tat ſe ad orationē: et ſupplicet deo: ſciēs eum eſſe pr̄eꝫſponſi ſui. Conſideremus ergo eā leuātē ſcās manusſine ira et diſceptatione in habitu ornato cum uerecundia et ſobrietate: ornatam digniſſimis ornamētis: quibus ornari decet nobilē ſponſaꝫ: æſtuātē uero deſiderio ſponſi et in terno uulnere amoris agitatā orationeꝫut diximus fundere ad deum et dicere de ſpōſo ſuo oſculetur me ab oſculo oris ſui: Hæc ſunt quæ dramatisin modum cōpoſita hiſtorica continet explanatio Interior uero ītellectus Uideamus ſi hoc mō poterit conpetēter aptari. Eccleſia ſit deſiderās chriſto cōiungi.Eccleſiā autē cœtum oīum aduerte ſcōrum. Hæc ergoeccleſia ſit quaſi oīuꝫ una ꝑſona quæ loquatur et dicatOmnia hēo: repleta ſum muneribus quæ ſpōſaliorūuel dotis titulo ante nuptias ſumpſi Pudum .n. cumpræpararer ad cōiugium filii regis et primogeniti oīscreaturæ obſecuti ſunt et miniſtrauerunt mihi āgeli ſācti eius deferētes ad me legē ſpōſalis muneris loco.Lex nāqꝫ ꝑ angelos diſpoſita dicitur in manu mediatorisiniſtrauerunt mihi ēt prophetæ. Locuti ſunteiꝫ oīa et ipſi: ꝑ quæ nō ſolum oſtēderēt et īdicarēt mihi de filio dei. cui me delatis his quæ appellātur arriset muneribus dotalibus ſpōdere cupiebāt: uerum utet in amorē me eius deſideriumqꝫ ſuccederēt: denuntiauerunt mihi propheticis uocibus de aduētu eius etde īnumeris uirtutibus operibuſqꝫ eius īmēſis repleti ſpiritu ſcō prædicauerunt. Pulchritudinem quoqꝫ eius et ſpeciē ac māſuetudinē deſcripſerunt: ita ut omnibus his ad amorē eius ītolerabiliter iflāmarer. Sedquoniā ſacculum iā pene finitum ē: et ipſius quidempræſentia nō datur mihi: ſolos autē miniſtros eius uideo aſcēdētes et deſcēdētes ad me propter hoc ad tepatrē ſpōſi mei p̄ce̓ fundo: et obſecro ut tādē miſeratuſamorē meum: mittas eum: ut iā nō mihi ꝑ miniſtrosſuos āgelos dumtaxat et prophetas loquatur: ſ ipꝑ ſemetipſuꝫ ueniat: et oſculetur me ab oſculis oris ſui uerba ſcilicet in os meum ſui oris īfundat. Ipſum audiā loquētē: ipſum uideā docētē: Hæc .n. ſunt chriſti oſcula quæ porrexit eccleſiæ cum aduentu ſuo: ipſe praſens in carne poſitus locutus ē ei uerba fidei et charitatis et pacis: ſecundum quod Eſaias promiſerat præmiſſus ad ſponſam dixerat nō legatus neqꝫ āgelus ſꝫipſe dominus ſaluabit eos. Tertio uero expoſitionisloco ītroducamus aīa: cuius oē ſtudius ſit coniungi etꝯſociari uerbo di: et ītra myſteria ſapiētiæ eius ac ſcīæeius uelut ſpōſæ cæleſtis thalamos ītrar̄: cuiqꝫ aīæ pn̄tia eius ēt munera data ſunt dotis ſcilicet noīe. Sicuteim eccleſiæ dos fuit Legis et prophetarum uolumīaita huic lex natura et rationabilis ſenſus ac libertas arbitrarii: dotalia munera deputētur. habēs autē hæc dotis ſuæ munera ſit ei pͥmæ eruditionis doctrīa amonitoribus doctoribusqꝫ deſcēdens ſꝫ q̄m in his nō eſt eiplena atqꝫ ꝑfecta deſiderii ſui et amoris expletio: dep̄cetur ut mēs eius pura et uirginalis ipſius uerbi dei illuminationibus ac uiſitationibus illuſtretur. Cum eiꝫnullo hominis uel āgeli miniſterio diuinis ſenſibus etitellectibus mens repletur: tunc oſcula ipſius uerbi dei ſuſcepiſſe ſe credat. Propter hæc ergo et huiuſmodioſcula: dicat aīa orās ad deum Oſculetur me ab oſculo oris ſui: Dum .n. inde capax fuit ut ipſius uerbi deicaperet uerā ſolidāqꝫ doctrinam: neceſſaria ſuſcepit oſcula ideſt ſenſus ab ore doctorum. Ubi uero ſpōte iācoꝑit obſcura ēner: enodar̄ p̄plexa: īuoluta diſſoluer:parabolas et ænigmata dc̄aq̄ ſapiētū ꝯpetētibus ītelligentiæ lineis explicare: tunc iā oſcula ipſius ſpōſi ſui ideſt uerbi dei ſuſcepiſſe ſe credat. Ideo autē et pluraliter oſcula poſuit ut ītelligamus uniuſcuiuſq̄ obſcuri ſēX8. 1ſus illuminationē oſculum eſſe uerbi dei ad animā perfectā delatum. Et ſecundum hoc forte dicebat prophetica et ꝑfecta mens Os meum aperui: et attraxi ſpiritum Os autē ſpōſi ītelligamus uirtutē dei: qua illuminat mētē: et uelut ſermone quodā amoris ad eā factoſi tamen capere mereatur tātæ uirtutis præſentiā incognita quæqꝫ et obſcura maīfeſtat: et hoc ē uerius propriusqꝫ et ſanctius oſculum: quod ab ſpōſo dei uerboporrigi dr̄ ſpōſæ puræ ſcilicet aīæ et ꝑfectæ. Cuius reiimago eſt illud oſculum quod in eccleſia ſub tēpor myſteriorum nobis inuicē damus Quotiens ergo ī cordnr̄o aliquid qd de diuinis dogmatibus ſenſibuſqꝫ quæritur: abſqꝫ monitoribus inuenimus: totiēs oſcula nobis data ēe a ſpōſo di uerbo credamus. Ubi uero quærentes aliquid de diuinis ſenſibus inuenire non poſſumus: tunc affectu orationis huius aſſumpto petamusa deo uiſitationē uerbi eius et dicamus Oſculetur meab oſculo oris ſui. Scit autē pr̄ uniuſcuiuſqꝫ aīæ capacitatem: et nouit ī tēpore cui aīæ quæ oſcula uerbi porrigere ī ītellectibus dumtaxat et ſenſibus debeat. Quia bona ſunt ubera tua ſuꝑ uinum. et odor unguētorūtuorū ſuꝑ oīa aromata. Intellige prius quaſi in hiſtoriæ dramate ſpōſam eleuatis ad deum manibus orationē fudiſſe ad pr̄em et oraſſe ut iā ueniret ad eā ſponſus et ipſe ei oſculum proprii oris infunderet. Pumqꝫhæc orat ad patrē in ipſa oratione qua dixit Oſculeturme ab oſculo oris ſui: parat ēt alia oratiōis uerba ſubiungere ac dicere qꝛ in hoc principio ſermonis affuiſſet ſpōſus: et orāti ei aſtitiſſet ac reuelaſſet ubera ſua:ipſumqꝫ ſpōſuꝫ ūguētis et mirificis et quibus fragrare ſponſuꝫ decebat cōſtitiſſet delibutum. Sponſa ueroubi adeſſe uidit eū pro quo orabat ut adeſſet et adhucloquēti ſibi præſtitutuꝫ quod orabat: ac data ſibi ab ipſo oſcula quæ popoſcerat Læta pro hoc reddita: et decore uberum ac fragrātia ipſius odore p̄mota propoſitæ orationis ſermonē cōuertit ad præſentiā ſpōſi quiaderat Et cum dixiſſet Oſculetur me ab oſculis oris ſui: ſubiungit poſt hæc ad præſenteꝫ iā ſpōſum loquensBona ubera tua ſuꝑ uinum: et odor unguentorum tuorum Hæc interim ſcduꝫ hiſtoricā intelligētiā: quā dramatis in modum p̄diximus textā. Nunc uero quid intellectus interior hēat requiramus. Piuerſis uocabulis principale cordis appellari in ſcripturis diuinis inuenimus: quæ uocabula pro cauſis et r̄bus de quibusagitur aptari ſolent. Interdum .n. cor dꝛ ut beati mundo corde: et corde creditur ad iuſtitiā. Si uero conuiuii tēpus ſit pro ſpecie et ordine diſcumbentium uel ſinus uel pectus appellatur: ſicut Ioānes ī euāgelio refert de quodā diſcipulo quē amabat ieſus: ꝙ in ſinu eius uel ſupra pectus ipſius recumberet. Ille profectocui īnuēs ſimon petrus dicebat Interroga: quis ē hicde quo dicit: Poſt hæc uero recumbēs ſuꝑ pectus ieſu dicit ei Homine quis es. In his eiꝫ c̓tum ē ꝙ Ioannes in principali cordis ieſu atqꝫ in ternis doctrinæ ēius ſenſibus requieuiſſe dicatur ibi requirens et ꝑſcrutans theſauros ſapiētiæ et ſciētiæ: qui reconditi erantin chriſto ieſu. Sꝫ ſinus chriſti ſi in hoc loco dogmatūſanctoruꝫ accipiatur: puto idecens non uideri. Diuerſis ergo modis ut dicere cœperamus prīcipale cordisin ſcripturis ſcīs deſignatur: ſicut et ī leuitico nihilominus ubi de ſacrifitiis pectuſculuꝫ ſeparatiōis et brachium ſacerdotibus ſequeſtratur. Et in hoc eīꝫ ſequeſtratum ac ſeꝑatum pectuſculum: et brachium p̄cellēs cæte ros homines principale cordis: et operū decus uulteſſe in ſacerdotibus. De quo plenius in libro leuiticoprout dominus dare dignatus eſt: expoſuimus. Secūdum hæc ergo ēt in præſenti loco q̄m quidē amatoriū