Druckschrift 
2 (1476)
Entstehung
Seite
407
Einzelbild herunterladen
 

quæ mella ſunt dulciora ꝙͣ dei ſcire prudentiā; et ī abdita eius intrare et ſēſum creatoris inſpicere: et ſermones domini tui qui ab huius mūdi ſapientibꝫ deridentur plenius diſcere ſapientia ſpiritali habeant ſibi cæteri ſuas opes gemis bibant: ſerico niteant plauſu populi delectentur: et uarias uoluptates diuitias ſuascere nequeāt. Noſtræ diuitiæ ſūt in lege domini meditari die ac nocte: pulſare ianuā non patentē: panes trinitatis acciper̄: et ſeculi fluctus domīo præeunte calcarSaluta Bleſillā et euſtochiuꝫ tyrunculas noſtras: Saluta felitianam uer carnis et ſpiritus uirginitate felicē.Saluta reliquū caſtitatis chorum et domeſticaꝫ tuameccleſiaꝫ: cum omīa ēt quæ tuta ſūt timeo ne dormiētepr̄e familias īimicus homo zizania ſuperſeminet. Quāuis .n. dicere audeant: ego ciuitas firma: ciuitas nonoppugnatur: nullus hoſtili exercitu obſcidēte ſecuruseſt. Nemo ut Beatus Cyprianus ait ſatis tutus periculo proximus: Exemplar epiſtolæ ſi acciper̄ uoluerit. ὀιλοπόνοτατη noſtra?arcella tribuito et memēto mei obſecrās ut dominus noſter ieſus chriſtuscōterat ſathanā ſub pedibꝫ noſtris uelociter. Beati Hieronymi ad Marcellā de decē noībus: quibus apd hebræos dicitur deus: et ſingula noīa latie exponentis.ONAGESIMHUO pſalmuꝫ legens in eo loco qui ſcribitur Qui habitat in adiutorio altiſſimi ī protection dei cæli cōmorabitur: dixeram apud hebræos pro dei cæli eſſe poſitūſadday: quod aquila īterpretatus ē:qd̓ nos robuſtū et ſufficiētē ad omīappetrāda accipere poſſumus. Vnūqꝫ eſſe de decē inibꝫ quibꝰ apud hebræos deus uocatur: Illico ſtudioſiſſime poſtulaſti: ut tibi uniuerſa noīa cum ſua īterpretatione dirigereꝫ: faciam quod petiſti. Primū nomendei eſt hel quod ſeptuaginta deum. Aquila ætymologiam eius exprimens 1σχύρον ideſt fortem interpretatur: deinde elōim et elōe qd̓ et ip̄m deus dicitur.Quartuꝫ ſabaoth qd̓. lxx. uirtutū: Aquila et theodotiōexercituuꝫ trāſtulerūt. Quītum elion: quē nos excelſum dicimus. Sextuꝫ eſerieie quod ī exodo legiturQui eſt miſit me. Septimū adonay: quē nos dominum generaliter appellamus. Octauum ya quod īdeum tātum ponitur: et in alleluya extrema quoqꝫ ſillaba ſonat. Nonuꝫ τετραγραμματον quodανέκόονητον ideſt ineffabilem putauerunt: et hislitteris ſcribitur Ioth he uau he. quod quidā non ītelligētes propter elemētoruꝫ ſimilitudīeꝫ cum ī græcislitteris repererint ππι legere conſueuerunt. Decimum quod ſuperius dictum eſt ſadday et ī ezechieleīterpretatum ponitur. Scire autē debemus elōiꝫmunis numeri ſit: qd̓ et unus deus ſic uocetur: et plures. Ad quaꝫ ſimilitudīeꝫ cæli quoqꝫ appellātur etlum ideſt ſamaym unde et ſepe īterpretes uariāt: Cuius rei exēplum nos ī lingua noſtra habere poſſumusαθήνασ θήβασ ſalonas Einſdem ad eādem. arcellā tria uerba hebraica expluribus exponetis uidelicet. Alleluya Amen Maranatha: Obi rationē reddit quare ī aliā linguaꝫ a. lxx. interpretibꝫ uel ab apoſtolis traducta fuerint.OPER cum pariter eſſemusepiſtolam ut ante aſſueueras ſed preſēs ipſa quæſiſti: quid ea uerba quæid I.ex hebræo in latinū habemus expreſſa apud ſuosſonarent cum ſine interpretatione ſint poſita: ut eſt illud Alleluya: Amen: MMarauatha ephod et cætera:Quæ ī ſcripturis diſperſa mēoraſti. Ad quod nosquia dictandi āguſtia coartamur breuiter reſpōdemusſiue lxx interpretes ſiue apoſtolos id curaſſe: ut quāprimū eccleſia ex iudeis fuerat congregata nihil ad credentiū ſcādalum innouarēt ſed ita ut a paruo ībiberāttraderēt. Poſtea uero ꝙͣ in uniuerſas terras uel gentes euāgelii dilatatus eſt ſermo potuiſſe ſemel ſuſcepta mutari. Licet et illud in libris ſuis quos Iητητικοῦσ uocat origenes aſſerat propter uernaculuꝫliguæ uniuſcuiuſqꝫ idioma poſſe ita apud alios ſonare: ut apud ſuos dicta ſunt: et multo eſſe melius interpretata ponere ꝙͣ uim eoruꝫ īterpretatione tenuar̄:Igitur alleluya exprimitur laudate dominuꝫ. Ia quippe apd̓ hebreos unum de decē dei nominibusē: et illoin pſalmo ubi legimus Laudate dominum quoniambonus eſt pſalmus: Apud hebræos legitur Alleluya:σικποβέγαμμεvamē uero Aquila πεπίστόμενοσexprimit nos fideliter poſſumus dicer̄ ductū aduerbium ex noīe fidei αμηνα Porro. lxx γένοιro ideſt fiat. Vnde et in fie libroruꝫ in quinqꝫ ſi quidē uolumina pſalteriuꝫ apd̓ hebræos diuiſum ē: fiat. fiat tranſtulerunt. quod in hebræo legitur Amē Amen: quo ſcilicet ea uere dicta quæ ſupra ſunt confirmentur. Vndeet paulus aſſerit poſſe aliquē reſpondere amē ideſtconfirmare que predicta ſunt niſi ītellexerit prædicatio. aranatha magis ſyrum eſt: ꝙͣ hebræum: tamētſi ex cōfinio utrarumqꝫ liguarum aliquid et hebræumſonet et interpretetur dominus noſter uenit ut ſit ſēſusSi quis amat dominuꝫ ieſum anathema ſit: et illo completo deinceps īferatur dominus noſter uenit.qd̓ ſuperfluum ſit aduerſum euꝫ odiis ꝑtinacibus uelle contēdere: quem ueniſſe iam conſtet. Vellem tibi aliquid de diapſalmate ſcribere quod apud hebræos dicitur ſela et de ephod et de eo qd̓ in cuiuſdam pſalmi titulo habetur pro melech: et cæteris iſtiuſmōi. Seddum epiſtolici characteris excederē: et tibi auiditatemmagis dilatæ facer deberēt quæſtiones. Trituꝫ quippeē prouerbiuꝫ ultroneas putere merces. Vnde et nosde īduſtria dicenda reticemus ut auidius uelis audireque tacita ſunt. Ad eandeꝫ. Quid dipſalma ſignificet latine qd̓ in finepſalmoruꝫ īſcribitur docens ſcqͥꝫ origenē poni pro ſemel uel ſēpiterno et de tribꝫ uerbis quoruꝫ alterum apud hebræos in fine libroruꝫ ſubnectitur.DEAECEPERIS reddēda euꝫfœnore ſunt: ſortiſqꝫ dilatio uſurāturit. De diapſalmate ſentētiā noſtrāflagitaras. Epiſtolæ breuitatē cauſatiſumus: et libri poſſe explicarilr̄is p̄texuimus. Verū quid prodeſtατενοτομὀκτειν meū; maior tibi cupiditas ſilētiocitatur. Itaqꝫ ne te diutius traham: habeto pauca propluribꝫ. Quidā diaſpalma cōmutationē metri dixerunteſſe: alij pauſationem ſpiritus ſc̄i: nōnulli alterius ſenſus exordiū. Sunt quirythmi diſtinctionē: et quia pſalmi tunc tēporis: iuncta uoce ad organum canebanturcuiuſdaꝫ muſicæ uarietatis exiſtiment ſilentiuꝫ. Nobisnihil horum uidetur cum aquila qui uerborum hebræorum diligētiſſimus explicator ē ſela: hoc ē diaſpalmaqd̓ ex ſamel lameth he ſcribitur ſēper tranſtulerit: et inueniamus in ſpalmoruꝫ quoqꝫ fine diaſpalma poſituꝫut eſt illud in tertio. Dentes peccatorum cōtriuiſti et.f. 4