Druckschrift 
2 (1476)
Entstehung
Seite
340
Einzelbild herunterladen
 

I H0.ribus ferueat et aduſta iā ſemel atqꝫ in fuſcata corporagemini uicii ſucceſſione permaneat. Contrarii uero ordinis ē aīæ nigredo. Nā neqꝫ aſpectu ſed deſpectu ſolis inuritur: neqꝫ naſcēdo ſed negligendo conquiriturEt iō ſic̄ ignauia: aſſumitur ita induſtria repellitur: etrepulſatur. Benique ut ſuperius dixi: hæc ipſa quæ nc̄nigra dr̄ circa finē cātici huius dealbata memoratur aſcēdere īcumbens ſuper fraternum ſuum. Effecta ē ergo nigra qꝛ deſcendit: Si autē cœperit aſcēdere: et incumbere ſuper fratrē ſuuꝫ: et adherere ei nec oīo ſeꝑarari ab eo erit dealbata et cādida abiectaque oī nigredine ueri luinis circumfuſa luce radiabit. Dicit ergo nūcad filias hieruſalē pro nigredine ſua ſatiſfaciēs Nonpuietis o filia hieruſalem ꝙ naturalis eſt iſta nigredoquā uidetis in nultū meo: ſed ſcitote q̄m deſpectu ſolis facta ē. Sol eīm iuſtitiæ qꝛ me non inuēit recte ſtātē: nec ipſe in me rectos direxit lucis ſuæ radios. Egoenim ſum populus gentium qui prius non aſpexi adſolem iuſtitiæ: nec ſteti āte domīuꝫ. Et iō nec ille me aſpexit: ſed deſpexit: neque aſtitit mihi ſed p̄teriit. hocautē ita eſſe ēt tu qui iſrael diceris re ipſa expertus: iāiamque cognoſces: et dices Sic̄ enim me aliquādo n̄credente tu aſſumptus es: et miſericordiā conſecutus:et te reſpexit ſol iuſtitiæ: me autē utpote inobediētē etincredulum deſpexit et ſpreuit: ita et nc̄ qꝛ tu incredulus et inobediens factus es: ego ſpero reſpici a ſole iuſtitiæ et miſericordiā conſequi. ꝙ autē mutua nobis ſitſolis iſta deſpectio: et ego primo pro inōbedientia mea deſpectus ſim: tu uero reſpectus: nc̄ autē ēt tibi nonſolum deſpectus ſolis ſed et cæcitas quædam licet exparte contigerit: teſtem tibi producā magnificuꝫ: et cæleſtis ſec̄ti conſcium Paulum: qui ita dicit. Sic̄ enimuos de gentibus ſine dubio loquens aliquando nonc̓didiſtis deo: nc̄ autē miſericordiā conſecuti eſtis propter iſtorum incredulitateꝫ ita et iſti nunc non crediderunt in ueſtra miſericordia ut et ipſi miſericordiā cōſequātur. Et itē in alijs dicit. Quia cæcitas ex parte contigit in iſrael donec plenitudo gentium intraret. hincergo ē in me quā exprobras iſta nigredo: qꝛ deſpexitme ſol propter incredulitatē et inobediētiā meā: Cuꝫuero recte ſtetero āte eum et: nō fuero obliquus ī aliquo neqꝫ declinauero ad dexterā neqꝫ ad ſiuiſtrā: ſedfecero rectas ſemitas pedibus meis contra ſolem iuſtitia incedēs ī omnibus iuſtificationibus eius ſine querela tunc et ipſe rectus me reſpiciet et nulla erit obliquitas: nec erit cā ulla deſpectus et tunc reddetur mihi lux mea et ſplendor meus: In tantum propelletura me quā nc̄ exprobreatis iſta nigredo ut etiā lux mundi merear appellari. Sic ergo ſol iſte quidem uiſibilisea corpora quibus a libramine ſummo inſederit infuſcat et urit: ea uero quæ procul ſunt et ab iſta collibratione longius poſita conſeruat in candore ſuo nec omnino urit ea ſꝫ illuminat: Sol uero ſpecialis qui ē ſoliuſtitiæ in cuius pennis ſanitas eſſe dicitur: e contrarioeos quidē quos rcti cordis īuēerit et ad liberā ſui ſplēdoris cōſiſtentes illuminat ſꝫ omni fulgore circundat:eos autem qui obliqui incedunt cum eo neceſſario ētipſe oblique non tam reſpicit ꝙͣ deſpicit hoc eis præſtāte inconſtantia ſua et inſtabilitate. Quomodo eniꝫ quipuerſi ſunt poſſunt ſuſcipere quod rectum eſt: Delut ſicuruo ligno adhibeas æquiſſimam regulam uidebiturquidem per regulam argui materiæ prauitas: non tamen regula eſt: quæ ligno cauſam peruerſitatis impoſuit Et ideo feſtinandum eſt ad uias rectas: et ſtanduꝫin ſemitis uirtutuꝫ ne forte ſol iuſtitiæ rectus incedēs:ſi nos obliquos ſtare inueniat et peruerſos deſpiciatnos et efficiamur denigrati: In quantum uero incapaces fuerimus lucis eius: in tantum tenebris et nigredini dabimus locum. Hinc enim eſt ipſe ſol qui et lux uera: illuminans omnem hominem uenientem in huncmundum et qui in mundo erat: et mundus per ipſumfactus eſt. Non eniꝫ per iſtud uiſibile lumen munduseſt: cum et ipſum portio ſit mundi: ſed per illud uerūlumen a quo lumine ſi nos peruerſi inceſſerimus deſpici dicimur. Et ipſum enim nobis peruerſe incedentibus peruerſum quoqꝫ incedit. ſicut ſcriptum eſt in maledictionibus leuitici Et ſi īceſſeritis inquit mecuꝫ peruerſi: et nolueritis obedire mihi. Aduciam uobis plagas ſeptē. Et poſt pauca. Et ſi nō fueritis inquit emēdati: ſed inceſſeritis mecuꝫ peruerſi: incedā et ego uobiſcū peruerſus. Siue ut ī alijs exēplaribus legimus.Si inceſſeritis mecum obliqui: īcedā et ego uobiſcumobliquus: Et poſt aliquanta iterum dicit ad ultimum.Et q̄m ābulauerunt in conſpectu meo obliqui: et egoābulabo cum eis in furore obliquus. Hæc autem aſſūpſimus: ex quibus probaremus qualiter deſpicer hoceſt oblique aſpicere ſol dicatur. Et euidenter claruit ꝙhos deſpiciat: et cum his oblique incedat ac peruerſequi oblique incedunt cum eo: Sed et hoc quod āmonuit præſens locus in diſcuſſum non omittamus. quiaſol duplicis uidetur eſſe uirtutis Onius qua illuminatalterius qua adurit: Sed pro rebus aut materiis ſubiacētibus aut illuminat aliquid luce aut infuſcat: et obdurat ardore. Secundum hæc ergo fortaſſis et īduraſſe dr̄ deus cor pharaōis ꝙ ſcilicet talis fuerat materiacordis ipſius quæ præſentiā ſolis iuſtitiæ non ea partequa illumīat ſed qua adurit et īdurat exceperit ꝑꝑ hocſine dubio ꝙ et ipſe affligebat hebræorum uitaꝫ in opibus duris: et ꝙ luto et latere conficiebat eos Et eratutiqꝫ cor eius ſecundum ea quæ cogitabat luteum Etlimoſum: Et ſicut materiam luti ſol iſte uiſibilis ſtrīgitet indurat: ita ſol iuſtitia his eiſdem radiis quibus illuminabat populum iſrael pharaonis cor cui inerant luteæ cogitationes pro ipſis motuum ſuorum qualitatibus indurabat hæc autem ꝙ ita ſe habeant: et non cōmunē ut hominibus uidetur hiſtoriā famulus dei perſpiritum ſcum ſcribebat oſtenditur etiam inde ꝙ ubi refert ingemuiſſe filios iſrael: non dicit a luto neqꝫ a latere neqꝫ a paleis ingemuiſſe eos: ſed ab operibus ſuisinquit. Et rurſuꝫ. Et aſcendit inquit clamor eorum addeum. Non dixit a luto et latere. ſed iterum ab operibus ſuis: Propter quod et ſubiungit. Quia exaudiuitdominus gemitum ipſorum cum utiqꝫ non exaudiuiteorum gemitum qui non ex operibus ſuis clamāt addominum. Hæc ꝙͣuis per exceſſum dicta uideātur: tamen locorum opportunitate commoniti nequaꝙͣ iudicauimus omittenda maxime cuꝫ habeant aliquid ſimilitudinis ad hoc quod dicit: hæc quæ infuſcata ē: qꝛdeſpexerit eā ſol. Ad utiqꝫ oſtenditur ibi accidere ubipeccatorum cauſa præcedit et ibi infuſcari uel aduri aliquem ſole ubi peccati materia ſubſiſtit. Obi uero noneſt peccatum: ſol neqꝫ adurere dicitur: neqꝫ infuſcare:ſicut de iuſto refertur in pſalmis Per diē ſol non urette neqꝫ luna per noctē Uides ergo quia ſanctos ī quibus pcc̄orum nulla cā ē ſol nunꝙͣ adurit. Ut .n. dixiusduplicis uirtutis ē ſol. iuſtos aūt illūinat pcc̄ores ueron̄ illumīat ſꝫ adurit: q̄m et ip̄i odrūt lucē: qꝛ male agūtBeniqꝫ ob hoc et deus noſter ignis dicitur eſſe conſumens: nihilominus lux in quo tenebræ non ſunt: luxſine dubio iuſtis: et ignis efficitur peccatoribus: ut cōſumat in eis omne quod in anima eorum corruptibilitatis aut fragilitatis inuenerit. Quod autem in multisſeriptura locis et ſol: et ignis non iſte uiſibilis: ſed illeinuiſibilis et ſpiritalis dicatur etiam ipſe ſi recēſeas ab