deciplendo primorum hominuꝫ credulam nouitatē incorpora noſtra latēter īmerſit. Ex duabus ſubſtātiis unicā hominis p̄fectāqꝫ naturā quadā diuiſionis diſcordia diſſecauit. Ot cū nobis una mens eſſet ideſt illa quāgermanitas anima et corporis gignebat aliā uoluntatē per uiciatā naturā cōtra animā ꝑturiret. Beniqꝫ etapoſtolus ait Bideo aliā legē in membris meis repugnātem legi mētis meæ. et captiuātē me in lege peccati: quæ eſt in mēbris meis Et alibi. Caro cōcupiſcit aduerſus ſpiritum: ſpiritus āt aduerſus carnē Hec luiceꝫaduerſantur ſibi: ut nō quæcunqꝫ uultis illa faciatis.Hinc ēt iſte noſter cōditor qui uel nos nobis: uel mundum pro nobis fecerat a primis illis hominibus offeſus maledicta ſuper ſingulos prout criminis quātitasexigebat effudit. Et quamuis iratus: mox tamē myſterium noſtræ ſalutis: ut pius pater oſtēdit. neqꝫ æquuꝫfuerat alio tp̄e de ſalutis noſtræ remedio cogitare: niſieo quo mors eſſet īuēta: ſic a prudētioribus prima frōte morbi adhibetur medicus: ut capite ualitudinis dep̄hēſo facilius remedium ſalutare ſuccurrat. Non ergotunc tātum dominus ac ſaluator noſter promiſſus eſtcum clamat eſaias. Ecce uirgo in utero cōcipiet et pariſeumm diet filium. El tunc cum ad abrahā dictum ē Ad hoc tēpus ueniā: et erit ſaræ filius: Nā hoc erat pene iā ſeroIitum lip̄ daet tāta milia patriarcharum ſine ſpe mortua uidebantur: quibus utiqꝫ uita eſſe nō potuit: ſi dominum nonſperauerunt eſſe uēturum dicēte apoſtolo. Spe .n. ſalui facti ſumus. Spes .n. quæ uidetur nō eſt ſpes ſed q̄ſpatur: et qualiter ſpes eē potuit: ſi nō fuit repromiſſaimmo ut primo homini illa ſapientior omībus beſtiisbeſtia mortē ſapuit. Ita oportuit illum dominū noſtrūuerā ſapientiā iā tum illo tp̄e ſuffragiuꝫ ſapere uitale.qd et fecit neqꝫ deſtitit publicare: ne tāta eius facturauno īimici ariete propulſata ſinep̄ſidio alicuius lapſuipotius ꝙͣ decori generata uideretur. Simul ne et isualidior haberetur qui tātuꝫ opus alienæ uirtutis obruere potuiſſet ꝙͣ ille. ſi opus ſuuꝫ qd̓ ſuꝑ oēs creaturas ineffabiliter fecit āt ſeruare nō potuiſſet āt reꝑarenoluiſſet. Defendit inquā ſe hac iuidia. Tefendit illenoſter cōditor et redēptor pariterqꝫ ſe et poſſe et uellemōſtrauit: quoniā nec uirtus potētiæ defuit uel dignatio pietatis. Hæc nobis magis adoranda. ꝙͣ ſub ipſa exroris noſtri tēpeſtate nō ſubſiſtit maiorqꝫ ēt dum exacerbatur erupit: duꝫ ubi pœnaꝫ merebamur ſpes redēptionis oſtenditur: et ī naufragii acerbo diſcrimīe portus ſalutis aperitur. Ut nouo more q̄ materia fueratiracundiæ eſſe cœperit origo clementiæ. Sic arcana operatione manifeſtās qd ī infirmitatē noſtrā argumentuꝫ ſuæ uoluerit eſſe uirtutis. Quātoqꝫ nos amaret dūin ipſuꝫ peccauimus oſtēderet: duoruꝫ obliuiſci ēt poſterrata non poſſet: īmo quos p̄cioſius redimeret ꝙͣ feciſſet. Auærat tunc humana crudelitas criminoſis uelpriuata ergaſtula uel publicos carceres cuꝫ maniciſ ferreis et duris rigida trabe cōpedibus irata ſuſpiret: et īpœnas multimodas ad īuentionē laxet īgenia: omīſqꝫiudex ſurrecti capitis caſtitatē propriæ mētis diſcrimīeprobet alieno hoc magis amicus atrocitati quo aliēuseſt crimini. ipſi .n. ſolēt truculentiores eſſe in reos: quoreatu puriores. Hi ſtudioſius malefici uel criminoſorūcōtagia ꝑſequētes quominus ac negligētius facioruꝫuitauere cōſortia. O miſeros et oī præditos cæcitatequi bonum exornāt malo: qui cōtinētiā ſub geſtu crudlitatis attolunt: et crudelitatē propriā aliena infelicitatecōmendāt. Quādo uirtutibus ſuis miſerorum aſtipulātur exitium: et innocentiæ uidicantis noxiorum cruciamenta ſupplaudunt. Beus autem noſter contra omnem Spem contra omnem pene fidem ex PiuiciisMO 3miſericordiæ ſuæ. In malo bonum nactus: In iracundia generans confirmanſqꝫ pietatē peccādi ſemē fructum uoluit euadere miſerādi. Et qui nos propter tranſgreſſionē ꝑdere debuiſſet: propter ſuā miſericordiaꝫ reparandum eē promiſit. Et illo tp̄e quo ſupplicia merebamur argumētum ſaluationis oſtēdit: ut ītelliger̄ poſſemus quātum ualeret p̄ſtare nō læſus: qui tātum dōaret iratus. In prīo ergo hoīe ut loquebatur ſtatī nobisiudiciarium ſpōpondit auxiliuꝫ: ſtatiꝫ de bono theſauro bona produxit: ſtatim ignotuꝫ ipſis āgelis ſacramētum quod īplendum eſſet ī nouiſſimo tp̄e publicauit.et terreno adæ Adā promiſit ē cælo. Nā cum ſerpentēpro merito ſuo maledictio fulmīaret: iubet eum terraꝫpro cibo habere: ſupra uentrē repere. et quoniā mortēillā ipſe feciſſet addidit dicēs Et ponam īimicitias interte et inter mulierē et inter ſemē tuum et ſemē mulerisipſa calcabit caput tuum: et tu eius obſeruabis calcaneum. nonne cōſideras? nōne cōſpicis quod eidē tunc minabatur in chriſto. Aliud enim ſemē mulieris nullumprorſus accipio: niſi illd quod apoſtolus ait factuꝫ exmuliere: factum ex carne. Illud quod ut euāgeliſia aitIoſeph filius putabatur: ſꝫ nō erat illuꝫ utiqꝫ qui uerbū caro factū ē. Nā ſi generādi publicā iſtā et naturalēcircumſpicimus rationem ſemīa nō habent mulieres.Peniqꝫ nulla concipit ſine uiro. Ac per hoc quoniāiam tunc ī adā ſemē humanæ generationis eſſet tranſgreſſiōe uitiatuꝫ ſemē cæleſte promittitur. et aplūs ſētit: nō corruptiōe uiri: ſꝫ ex do qd̓ cū caro fieret īmulier et elemēta illa corporex ſubſtāti ē .i. hūoris et ſāguīsin ipſo ſibi uaſculo: ī quo ipſa elemēta ſita ſunt naturaliter aptaret mater itaqꝫ domini noſtri ieſu criſti in illaiam tunc muliere promiſſa eſt. Nec īinimicitias oppoſita eſt ſerpētis: Ponaꝫ inquit inimicitias inter te etmulierē. nō certe pono dicit. ne ad Euā hoc pertinereuideretur: Verbum promiſſionis eſt: quod tranſmititur in futuruꝫ. Ponā īquit inimicitias inter te et mulierem. Illā utiqꝫ mulierē quæ ſaluatorē parturiat: nōquæ generet fratricidā. Ponā inquit inimicitias interte et mulierem ideſt ſuſcitabo mulierē quæ repudiatafacilitate eredendi: non ſolum te nō audiat: ſi aut ſuauitatem pomoruꝫ pro adaptione mōſtraueris oculorum: aut diis ſimilē eſſe promiſeris: ſed etiā ipſo gabriele deferēte uerbuꝫ. rationē de promiſſionis exigat nouitate dicēdo Quēadmoduꝫ erit iſtud? quoniāuirum nō cognoui. Illam utiqꝫ quā ad uiſionē angeli. pudor aureus termefecit: Fidei tamē ardore et cōſtātia labi neſciaꝫ ad inquirēdam rationē reddet audacem: Et quæ adueniēti præſtitit de pudore. quod tacuerit Hæc promitentem de ad miratione non ceſſit.Nam et ſolicita de eo quod annunciabatur exquiſiuitBeniqꝫ et. angelus non īfidelitatē redarguit: ut inzacaria. ſed ſtatuit de diuinæ operationis nouitate dicēsSpiritus ſanctus ſuperueniet in te et uirtus altiſſimiobūbrabit tibi. Ecce iſtud ſemē mulieris. quod nō ꝑtraducē genitaliuꝫ miniſterioruꝫ cōmixtione ſexus uiriuſqꝫ infunderetur in uterum: ſed caſtro clauſo indefloratæ uirginitatis inuenitur in utero. Beniqꝫ remnouā plenāqꝫ miraculi nouo uerbo propheta duꝫ promittit exequitur. Ecce uirgo ī utero cōcipiet et parietfilium: Quo quotidie certe de procreandi neceſſitatemulierum cōceptus et cernimus et audimus. De nulla tamē dicitur In utero cōcepit: quoniaꝫ ſubſtantia futuri hominis fuſa ꝑuirum coaleſcit ī fœmīa Utriuſqꝫmulieris nō prīcipiuꝫ ē naſcitur hoīs ſꝫ depoſiti nutrimēta Maria autē nō tā prīa ꝙͣ ſola ī utero cōcepit cuius pudoris illibatio cōceptum uteri ſine dāno uirginitatis expreſſit q̄ ſola nobis peperit qd̓ nō accepit ex no