¶ primum

¶ Capitulumlucis. nōſolū apparendo ſenſibiliter ſub formaangeli boni xp̄i vel alicuiꝰ ſancti. vt habet̉ debeato Antonio. martino et alijs. et inuiſibilit̓ſuggerendo aliqͥd apparēs bonū opus ſed aīmenoxiū. vt greg. dicit. di. xlj. Sepe vicia ſe ingerūt et v̓tutes ſe eſſe mentiunt̉. vt tenacitas ꝑſimonia. Effuſio. largitas. crudelitas. zelꝰ iuſticie. Remiſſio pietas videri velit. Ideo h̓ ponent̉ quedā documēta ex quodā libello qͥ attribuit̉ bt̄o vincētio ordinis p̄dicatoꝝ. p̄dicatori eximio. ⁊ ſct̄itate mirabili. Notandū igit̉ꝙ circa tēptatōes ſpūales huiꝰ tꝑis qͣs ꝓcuratdiabolꝰ ī cordibꝰ aliquoꝝ ſpūaliū. ¶ Primū ēꝙ volētes ſe deo total̓r ſubdere. deſiderēt ꝑ ratōeꝫ vel ꝯtēplatōeꝫ. vel alia oꝑa ꝑfectōis. viſiones. reuelatōes. guſtꝰ. ſeu ſentimēta a deo vl̓de deo. q̄ ſūt ſupͣ naturā ⁊ ſupͣ cōem curſū eorūqͥ diligūt ⁊ timēt deū veriſſime. qͣi vt ex hoc ſignū accipiāt dilectōis dei ad eos ⁊ acceptatōisSꝫ temptatō ē tendēs ad decipiendū. tale em̄deſideriū et inſtigatō nō pōt eſſe ſine radice ſuꝑbie et p̄ſūptōis. vel intentōe alicuiꝰ vane curioſitatis. circa ſecreta dei vel fragilitate fidei. ⁊ꝓpter hūc defectū iuſticia dei dimittit aīam. q̄hꝫ tale deſideriū. et ꝑmittit venire intellectuꝫin illuſiōeꝫ ⁊ in tēptatōeꝫ diaboli ꝑ falſas viſiones reuelatōes ⁊ ſeductōes: ⁊ vt magis deturfides hoſti ſuggerēti. aliqn̄ vera reuelat. vt adcredendū aſſuefaciat. ꝑ quē modū ſciāt maiorē ꝑteꝫ tēptatōnū ſpūaliū huiꝰ tꝑis. et radicatin cordibꝰ eoꝝ qͥ ſūt nūtij antixpi. Debes gͦ ſcire. ꝙ vere reuelatōes ⁊ guſtꝰ ſeu ſentimēta ſecretoꝝ dei. nō veniūt ꝑ an̄dictū deſideriū. neqꝫꝑ aliquā ꝯiuratōeꝫ ſeu ſtudiū qd̓ aīa hēat ī ſeſꝫ tm̄ veniūt pura bonitati dei ī aīaꝫ q̄ ē ī magno timore dei. et huīlitate. ⁊ reuerentia ipſidei: nec debꝫ qͥs exercitare ſe ī hmōi hūilitate.⁊ dei timore. ꝓpt̓ hoc vt hēat viſiones. reuelatōnes ⁊ ſentimenta de deo. quia in idem delictūcaderet. qd̓ et hoc deſiderās. Sed petendū ⁊ deſiderandū quod ait pͣs. Notū fac mihi dominefinē meū. qd̓ ſcꝫ ē deus. vt ſciam qͥd deſit mihivirtutis ⁊ boni ad ip̄m ꝯſeq̄ndū. et nō vt ſciaꝫſecreta eiꝰ. Secūdꝰ modꝰ tēptatōis occulte diabolice̓ ⁊ deceptorie ē. cū qͥs in ſua oratōne velꝯtēplatōe ſentit aliquā ꝯſolatōeꝫ ⁊ dulcedbineꝫEx qua ⁊ ꝓpter quā incipit de ſe p̄ſumere: ⁊ extimatōneꝫ ſuipſius hr̄e. et in ambitōne ꝓprij honoris. et reputatōem taleꝫ vn̄ fuggerit̉ ſibi dignū ſe eſſe. vel hmōi vite gl̓e vel laudis. vl̓ paradiſi. Scias gͦ ꝙ h̓ latet anguis in herba. ⁊ iōfugite o pueri. Nec admittas talē ꝯſolatōnemquātū in te ē. qꝛ deceptoria. Et ꝑ iſtā ꝯſolatōꝫincurrit aīa in plures malos errores. ⁊ dn̄s ꝑſuū iuſtū iudiciū ꝑmittit pꝰ ea diabolo augm̄tādi talē ꝯſolatōꝫ. ⁊ accelerābi: et īprime̓ ī aīailla falſiſſima ⁊ ꝑicl̓oſiſſima ſentimēta ⁊ aliasilluſiōes qͣs credit veras eē. Heu heu dn̄e deusꝙͣmultē ꝑſone ſūt decepte ꝑͦ modū iſtū. Legit̉de. b. Iordane ſcd̓o mgr̄o ordīs p̄dicatoruꝫ. ꝙ

Diabolꝰ q̄ſiuit eū deciꝑe ꝑ hūc modū. nā ꝑ aliqͦs dies eo celebrāte diabolꝰ fecit maximū odoreꝫ de māibꝰ eiꝰ flue̓ cū magͣ ꝯſolatōne. vt velſic inde de ſe p̄ſumeret. Sꝫ ille miratꝰ ⁊ deceptionē timēs. ſe magis hūiliabat. orās vt ſi temptatō erat: euaneſceret. qd̓ ⁊ factū ē: ⁊ ita euaſit tēptatōeꝫ ī illa ꝯſolatōe nō ſe figens ſꝫ fugiens. Et ſcias ait. b. ille. ꝙ maior ꝑs raptoꝝ velpotiꝰ orabiatoꝝ nūcioꝝ antixp̄i eſt ꝑ iſtū modū. Et iō caue. ꝙ in tua or̄onē vel ꝯtēplationenō ſuſtineas aliquaꝫ ꝯſolatōeꝫ. niſi illā q̄ veītpoſt ꝑfectā noticiā et ꝯpletū ſentimentum tuehūilitatis ⁊ imꝑfectōis. ⁊ q̄ facit ꝑſeuerare dictā noticiā. ⁊ an̄dictū ſentimētū ī te ⁊ magnitudinē ⁊ altitudinē dei ꝑ altam reuerētiā ⁊ cūmagno d̓ſiderio honoris dei ꝯſolatō nō admittat̉. ⁊ ipſa ꝯſolatō adueniēs in p̄dictis fundet̉ad qd̓ pōt induci. v̓ſꝰ. pͣs. Rēnuit ꝯſolari aīmamea .ſ. in iſtis mūdanis. Aemor fui dei .ſ. ī oratōne ⁊ ꝯtēplatōe ⁊ delectatꝰ ſum eiꝰ memorādonō in ea tn̄ figēdo. Sꝫ exercitatꝰ ſum in bonisoꝑbꝰ ⁊ defecit ſpūs meꝰ .i. om̄is elatō mētis etiſta ē vera delectatō. ¶ Tertius mobꝰ tēptatōnis magis ꝑiculoſus eſt. cum ſub aliqͣ viſionevel ſentimento cor inducit̉ in opionionem velinfectōnē cōtra aliqueꝫ articulum fidei vel ꝯt̉bonos mores. ⁊ maxime ꝯtra huīlitatē vel honeſtatē: ſicut legit̉ in ſcd̓a coll̓. abbatis Moÿ.de illo cui pl̓ies diabolꝰ vt angelus bonꝰ apparuerat cum luce magna. qui demū ei ſuaſit vtfiliū paruum quem ſecum habebat occidendodeo offeret. vt ei placeret ſicut abrahaꝫ in oblatione ÿſaac filij ſui. Sed fugiente filio. nonpaluit qd̓ intendebat efficere. Et de alio qui ſeproiecit in puteum ex iuſſione angeli mali. qͥvt bonis cum ſplendore apparuerat. Igitur tales viſiones et iuſſiōes exhorreſcas. qͣntumcūqꝫ ſecreta aliqua viſio cum lumine vel ſine lumine. et ſentimento. de quo ſi certꝰ ꝙ ſit ex parte dei. et ꝙ certificatus es in corde tuo ꝙ illudad quod inducit viſio. eſt deo placitum noli tefirmare in dicta viſione. ¶ Attendendum etiam ꝙ nec ꝓpter magnam deuotōnem. nec ꝓptermagnā vitam. nec ꝓpter claꝝ intellectum. necꝓpter aliquā ſufficientiā quaꝫ videas ī aliqͣ ꝑſona vel in aliqͥbꝰ ꝑſonis. nō ſūt ſeq̄nda eorumꝯſilia nec eoruꝫ modi imitandi. Ex quo apparet ꝙ eorum ꝯſilia et dictā clare et multū rōnabil̓r nō ſūt ẜm deuꝫ. ⁊ verā diſcretōeꝫ ꝑ vitāxp̄i ⁊ ſanctorū monſtrata. ⁊ ꝑ ſanctā ſcripturāin dictis ſanctoꝝ notificata ⁊ p̄dicta. Et ꝓpterhoc nō ē timēdū ꝙ ſꝑnēdo talia peccet̉ ꝑ ſuꝑbiā et p̄ſumptōꝫ. ſꝫ potiꝰ ꝙ fiat ꝓpter zelū virtutis. Nolite ait Ioh̓. in pͥma canōica om̄i ſpiritui credere. ſꝫ ꝓbate ſpūs vtrum ex deo ſintNon enim ſtatiꝫ videri poteſt diuina maieſtate conceſſum. qd̓ fecerit hūana pollicitatōe ꝓmiſſum ait Ciprianus. di. l. Si quis p̄poſtera.¶ Inſuper et fugiende ſūt et vitande ſocietates et familiaritates illorum et illarum. qui