cundum quod et illud aduertimus dictum ſterilis peperit ſeptem et fœcunda in filiis infirmata eſt. Et utī benedictionibus dicitur non erit ī uobis ſine filiis etſterilis. Igitur ſi hæc ita ſe habēt ſicut dicitur aliquiscarnalis amor quem et cupidinem poetæ appellauerunt: ſecundum quem qui amat in carne ſeminat: itaeſt et quidam ſpiritalis amor ſecundum quem ille interior homo amans in ſpiritu ſeminat: et ut euidentius dicam ſi quis eſt qui portat adhuc imaginem terreni ſecundum exteriorem hominem agitur cupidineet amore terreno: Qui uero portat imaginem cæleſtisſecundum interiorem hominē agitur cupidine et amore cæleſti. Amore autē et cupidine cæleſti agitur anima: cum perſpecta pulchritudine et decore uerbi deiſpeciem eius adamauerit: et ex ipſo telum quoddamet uulnus amoris acceperit. Eſt enim uerbum hoc imago et ſplendor dei inuiſibilis primogenitus omniscreaturæ in quo creata ſunt omnia quæ in cælis ſuntet quæ in terris ſiue uiſibilia ſiue inuiſibilia. Igitur ſiquis potuerit capaci mente coniicere et conſiderareboruꝫ omniuꝫ quæ in ipſo creata ſunt decus et ſpecieꝫ ipſa eniꝫ rerum uenuſtate perculſus et ſplendoris magnificentia ſeu iaculo ut ait propheta electo terebratus ſalutare ab ipſo uulnus accipiet et beatoigne amoris eius ardebit. Oportet autem nos illudſcire Illicitus amor et contra legem ſicut accidere poteſt homini exteriori Verbi gratia ut non ſponſaꝫ uelconiugem amet ſed aut meretricem aut adulteram: ita et interiori homini hoc eſt animæ accidere poteſtamor non in legitimum ſponſum quem diximus eſſeuerbum dei: ſed in adulterum aliquē et corruptoreꝫ.Quod ſub hac eadeꝫ figura euidenter declarat Ezechiel propheta ubi oollam et oolibaꝫ introducit ſubſpecie ſamariæ et hieruſalem adulterino amore corruptas: ſicut locus ipſe ſcripturæ propheticæ euidētiusoſtendit uolentibus plenius ſcire Exardeſcit auteꝫ ētiam hic ſpiritalis amor animæ aliquādo quidem utedocuimus erga aliquos ſpiritus nequitiæ aliquādoerga ſpiritum ſanctum et uerbum dei qui eſt ſponſusfidelis et eruditæ animæ uir dicitur et cuius ipſa ſpōſa ī hac p̄cipue ſcriptura quæ habetur in manibus nominatur: ſicut domīo præſtante plenius oſtendemus:cum uerba ipſius libelli explanare cœperimus. Didetur autem mihi ꝙ diuina ſcriptura uolens cauere nelapſus aliquis legentibus ſub amoris nomine naſceretur pro infirmioribus quibuſqꝫ eum qui apud ſapientes ſæculi cupido ſeu amor dicitur honeſtiori uocabulo caritatem uel dilectionem nominaſſe. Uerbi gratia ut cum dicit de Iſaac Et accepit Rebeccā et factaeſt ei uxor et dilexit eam Et iterum de Iacob et Rachel ſimiliter dicit ſcriptura Rachel autem erat decora oculis et pulchra facie et dilexit Iacob Rachel etdixit Seruiam tibi ſeptem annis pro rachel filia tuaiuniore. Euidentius autem immutatus uſus uocabuli huius apparet in āmon qui adamauit ſororem ſuāThamar. Scriptum eſt enim Et factum eſt poſt hæcEt erat Abſolon filio Gauid ſoror decora ualde Facie et nomen ei Thamar et dilexit eaꝫ Ammon filiusdauid. Dilexit poſuit pro adamauit. Et tribulabatur āmoninquit ita ut infirmaretur propter Thamar ſororem ſuam quoniā uirgo erat et graue uidebatur in oculis āmon facere ei aliquid. Et poſt pauca De uiolētia quā intulit āmon Thamar ſorori ſuæ ita dicit ſcriptura Et uoluit Ammon audire uocem eius ſed inualuit ſuper eam et humiliauit eam et dormiuit cuꝫ ea.Et odiuit eam āmon odio magno ualde: quoniā maius erat odium quo oderat eam ꝙͣ dilectio quā dileHL5xerat eā. Et in his ergo et in alijs pluribus locis īuenies ſcripturā diuinā refugiſſe amoris uocabulum etcharitatis dilectionisqꝫ poſuiſſe. Interdum licet raroproprio tamen uocabulo amorem nominat et inuitatad eum atqꝫ incitat animas: ut cum dicit in prouerbiis de ſapientia: Adama eam et ſeruabit te: circundaeam: et exaltabit te: honora eam ut āplectatur te Sedet in eo libello qui dicitur ſapientia Salomonis itaſcriptum eſt de ipſa ſapientia Amator factus ſum decoris eius. Arbitror autem ꝙ ubi nulla lapſus uidebatur occaſio: ibi tantuꝫ nomē amoris inſeruit. Quidenim paſſibile aut quid indecorum poſſit aliquis aduertere in amore ſapiētiæ uel in eo qui ſe amatoremprofiteatur eſſe ſapientiæ. Nā ſi dixiſſet quia adamauit uel Iſaac rebeccā uel Iacob rachel Paſſio utiqꝫaliqua indecora Per hæc uerba erga ſanctos dei homines potuiſſet ītelligi: apud eos præcipue qui neſciunt a littera conſcendere ad ſpiritum. Apertiſſime autem in hoc ipſo libello qui habetur in manibus amoris nomen charitatis uocabulo permutatum eſt in eo ubi dicit. Adiuraui uos filiæ hieruſalem ſi inueneritis fratruelē meuꝫ ut ānuncietis ei: quia uulneratæ caritatis ego ſuꝫ. Pro eo utiqꝫ ut diceret āoris eius telo ꝑcuſſa ſuꝫ. Nihil ergo intereſt ī ſcripturis diuinis:utrum amor dicatur an charitas an dilectio: niſi ꝙ intantum nomē charitas extollitur ut etiā q̄s ipſe charitas appelletur ſicut Ioānes dicit Chariſſimi diligamus īuicē quia charitas ex deo eſt et omnis qui diligit ex deo natus ē et cognoſcit deū: qui autē n̄ diligitnon cognoſcit deum quia qͣs charitas ē. Et ꝙͣuis alterius tporis ſit de his aliquid dicere quæ exēpli cā exIoānis epiſtola protulimus: tamē breuiter aliqua ētinde ꝑſtringere non uidetur abſurdum. Piligamusinquit inuicē quia caritas ex deo ē Et poſt pauca Deus charitas ē: In quo oſtendit et ipſuꝫ deum charitateꝫ eſſe: et iterum Euꝫ qui ex deo eſt charitatē ēe. quisautē ex deo eſt niſi ille qui dicit Ego ex deo exiui etueni in hunc munduꝫ. Quod ſi deus pater charitas ēet filius charitas eſt: Charitas autem et charitas unūeſt et in nullo differt: Conſequēter ergo pater et filiusunuꝫ bene dicuntur et ideo conueniēter chriſtus ſicutſapientia et uirtus et iuſtitia et uerbum et ueritas itaet charitas dicitur. Et ideo dicit ſcriptura Quia ſi charitas manet in nobis: deus in nobis manet Aeus auteꝫ .i. pr̄ et filius qui et ueniunt ad eum qui ꝑfectus īcharitate eſt ſecunduꝫ uerbuꝫ domini et ſaluatoris dicentis Ego et pater meus ueniemus ad eum et manſionē faciemus apud euꝫ Scienduꝫ ergo ꝙ hæc charitas quæ deus eſt in quo fuerit nihil terrenum: nihil materiale nihil corruptibile diligit. Contra naturā nāqꝫ eſt ei corruptibile aliquid diligere cuꝫ ipſa ſitincorruptionis fons Ipſa eſt eniꝫ ſola quæ habet immortalitatē Siquideꝫ eſt deus charitas qui ſolus habet immortalitatē luces habitans inacceſſibileꝫ Quidautē aliud īmortalitas niſi uita æterna eſt: quaꝫ daturuꝫ ſe promittit deus credentibus in ipſum ſoluꝫ ueruꝫ deum et quē miſit ieſuꝫ chriſtuꝫ filium eius; propter ea ergo in primis et ante omnia hoc amabile etplacitum eſſe dꝛ̄ deo: ut quis diligat deum dominuꝫſuum ex toto corde ſuo et ex tota anima ſua et ex totis uiribus ſuis: Et quia deus charitas eſt et filius quiex deo eſt charitas eſt ſui ſimile aliquid requirit ī nobis: ut per hanc charitatē quæ eſt in chriſto ieſu deoqui eſt charitas uelut cognata quadā ꝑ charitatis nomen affinitate ſotiemur ſic̄ et ille qui iā coniunctus eidicebat. Quis nos ſeparabit a charitate dei: quæ eſt īchriſto domino noſtro ieſu? Hæc autē charitas oēmb 3