Druckschrift 
2 (1476)
Entstehung
Seite
441
Einzelbild herunterladen
 

μέτά θυμίαμάτός τῖν κριων ideſt cum incenſuarieiuꝫ. In eodem propterea exaudiuit deus pro quoī græco īuelſſe uos dicitis δια τοῦτο έίσηκοῦσεμοῦὀθέος πρόςέσ χετη φονήτήσ δεήσεόσμοῦ ideſt. ꝑꝑea exaudiuit me deus: ītēdit uoci dep̄cationis meæ: qd̓ ſuperfiuum eſt: Pe. lxvii. et exultate incōſpectu eius: pro quo ī græco īueniſſe uos dicitis κα iάγαλλίασθε έγωπιον αυτοῦ ideſt et exultate īconſpectu eius qd̓ ita uerſum ē et a nobis: ſed a quo īcōdice ueſtro corruptum ſit ſcire non poſſum. In eodēEtenim credunt inhabitare dominum pro quo in græco īueniſſe uos dicitis και γαρ απειθοντασ τοῦκαθα σκηγὠσα ī ideſt Etenim credētes inhabitar̄quod utrumqꝫ falſum ē: Nos .n. trāſtulimus Et enimnon credētes inhabitare dominum ut ſit ſēſus et pēdeat ex ſuperioribus aſcendiſti in altuꝫ cepiſti captiuitatēaccepiſti dona in oībus et eos qui non credunt dominum inhabitare poſſe mortalibus. In eodem Benedictus dominus die cōtidie pro quo ī græco īueniſſe uosdicitis κύριος ὀρέός ἕυλογητοσ ἕυλογητοσήμέραγκαθήμέρα y idē Poīnus deus benedictus benedictus die quotidie: ſed melius et uerius qd̓ ſupra.In eodē Viderunt greſſus tui deus pro quo in græcoſcriptum ſit ἕθεωρηθησαγ αί ποριαῖ σόυ θεοσideſt uiſi ſunt greſſus tui deus qd in hebræo ita habetrachua alichatas: ꝗd aquila et ſymmachus et theodotion et quinta ſextaqꝫ editio interpretati ſunt: uideruntitinera tui deus et qd̓ ſequitur itinera dei mei regis:qui eſt in ſancto Ergo a nobis ita legēdum eſt Dider̄tgreſſus tuos deus: et ſcriptoris uitium relinquendumqui nominatiuum poſuit pro accuſatiuo: licet in. lxx. etin exaplois ita reppererimet pro eo qd̓ eſt έθεωρησαy hoc eſt uiderunt in multis codicibus hētur εθεόρρηθησαγ quod et obtinuitconſuetudo. In eodē greſſus dei mei regis mei qui ēin ſancio: Subauditur uiderunt greſſus dei mei et regis mei qd̓ autē dicitis mei in græco appoſitum aptiſſimi mendatii eſt. Secundo. n pōitur Dos āt hētisαιποριαίτοῦ θέὀύμόῦτοῦ βασιλεωσ τοῦειτωαγιω ideſt ī greſſus dei mei regis qui eſt ī ſācto: ſꝫmei poſitum ē blandientis affectu: ut qui omnium deus et rex eſt ſuus ſpecialiter deus fiat et rex merito ſeruitutis. Beniqꝫ in hebræo ſcriptum habet helimelchiqd deum meum et regē meum ſignificta. In eodē Regna terræ cātate deo et pſallite dūo et dicitis ī græco αῖβασιλιάιτησγησάείσατε τῶθεὠψάλατε τω κύριωτωέπ 1βέβηκοτί έπιτόν ὀύραγόντοῦ ὀύραγόυ κατα αγατολασ. i. Regna. terræ cantate deo: pſallite dno: quialēdit ſuꝑ cæluꝫ cæli ad oriētē: ſed dicitis hoc ī iſto uerſiculo non eſſe ſcriptum pſallite domino: quoniā ſtatiſequatur diapſalma: Pſallite deo qui aſcendit ſuꝑ cælūcæli ad orientē: cum iſte prior uerſiculus magis haberdebeat iuxta hebraicā ueritatē Cātate deo pſallite domino: et illud qd ſequitur in principio uerſus alteriusPſallite deo ſit in libris autēticis: ſed obelo p̄notatum eſt. Ergo et uos magis legite ea que uera ſunt: nedum additum ſuſcipitis: qd̓ a propheta ſcriptum ē reliquatis. De. 68. Laudabo nomen dei cum cātico: proquo dicitis repperiſſe ī græcoαιγέσωτο ὀνομα τουρέοῦ μέοῦ μετόδησ ideſt. Laudabo nomendei mei cum cantico: ſed mei ſuperfluum eſt. De. lxxDeus ne elongeris a me: qd̓ dicitis in græco poſitumeſſe ὀθεόσ μόῦ μη μακρύνησ άπέμοῦ ideſtdeus meus ne elongeris a me deus meus ſuperfluuꝫeſt. In eodē Deus docuiſti me ex iuuētute mea: et inhoc qd apd̓ græcos īueniſſe uos dicitis deus meusMILὀθξός μοῦ ά ἕδιδαξάσμε ἕκγέοτητόσμόυ .i.deus meus docuiſti me ex iuuētute mea ſuperfluuꝫeſt. In eodē Ponec ānuntiem brachiuꝫ tuuꝫ: et dicitisin græco uos repperiſſe mirabilia tua καί μέχριτοῦ γύγ απαγγελώτα θαῦμα σία σου. i. uſqꝫnunc ānuntiabo mirabilia tua: qd̓ de ſuperiori uerſiculo eſt: et uſqꝫ nunc pronuntiabo mirabilia tua: bene ergo hic habet brachium tuum. De. lxxi. Et adorabunteum oēs reges: Illud quoqꝫ in græco inueniſſe uos dcitis reges terræ καιπροσ κύγή σουσι αυ τωιπαντεσ όι βασιλέίσ τίσ γησ .i. et adorabūtoēs reges terræ ſup̄fluū ē. In eodē et benedictus dn̄snus deus deus iſrahel: dicitis in græco bis dominusnon haberiēυλογήτος κύριος θέός σραηλ ι.benedictus eominus deus iſrahel cum et in hebraicoſit et apud Septuaginta manifeſtiſſime triplex dominideiqꝫ nuncupatio myſterium trinitatis ſit. In eodem Et benedictum nomen Maieſtatis inxteruum.Hoc ergo quod in græco inueniſſe uos dicitis καιευλογήμένογ το ὀνομα τήσ δοξήσ αυτουείστογ αιωνακαίέίστον αιὠνατοῦάίὀνοσ .i.et benedictum nomen gloriæ eius in æternum et in ſæculum ſeculi inæternum et in ſeculum ſeculi ſuperfluæa græcis ſciatis appoſitum qd̓ nec hebræus habet: nec.lxx. interpretes. De. lxxii. Prodiit quaſi exadipe: etdicitis uos apud græcos inueniſſe εξελευσέταiideſt prodiet quod falſum eſt Nam et apud. 70. interpertes ita ſcriptum eſt ἕξέλέυσέταί ὠς έκ στέατοσ ή αδικία αυτων In eodem Quomodo ſcitdeus: in græco dicitis non eſſe deum: cum et apd̓. lxx.ſcriptum eſt πός εγγωὀρέοσ et omnes īterpretesſimiliter de hebræo trāſtulerunt. In eodē intelligam ſnouiſſimis eorum: pro quo in gexco legiſſe uos dicitisκαι συγω. id eſt. et intelligam: ſed hic et cōiunctio ſuꝑflua eſt. In eodem Defecit caro mea et cor meum: etuos dicitis ī græco haberi ἕξέλῖπέν ήκάρδια μόυκαίή σαρξμυο. ideſt. defecit cor meum et caro mea: pro quo male peruerſum ordiēm quidaꝫ tenēt Defecit cor meum et caro mea. In eodem ut ānuntiem oēsp̄dicationes tuas pro quo in græco uos legiſſe dixitisτούέξάγγέιλαῖμε πάσαστασάι γέσέίσ σουtis .i. ut ānutiē oēs laudes tuas. et ſciēdū hebreo malochacoth ſcriptū habet qd̓ aquila αγγέλοῦσ ίσοίidē nuntios tuos. lxx. .i. predicationes uel promiſſainterpretati ſunt: licet laus et p̄dicatio unum utrumqꝫſignificet. Fe. lxxiii. ut quid deus repuliſti in finem proquo male apd̓ græcos legitur ordīe cōmutato ut quidreppuliſti deus. In eodē Quāta malignatus ē īimicusin ſancto: miror quis in ueſtro codice emendādo puerterit ut pro ſancto ſcis poſuerit cum et in noſtro codiceī ſācto īueniatur: licet græci legāt ἕυτιαγίὠσ σου. ii ſacto tuo. In eodē Incēdamus omēs dies feſtos deia terra: pro quo ī græco ſcriptū ē δεῦτε κάι καταηαυσὠμεν πάσαστα σέορτάσ τὀυάποτησγησ et nos trāſtulius heus et quieſcere faciamus oēsdies feſtos dei a terra. Et miror quomodo e latere annotationē noſtrā neſcio quis temerarius ſcribendamcorpore putauerit: quā nos pro eruditiōe legētis ſcritſius. Hoc modo textus habet καταπαῦσώμενut quidam putant: ſed έγκαῦσὠμēν ideſt incendamus. Et quia retulit mihi ſāctus preſbyter Firmus quihuius operis exactor fuit inter plurimos hinc habitaꝫq̄ſtionē plenius de hoc diſputandū uidetur: In hebreoſcriptum ē ſarhuchol medabu herbaares quod Aquila et ſimachus uerterūt ἕνκάυκησαγτοτασ ἕορτάστοῦ θέου αποτησγήίσ .i. incēderūt oēs ſollemni tātes in terra. Quinta ἕγκαῦκησαγτό ideſt