¶ Capitulum¶ Triceſimūquartū

Et. j. Coꝝ. xv. Stella differt a ſtella ī claritate .i. ſanctꝰ a ſct̄o ī merito ⁊ p̄mio. Parauit igidn̄s ⁊ aliud lumē ante faciē omniū populorūſcꝫ ſct̄m Symeonē: vt ſi ꝓpter lippitudinē oculoꝝ noſtroꝝ aſpice̓ non poſſumꝰ in ſolis ⁊ lunelumē: eoꝝ ꝑfectōeꝫ imitādo: vl̓ ſaltim ad iſtuꝫſct̄m ſenem attēdamus. lumē ꝯuerſatōis eiusſequēdo. Ex ip̄o aūt triplex ſplendor emanat: ꝓut de eo ſacer euāgeliſta enarrat. Ecce hō eratin hierl̓m cui nomē Sÿmeon: vir iuſtꝰ: ⁊ timoratus expectans conſolatōnē iſrahel. Ubi triade eo notantur .ſ. ꝙIuſticiā exercebat ad ꝓximū: qꝛ iuſtus.Timorē tenebat ad ſeip̄m: qꝛ timoratus.Fiduciā habebat ad deū: qꝛ expectans ⁊cͣ.¶ Iuſticia proprie ē ad alterū: ⁊ ad ꝓximū. Etvt ait ſapiens mirabiles ſplendores ſunt in ea.Neqꝫ heſperꝰ: neqꝫ lucifer ē ita clarus: et iuſtitiā quidē diſtributiuā exercere tenent̉ rectoresẜm illud Sap̄. j. Diligite iuſtitiā qui iudicatisterrā: vt honores diſtribuant̉ ⁊ officia ⁊ beneficia. ẜm merita hominū: nō ẜm acceptōeꝫ perſonarū .i. reſpectu parētele vl̓ amicitie. De ne⁊ ſupplicia inferāt̉ malis ẜm qualitatē culpaꝝnō ẜm p̄ces ⁊ munera. Iuſticiā ꝯmutatiuā exercere debent homines in contractibꝰ: vt emēdo. vendendo locādo mutuando: ⁊ hꝰ mōi. ita vtnulli fiat īiuria. dolus vl̓ fraus in cōuerſando.nō offendat̉ ꝓximus ꝑ cōtumelias. detractōespſurpatōnes. rixas. ⁊ hꝰ mōi. Iuſte iudica ꝓximo tuo: ait dominꝰ. Sed vt ait pͣs. Mendacesfilij hominū ī ſtateris iudicioꝝ ⁊ cōmutatōnūvt decipiant ipſi de vanitate .i. falſitate procetens in idip̄m. ip̄i incidunt: vt decipiant̉. Iuſtꝰerat iſte Sÿmeon ad omnem proximū ſuum.¶ Timor cuſtodit hominē in ſeip̄o. Nam ꝑ timorem dn̄i vnuſquiſqꝫ declinat a malo: ait ſapiens. Et niſi tenueris te inſtanter in timoredomini cito ſubuertet̉ domus tua .ſ. conſciētie.in pct̄a ruendo. Quiſ non timebit o rex gentiūait Ieremias ſcilicet conſiderando potentiamtuā. memorando iudicia tua: quibus mundumdiſponis. punitiones et flagella que in peccatores īmittis. debet tamen amor iſte eſſe filialis:non ſeruilis. quo cauetur ne deus offendaturne virtus amittatur. Nam vt ait Oratius. Oberunt peccare boni virtutis amore. Oderuntpeccare mali formidine pene. Talis erat timorhuius ſancti Sÿmeonis. cuius ratō eſt: quia vtdicit euangeliſta. ſpirituſſanctus erat in eo.Timor v̓o ſeruilis non eſt cum ſpirituſancto: ſꝫſolum timor filialis. ¶ Fiduciam oportet habere ad deum Iere. xvij. Benedictus vir qui cōfidit in domino: erit dominus fiducia eius: eterit tanꝙͣ lignum quod ad humorem mittit radices. Confidere debet quilibet in domino. ꝙnon deficiet ei in neceſſarijs ſaluti anime: necetiam in neceſſarijs corporis. ſi expediet ſaluti anime eius. Ꝙ enim multis deficiant neceſſaria vite corporalis. hoc ideo eſt: quia non ha-

bet fiduciam in domino: vt debet. vel quia nonexpedit ſaluti anime: qd̓ et ſi nō intelligimus:quia infirmi. ipſe tn̄ cognoſcit: quia medicusſapientiſſimus: et pijſſimus. Fiduciam haberedebemus in verbis domini: quia fidelis dn̄s inomnibus verbis ſuis: ait pͣs. omīa promiſſa adimplens. promiſerat deus ꝑ ꝓphetas ſuos miſſurum filiū ſuum: qui mūdum d̓ ſeruitute dÿabolica liberaret: qd̓ intelligentes ſancti viri multum anxie expectabant huiꝰ mōi conſolatōneꝫfuturā. inter quos fuit iſte ſanctus Sÿmeon.Un̄ vt dicit Ambroꝰ. dicebat quotidie in oratōnibus ſuis. putas ne videbo: putas ne durabo:O ſi me inueniat hic illius natiuitas. per queꝫoculi cordis reuelabuntur. felicem me eſtimabo nec vltra viuere mihi cure eſt illo viſo: queꝫexpecto ad mei ⁊ populi conſolatōeꝫ. Fręquēt̓vt ymaginari poteſt corde ⁊ ore dicebat. Mitteillā .ſ. diuinaꝫ ſapīam de celis ſanctis tuis: ⁊ deſede magnitudinis tue: vt mecum ſit .ſ. incarnata ſapīa ⁊ mecuꝫ laboret. Eſtuans ergo hocdeſiderio reſponſum accepit a ſpirituſancto reue lante. non viſurum ſe mortem: niſi prius videret xp̄m domini: vt dicit euāgeliſta. Et in hocfiduciam habens: ⁊ nihil dubitās: ſed expectāsconſolatōnem. non ſolum ſuam: ſed populi ſui⁊ honorem diuini cultus dilatandi: cum inducerent puerū ih̓m parentes eius intempluꝫ. .i.porticibus templi virgo beatiſſima ī vlnis euꝫgeſtans: cognouit in ſpiritu ꝙ hic infans eratqui expectabatur ad conſolandum: et ſaluanbum genus humanū. Et accepit eum in vlnasſuas a virgine ſanctiſſima. eum eī ad horam īmanibus dimittendo. Qui repletus ſancto feruore cantare cepit. Nunc dimittis domine ſeruum tuū in pace: quia viderunt oculi mei ⁊cͣ.Et nobis quoqꝫ ſi cum iſto ſymeone iuſtitiamhabeamus timorem ⁊ reuerentiā. dabitur xp̄cetiam manibus operū. nō ſolum in ore ꝑ verbum. In cuius repreſentatōnem dantur hodiefidelibus cunctis candele benedicte accenſe. Cādela huiꝰ mōi ſignat xp̄m: in quo eſt cera carnis ſine cōmixtione genita: ſicut ⁊ apis producit ceraꝫ faciens. eſt liccmū album: et leue anime puriſſime ab omni peccati onere libere: eſtet ignis deitatis. deus noſter ignis conſumēs ēait moyſes. Cum igitur fidem xp̄i habemus inmanibus operū ẜm illaꝫ ꝯuerſando. vere xp̄mtenemus: ⁊ cum Sÿmeone dicere poterimusNunc dimittis domine ſeruū tuū in pace: mūdum deſerendo: quia paraſti ante faciē omniuꝫpopuloꝝ lumen glorie poſt gratiam.¶ In purificatōne. b. Marie: Sermo alius.Capitulum.XXXIIII.Mpleti ſūt dies purgatōis marie luc̄. ij. Dicit ÿſido. di. ix.Iuſtū eſt principē obtemperare legibus ſuis. Tunc em̄ iura ſua ab oībꝰ obẜuāda