ut iam diis eorus homo ſit potētior ſi ad hæc quæ diiipſorum ignorant altiori cogitatione peruenerint. Abhis autem præcipit deos coli qui plene præ ſtultitia rerum cauſas non queant inuenire: quorumqꝫ præcordia ut ipſius uerbis utar frigidus ſanguis includit. Adhūc homo noſter et deum colere principalem ſcit eſſeſapientiā: et rerum cauſas compertas habet: non q̄ritex ſyracuſia ratione ſæculi ſapientis eminere: ſed illodocēte quē colit: quem ante iquiſiuit ꝙͣ rerum cauſasquando res ipſas rerum conditor āte cedit. Qui illummonuit quæ quibus eſſent uētura temporibus: cuiusdiſpoſitionem ſine ipſo qui diſpoſuit nullus agnouit.Quoniā nemo ſcit quæ dei ſūt: niſi ſpiritus dei. Nosuero ut apoſtolus ait. nō ſpiritum huius mundi accepimus. ſed ſpirituꝫ qui ex deo eſt. Et ideo quæ ipſiusſunt non indoctis humanæ ſaipiētiæ uerbis. ſed ſpiritu dei et eius ſuperfuſa nobis ignatioē colemus. Hæceſt illa ſtultitia ſæcularium: hæc ſapientia uocatoruꝫ cōgitare ſemper in corde. Quid retribuam domino proomnibus quæ retribuit mihi? ipſum ſemꝑ in ore: quoniā uerbum eſt. eſurire eum quoniaꝫ panis eſt. Ipſiusſpiritu etiaꝫ ebrios mente excedere: quia calix eſt nouiteſtamenti et uinum de uinea quā de ægipto. ante trāſtulerat: Quæ uiea populus iſrahel fuit quoruꝫ patresex quibus dominus ieſus chriſtus ſecundum carnemIllum loqui omni tempore quoniam linguas nouasſpiritus eius nobis adnexit. Quæ ſunt autem linguænouæ niſi iſtæ in ſeculo eſſe et ſermonem de ſæculo nōhabere. Aliis linguis loqui populo ꝙͣ loqui populusſecum ipſe conſueuit. Propterea et iſtud eſt loqui alijslinguis deum confiteri unum ab eo qui plures Deosſoluus erat confiteri: et ipſum in noſtra fide nouis linguis unum loqui et profiteri: et credere trinitatē. Illuꝫquoqꝫ amare qui interpellat pro nobis metuere. quiapater omne iuditium dedit filio. Illuꝫ momētis oībusadorare ab illo petere neceſſaria nobis: et ipſi placitaQui peti ſe uult a deo ut et poſcenti uerba monſtraret.Qui quod eſt nouum inter nos ſolus petentes ſe amatqui etiam ſolus quod admirabile eſt iraſcitur: niſi petatur. Infidelitas enim eſt nihil præſūpſiſſe de deo. Nihilillum credit poſſe: qui quod iudicat poſſe non poſcit.Hæc eſt illa fili dilectiſſime anguſtauia Hoc illud acusforamen: per quod nō introeunt ſarcinati aut animaliaponderibꝫ attributa ꝙͣ anguſti et puſilli aditus: nō ſolū.n. foramīa hæc cuꝫ oneribus iumenta non capiūt. Derum etiam ipſum noſtrorum oculoruꝫ ſi multimodisdiſtrahatur in obtutuꝫ. Unde et dominus ait per prophetaꝫ. Dacate et uidete et quādo erit ut poſſint ītrariquod per occupationes ſæculi nec dum cœpiuꝫ ē inueniri. ipeuimus diuiſionibus ſuis præpoſitas q̄ſtionesexteriorē hoīeꝫ iteriorēqꝫ mōſtrādo. cū uitā q̄ ſit ſc̄aet i quo actu poſita quo ſtudio matur: qua ſubſtātia uegetetur oſtendimus. totumqꝫ curſuꝫ eius breuiter licꝫſaltibus potius ſi dici pōt ꝙͣ paſſibus pro feſtinationead finē uiqꝫ perduximus. Nunc quare ab hominibuoet iſtiuſmodi uidetur accipere rationē quādo quidē temea uerboſitas delectat quā negligētius iudicas dumaccēdis ſtudioſius in diuina. Cum ille qui primus nobis mortis ſemē iuexit mundum iſtum .i. paſſionē hōinis uicto ſibi homīe ſubiugaſſet: regnumqꝫ illius ipſorege iaꝫ capto ſub pedibus ſuis et ditōne cepiſſet: eaqꝫomīa quæ ī mundo ſunt uelut ſuis peculiis et uictoriæſuæ manubiis uteretur: nequādo homo amiſſā ſapientia aut debitum ſibi uitæ q̄reret teſtamētum: ſic cunctisluccis ſuæ artis infecit ut et ſtultitiā ſapientiæ color ueſuiret. et mortē mentitæ uitæ lenociniis obumbraret: utmala nō fugerēt qui cernerēt oppoſita meliora. ꝯeibꝫA58ex illo tp̄e ſic paſſus humanuꝫ genus graditur ſtultitiapro ſapientia habetur dicente pſalmiſta Quoniā laudatur peccator in deſideriis anima ſuæ: et iiquus benedicitur: Tunc uita putatur eſſe q̄ mors ē: et ſub ſpecie boni mala decipiunt: cum ītelligētia fraude dono bonorūhominuꝫ uirtus operetur. Naꝫ diuitiæ nō ſecutura p̄thominis mortē amātur. Honor faſcium qui per ſucceſſorē exoleſcat ambitur. Iniuriā feciſſe uirtus ē alienapoſſidere potentia eſt. Innocentē circūuenire aſtutiæeſt. Non chriſtum ſapere ſapientis ē. prophetā horrer̄eloquētiæ ē. Sic plena ſunt omīa erroribus. Sic infuſa ꝑ hominum mētes caligine aliuꝫ alio icurſāte mundus īuoluitur et ad hoc uſqꝫ ueritas obſcuratur: ut inmortis grēio iacuiſſe dicatur beatitudo: Qd ubi ille dus nos ſēper cogitans et noſtra uidit ꝑ ſapientiā mundi qua ſibi mundus illuſor interpollatores īuenerat ſuam ſapiētiā fuiſſe deſertā placuit. et ei ecōtrario aduerſus aſtutiā ueteratoris ſapientiæ ſuæ diuitiis īnumerabilibus uti et ſciæ altitudinē quā nullus poterit. īueſtigare ſicuti ē. et ſuā ſapientiā ſtultitia uelare: et uitā ſuāmortis quadā obſcuritate celare: ut ad ſapientiā ꝑuenire nō poſſet qui ī hoc ſæculo opinionē ſtultitia fugiſſꝫet ad uitā eius nō accederet qui nō cōtemptum mortishabuiſſet. Nāqꝫ ſic filium ſaluatorē noſtrum miſit ī hominē .i. ſapientiā ſuā carne ueſtiuit ut qd̓ ſtultuꝫ eſt uitā ſuā pati cruce fecerit mors ē: ſic aduerſis aduerſa dſtruxit. Et ꝑ diſſimiles āte ſæcula operationes ingeniiartificis illius machinas eliſit. ut partibus quibuſdamſalutaribus ueſtigiis. licꝫ impreſſa mortifera illius ſtimata delerentur. Sed hoc ſtudium niſi cum cupieriusquoniā qd ſtultum ē dei ſapientius eſt hominibus. ſapientiā eius nō tenebimus. Hāc mortē qd crux ē: niſiamauerimus. Quoniā ꝙ infirmum eſt dei fortius eſthominiuꝫ uitā eius non poterimus intrare: quid ergoſequitur niſi ut relicta ſæculi et ſapientia ut uita et ſtultas nos hēri patiamur: et mori nos cuꝫ domino ſēperoptemus ut in ſpeꝫ aduentus eius qui utriuſqꝫ rei eritreuelatio partē aliquas hēre mereamur. Tunc .n. ſciſſisomībꝫ uelamētis: talia querela ſunt ſingula cuncta cernentur .i. ſtultitia mundialis falſæ ſapiētia ī uolucris dnudata ſiſtetur. et mors mēticæ beatitudinis deopertauelamine hiāte ſemꝑ ore et patenti in profundum guitur uitalium iimica prodetur: Tunc et cæleſtis ſapiētiaquæ ſeculariter ſtultitia noīatur interpoſitas altitudīesſcientiæ dei ſine alicuius labore elucubrationis ītrabitet uera uita nullis mortis tenebris obſcurata lucebit ꝑdominum noſtrum ieſum chriſtum cui eſt honor in ſecula ſeculoruꝫ amen. Dides o filia qua ualitudīe laborat animus ſuſceptiqui iſta nō cogitatcorpuſclō adhibui palpamēta: qd̓ ſi negligerē aīa plusualeret quæ tunc iufirmatur cum exterior roboratur.ſed iſtam quā dixi animā morbo ſtultitiæ uiciatam orationum tuarum frequētatu ſanctur: cuius anima ſæculiintemerata flagitiis pōt alijs ſubuenire. nō. n æger ſalutis ſuæ adhibere pōt medelā ægrotatione cōfoſſus: etanhelans altitudinē plagarum uulneribus nō medeturalienis. Sanus qui ſit certe curabit infirmuꝫ. oculatuscæcū ꝑ p̄cipicia nō ducit: Tu itaqꝫ et ſapiēs dn̄o ſupplica ut qd nō ſapui ſapiā et tuis ſuffragiis uelut quibuſdā remediis me fac ſanare. Reprehendat aliquis ꝙ ītantum delectablli diſputatione proceſſerim: ut meritorum meorum reſpiſcentiā nō haberē. aut ſubito anguſtā moyſi cathedrā indignus talium diſputator aſcēdri: ſed uere amore id egi tuo nō uſurpatiōe mea namego dictum legerā peccatori ne dominum auderei natrare iuſtitias ꝑ os ſuum. quod ſi contra īterdictuꝫ protua dilectione præſumpſi in eo tua gratia compenſare.i. 2.