nuncupatur .i. inhabitata. Scio animā inhabitatā ſcio deſertam. Si .n. non habet deum patrē ſi nōhabet filium dicentē Ego et pater ueniemus ad eum etmanſionem apud eum faciemus. ſi nō habet ſpirituꝫſanctum anima deſerta eſt habitata eſt āt quando plēaeſt deo patre quando habet chriſtum filium et ſpiritūſanctum. Verum differenter hæc et uarie in ſcripturisdicuntur in anima hominis patrē et filium et ſpiritumſanctum cōmorari. Nā et Oauid in pſalmo cōfeſſiōistres ſpiritus poſtulat dicens Et ſpiritu principali confirma me: Spiritum rectum innoua in uiſceribus meis.Spiritum ſanctum tuum ne aufferas a me. Qui ſuntiſti tres ſpiritus principales ſpiritus eſt pater. Rectusſpiritus filius ē: Ipiritus ſanctus ē ſpiritus ſanctus.Hæc in approbationeꝫ eius rei dicimus ꝙ habitata .i.orbis terrarum in ſapientia dei fabricata ſit. Sapientiaquippe auxiliabitur iuſto ſuper decē poteſtatem habēti ciuitates. Sapientiā āt et diſciplinā qui abiicit infelixeſt. et uana ſpes eius: Et labores eius inſenſati et ſinefructu et inutilia opera eius: ait ſapientia quæ titulo inſcribitur ſalomonis. Iccirco quāto poſſumus labore nitamur ut habitata noſtra ſapiētia dei erigatur. Cecidithabitata noſtra poſtꝙͣ peccauimus. inique fecimus. iniuſte egimus: impie geſſimus: et p̄t ruinā indiget erectiudibus meison. Lecidit quippe et de ſublimi corruit uenientibusnobis in locum iſtum miſeriarum. Si autē non uis iſta ſententia adduci cōmunē totius orbis q̄ramus ruinā ut poſt caſum eius cōſequēter deus erigens prædicetur. Quicunqꝫ enī eſt in orbe iſto ante erectionē cecidit. Si āt cecidit cōſequenter erigēdus fuit. Nēo quippe ſine caiu ſubleuatur. Si āt erectus eſt: uideamusruina p̄ceſſerit. Omnes corruimus ꝑ peccatuꝫ in orbēterrarum et dominus erigit qui eliſos: eleuauit nos iacentes. IIn Adam oēs morimur atqꝫ ita corruit orbisterrarum et indiget erectione ut in chriſto omnes uiuificemur. Igitur dupplicē intellectuꝫ de orbe fradidiusPnum quomodo ſingulæ anima aut habitatæ ſint: ātdeſertæ Alteruꝫ quomodo uniuerſus orbis pariter deciderit: et in ſua prudentia extendit cælum. Non fortuitu prudentia ī cæli diſpoſitione aſſumpta eſt. Inuenieset in prouerbiis dictum Pominus ſapientia fundauitterraꝫ: p̄parauit āt cælos prudētia. Eſt ergo aliqua prudentia dei: quā nolo extra chriſtuꝫ requiras. Oia quippe q̄ dei ſunt chriſtus eſt. Ipſe ſapientia eius: ipſe fortitudo eius: ipſe iuſtitia: ipſe ſanctitas et redemptio: ipſeut ad p̄ſens ueniā ēt prudentia: ſed cum ſit in ſubiacenti pro uarietate ſenſuuꝫ diuerſis uocabulis nuncupaturaliud ſignificat ſapientia: aliud iuſtitia: Quādo .n. ſapiētia dicitur diſciplinis te diuinaruꝫ humanarumqꝫ rerūinſtituit. Quando iuſtitia diſtributor et iudex meritoruꝫſignificatur. Quando ſanctitas illa uirtus deſcribitur.quæ credentes deo efficit ſanctos. Ita ergo et mihi prudentiā eius intelligere cum doctrina ē: et demōſtratiobonarum et malarum rerum ſiue neutrum atqꝫ in hūcmodum extendiſſe nunc dicitur Epelum in prudentia