36Atur retia auibus et iterum iuſtuſ ſi incurrerit ī peccatūeffugere iubetur: ſic̄ damula ex laqueis et aues ex retibus. Plena ē ergo uita mortaliū laqueis offenſionum. retibus plena decepcionū: quas tēdit aduerſumgenus humanum: ille qui cōtra dōinum gigas uenator nēbroth appellatur. uerus et enim gigas quis alius ē niſi diabolus qui ēt aduerſum deum rebellat laq̄iigitur tentatiōum et decipulæ iſidiarum diaboli retiaappellantur. Et quoniā hæc retia ubiqꝫ tetenderat inmicus atqꝫ ī ipſis pene ōnes inuoluerat: neceſſariumfuit adeſſe aliquē qui fortior et eminētior fieret his etcōtereret ea ut ſequētibus ſe uiā poſſet apperire iccirco ergo et ſaluator priusꝙͣ ī coniugium et ī ſocietateꝫueniret eccleſiæ tentatur a diabolo ut uincēs retia tentationum per ipſa proſpiceret et per ipſa uocaret eamad ſe docēs ſine dubio et oſtēdens ei quod non ꝑ otium et delicias: ſed ꝑ multas tribulationes et tētatiōes ueniendum ſibi eēt ad chriſtum Nullus ergo aliusfuit qui retia iſta ſuperare potuerit. Omnes eniꝫ ſicutſcriptum ē peccauerunt: Et rurſus ſicut ſcriptura dicitNon eſt iuſtus ſuper terram qui fecerit bonum et nonpeccauerit et iterum Nemo mundus a ſorde nec ſi unius diei fuerit uita eius Solus ergo eſt dominus et ſaluator noſter ieſus qui peccatum nō fecit: ſed peccatuꝫeum pater fecit pro nobis ut in ſimilitudine carnis peccati de peccato damnaret peccatum. Denit ergo adiſta retia: ſed inuolui in eis ſolus ipſe non potuit quinmo diſruptis eis et contritis dat eccleſiæ ſuæ fidutiaꝫut audeat iā calcare laqueos et trāſire per retia: et cuꝫōni alacritate dicere Anima nōra errepta ē de laqu eouenātium: laqueus contritus ē et nos liberati ſumusQuis autē cōtriuit laqueos niſi ille qui ſolus ī eo teneri non potuit. quāuis enim et in morte fuerit ſed uoluntarie: et non ut nos neceſſitate peccati ſolus enimē qui fuit inter mortuos liber: et quia liber inter mortuos fuit: iccirco deuicto qui habebat mortis imperium abſtraxit captiuitatē quæ tenebatur in mortē. et nōſolum ſemetipſum ſuſcitauit a mortuis ſed et eos quitenebātur in morte ſimul excitauit: ſimul qꝫ ſedere incæleſtibus fecit. Aſcēdens enim in altum captiuā duxitcaptiuitatē non ſolum āimas educens: ſed et corporaeorum reſuſcitās ſicut teſtatur euāgelium. quia multacorpora ſāctorum reſuſcitata ſunt: et apparuerūt multis et introierunt in ſāctā ciuitatē dei uiuētis hieruſalēHæc nobis expoſitio de retibus ſecundo inloco aſſūpta eſt: ſit ſane legentis iudicium quæ earum myſticisdignius aptari poſſit eloquiis.¶ Finis tertiæ omiliæ Incipit quarta.ORGE DENI PROXTMAmea ſpecioſa mea columba mea. quoniam ecce hyems tranſiit pluuia abiit et diſceſſit ſibi: flores uiſi ſunt in terra: tēpus putationis aduenit: uox turturis audita ē interra noſtra: arbor fici porduxit germīa ſua: uites florētes dederunt odorē. Quid cōtineat ordo drāmatis iaꝫſupra deſcripſimus. Nunc uero quid uel ſermo dei adanimā ſe dignā ſibi qꝫ aptā: uel quid chriſtus ad eccleſiā dicere intelligēdus ſit aduertamus Sed interi primus ſermo dei loquatur ad hanc ſpecioſā decētēqꝫ āimā cui per ſenſus corporeos ideſt per intuitum lectiōis: et per auditum doctrinæ quaſi per fēeſtras apparuit proceritateqꝫ ei ſuæ magnitudinis demonſtrauit: itaut in ſuperioribus ei loqueretur incumbēs atqꝫ indeeuocans eam ut procedat foras. et extra ſēſus iā corporeos effecta deſignat eſſe in carne ut merito audiatDos autē nō eſtis incarne ſed in ſpiritu nō .n. aliter diceret eam uerbum dei proximam ſibi: niſi iungeret ſeei et fieret cum eo unus ſpiritus. nec diceret ea ſpecioſam niſi uideret imaginē eius renouari de die in dieꝫEt niſi uideret eā capacē ſpiritus ſācti qui inſpe columbæ deſcēdit in iordane ſuꝑ ieſum non ei diceret columba mea. Cōceperat enim amorē uerbi dei et cupiebatad ipſum celeri uolatu ꝑuenire dicens Quis dabit mihi pēnas ſicut columbæ et uolabo et requieſcā. Dolabo ſēſibus: uolabo intellectibus ſpiritalibus et requieſcam cum conprehēdero ſapiētiæ et ſciētiæ theſauros.puto enim quod ſicut hi qui mortē chriſti recipiunt: etmortificāt mēbra ſua ſuꝑ terrā cōſortes effitiūtur ſilitudīs mortis eius: ita et hi qui uirtutē ſpūs ſcī recpiunt: et ſatificātur ex eo et donis eius replentur: quiaipſe in ſpe columbæ apparuit ut etiā ipſi columbæ fiātut de terrenis et corporeis locis euolēt ad cæleſtia: pēnis ſācti ſpiritus ſubleuati. Quod ſit āt tp̄s opportunūquo hæc fieri poſſint conſequenter inſeruit quia eccehyems inquit trāſiit pluuia abiit non enim āte āimauerbo dei iungitur et ſociatur niſi ōnes ex ea hyemesꝑturbatiōuꝫ uitioruꝫqꝫ procella diſceſſerit ut ultra iānō fluctuet et circūferatur ōni uēto doctriæ ubi ergo exanīa hæc cuncta diſceſſerint: deſideriorumqꝫ ab ea tēpeſtas diffugerit: tunc incipiēt in ea flores. uernare uirtutum: tunc ei et tp̄s putatiōis adueniet et ſi quid ſuꝑfluum quidqꝫ minus utile fuit in eis ſenſibus uel intellectibus rſecetur: et ad geminas ſpiritalis inteligētiæruocetur. tunc etiā uoce̓ turturis audiet illius ſine dubio ſapiētiæ: quam diſpenſator uerbi loquitur interꝑfectos ſapiētiæ dei altioris. quæ abſcōdita ē ī miniſterio. hoc nāqꝫ īdicat appellatō turturis. Hæc nāqꝫ auiſī ſecretōribꝫ et remotis amultitudīe locis uitā trāſigit:āt deſerta mōtiū diligēs aut ſecreta ſiluarum procul ſēꝑ a multitudīe poſita: et a turbis aliēa: qd̓ autē et aliudqd̓ opportunitati tēporis huius amēitatiqꝫ cōuēiat ficus īquit produxit germia ſua Nōdum quidē fructusipſius ſpiritus qui ſunt gaudiū caritas. pax et cætera.Sed iam tamē germīa horum profere incipit ſpiritusOmnis qui in ipſo ē figuraliter ficulnea nōinatus ſicut.n. generaliter in eccleſia diuerſæ arbores ſingulæ q̄qꝫanimæ credētiū ītelligūtur de quibus dicit. Ois arborquā plantauit pr̄ meus cæleſtis eradicabitur: et iterumpaulus qui ſe dicit adiutorē dei eſſe in agricultura deiait etiā ipſe ego plātaui: apollo rigauit: ſed et domīusī euāgeliis: aut facite arborē bonā et fructum eius bonum aut arborē malā et fructū eius bonum Sicut ergo generaliter ita ſinguli quiqꝫ credentium: diuerſæ arbores intelliguntur eſt ergo et in anima ficus quedaꝫquæ producat germē ſuum: et ē uitis quæ floreat et r̄ddat odorem ſuum. Cuius uitis palmites: purgat pater cæleſtis agricola ut fructum plurimum afferant.Sed hæc primo ꝑ odoris ſuauitatem quæ ex flore redditur lætificat odoratum ſecundum eum qui dicebat:Quoniā chriſti bonus odor ſumus in ōni loco hæc etgo initia uirtutum uidēs ſermo dei in anima uocat eāad ſemetipſū ut feſtinet et exeat. et abiiciens cūcta corporea ueniat ad eum et ꝑfectionis eius ꝑticeps fiat. iccirco igitur quaſi adhuc iacēti et in rebus corporeis recubanti primodicit exurge: et quaſi quæ ſtatim obedierit et obſecuta ſit uoluntati collaudatur ab eo: et auditproxima mea columba mea: et poſt hæc ne ad tētatiōum turbines trepidaret ānuuttat ei quod hyems diſceſſerit et pluuia trāſierit et abierit ſibi. Bene autē uitiorum et peccatorum naturā uno miro ſermōe prolatoſignificauit ut diceret huiuſmodi hyemē ac pluuiāqueex uitiorum delicto tēpeſtateqꝫ deſcēdunt: ſibiqꝫ abiiſſce īdicās et ꝑ hoc nullā eē ſubſtāciā peccatorum: non