¶ Titulus¶ Pecimuſquītus

Nam niſi fidē diuinitatis habuiſſent ex viſionepueri: vel matris eius. parum gauiſi fuiſſent.Sed ꝓpter fidem credentes deum eſſe: ⁊ ſūmumbonum: gauiſi ſunt valde. Et propter iſtam veram fidem procidentes adorauerunt eum. Nōenim adoratur niſi deus. Deut̄o. vj. Dominumdeum tuū adorabis: ⁊ illi ſoli ſeruies. Adorabiscultu interiori recognoſcendo eum: vt principium ⁊ finem tui ⁊ omnium: et illi ſoli ſeruiescultu exteriori: vt domino ſūmo: eius p̄ceptaſeruando. Cōgnouerunt igitur iſti per veramfidem hunc eſſe deum: ⁊ ꝓpterea adorauerunt.Unde Criẜ. in omel̓. Uideamus quid glorioſuꝫmagi videntes in puero gauiſi ſunt. Nunquidviderunt palacium marmoribus ſplendidum:nūquid matrem eius dÿademate coronatam:aut in lecto aureo recūbentem? Nūquid puerūauro īuolutum? Nūquid reginam diuerſis populis ꝑſonantem? Non. Sed quid: Pandochiūvtiqꝫ tenebroſum et ſordidum: ⁊ magis animalibus ꝙͣ hominibus aptum. Matrem eius vixtunicam vnam habentem: non ad ornatuꝫ corporis: ſed ad tegumentū proficientem: ⁊ qualēhabere poterat carpentarij vxor: peregre conſtituta. Uiderunt ⁊ puerum pannis ſordidiſſimis inuolutū: in preſepio ſordidiori poſitum.Si terrenum ergo regem querentes veniſſentmagis confundendi erant ꝙͣ gauiſuri. Nūc aūtquia celeſtem querebant: ⁊ ſi nihil regale videbant in eo ſolius. tamē ſtelle teſtimonio contenti erant. Oculi eorum cōtemptibilem aſpicerenon poterant: quia ſpiritus in corde eorū eumterribilem demonſtrabat. Putas ne adoraſſentinfantem: niſi intelligerent adoratōis honoreꝫniſi aliquod diuinum credidiſſent in eo: Ergonon pueritie honorem dederunt: ſed diuinitati eius omnia ītelligenti. Hec Criẜ. ¶ Ex hacſtella fidei proceſſit radius perfecte pietatis. ꝓut .ſ. pietas eſt dei cultus: vt dicit Iob. Quampietatem ex muneribus oſtenderunt. Ex munere auri venerantes in eo perſonam regiam.In thure diuinam. In mirra mortalem naturam eius aſſumptam: vel etiam quaſi proteſtātes eum aucͣtorē totius ſapientie: ⁊ ſi puer eſſetvt dicit Gratianus. di. xxxvj. ſcilicet naturalisrationalis: ⁊ moralis: a quo ſuā ſapientiā habuiſſent. Unde et magi dicti. Ab his diſcamusofferre deo integrā fidem noſtrā. non in parteQui em̄ crebit xp̄m non eſſe deum: ſed creaturam: vt arrius: vel iudeus: aut paganus: h̓ nōoffert thus: quod deo offertur. qui non crediteum fuiſſe veruꝫ homineꝫ: ſed fantaſticum: vtmanicheus. nec fuiſſe mortuum: vt Saracen⁊ turchus. hic non offert mirram mortalitateꝫſignantem: qui non credit xp̄m etiā: vt hominem non fuiſſe: et eſſe dominū ⁊ regem omniū⁊ dominū habere rerum et ꝓprietatem: vt fraticelli aſſerunt falſo: non offerunt aurum. Quidicunt deum non habere prouidentiā omniumvt dominū vniuerſorū: ⁊ ſapientiſſimū. nō offe-

runt aurum. Qui non habent amaritudinempenitentie peccatorū ſuorum: nec mortificantpaſſiones ſuas: ſed eas ſecuntur. hi non offerunt aurum. Qui non habent amaritudinempenitentie peccatoꝝ ſuorū: nec mortificant paſſiones ſuas: ſed eas ſequūtur. hi non offeruntmirram. Qui deuotas oratōnes et p̄ces ad deūnon dirigunt. hi in thure deficiunt. imitandiigitur iſti magi ſunt: et ad radium pietatis exfide eorū adoremus xp̄m cum vera fide et operedilectionis deuotionis: ⁊ mortificatōnis.¶ In purificatōne bt̄e Marie: et de multiplicilumine. ¶ Capitulum.XXXIII.Araſti ante facieꝫ oīmpopuloꝝ lumen Luce. ij. Quia primus angelus: ⁊ primꝰ homo lumengr̄e āmiſerunt ꝓpter ſuꝑbiam ſuamlumen volentes raꝑe diuine glorie. pijſſimꝰ deꝰhominē qui in tenebris ſedebat huiꝰ mūdi: ⁊ lumen celi videre nō poterat: vt dixit Thobias.Raphaeli angelo. Tho. v. decernēs illuminare⁊ viam ducentem ad lumē glorie verbo ⁊ exemplo on̄dere. lumen verbum .ſ. diuinū de luminepatre genitū: miſit in mundū obumbratum: etquaſi humiliatum carne humana. ẜm illud qd̓promiſerat per Ezechielem ꝓphetam: dicentemSolem nube tegam illud deitatem verbi nubehūanitatis. Qui et humilitatē docuit: dicens.diſcite a me: quia mitis ſum ⁊ humilis corde.ath̓. xj. Et hodie facto in ſe oſtendit. Nam intemplo eſt p̄ſentatus ip̄e: qui ſuos electos facitſibi templū. Quīqꝫ ſiclis tanꝙͣ ſeruus eſt redemptus qui dn̄s extat vniuerſorū: pro eo ſacrificium eſt oblatū: vt pct̄or expiandꝰ oblatōne qͥcunctoruꝫ pct̄a purgauit: a matre virgine: vtparuulus: et infirmus eſt deportatꝰ: qui īmenſus omnia portat ⁊ ſubſtentat verbo virtutisſue. Und̓ ⁊ Amb̓. in ſermone. Offer bt̄a mariav̓go tanꝙͣ legē obſeruās ī temploquē edidiſti:vt nō omībꝰ: ſed paucis reuelet̉. Quis eſt queꝫgenuiſti: O ꝙͣparuꝰ. O ꝙͣmagnꝰ ē quē genuiſtiparuꝰ in humanitate. magnꝰ ī diuinitate. paruus ī regno iudeorū. magnus in regno gentiuꝫQuis putas nob̓ poſſet indicare. int̓ hꝰ cemodiobſequia animi tui ſenſum: cū hic cerneres exte natū tantillū infantē. illinc attēderes deum īmenſum: hinc creatū. illinc creatorē. hīc infirmū: illinc fortiſſimū. hinc alendum: illinc alentem: hinc nō loquētem. illinc angelos docentēQuis inquam pectoris archana reuelare valeat: quibus modis cogitatum ad vtraqꝫ flectꝭbas: cum vnum: cum deniqꝫ dei atqꝫ hominisfilium manibꝰ tenens hic adorares: vt dominūillinc oſculareris vt paruulū; Quis ad tamīeffabile miraculum non obſtupeſcat: quis nonpene elinguis fiat? Tenet puella ſuū ⁊ oīm creatorē. nutrit ſuū ⁊ oīm nutritorē. portat ad tēplū ſuū ⁊ oīm rectorē. O admirādū ſpectaculuꝫad qd̓ nō ſolū hūana. verūetiā āgelica ſtupeſcit