66Ioſaphat reges fuerūt populi iſrahel. et duꝫ miſericordiam his quos deus oderat præſtiterunt dei offēſā inopere pieatis īcurrunt. Ecōtrario Phinees filiiqꝫ Leui gratiā dei humana cede et ſuorum paricidio meruerunt: Uides quātum ab humanis ſēſibus per noſtraꝫīperitiam diſcrepet diuina ſentētia: ut nobis īterduꝫ cæleſtis iudicis diſpēſationeꝫ neſciētibus iniuſta uideāturquæ ꝑ cauſarum ſciētiam. iuſta ſatis et recta facta probātur. Rurſum ea quæ noſtro iuditio bona probāturapud deuꝫ plerunqꝫ reproba et ingrata uidentur. quishodie patris Abrahæ exemplo inoxium uolens filiuꝫtrucidare humano iudicio non crederetur inſanus. ecōtra quis in tactu arcæ diuinæ imitatus Oziam hominum ſententia dānaretur Epiſcopus epheſiorum angelus in apocalypſi nuncupatus qui cauſa nominis chriſti paſſionum multarum uictorias intra cōſcientiā retīebat: quia in ipſis paſſionibꝫ a primæ cōuerſationis feruore animi calorem paululum temꝑaſſet ad pœnitentiam reuocatur dicente ſcriptura Noui opera tua et patientiaꝫ tuam et quia potes ſuſtiner malos ſed habeoaduerſus te pauca quia charitatem tuam priſtinaꝫ reliquiſti memento unde excideris et age pœnitentiā. Cōſideremus ergo quātus caſus ſit temere cōtēnentis: ꝙͣta ruina eſſe dicitur in negligētia obſequētis: uel quaꝫdānationē excepturos credimus eſſe in deuotos: cumtantam reprobationē deuotus exceperit. Tepidum diſcipulum nō amat chriſtus. Qui uult meus eſſe diſcipulus ait Abneget ſemetipſum ſibi et tollat crucē ſuaꝫ etſequatur me. Aportet uos ꝑ multas tribulatiōes ītroire in regnum cælorum. Beati eſtis cum uos maledixerint homines et ꝑſecuti fuerint: et dixerint oē maluꝫ aduerſuꝫ uos: gaudete et exultate. quia merces ueſtra cōpioſa ē in cælis. Futuræ uitæ gloria p̄ſentis uitæ īcōmodis cōparantur: chriſtianis uexilla crucis ſunt delitiæ.Trophæa noſtræ uitæ non pompis ſed miſeriis reportātur. In noſtra claſſe uiri fortes obprobria ſciunt portare nō munera. Paupertati nō nobilitati futuroruꝫ beatitudo promittitur. Retrahit quidē ſenatorē uerecundia ne ſequatur paupereꝫ chriſtuꝫ ſed audiat a chriſtoqui me cōfeſſus fuerit et uerba mea in geueratione hacadultera et peccatrice et filius hominis cōfundet eumin gloria patris ſui cum āgelis ſanctis. Turpe eſt interparētes ſenatores atqꝫ grāmaticos ſcholaſticum prochriſto uoluntaria humilitate deiectum uerbis ſimplicibus eſſe cōtentum. Piſplicet amicis ſi poſt ābitioſi habitus cultum. plebeia et ignobilia īdumēta mutētur.Sed ſi hominibꝫ placere uellē ait apoſtolus chriſti ſeruus non eſſē: et propheta in pſalmo ait Quoniā deusdiſſipat oſſa eorum. Qui hominibꝫ placent cōfuſi ſuntquoniā deus noſter ſpuit eos. Quātum bonum eſt humana offenſio ꝑ quā īuenitur ſeruitus chriſti: tantumpnicioſa eſt amicitia q̄ dei p̄ſtat offēſā. Sicuti ſcriptuꝫeſt Qui uoluerit amicus fieri huius mundi īimicus dicōſtituetur. Bicat unuſquiſqꝫ quod uelit Ego interi deme pro ſenſus mei paruitate iudicaui melius eſſe confundi corā peccatoribꝫ ſuꝑ terrā: quā corā angelis ſcisin cælo uel ubicunqꝫ iudicium ſuuꝫ dominus uolueritdemonſtrare. Eſaias uir in ſua gente nobiliſſimus quiſocer regis Ezechiæ fuiſſe refertur iuſſu dei depoſito cilicio nudus incedit: nec tam ardui præcepti pudore deterritus eſt: quo minus īperiuꝫ dei ſequeretur: quia nihil honeſtius eſſe homini ꝙͣ creatori ſuo parere iudicabat. Ioannes baptiſta nobilio et in carne et in ſpiritunatus cilicium a pueritia in habitum: et locuſtas elegitin cibum. Qui nec peccati cōſcientia nec paupertatis īopia ad huius gloriā oneris: ſed ſola futuri ſæculi beatitudine trahebatur. Apoſtoli iam ſperant et adhucſtulti et inutiles: et tenuis fidei arguuntur. Non ſunt cōdignæ paſſiones huius tēporis ad futurā gloriā: quæreuelabitur in nobis. Inde oculus mētis Paulus futura cōtemplans dicebat quis nos ſeparabit a charitatechriſti? Tribulatio; an anguſtia; an perſecutio­ ā famesan periculum? an gladius? illos pericula non ſeparantnos uoluptates. Illi cathenas baiulant īnocentes: nosaurum circūferimus criminoſi. Illi in carceribꝫ uinctinos in tricliniis delicatis. illi in neruo poſiti deum procorde et ſincera cogitatione laudātes: nos in ip̄a forteecclia de forenſibꝫ calumniis cogitamus. Et cum omībꝫ æqualiter legis data ſit gratia cōceſſa gehēna ſeu cæli regna promiſſa ſit. Alii de diuitiis: alij de uirtute meditantur. cumqꝫ dictum ſit generaliter omnibꝫ Pominum deum tuum adorabis: et illi ſoli ſeruies. Alijs innocentia miſericordia caſtitate: ieiunio deo fideliter etſine ceſſacōe ſeruire uolumus dominos elegimus. Siquidē iuxta euangelii ſententiā omnis qui facit peccatum ſeruus eſt peccati. Et re uera ſi amator pecuniæ ſūſi gloriæ: Si ſuperbiæ: ſi ambitionis āt pōpæ: dum illisomne ſtudium meæ uoluntatis intēdo: domino ſeruirnō poſſum. Quia duobus dominis neminē ſeruir poſſe ſcriptuꝫ ē. Nō eſtis ueſtri dicit Apoſtolus. Empti .n.eſtis precio magno: glorificate et portate deum in corpore ueſtro Elemēter ſpiritus ſc̄s noſtro iure nos cōuenit. ſciens hoc in uſu publico apud oēs homines cuſtodiri ut tāto ſeruus in opere domini eſſet inſtantior:quanto eſſet maiori peculio cōparatus: ut intelligāusquā ſtrenui eſſe debeāt in opere dei qui redempti ſuntſanguine chriſti: uel quam criminoſi debeant iudicari:qui cum ſciant pro p̄cio ſuæ ſalutis chriſti ſanguinē datum alteri qui nihil præſtitit magis p̄beant ſeruitutem.Rogo quo pudore obſequii aut laboris ſui mercedeꝫſperabit a cælo cuius ſolicitudo fuerit omnis in terra.¶ Gercēnarius ſæculi non pōt accipere p̄mium chriſti.Omīs miles in caſtris ſperat iure annonā qui fortiterin prælio pro ciuibus laborauerit. Dignus quidē ē oprius mercede ſua ſed et hoc dignum ē ut inde p̄miumoperis accipiat ubi totius operā laboris īpendit. Nēomilitans deo implicat ſe negotiis ſecularibꝫ ut placeatei cui ſe probauit Apoſtoli Dox eſt unde ſatis timeone forte in illa retributionis die qua ante tribunal̓ chriſti unicuiqꝫ ſecundum ſua facta reddendum ē: his quiin terrenis magis negotiis ꝙͣ in cæleſtibꝫ laborauerūtiuſti iudicii reſponſione dicatur. Ite ſi poteſtis et illicubi tota deuotione ſeruiſtis mercedē ueſtræ ſeruitutisexigite. talis cauſa ē uirginum de euāgelio quiqꝫ ſtultarum quæ dum ſolicitudinē ſæcularium uanitatum ſecontra profeſſionis ſuæ ordinē occuparunt: oleum uude uerū lumē accenderēt nō habētes in tenebris remāſerunt. ſed dicit aliquis: Iſta exēpla ad paucos pertinētquos deus ad hoc peculiare officium delegauit: Quiaſcriptum eſt. Multi ſunt uocati pauci uero electi. Hocprimum q̄rere a te et audire uolo. Quiſquis es qui iſtaproponis: ſi ipſius dei electio eſt cuius eſt et uocatio.quid uoluit plures uocare qui paucos de pluribꝫ eratelecturus. Certe de duobus uocatis illuꝫ uis ſtare quēdeus electione ſtatuerit: et illum cōtra cedere quē duselectionis uirtute nō muniat. Ed ſi ita eſt hæc bona adnos pertinent ac ratione nec mala. Et ſic erit ut nec culpa pœnā habeat nec benefacta laudentur. Sed ad hæcreſpondebit apoſtolus Si ita eſt quomodo deus iudicabit hunc mundum deinde ſi paucos quos dicis electos ſolos ſanctos exiſtimas qui uocati ſunt: reprobosdicis. Quomodo idē apoſtolus paulus in epiſtolaruꝫſuarum principiis uocatos ſanctos appellat ſicut ī frōte cōdicis ad romanos loquitur dicēs Omnibus qui