Druckschrift 
2 (1476)
Entstehung
Seite
365
Einzelbild herunterladen
 

enim decidētia de homīe uitia ad aliā aliquā ſubſtātiācōgregātur: ſed ſibi abeunt: et ī ſemetipſa r̄ſoluta euāeſcunt: atqꝫ ī nihilum rdiguntur: et ideo dixit. quia abiit ſibi. Sic ergo tranquillitas anīa apparente ei uerbodei: et ceſſāte peccato: et ita dēum florēte uiea īcipientuirtutes atqꝫ arbuſta .i. bonorum operum fructum germīare. Sed nunc iterum chriſtus hæc loquitur ad eccleſiā: et ī āni circulum ōne præſētis ſæculi ſpatium pōit:uitæ et hyemē quidē illud īdicat tēpus quo uel ægyptios grādo et turbies ac rliqua decē plagarum uerbera flagellabāt: uel cum diuerſa bella ꝑferbat iſrael: ueletiā corā ipſo ſaluatore reſtitit: et īcrdulitatis turbiecorreptus ē et naufragio fidei ſūmerſus. Vbi ergo illorū delicto ſalus gētibus facta ē uocat nunc ad ſe eccleſiā eiqꝫ dicit Exurge et ueni ad me quia hyemsſūmerſit īcredulos: et uos ī ignorātia ī̄primebat abſceſſit. ſed et pluuia ꝑtrāſiit .i. mādabo nubibus prophetis .ſ. ut pluāt pluuiā uerbi ſuꝑ terras ſed ipſa uoxturturis hoc ē ipſa dei ſapiētia loquetur ī terris et dicetIpſe qui loquebar aſſum Flores ergo credentium populorum et oriētium eccleſiarum apparuerunt ī terra:ſed et putatiōis tēpus fidē meæ paſſiōis et ī̄ſurrectiōis aduēit. Amputātur ēiꝫ et execrātur ab homībuspeccata: cum in baptiſmo dōatur rmiſſio peccatorum:Dox quidē turturis ut dixius per diuerſos prophetas ſed ipſius ſapientiæ dei auditur ī terris et ficulnea germīat quæ poteſt ī fructibus ſācti ſpiritus accipi:qui nunc primum aperiuntur et demōſtrātur eccleſiæuel etiā ī littera legis āte aduētum chriſti clauſa erat etcōſtricta et īdumēto quodā ītelligētiæ carnalis obtectaex præſētia uero eius et aduētu prolatum ē ex ea germen ſpiritalis ītelligētiæ et ſēſus uiridis ac uitalis: quiin ea tegebatur apparuit: ut eccleſia tegebatur a chriſto ī ficulnea .i. ī lege apparuit arida: et occidētē litterā ſequi. ſed florētē et uiuificātē ſpiritum. Sed et uites florere dicuntur et dediſſe odorem ſuum Poſſuntquidē et diuerſæ eccleſiæ quæ orbē terræ habētur uites dici florer ut uineæ. Dinea domini ſabaoth dōusiſrael ē et homo iuda. dilecta nouella. Iſtæ ergo uinexcum prīo accedunt ad fidē florer̄ dicuntur. Cum uero r̄ligionē horum opum ſuorum ſuauitate adornāturodorē ſuum dediſſe dicuntur. Et ſie cauſa puto dixerit odorē dederunt: ſed odore ſuum ut oſtēderet ieſſe unicuiqꝫ aniæ uim poſſibilitatis et arbitrii libertatē qua poſſit ager̄ ōne quod bōum ē. Sed quia hocnatura bōum p̄uaricatiōis occaſione deceptum uel acignauiā uel ad laſciuiā fuerat īflexum: ubi gratiā īparatur: et doctriuā uerbi dei īſtituitur odorē rddit illūſine dubio quē primitus cōditor deus inoleuerat: ſedpeccati culpa ſubtraxerat. Poſſūt autē et uites uel uīexītelligi uirtutes cæleſtes et āgelicæ quæ hōinibus largiuntur odorē ſuum .i. doctriæ et iſtituciōis bōum quoītroeunt et ībuunt anīas donec ad ꝑfectionē uēiāt et īcipiant capaces fieri dei: ſicut et apoſtolus ad hebræosſcribēs dicit: Nonne ōes ſunt miniſterialis ſpiritus inminiſterium miſſi propter eos qui hæreditatē capiēt ſalutis Et ideo dicuntur ab ipſis quaſi prium florem et odorē bonorum opum capere homīes: ipſos uero fructus uitis ab eo ſpare qui dixit. Non bibā de generatiōe uitis huius dōec bibam illum nobiſcum nouumīregno patris mei. Illi ergo ꝑfecti flores et fructus abipſo ſꝑādi ſunt. initia uero ut ita dicā proficiēdi ſuitaspōt a cæleſtibus. uirtutibꝫ mīſtrari: uel cte eos qui dicebāt ut ſupradixius Quoniā chriſti bōus odor ſumusdeo iōni loco. Sed et alio modo poſſumus adhuc ītelliger̄ hæc quæ habētur ī māibus: ut dicamus uelutprophetiā quandā uideri ad eccleſiā factā. quā uoceSO Gad reprōiſſiōes futuras et quaſi poſt cōſumationē ſæculi cum tēpus īſurrectiōis aduenerit: dicatur ei exurge:Et quia ſermo hic ſtatī opus reſurrectiōis aſſignat: taqͣex ēſurrectiōe clarior et ſplēdidior effecta inuitatur adrgnum et dicitur ei ueni proxīa mea: ſpecioſa mea colūba mea quia hyems trāſiit. Hyemē ſine dubio huiusp̄ſentis uitæ procellas et turbies nominās: quibus humana uita tentatiōum procellis agitatur. Tranſiit ergohyēs iſta cuꝫ pluuis ſuis abijt ſibi. Sibi eniꝫ unus quisqꝫ egit in hac uita ōne quod egit. Prīcipium uero ī̄promiſſionum futurarum flores: ſecuris ad radicē arborispoſitā ī cōſumationē ſæculi ut excidat ōnē arborē nonfaciētē fructum bōum tp̄s putatiōis ītellige. Hocē uero turturis ī litteris īpro miſſiōis auditur quā māſueti ī hæreditatē ſuſcipient: chriſti ꝑſonā facie ad faciē et ſpeculum et ī enigmate docentis aduerte ficulnea uero germē ſuum producit tocius cōgregatiōisiuſtorū fructus habeatur Ille uero ſanctæ et beatæ āgelice uirtutes quibus electi quiqꝫ et beati ex ī̄ſurrectiōe ſocia buntur: qui erunt ſicut angeli dei ipſe ſunt uites florentes et uineæ odorē ſuum unicuiqꝫ anīæ et gratiāquā a cōditore ſuſcepit prius: et nunc iterum p̄ditā rꝑauit īptiuit ſuauitateqꝫ cæleſtis odoris fetorē tandē ab iectæ ab eis mortalitatis corruptiōisqꝫ depellt Surge etueni proxīa mea colūba mea: in uelamento petre iuxtapromurale. Oſtende mihi faciē tuā et auditā fac̄ mihiuocem tuam quōiam uox tua ſuauis et facies tua ſpecioſa Secūdum propoſiti drammatis ordinem ſpōſusqui ſaliens ſuper montes exiliens colles ad ſponſamuenerit proſpiciens eam et intuens per fēeſtras ſecundo iam hoc dicit ad Surge. uēi. prxima mea ſpecioſa mea. Nunc uero addit etiā hoc ut oſtēderet ei locn̄ad quē uēire debeat qui locus ſub uelaento et tegmīeſaxi ſit poſitus: ſit āt idē locus iuxta murum quāiuxta promurale quoddā. Promurale āt dicitur cumextra muros qui ābiunt ciuitatē alius ducitur muruset ē murus āte murum. Tum deide quafiruerētiæ cauuſa ipſa ſpōſa obtecta ſit et uelata. petit ab ea ſponſusut uēiēs ad eum locum quē ſupra oſtēdit utpote ſecrtiorē ibi et quaſi r̄iecto uelāine oſtēdat faciē ſuam. Etquia pro multa r̄uerētia taceret ſpōſa deſiderat ſponſusaliquādo etiā uocē eius audire et delectari ī uerbis eius et dicit ut auditā ſibi faciat uocē ſuā. Didetur tāen ei pēitus incognita ſit facies eius: neqꝫ uocis eius ignarus ſit: ſed quia īterceſſerit allquid aut in quonec faciē eius uiderit nec uocē audierit. Iſte ſit propoſiti drāmatis textus cui et hoc additur: quod ueris tp̄sagi uideatur cum et flores apparuiſſe mēorātur in terra: et uox turturis ꝑſōarē et germē arbores produxiſſepropter quod uelut opportuno tp̄re progr̄di prouocatſpōſā ſie dubio hyemē totā ītra domus clauſtra r ſederit. Sed hæc nullā mihi uidētur quātum ad hiſtori narrationē ꝑtinet utilitatē cōferre Legētibus aliquāſaltē narratiōis ipſius ſeruare cōſequētiā ſicut īcæterisſcriptura hiſtoriis īuēius Unde neceſſe ē cncta ad ſpiritalē trāſfere ītelligētiā. Prio ergo intellige mihi aniæhyemē: cum adhuc paſſiōum fluctibus iactatur: et uitiorum procellis ac duris malignorum ſpirituum flatibus uerberatur. In his poſitā non hortatur ſermodei foras eixre: ſed ītra ſemetipſā colligi et muniri undiqꝫ ac cōtegi cōtra ꝑnicioſos malignorum ſpirituumflatus. Nulli tunc ī diuinis litteris ſtudiorum flores apud: nec profundioris ſapiētiæ ſecreta et ēconditamyſteria quaſi ꝑuocē turturis rſōant ſed neqꝫ odoratus eius gratiæ aliquid quaſi ex uineæ flortbus ⁊cipitneqꝫ uiſus eius tāquā ī ficulneæ germine delectatur:ſed ſufficit ut in tēpeſtatibus tētationum a lapſu pecca