IQ5te delatus ē: ſicut fuit et ille ager iacob: cuius ſuauitatepermotus iſaac patriarcha myſticis aiebat eloquiisEcce odor filii mei ſicut odor agri pleni quem benedixit dominus. Hēt ergo unaquæqꝫ anima: ut diximusagrum ſuum: Vita nanqꝫ et conuerſatio eius ager eſteius. In hoc agro anima quæ diligens et ſtudioſa ē ſatis agit et ſtudet plantare bonos ſenſus: et omnes excolere animi uirtutes. Non ſolum autem animi uirtutes ſꝫ et uires opuꝫ quibus uidlicet īpleri poſſunt mīſteria mandatorum Eſt ergo ut diximus: unicuiqꝫ animus ſuus ager quem colit et plantat et ſeminat ſecundum hæc quæ diximus. ē autem et omnium ſimul filiarum hieruſalem unus quidā et communis ager dequo Paulus ait. Dei agricultura eſtis uos Quē agruꝫcommunem: exercitium eccleſiaſticæ fidei et conuerſationis accipiamus: In quo certum ē uirtutes ineſſe cæleſtes et uires ſpiritalium gratiarum Onaquæqꝫ aīa q̄nunc filia hieruſalem hic appellantur ſcientes ꝙ matreꝫ habeat hieruſalem cæleſtē conferat aliquid neceſſe ē ad agrum hunc excolendum et cæleſti eum poſſeſſione dignum cupiat effici. In iſtius ergo agri uirtutibus eleuari caritatem chriſti et exercitari ab adoleſcentulis et initia fidei habentibus proteſtatur eccleſia etdicit ad eas. Si leuaueritis et excitaueritis caritatemquoaduſqꝫ uelit. Hoc ē ſi iam in hoc ueneritis ut incipiatis agi nō ſpiritu timoris ſed ſpiritu adoptiōis et īhoc profeceritis ut ꝑfecta in uobis dilectio foras mittat timorem et ut eleuetis atqꝫ exaltetis in uobis caritatem: et excitetis eam tam diu eleuate eam et taꝫ diuextollite: quādiu ipſe uelit filius caritatis: īmo ipſe quiex deo ē caritas: ne forte putantes ſufficere humanæcaritatis menſuras in caritate dei minus aliquid quādeo dignuꝫ ē agatis. Menſura enim caritatis hæc ſola ē ut tantum ꝙͣtum ipſe uult diligatur. Voluntas autem dei ſemper eadem ē nec unꝙͣ mutatur. Nunꝙͣ ergo immutatio aliqua aut finis ullus in dei caritate recipitur. Notandum ſane ē ꝙ nō dixit ſi acceperitis caritatem ſed ſi leuaueritis. Quaſi quæ eſt quidem in uobis: ſed iacet et nunꝙͣ erecta ē. Et rurſum non dixit ſiinueneritis: ſed ſi excitaueritis caritatem. Quaſi quaſit intrinſecus quidem ſed iaceat et dormiat in eis donec inueniat ſuſcitantes: Ipſam credo et Paulus ſuſcitabat tunc adhuc in diſcipulis dormientē cum dicebatExurge qui dormis et continges chriſtum. Dox fraterni mei Frequenter nos āmonere conuenit ꝙ libellushic in modum drāmatis texitur. Præſens enim uerſiculus quē propoſuimus tale aliquid īdicat: ꝙ cuꝫ ſpōſæ ſermo eſſet ad adoleſcentulas filias hieruſalem: ſubito quaſi eminus uocem ſponſi ſenſerit quaſi cum aliquibus loquentis interrupto ſermone: quem faciebatad adoleſcentulas ſponſa aurem conuertit ad audituꝫqui ad eam peruenerat et dixerit uox fraterni mei. ſpōſum uero intellige primo quidem anteꝙͣ appareret oculis ſponſæ uoce ei ſola agnitum: Poſt hæc uero etiāconſpectibus eius apparuiſſe ſuper montes quoſdaꝫuicinos illi loco in quo ſponſa morabatur ſalientem etmagnis quibuſdaꝫ paſſibus non tanꝙͣ ſaltibus collesmonteſqꝫ in modum cerui uel caprea tranſcendenteꝫet ita ad ſponſam ſuam omni cum properatione uenientem. Vbi uero ad domum intra quam ſponſa commorabatur aduenit ſtetiſſe euꝫ paululum intellige poſtdomum ita ut ſentiretur quidem adeſſe: nonduꝫ tamēdomum palam uellet et euidenter intrare: ſed priusquaſi ſub amatoris ſpecie per feneſtras aſpicere uelleſponſaꝫ. Intellige autem retia quædam prope domuꝫſponſæ aut laqueos eſſe poſitos ut ſi forte ipſa uel aliqua ſodaliuꝫ eius ex filiabus hieruſalē exiſſet aliquādo caperetur: ad iſta retia ueniſſe ſponſum certum eſtqui capi ab eis non poſſet. ſed fortior eorum effectusdiſruperit ipſa retia: diſruptiſqꝫ eis ſuper ipſa incedēsetiam per ipſa proſpexit: et poſtꝙͣ hoc opus fecerit dicat ad ſponſam. Exurge ueni proxima mea: ſpōſa mea columba mea. Hoc autem dicat ut ipſo opere oſtendat ei quomodo cum fiducia debeat contemere iaꝫretia quæ ei tetenderat inimicus: nec timeat laqueosquos ab ſe iam uiderat eſſe diſruptos et adhuc ut amplius ad ſe ſponſam prouocet feſtinare: dicat ei Quiaomne tempus quod iam graue uidebatur tranſiuit ethyems quæ ei cauſa exorta uidebatur abſceſſit: pluuiæqꝫ inutiles abierunt: et tempus iam floridum uenit nihil moreris iter aggredi ueni ad me. Ecce eniꝫ etagricolæ: quia ueris iaꝫ tempus arriſit: uineas colunt.Uox enim cum et aliarum auium tum etiaꝫ ſonora etgrata turturis uernantis auditur. Sed et ficus de ueris certa temperie germen ſuuꝫ produxit: Dites ueroin tantum de temporis tranquillitate non dubitant utflores ſuos iam audeant odoreſqꝫ proferre. Hæc quidem de tranquillitate temporis indicant ſponſæ ut maiore cum fiducia arripere iter audeat pergendi ad ſpōſum: Sꝫ et locū deſcribit ei ī quo uult eā ſecum īquieſcere: et dicit uelamento cuiuſdam ſaxi quod muro ipſi uel loco promurali contiguum ſit opaciſſimum quēdam effici locum ad quem uenire eam uult et ablatouelamine ibi eius reuelatam faciem contineri: ut faciead faciem innoteſcat ſponſo ſuo et non ſolum faciemeius reuelatā uideat ſponſus et liberā ſꝫ et uocē eiusibi audiat certus iā ꝙ et facies eius pulchra ſit et uoxeius ſuauis ē ac delectabilis. Hæc āt præuenienter cōiunximus ne ordinem drāmatis et hiſtoriæ textum uideremur irrumpere. Sed pͥuenientes paululum ujſqꝫad illum locum fabulæ ordinem proſecuti ſumus ubiait Quoniam uox tua ſuauis facies tua ſpecioſa. nuncergo repetētes uideamus primo quid ē quod ait Doxfraterni mei Ex uoce ſola ab eccleſia ſua primo chriſtus agnoſcitur. Primo enim uocem ſuam præmiſit ꝑprophetas: et cum non uideretur audiebatur tamen.Audiebatur āt ꝑ ea quæ annuntiabantur de eo et tamdiu ſponſa ideſt eccleſia quæ ab initio ſæculi congregabatur ſolam uoceꝫ eius audiuit uſqꝫ quo oculis ſuiseum uideret et diceret ecce hic uenit ſaliens ſuꝑ montes: tranſiliens ſuꝑ colles. Saliebat eiꝫ ſuper propheticos montes et ſāctos colles: Illos ſcilicet qui in hocmundo imagineꝫ eius formamqꝫ geſſerunt. Sed etſiin apoſtolis eum ponas quaſi in montibus ſalienteꝫet eminentem cunctis et in collibus nihilominus hisdumtaxat qui ſecundo loco electi ab eo et miſſi ſuntnon erit inconueniens. In his enim ſimilis efficiturcaprex et hinnulo ceruorum. Capreæ ꝙ omneꝫ uiſuꝫuiſus eius præcellit: Et ceruo quod ad interitum ſerpētis aduenit. Sed etunaquæqꝫ anima ſi qua tamen eſtquæ uerbi dei amore conſtringitur ſiquando in diſputatione ſermonis ē poſita ut nouit omnis qui exꝑtusē quomodo cum in arctum uenitur et āguſtiis propoſitionum quæſtionumqꝫ concluditur ſi quando euꝫ legis ac prophetarum uel ænigmata: uel obſcura quæqꝫdicta concludunt ſi forte adeſſe eum ſentiat anima etēminus ſonitum eius accipiat. ſubleuatur ſtatim: et ubimagis ac magis propiare ſenſibus eius cœperit: et illuminare quæ obſcura ſunt tunc eum uidet ſalientemſupra montes et colles altæ ſcilicet et excelſæ ſenſus ſibi intelligentia ſuggerentem ita ut merito dicat hæc anima ecce hic uenit ſaliens ſuper montes tranſilienscolles. Hæc āt dicimus non immemores ꝙ iam et inſuꝑioribus coram poſitus præſenti collocutus ſit ſpō