ILoinitiū cypri .i. floritionis in uerbo unde ait botrus eypri ideſt floritionis fratruelis meus mihi Non omnibus eſt botrus cypri: ſed his qui eius flore ſunt digni. Aliis uua uaria eſt: huic ſoli quæ et nigra ē et formoſa in floris decore ſe p̄bet. Botrus cypri fratruelis meus mihi non ſipliciter ait Botrus cypri fratruelis meus. ſed cū additamento mihi. ut doceret nō oībus eſſe botruꝫ cypri. Dideamus autē in quibus regionibus botrus iſte ſit ſponſæ In uineis engaddi qd̓interpretatur oculus tentationis. in uineis igitur oculi tentationis botrus cypri fratruelis meus mihi. Tētationis oculus in præſenti eſt. Siquidē in tentationemoramur in hoc mundo. et tentatio eſt uita huānaſuꝑ terrā: Puꝫ in hac luce uerſamur in uineis ſumusengaddi. Si autē meruerimus poſtea tranſplantaria noſtro agricola tranſferemur. Nec dubites quia poſſis de engaddi uineis ad loca meliora trāſferri. Agricola noſter ad tranſferendā uineā crebra meditatiōeiā calluit uineā ex ægypto trāſtuliſti: eieciſti gentes: etplantaſti eā. Operuit montes umbra eius: et arbuſta eius cedros dei. Et hæc quidē quæ expoſuimuslocuta ſit ſponſa de ſponſo ſignificans amorē ſuuꝫ etſponſi uenientis hoſpitiuꝫ quō in medio uberuꝫ etſui cordis arcano ſponſus ueniens cōmoretur. Rurſuꝫ ſponſi ad eā ſermo dirigitur et dicit ecce ſpecioſa proxima mea: ecce ſpecioſa: oculi tui oculi colūbæIlla ſic dicit ad ſponſuꝫ Ecce fratruelis meus ſpecioſus non adiungit et proximus meus: Hic autē quando alloquitur eā ecce ſpecioſa adiungit et proximamea. Quare autē et illa non dicit Ecce ſpecioſus proximus mihi: ſed tantuꝫ ecce ſpecioſus. Quare ille nōſoluꝫ ſpecioſa es dicit: ſed ſpecioſa es proxima mea.Sponſa ſi longe fuerit ab ſponſo non eſt ſpecioſatunc pulchra fit quando dei uerbo coniungitur: et merito nunc docetur ab ſponſo ut proxima ſit et a ſuolatere non recedat. Ecce ſpecioſa proxima mea: ecceſpecioſa Incipis quidē eſſeſpecioſa ex eo ꝙ proxiāmihi es. Poſtꝙͣ eſſe cœperis ſpecioſa etiā ſine additamento proximæ abſolute es ſpecioſa. Ecce ſpecioſa proxima mea ecce ſpecioſa. Dideamus et aliā laudē ſpecioſæ ut et nos æmulemur ſponſæ fieri. Oculitui colūbæ. Qui uiderit mulierē ad concupiſcēduꝫ eā:iā mocchatus ē eā in corde ſuo: oculos non habet colūbæ. Si quis uero oculos nō hēt columbæ domuꝫfratris ſui īgreditur infelix non ſeruans illud quod inprouerbiis eſt præceptuꝫ. In domuꝫ autē fratris tuine intres infelix Pro eo qd̓ Lxx infelix interpretatiſunt: Aquila hebræā exprimens ueritatē Atreon ſodeſt ſtultuꝫ poſuit: Qui autē habet oculos colūbæ uidet recta: et miſericordiā promeretur. Didens quippe recta miſericordiā conſequetur. Porro quis uidetrecta niſi qui caſto conſpectu: et puris intuetur oculisNoli igitur mihi de his tantuꝫ carnis oculis intelligere quæ dicta ſunt: licet et de his intellexiſſe non inutile ſit: ſed ingrediens ad interiora cordis tui: et aliosoculos mente perquirens qui et a dei mandato illuminantur: andatuꝫ quippe dei illuminans oculosillud enitere: labora: contende: ut certe ſancte ītelligasuniuerſa quæ dicta ſunt: et ſimilis ſpiritui qui in ſpeciē deſcendit colūbæ audias quia oculi tui columbæ: ſiītelligas legē ſpiritaliter oculi tui colūbæ ſunt: ſi ītelligas euāgeliū ut ſe uult euāgeliū ītelligi et p̄dicari uidēs Ieſū oēꝫ lāguorē et īfirmitatē n̄ ſolū eo tp̄or quocarnaliter facta ſunt fuiſſe medicatū ſꝫ hodieqꝫ medicātē: et n̄ tātuꝫ tunc ad hōies deſcendiſſe: ſꝫ hodieqꝫdeſcendere: et eſſe præſentē Ecce eīꝫ uobis cū ſuꝫ omnibus diebus uſqꝫ ad conſumationē ſæculi oculi tuicolūbæe ſunt. Ecce ſpecioſa proxima mea: ecce ſpecioſa oculi tui columbæ. Has de ſe ſpōſa audiēs laudesſponſo uicē in laudibus tribuit. non quo ei quod nonhabet ſuo præconio largiatur: ſed intelligens decorēeius atqꝫ conſpiciens ait Ecce ſpecioſus fratruelis meus equidē pulcher: lectus noſter umbroſus. Quærolectuꝫ in quo ſponſa requieſcit cuꝫ ſponſo: etni fallor corpus hūanuꝫ eſt. Siquidē ille in euangelio paralyticus qui iacebat in lecto Et abire in domuꝫ ſuāſublato grabato uoce iuſſus eſt ſaluatoris anteꝙͣ ſanar̄tur ſuper debile ſuoruꝫ mēbrorū corpus iacebat.quod poſtea dei uirtute ſolidatuꝫ eſt. Sic ego intelligo. Tolle grabatuꝫ tuuꝫ et uade in domuꝫ tuā Neqꝫeniꝫ ad hoc filius dei de cæleſtibus ad terrena deſcenderat ut de lectulis īperaret: et conſurgentē ab ægrotatione ſua ſine lectulo non pateretur abſcedere Iolleinquiens grabatuꝫ tuuꝫ et uade in domuꝫ tuā ut cuꝫad te uelut ad ſponſaꝫ uenerit ſponſus et in eotecum fuerit reclinatus dicas Ecce ſpecioſus fratruelis meus equidē pulcher acclīatio nr̄a umbroſa: ecceſpecioſus fratruelis meus: ipſe et ſpecioſus et ūbroſus eſt. Per diē quippe ſol non uret te: neqꝫ luna pernoctē. Trabes domuū noſtraruꝫ cædri multitudinisuerba ſunt. Uidētur aūt mihi hoc uiri dicere: qui cuꝫſponſo ſunt de quibus ſuperius ſermo præfatus eſtdomos cædrinas trabibus intextas et cypreſſis contignatas. Siquidē pro ſtibe aſcēdet cypreſſus et proconiza aſcendit myrtus. Requirens igitur cuius naturæ iſta ſunt ligna: et cædruꝫ īputribilē et cypreſſumodoris optimi deprehendens: labora et tu ita contignare domuꝫ tuā ut de te quoqꝫ poſſit dici Trabesdomuuꝫ noſtraruꝫ cædri et cōtignationes noſtræ cypreſſi. Poſt hæc ſponſus loquitur Ego flos cāpi et liliuꝫ conualliuꝫ propter me qui in ualle erā deſcenditin uallē. Et in uallē ueniens fit liliuꝫ Pro ligno uitæquod plantatuꝫ eſt īparadiſo dei totius cāpi ideſt totius mundi et uniuerſæ terræ: flos factus eſt Quid eīꝫſic poteſt eſſe flos mundi ut uocabuluꝫ chriſti: Vnguentuꝫ effuſuꝫ nomen eius. Aliter idipſuꝫ dicitur. ego flos cāpi et liliuꝫ conualliuꝫ et hæc quidem de ſemetipſo. Beinde ſponſaꝫ laudās ait Ut liliuꝫ in medio ſpinaruꝫ: ſic proxima mea in medio filiaruꝫ. Sicutliliuꝫ ſpinis non poteſt cōparari: inter quas ſemper exoritur: eodē modo proxima mea ſuper oēs filias liliuꝫ eſt in medio ſpinaruꝫ. Iſta audiens ſponſa uicēreddit ſponſo: et ſentiens etiā illius ſuauitatē in uocēlaudantis erumpit Unguentorum quippe odor licetſuauiter ſpiret et ſenſuꝫ odore demulceat: non tamēeiuſmodi eſt ut ſuaue ſit ad edenduꝫ. Eſt autē aliquidquod optimi et ſaporis ſit et odoris .i. ut fauces dulcore delectet: et ſpirituꝫ mulceat odoratū. Zale eſt maluꝫ et iſtiuſmodi eſt naturæ ut in ſe utraqꝫ poſſideat iccirco uolens non ſoluꝫ beneolentiā ſermonis: ſed etdulcorē eius ſponſa laudare ait Ut maluꝫ in lignisſiluæ ita fratruelis meus in medio filioruꝫ Omnia ligna: omnes ſiluæ arbores ad cōparationē ſermonisdei ſiluæ inferaces exiſtimātur. Ad chriſtuꝫ ſaltus eſtoē quod dixeris et infructuoſa ſunt omnia Quæ eīꝫpoſſunt dici ad euꝫ cōparata fructifera etiā ligna quæuidebantur fructibus incuruari: ad collationē aduentus eius infructuoſa monſtrata ſunt. Ideo ut maluꝫin lignis ſiluæ: ita fratruelis meus in medio filiorū.In umbra eius concupiui et ſedi. Quā pulchre non ait In umbra illius concupiſco ſed in umbra eius concupiui: et non ſedeo ſed ſedi­ Siquidē in pripcipio n̄poſſumus cum eo proprium conferre ſermonē. uerūetiā in prīcipio ut ita dicā quadā maieſtatis illius um