Druckschrift 
2 (1476)
Entstehung
Seite
366
Einzelbild herunterladen
 

I b b.ti tuta ac munita permaneat. Quod ſi obtīuerit ut illeſa perduret hyems tranſiit et uenit ei uer. Der nanqꝫei eſt: cum quies animo datur. et tranquillitas mentitunc ad eam uenit uerbum dei tunc eam uocat ad ſeet hortatur ut exeat non ſolum extra domum ſed extraciuitatē idē ſolum extra carnis uitia effitiatur ſed extra omnē quicquid corporeum et uiſibile cōtinetur inmundo. Nāqꝫ figuraliter ī lege ciuitatē ī ſuꝑioribuseuidēter oſtēdimus. Euocatur ergo aīma extra muruꝫet uſqꝫ adpromurale producitur: cum abiitiēs et relinquēs ea quæ uidētur: et tēporalia ſunt cōtendit ad ea:quæ uidentur et æterna ſunt. Oſtēditur autē ei iteriitud ſub uelamēto petræ agēdū ſub aere nudo neqꝫut patiatur ſolis ardoris. Ne iterum fuſca fiat: ne Iterum dicat: deſpexit me ſol: propterea ſub uelamēto petræ agit hoc iter. Hoc autē ipſum uelamen uult ex frōdibꝫ eſſe ei aut linteis aut pellibuſ: ſed petrā uult ei eſſeuelamē idē firma et ſolida chriſti dogmata. Ipſumqꝫ eſſe petram. Paulus pronunciat dicens Petra autem̄ erat chriſtus. Chriſti ergo doctrina fide ſi obtegaturanīa et ueletur tuto poteſt ad illud peruenire ſecretumubi reuelata fatie gloriam domini ſpeculetur. Meritoautē uelamē iſtud petræ tutum creditur. quia et Salo de ea dicit ī prouerbiis quod ueſtigia ſerpētis nonpoſſint deprehēdi ſuper petrā. Sic enim ait. Tria ſuntquæ īpoſſibille ē mihi ītelligere et quartum quod ignoro. Deſtigia aquilæ uolātis: et uiā ſerpētis ſuper petrāet ſemitas nauis in pelago: et uias uiri ī iuuētute: Serpentis ergo diaboli ueſtigia idē ſigna aliqua peccati. inhac petra quæ ē chriſtus īueniri poſſunt: quia ſolusē qui peccatū non fecti. Huius igitur petre uero uelāīeaīa tuto peruēit ad promuralē locū: idē ad cōtēplāda īcorporalia et æterna. De hac eadē petra alia uerbi ſpecie dauid in decimo ſeptimo pſalmo dicit. Et ſtatuit ſupra petram pedes meos. et direxit ſemitas meas. Necmireris ſi apud dauid petra hæc quaſi fundamētum etcrepido ē animæ per quā pergit ad deum et apud ſalomonem uelamen eſt animæ admyſtica ſapientia ſecreta tēdētis cum et ipſe chriſtus nunc uia dicatur per quācredētes incedunt nunc etiā præcurſor. ſicut ait paulusIn quod precurſor introiuit pro nobis ieſus Simile ēillud quod per moyſen dicitur a deo. Ecce poſui te inforamīe petræ et uidebis poſteriora mea. Igitur petraiſta: quæ chriſtus eſt: non eſt ex ōni parte clauſa ſed habet foramina. Foramen uero eſt Petræ qui reuelat et īnote ſccere facit hōinibus deum. nēo ergo uidet̉ patrēniſi filius. Nemo ergo uidit poſtrema dei: ideſt quæ in:poſtremis tēporibꝫ fiunt: niſi poſitus in foramīe petræſcilicet cum ea chriſto reuelāte didicerit. Et hic ergo ſubuelamine petre āimā proximā ſibi effectā īuitat ſermodei. ad prōuralē locum ſicut ſupra iam diximus ad contēplanda ea quæ non uidētur et æterna ſunt et ibi dicitad eam. Oſtende mihi fatiē tuā: profecto ut uideat ſinihil ī uultū eius ueteris adhuc uelaminis habeatur:ſed poteſt intrepidis obtutibꝫ gloriā domini ſpeculari:ut hæc ipſa dicat: Et uidimus gloriā eius gloriā tāquāunigēiti a patre plenum gratiæ et ueritatis. Sed etdigna fuerit ut de ipſa dicatur ſicut et de moyſe dictumeſt quia moyſes loquebatur et deus reſpondebat ei:tūc cōpletur in ea quod ait. Auditā fac̄ mihi uocē tuā:Ingēs uero laus eius oſtēditur ī eo quod dicitur Hoxtua ſuauis. Sicut enī ſapiētiſſimus propheta dauid dicebat Suauis ſit ei diſputatio mea. Suauis autē eſtuox anime uerbum dei loquitur cum fide et dogmatibꝫ ueritatis exponit: cum diſpēſationes dei et iuditiaeius explanātur Si uero āt ſtultiloquiū: aut ſcurr ilitasaut uanitates de ore eius procedunt. aut uerbum otioſum de quo redenda ſit ratio in die iudicii: inſuauis etin iocunda uox iſta eſt. Ab hac uoce chriſtus auertitauditū ſuū. Et ideo queqꝫ perfecta aīma ponit ori ſuocuſtodiam et oſtium circunſtātie labiis ſuis ut talē ſēperſermonē proferat: qui ſale cōditus det gratiā audientibus et dicat de ea uerbum dei. Quia uox tua ſuauis.Sed et faties tua inquit ſpetioſa: Si intelligas illamfaciē de qua Paulus dicit. Nos autem omnes reuelata fatie Et item cum dicit. tunc āt facie ad faciē: tūc uidebis ſit aīæ facies laudetur a uerbo dei et ſpecioſa eſſe dicatur Illa ſine dubio quotidie r̄nouatur ad īagnēeius qui creauit habet ī ſe maculā: aut rugā autaliquid huiuſmōi ſed et ſācta et īmaculata: qualē et ip̄eſibi exhibuit chriſtus eccleſiā animas .ſ. ad perfectionem uenerunt ōnes ſimul efficiunt corpus eccleſiæQuod corpus utiqꝫ pulchrum uidebitur et decorum ſianimæ ex quibus corpus illud efficitur in ōni ꝑfectionis decore ꝑmāſerint. Sicut eniꝫ cum ania ī iracundiaeſt turbatum: et ferum reddit corporis uultum: Cumuero in māſuetudīe et trāquillitate ꝑſiſtit placidum mitemqꝫ reddit aſpectum ita et eccleſiæ facies pro uirtutibus: et mōtibus credētium aut decora pronunciaturaut turpis: ſecundum quod et ſcriptum legius ueſtigium cordis in bonis nultus hilaris. Et itē alibi Cordislæti facies florida in triſticiis āt poſiti moeſtus eſt uultus. Cor ergo lætum eſt cum habet in ſe ſpiritum deicuius primus fructus caritas eſt ſecundus gaudiumeit. Exis puto quoſdā ſapientes ſeculi aſſumpſiſſe illāſentētiā que dicit Quia ſolus ſapiens ſpetioſus ē ōnisautē nequā turpis ē. Supereſt nobis ut aliquid apertius etiā de nomine promuralis dicamus. Quod ſicutſupradiximus indicat murum eſſe ante murum quodetiā in Eſaia hoc modo dicitur. Ponit murum et circamurum. Gurus munimētum ciuitatis ē. Alius ueromurus ante murum: uel circa murum maiora et ualidiora munimēta deſignat. Per quod oſtenditur. quiaeuocās ſermo dei animā et educēs a corporalibꝫnegotiis et corporis ſenſibus docere de futuri ſecūli myſteriis cupit: et inde ei muīmēta cōquirere ut ip̄efuturorum munita et circundata in nullo poſſit uel illecebris uici: uel tribulatiōibꝫ fatigari. Nūc etiā uideāuſquomō hæc a chriſto ad eccleſiā dicātur que eſt proxiaei et ſpecioſa. Spetioſa autē nulli alij niſi ſoli ip̄i. hocenim ſignificat: cum dicit ſpetioſa mea: hāc ergo exuſcitat chriſtus et ipſi euāgelium reſurrectionis anuntiatet ideo dicit Exurge. ueni proxīa mea: ſpecioſ a mea.Quia autē dedit et ei pennas columbæ poſtea quamdormiuit in medio ſortium media autē inter duas uocationes iſraelis eccleſia uocata eſt quia primo iſraeluocatus ē: poſt hec ubi ipſe offendit et occidit uocataeſt eccleſia gētium. cum autē plenitudo gentium introierit tunc iterum omnis iſrael uocatus ſaluabitur Inmedio ergo duarum ſortium dormit eccleſia. Et propter hoc dedit ei pēnaſ columbæ deargētatas quod ſignificat rationabiles pennas in ſancti ſpiritus donis.Et poſteriora dorſi eius uel ī uiriditate auri ut quidālegunt: uel ut alij ſcriptū habēt. In pallore auri. Quodoſtēdere poteſt: quia poſterior illa uocatio: quam exiſrael futurā dicit a poſtolus Non erit in obſeruantialegis: ſed in pretioſitate fidei. Auri nanqꝫ uiriditatisgerit. Fides autē uirtutibꝫ florens. Poteſt autem dici.In medio ſortium dormire uel quieſcere eccleſia ī medio duorum teſtamentorum et pennæ eius deargentatæ ex ſenſibꝫ legis aurū ī poſterioribꝫ dorſi eius intelligi euāgelici muneris do. Ad hāc ergo eccleſiādicit chriſtus. Veni tu columba mea et ueni in operimēto petræ: docēs ut oꝑta uēiat. ne quid patiatur